Chapter 1496 - เจ้าสำนักผู้ผิดหวัง ท้ายที่สุดแล้ว หลังจากก้าวเข้าสู่ระดับฟ้า ตำแหน่งเจ้าสำนักก็จะถูกว่างเว้นไว้ การเก็บตัวฝึกฝนเป็นเส้นทางปกติที่ผู้คนเลือกเดิน และเจ้าสำนักคนเก่าก็จะไม่ออกมาจัดการเรื่องในเรือนหรือกิจการของสำนักอีกต่อไป ทว่าตำหนักน้ำแข็งนั้นแตกต่างออกไป ผู้จัดการสำนักคนปัจจุบันอยู่ในระดับฟ้าขั้นปลายจุดสูงสุด และมีความเป็นไปได้สองทาง ทางหนึ่งคือข้อเท็จจริงที่ว่าตำหนักน้ำแข็งมีจอมยุทธ์ระดับฟ้ามากเกินไป อีกทางหนึ่งคือเจ้าสำนักคนนี้ยังอายุน้อยเกินไป แต่การบรรลุระดับฟ้าขั้นปลายจุดสูงสุดตั้งแต่อายุยังน้อยเช่นนี้ เป็นเรื่องที่ยากเกินกว่าเหล่าผู้อาวุโสจะจัดการได้ทันเวลา พวกเขายังไม่มีเวลาเพียงพอที่จะคัดเลือกเจ้าสำนักคนถัดไปเลยด้วยซ้ำ! ท้ายที่สุดแล้ว ไม่ใช่ใครหน้าไหนก็สามารถเป็นเจ้าสำนักได้ คนคนนั้นจะต้องได้รับการฝึกฝนมาเพื่อการนี้โดยเฉพาะ และต้องมีความสามารถในการจัดการตำหนักน้ำแข็งทั้งสำนัก! ไม่เป็นที่แน่ชัดว่าตำหนักน้ำแข็งอยู่ในสังกัดใด แต่เมื่อดูจากตัวเจ้าสำนักเอง เธอไม่เพียงแค่อายุน้อยเท่านั้น หากแต่ยังงดงามเป็นพิเศษ สร้างความแตกต่างอย่างสิ้นเชิงเมื่อยืนเคียงข้างกับชิง ชิงเองก็ดูอายุไม่เกินยี่สิบเช่นกัน แต่กลับมีลักษณะภายนอกที่ดูธรรมดาทั่วไป ในขณะที่เจ้าสำนักตำหนักน้ำแข็งนั้นดูสมกับชื่อและตำแหน่ง ราวกับเจ้าหญิงน้ำแข็งผู้เย็นชาและสง่างาม เพียงแค่เหลือบมองก็ประทับตราตรึงอยู่ในใจของผู้ที่พบเห็นได้ไม่รู้ลืม แน่นอนว่าในบรรดาผู้ฝึกตน ไม่มีใครกล้าปฏิบัติกับเจ้าสำนักผู้นี้อย่างไม่ให้เกียรติ แม้เธอจะเป็นหญิงสาวที่งดงาม แต่มีเพียงผู้ที่มีคุณสมบัติเหมาะสมเท่านั้นที่จะกล้าชื่นชมความงามนั้น สำหรับคนเหล่านี้ การได้จ้องมองเจ้าสำนักระดับฟ้าขั้นปลายจุดสูงสุดเพิ่มอีกเพียงวินาทียังถือว่ามากเกินไป! เมื่อเห็นรูปลักษณ์ของเจ้าสำนัก หลินอี้ถึงกับยืนนิ่งอึ้ง ไม่ใช่เพราะเธอเป็นหญิงสาวที่สวยงาม แต่เป็นเพราะอายุของเธอ! ดูเหมือนว่าเธอจะมีอายุไม่ถึงยี่สิบปีจริงๆ อย่างน้อยที่สุดเธอก็ไม่น่าจะเกินยี่ส้าปี! สิ่งนี้แตกต่างจากชิง หลินอี้สามารถประเมินได้อย่างแม่นยำว่าเจ้าสำนักไม่ได้ใช้ยาอายุวัฒนะใดๆ เพื่อคงความเยาว์วัยไว้ เธอมีอายุน้อยเช่นนั้นจริงๆ! เป็นไปได้ว่าเธออาจบรรลุระดับฟ้าตั้งแต่ตอนที่อายุยังไม่ถึงยี่สิบ และรูปลักษณ์ของเธอก็ถูกคงไว้ด้วยเหตุนั้น! “ท่านน้าชิง บางทีท่านน่าจะบอกพวกเขาไปนะ ว่าฉันเพียงแค่มาดูเท่านั้น...” เจ้าสำนักกล่าวขณะที่สายตาจับจ้องไปยังผู้เข้าร่วมที่เป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวอย่างหยางฉีฉี เธออดรู้สึกผิดหวังเล็กน้อยไม่ได้ หญิงสาวผู้นี้ดูเท่และมีความเย็นชาในแบบของตัวเอง แต่เธอไม่ใช่คนที่เธอกำลังตามหา! โครงสร้างร่างกายของเธอไม่เหมาะสมกับการฝึกวิชาของตำหนักน้ำแข็ง ดังนั้น หลังจากแน่ใจแล้วว่าฉีฉีใช้ไม่ได้ผล เธอก็ไม่มีความสนใจที่จะอยู่ที่นี่นานนัก ท่านน้าชิง?! ทุกคนที่นั่นตกใจยิ่งกว่าเดิม ชิงดูอายุน้อยอยู่แล้ว แต่เจ้าสำนักกลับเรียกเธอว่าท่านน้า เจ้าสำนักคนนี้อายุเท่าไหร่กันแน่? เธอจะเป็นคนอายุไม่ถึงยี่สิบปีเหมือนกับรูปลักษณ์ภายนอกของเธอจริงๆ หรือ? หลินอี้ไม่ได้ตกใจมากนัก เพราะเขาคิดเรื่องนี้ไว้ก่อนหน้านี้แล้ว คำว่า “ท่านน้าชิง” นั้นเป็นเครื่องพิสูจน์ข้อสันนิษฐานของเขาได้เป็นอย่างดี เธอมีอายุไล่เลี่ยกับเขา หลินอี้ทำได้เพียงยิ้มขื่นๆ กับความจริงที่ว่าเธออยู่ในระดับฟ้าขั้นปลายจุดสูงสุด พวกเขาไม่ได้อยู่ในโลกใบเดียวกันจริงๆ การต่อสู้กับตระกูลทั่วไปหลินอี้ยังมีข้อได้เปรียบที่ชัดเจน แต่เมื่อพูดถึงตระกูลลับด้วยการใช้พรสวรรค์ในการฝึกฝนและไพ่ตายต่างๆ เขาก็แทบจะสูสีกับพวกเขา ทว่าในระดับสำนักโบราณ... หลินอี้ไม่มีอะไรที่จะใช้ต่อกรกับพวกเขาได้เลย สำนักโบราณนั้นเป็นโลกอีกใบหนึ่งอย่างแท้จริง ไม่น่าแปลกใจเลยที่ตาแก่ที่บ้านบอกว่าสำนักโบราณนั้นเกินกว่าขอบเขตที่เขาจะเอื้อมถึง ดูเหมือนว่างานนี้หลินอี้จะต้องพึ่งพาตัวเองเสียแล้ว! แต่เขาก็ไม่ยอมแพ้ แม้ว่าเขาจะอ่อนแอกว่าคนพวกนี้อย่างชัดเจนในแง่ของพลังการต่อสู้ แต่หากดูจากความเร็วในการฝึกฝนของเขาในช่วงสองสามเดือนที่ผ่านมา เจ้าสัตว์ประหลาดไน่เป่าก็น่าจะเป็นเพียงคนเดียวที่เทียบชั้นกับเขาได้ จะมีใครอีกที่สามารถก้าวกระโดดได้หลายระดับภายในเวลาเพียงไม่กี่เดือน? เมื่อเจ้าสำนักตำหนักน้ำแข็งพูดจบ เธอก็หันหลังและลอยตัวจากไป ชิงรู้ถึงนิสัยของเธอดีจึงไม่ได้ถือสาอะไร เจ้าสำนักเติบโตในสำนักมาตั้งแต่เยาว์วัยและกลายเป็นศิษย์สืบทอดเพียงหนึ่งเดียวของผู้อาวุโสคนเก่า ซึ่งถูกกำหนดให้เป็นเจ้าสำนักคนถัดไป ชีวิตในวัยเด็กของเธอจึงโดดเดี่ยว ไม่มีเพื่อนฝูงและไม่มีใครให้เล่นด้วย สิ่งเดียวที่เธอรู้จักคือการฝึกฝน นั่นคือเหตุผลว่าทำไมบุคลิกของเธอถึงได้เย็นชาเช่นนี้ “เอาล่ะ ฉันจะประกาศกฎของการทดสอบและรางวัล!” ชิงกล่าวขณะกวาดสายตามองผู้ชม “ผู้ฝึกตนไม่อนุญาตให้ขับรถ โดยจะมีฉันเป็นผู้นำ เราจะเดินเท้าไปยังภูเขาน้ำแข็ง ระหว่างการทดสอบสามารถใช้สัตว์วิญญาณได้ แต่สัตว์เหล่านี้จะต้องไม่เกินระดับลึกลับขั้นปลายจุดสูงสุด มิฉะนั้นผู้เข้าร่วมจะถูกตัดสิทธิ์จากการทดสอบ สามารถนำผู้ติดตามและคนรับใช้มาได้ แต่พวกเขาจะต้องไม่เกินระดับทอง และผู้ติดตามรวมถึงคนรับใช้ห้ามเข้าร่วมการทดสอบด้วยตัวเอง พวกเขาไม่อนุญาตให้ต่อสู้ และไม่อนุญาตให้ทำร้ายผู้ติดตามหรือคนรับใช้ของผู้เข้าร่วมคนอื่น! อนุญาตให้โจมตีสัตว์วิญญาณได้ แต่ไม่อนุญาตให้จับพวกมันไป!” กฎเหล่านี้มีมาตั้งแต่การทดสอบครั้งก่อน ผู้เข้าร่วมจึงพยักหน้าตอบรับ สัตว์วิญญาณไม่ได้มีครอบครองกันทุกตระกูล อีกอย่างหากพวกมันไม่แข็งแกร่งพอก็จะเป็นเพียงภาระ ส่วนผู้ติดตามและคนรับใช้นั้นไม่มีใครอยากนำมาหรอก พวกเขาไม่ใช่คุณหนูคุณชายที่จะต้องมีคนรับใช้เดินตามหลัง ในความเป็นจริง กฎเหล่านี้มีไว้สำหรับผู้เข้าทดสอบรุ่นเก่า หากใครเสียชีวิตระหว่างการทดสอบ คนรับใช้และผู้ติดตามก็จะสามารถนำศพกลับบ้านได้ แต่ข้อเท็จจริงนี้เพียงอย่างเดียวทำให้การพาคนรับใช้ไปด้วยระหว่างการทดสอบเป็นสิ่งที่ดูไม่น่าทำนัก จึงไม่มีใครพามาเพราะเหตุผลนี้ นอกจากนี้กฎยังเปลี่ยนไปแล้ว พวกเขาไม่ได้รับอนุญาตให้ฆ่าฟันกันอีกต่อไป ดังนั้นคนรับใช้จึงมีความจำเป็นน้อยลงไปอีก “หากไม่มีใครคัดค้าน ฉันจะประกาศรางวัล ในการทดสอบ ผู้เข้าร่วมที่ทำคะแนนได้สูงสุดสามอันดับแรกจะได้รับรางวัลโบนัสจากตำหนักน้ำแข็ง นั่นคือสิทธิ์ในการเลือกระหว่างสมบัติและยาที่เก็บได้ระหว่างการทดสอบ!” ชิงกล่าว “ผู้เข้าร่วมที่ทำคะแนนได้สูงสุดสิบอันดับแรกจะมีสิทธิ์กลายเป็นศิษย์สายนอกของตำหนักน้ำแข็ง หรือได้รับสิทธิ์แลกเปลี่ยนสมบัติของสำนัก! มีคำถามอะไรไหม?” “ไม่มี...” ฝูงชนส่ายหัว พวกเขารู้เรื่องนี้จากจดหมายแจ้งแล้วจึงไม่มีคำถามใดๆ พวกเขาทุกคนต่างมุ่งเป้าไปที่การเป็นศิษย์สายนอกเป็นหลัก “เอาล่ะ พวกเธอทุกคนไปเก็บของให้เรียบร้อย เราจะออกเดินทางในอีกหนึ่งชั่วโมง!” ชิงพยักหน้า “ฉันจะรอพวกเธออยู่ที่นี่!” “ครับ/ค่ะ!” ฝูงชนพยักหน้าตอบรับ การที่ไม่อนุญาตให้ใช้รถไม่ใช่ปัญหาใหญ่สำหรับหลินอี้ แต่แล้วเสี่ยวเซียวล่ะ? โชคดีที่สถานที่แห่งนี้หนาวเย็นเข้ากระดูก แม้จะไม่มีถังน้ำแข็งนั่นก็น่าจะโอเคสำหรับเธอ แต่เขาจะพาเธอไปอย่างไรดี? ดูเหมือนว่าวิธีที่ดีที่สุดคือการใช้เชือกมัดเธอไว้ที่หลังของเขา แต่เขาก็ต้องระมัดระวังเป็นพิเศษในการทดสอบและหลีกเลี่ยงการโจมตีจากคนอื่น หากทำให้เสี่ยวเซียวตายก็ถือว่าจบเห่ เขาสามารถแก้แค้นได้ตามใจชอบ แต่คงสายเกินไปสำหรับเธอแล้ว