Chapter 443 - An Easy Victory

Published Apr 2, 2026, 01:12 AM

บทที่ 443: ชัยชนะที่ง่ายดาย ผู้แปล: DarkAngel_ บรรณาธิการ: Kurisu ผู้ชมทุกคนไม่ได้มองโลกในแง่ดีเกี่ยวกับหลิงฮันมากนัก แม้ว่าหมัดแต่ละหมัดของเขาจะมีพลังที่ดุร้าย แต่คนที่เขาฆ่าได้นั้นอยู่ในระดับแท่นจิตวิญญาณชั้นที่หนึ่งเท่านั้น และไม่ใช่คนที่มีชื่อเสียงอย่างกระบี่เร็วหยางฉี ผู้ซึ่งสังหารผู้ฝึกตนระดับแท่นจิตวิญญาณมาแล้วนับไม่ถ้วน "หยางฉี ฆ่ามัน!" "อย่าทำให้พวกเราผิดหวัง!" ผู้ชมบางคนที่ดุร้ายเป็นพิเศษเริ่มตะโกนโห่ร้องอย่างบ้าคลั่ง เหตุผลที่พวกเขายอมจ่ายหนึ่งผลึกต้นกำเนิดก็เพื่อที่จะได้เห็นการต่อสู้ที่นองเลือด หยางฉีไม่ไหวติง เขาเพียงจ้องมองหลิงฮันอย่างแน่วแน่และกล่าวว่า "เจ้าแข็งแกร่งมาก เจ้ามีคุณสมบัติพอที่จะทำให้ข้าต้องสู้ด้วยความสามารถทั้งหมด" "โอ้ งั้นเจ้ามีคุณสมบัติพอที่จะทำให้ข้าต้องโจมตีสุดกำลังหรือไม่?" หลิงฮันถามพร้อมรอยยิ้ม เขานั้นหวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะมีใครสักคนในระดับแท่นจิตวิญญาณที่สามารถบีบให้เขาต้องใช้ความสามารถทั้งหมดได้ ในตอนนี้เขารู้สึกถึงความเดียวดายของการยืนอยู่บนจุดสูงสุดและความอ้างว้างดั่งหิมะ "รับกระบี่ข้า!" หยางฉีเคลื่อนไหว ฉัวะ! ทันใดนั้นกระบี่เล่มหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในมือของเขา ใบกระบี่บางเฉียบราวกบี่ปีกจักจั่น และเมื่อขยับข้อมือ ปลายกระบี่ก็ปรากฏขึ้นที่ไหล่ซ้ายของหลิงฮัน มันรวดเร็วอย่างน่าตกใจจริงๆ "เร็วเกินไปแล้ว เขาคู่ควรกับชื่อกระบี่เร็วหยางฉีจริงๆ!" "จบแล้ว หานหลินกำลังจะพ่ายแพ้ในกระบวนท่าเดียว" ผู้ชมต่างโห่ร้องด้วยความตื่นเต้น อย่างไรก็ตาม การที่หยางฉีเล็งไปที่ไหล่ซ้ายของหลิงฮันแทนที่จะเป็นหัวใจ ทำให้หลายคนผิดหวังเป็นอย่างมาก มันคงจะเป็นภาพที่น่าตื่นตาตื่นใจกว่านี้หากการแทงของเขาสังหารได้ในทันที หลิงฮันยิ้มบางๆ และด้วยการคว้าของมือขวา กระบี่บางเล่มนั้นของคู่ต่อสู้ก็มาอยู่ในมือของเขา สีหน้าของหยางฉีเปลี่ยนไปอย่างมาก กระบี่ของเขารวดเร็วถึงเพียงนี้แล้ว คู่ต่อสู้สามารถคว้ามันไว้ได้อย่างไร? เขารีบดึงกระบี่กลับอย่างรวดเร็ว มั่นใจว่าความคมของกระบี่ปีกหิมะของเขาจะสามารถสร้างบาดแผลฉกรรจ์ให้กับมือของหลิงฮันได้อย่างแน่นอน แต่เขาก็ตระหนักได้ในทันทีว่ากระบี่ปีกหิมะราวกับหยั่งรากลงในมือของหลิงฮัน และเขาไม่สามารถขยับมันได้แม้แต่น้อย หลิงฮันค่อยๆ ยกหมัดซ้ายขึ้น หยางฉีรู้ดีว่าหากเขาทิ้งกระบี่และถอยกลับตอนนี้ เขาสามารถหลบหมัดนี้ได้ แต่ในฐานะจอมกระบี่ เขาจะอยู่และตายไปพร้อมกับกระบี่ของเขา เขาไม่ยอมทิ้งกระบี่ และยังคงดึงมันกลับอย่างสุดกำลัง น่าเสียดายที่แม้ว่าเขาจะอยู่ในระดับแท่นจิตวิญญาณชั้นที่หก แต่พละกำลังของเขาก็ไม่แข็งแกร่งเท่าหลิงฮัน และไม่ว่าเขาจะพยายามอย่างไร เขาก็ไม่สามารถดึงกระบี่ออกจากมือของอีกฝ่ายได้ ดวงตาของเขาแข็งค้าง และเขาตัดสินใจที่จะผลักกระบี่ไปข้างหน้าเพื่อแทงทะลุไหล่ซ้ายของหลิงฮันโดยตรง แต่นั่นเป็นความพยายามที่ไร้ผล ถึงอย่างไรหยางฉีก็ยังเป็นจอมกระบี่ผู้เชี่ยวชาญ ด้วยเสียงตะโกนดังลั่น ปลายกระบี่ของเขากลับสร้างปราณกระบี่เจ็ดสายพุ่งเข้าใส่หลิงฮัน ด้วยระยะห่างที่ใกล้ขนาดนี้ เขาจะหลบได้อย่างไร? หลิงฮันยิ้มและไม่พยายามหลบเลยแม้แต่น้อย เขาเพียงแค่เอียงศีรษะเล็กน้อยเพื่อไม่ให้ปราณกระบี่โดนดวงตา ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ ปราณกระบี่ทั้งเจ็ดสายพุ่งเข้าใส่เขาอย่างจัง แต่เนื่องจากตอนนี้เขาได้บรรลุกายาแผ่นเหล็กแล้ว ความทนทานของร่างกายจึงเทียบได้กับวัสดุหลอมในระดับเดียวกัน ปราณกระบี่ทั้งเจ็ดสายพาดผ่านร่างของเขา แต่กลับไม่ทิ้งรอยขีดข่วนแม้แต่น้อย ฟู่! เมื่อเห็นฉากนี้ ทุกคนถึงกับสำลัก นี่มันพลังป้องกันแบบไหนกันที่น่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้? ปราณกระบี่เกิดจากการผสมผสานระหว่างพละกำลังส่วนตัวของนักสู้ ความเข้าใจในเพลงกระบี่ และสื่อกลาง หยางฉีอยู่ในระดับแท่นจิตวิญญาณชั้นที่หก ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องอธิบายถึงพละกำลังส่วนตัวของเขา เพราะเขาต้องแข็งแกร่งมากอย่างแน่นอน นอกจากนี้ การที่เขาสามารถสร้างปราณกระบี่ได้ถึงเจ็ดสาย แสดงว่าความเข้าใจในเพลงกระบี่ของเขาไม่ได้ย่ำแย่อย่างแน่นอน สุดท้าย กระบี่ปีกหิมะของเขาเป็นเครื่องมือวิญญาณระดับห้า และไม่ใช่อาวุธที่อ่อนแออย่างแน่นอน แต่ถึงจะมีทั้งหมดนี้ เขาก็ไม่สามารถสร้างรอยขีดข่วนบนร่างของหลิงฮันได้เลย! "บ้าเอ๊ย นี่มันยังเป็นคนอยู่รึเปล่า?" "ผิวหนังของเจ้าหมอนี่ต้องหลอมมาจากโลหะล้ำค่าแน่ๆ ใช่ไหม? เขาถึงได้ไม่มีรอยขีดข่วนแม้แต่โดนปราณกระบี่แบบนั้น!?" "พลังป้องกันแบบนี้มันมากพอที่จะทำให้คนสิ้นหวังได้เลย!" "ใครจะสามารถทะลวงพลังป้องกันแบบนี้ได้?" ผู้ชมที่อยู่นอกสังเวียนต่างอุทานด้วยความตกใจ บางคนถึงกับเอามือกุมหน้า แสดงสีหน้าไม่เชื่ออย่างที่สุด แต่ไม่ใช่ทุกคนที่เป็นเช่นนั้น ตัวอย่างเช่น ลู่หยาง จูเสวียนเอ๋อ และหยูคุนหลุน ต่างแสดงสีหน้าที่กระตือรือร้นที่จะต่อสู้ คู่ต่อสู้แบบนี้สิถึงจะคุ้มค่าที่จะสู้ด้วย พวกเขาทุกคนมีความมั่นใจในตัวเองสูงมากและเชื่อว่าตนเองนั้นไร้เทียมทานเมื่อต้องเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ในระดับบ่มเพาะเดียวกัน หลิงฮันปล่อยหมัดออกไป และด้วยเสียงเผละ หมัดนั้นกระทบเข้าที่ใบหน้าของหยางฉี ซึ่งทำให้เขาสลบไปในทันที ฝ่ายหลังไม่ได้มีเจตนาฆ่า ดังนั้นเขาจึงออมมือไว้ "หานหลิน ชนะ!" ผู้ตัดสินประกาศ หลังจากเอาชนะหยางฉี แม้ว่าหลิงฮันจะยังไม่สามารถสะสมชัยชนะติดต่อกันสิบครั้งได้ แต่เวลาก็ครบหนึ่งชั่วโมงแล้ว และเขาก็ได้รับสิทธิ์เข้ารอบต่อไปโดยปริยาย เขาลงจากเวทีประลองและกลับไปที่อัฒจันทร์ เขาสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่ามีสายตาที่ร้อนแรงจำนวนมากจับจ้องมาที่เขา ซึ่งทำให้เขารู้สึกเจ็บปวดเล็กน้อย นี่ไม่ใช่ความเจ็บปวดทางกาย แต่เป็นทางใจ เจตจำนงในการต่อสู้ของหยางจุนห่าวและคนอื่นๆ นั้นรุนแรงเกินไป หลิงฮันเพียงยิ้มอย่างใจเย็น ในตอนนี้ ใครกันที่จะสามารถคุกคามเขาได้ในบรรดาผู้ฝึกตนระดับแท่นจิตวิญญาณ? ...เว้นแต่จักรพรรดิกระบี่หรือเทพธิดาหงส์สวรรค์จะปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งและกลับมาสู่ระดับแท่นจิตวิญญาณ บางทีพวกเขาอาจจะมีคุณสมบัติพอที่จะต่อสู้กับเขาได้ ท้ายที่สุดแล้ว เขาอาจจะเป็นอสูรร้าย แต่จักรพรรดิกระบี่และคนอื่นๆ ก็เช่นกัน นิกายกระบี่สวรรค์เป็นนิกายโบราณที่ยิ่งใหญ่ซึ่งมีความสัมพันธ์กับดินแดนแห่งเทพเจ้า ในชาติที่แล้ว มีเพียงเจ็ดคนเท่านั้นที่สามารถทะลวงผ่านไปยังระดับสวรรค์ได้ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าจักรพรรดิกระบี่และคนอื่นๆ นั้นน่าสะพรึงกลัวเพียงใด ในวันที่สาม หลิงฮันไม่ได้ปรากฏตัวที่มหาลานประลอง เขาไม่จำเป็นต้องรู้ว่ามีผู้ฝึกตนชั้นยอดแบบไหนในบรรดาคู่ต่อสู้ในอนาคตของเขา หรือสังเกตกระบวนท่าที่แข็งแกร่งที่สุดของพวกเขา อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าใครจะปรากฏตัวต่อหน้าเขา เขาก็แค่ต้องเหวี่ยงพวกเขาออกจากการต่อสู้ด้วยหมัดเดียว อีกวันหนึ่งผ่านไป และรอบรองชนะเลิศก็เริ่มต้นขึ้น มีผู้ผ่านเข้ารอบรองชนะเลิศทั้งหมดสี่สิบเก้าคน ดังนั้นในรอบแรก จะมีสิบห้าคนที่จะได้ผ่านเข้ารอบสองโดยอัตโนมัติ และอีกสามสิบสี่คนที่เหลือจะต้องต่อสู้กันเพื่อตัดสินว่าใครจะเป็นสิบเจ็ดคนสุดท้ายที่จะผ่านเข้ารอบต่อไป อย่างไรก็ตาม ผู้ที่จะได้ผ่านเข้ารอบโดยอัตโนมัตินั้นไม่ได้ตัดสินด้วยการจับฉลาก แต่ตัดสินโดยตระกูลเจียง นี่มันไม่ยุติธรรมอย่างแน่นอน แต่ใครใช้ให้พวกเขาเป็นผู้จัดงานประลองเพื่อการสมรสในครั้งนี้และมีอำนาจเด็ดขาดในการตัดสินใจกันเล่า? ผลก็คือ ผู้ครองอันดับหนึ่งทั้งเก่าและใหม่ของทำเนียบอัจฉริยะอย่าง หยูคุนหลุน หยางจุนห่าว และเฉาเทียนยี่ ต่างก็ได้ผ่านเข้ารอบไปโดยไม่ต้องสงสัย เช่นเดียวกับอัจฉริยะหนุ่มอย่างหลิงฮันและลู่หยาง เห็นได้ชัดว่าตระกูลเจียงมองโลกในแง่ดีเกี่ยวกับพวกเขาและไม่ต้องการให้พวกเขาตกรอบในรอบแรก น่าเสียดายที่ตระกูลเจียงมีกุญแจเพียงดอกเดียว มิฉะนั้นแล้วพวกเขาก็มีหญิงสาวที่อยู่ในวัยแต่งงานในตระกูลอีกเป็นจำนวนมาก รอบแรกสิ้นสุดลง และรายชื่อผู้เข้าร่วมสามสิบสองคนหลักก็ปรากฏขึ้นในที่สุด แม้ว่าจะมีเพียงผู้ชายเท่านั้นที่สามารถเข้าร่วมการประลองเพื่อการสมรสในครั้งนี้ได้ แต่เมื่อมองดูรายชื่อนี้แล้ว ก็เห็นได้ชัดว่านี่เป็นการประลองที่น่าทึ่งยิ่งกว่าการประลองทำเนียบอัจฉริยะในครั้งนี้เสียอีก มีผู้ที่เคยติดสิบอันดับแรกของทำเนียบอัจฉริยะหลายรุ่น และเมื่อรวมกับอสูรร้ายสุดขั้วอย่างหลิงฮันแล้ว ก็มีอีกคนหนึ่งที่ได้รับความสนใจจากสาธารณชน แต่กลับไม่มีใครรู้ว่าเขาหน้าตาเป็นอย่างไร นั่นเป็นเพราะเขาสวมหน้ากาก แต่รูปร่างของเขาดูค่อนข้างเล็ก และเห็นได้ชัดว่าเตี้ยกว่าคนทั่วไปครึ่งศีรษะ ชื่อของเขาคือจางซาน ซึ่งเห็นได้ชัดว่าเป็นชื่อปลอม หลิงฮันเหลือบมองเขา และมั่นใจว่าฝ่ายหลังอยู่ในระดับแท่นจิตวิญญาณชั้นที่เก้า นอกจากนี้เขายังมีกลิ่นอายที่หลิงฮันไม่ชอบอยู่จางๆ การต่อสู้รอบที่สองเริ่มขึ้น หลิงฮันเป็นคนที่เจ็ดที่ต้องต่อสู้ และคู่ต่อสู้ของเขาคือราชากระบี่อาภรณ์ขาว เสิ่นจ้งเฉิง การต่อสู้สองสามคู่ก่อนหน้านี้จบลงอย่างรวดเร็วเพราะผู้จัดพยายามอย่างดีที่สุดที่จะจัดให้ผู้เข้าร่วมที่แข็งแกร่งมากเจอกับคู่ต่อสู้ที่อ่อนแอกว่ามาก สำหรับการต่อสู้ระหว่างหลิงฮันและเสิ่นจ้งเฉิง พวกเขาคิดว่าหลิงฮันได้เปรียบอย่างสมบูรณ์ หรือเสียเปรียบอย่างสมบูรณ์กันแน่? หลิงฮันขึ้นไปบนเวทีและพยักหน้าให้เสิ่นจ้งเฉิง เขามีความประทับใจที่ดีต่อจอมกระบี่คนนี้เล็กน้อย "เชิญ!" เสิ่นจ้งเฉิงกล่าวอย่างจริงจัง เขาเคยเห็นกระบวนท่าของหลิงฮันมาก่อน และรู้ว่าฝ่ายหลังแข็งแกร่งมาก หลิงฮันประสานมือและกล่าวว่า "เชิญ!" เสิ่นจ้งเฉิงชักกระบี่ออกมา แคร้ง! แสงกระบี่สว่างจ้าพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า และในทันที ปราณกระบี่เจ็ดสายก็ปรากฏขึ้น ซึ่งทั้งหมดพุ่งเข้าใส่หลิงฮัน หลิงฮันทำสิ่งต่างๆ อย่างเรียบง่ายและหยาบกระด้าง เขาเผชิญหน้ากับการโจมตีที่เข้ามาโดยตรงและยกหมัดขึ้นเพื่อปล่อยหมัดที่ดุเดือดต่อเนื่อง เผละ เผละ เผละ เขายิงหมัดติดต่อกันเพียงเจ็ดครั้งและยังไม่ได้โคจรปราณหมัดด้วยซ้ำ เมื่อแรงกระแทกจากการโจมตีของเขาทำให้กระบี่ยาวในมือของเสิ่นจ้งเฉิงหลุดออกจากมือ—และด้วยเหตุนั้น เขาก็พ่ายแพ้ไป

React

Discussion