Chapter 1752: การต่อสู้ชี้เป็นชี้ตาย (ตอนที่สอง) แม้ว่าหลินอี้จะได้รับบาดเจ็บภายในสาหัส แต่เขาก็กัดฟันและยื้อลมหายใจสุดท้ายเอาไว้! เขารู้ดีว่าตนเองจะล้มลงไม่ได้ หากเขาล้มลง ทุกอย่างก็จบสิ้น รวมถึงกวนซินด้วย! เขาต้องสู้! ทุกครั้งที่เขาล้มลง หลินอี้จะคอยย้ำเตือนตัวเองว่าต้องลุกขึ้นมาให้ได้ ไม่อย่างนั้นเขาจะสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่างไป! การโจมตีระลอกใหม่เริ่มขึ้น หลินอี้พยายามพยุงตัวลุกขึ้นยืนทั้งที่ความเจ็บปวดแล่นพล่านไปทั่วร่าง... แต่คราวนี้เขาไม่ไหวจริงๆ เขารู้สึกราวกับร่างกายกำลังแตกสลายและเหนื่อยล้าเหลือเกิน... เขาอยากจะหลับตาลงเสียเดี๋ยวนี้ เบื้องหน้าของหลินอี้ ภาพของเลือดเลือนหายกลายเป็นแสงสีขาว เขาเกิดความรู้สึกอยากหนีไปให้พ้น... ราวกับว่าเขาเห็นความสงบสุขรออยู่หลังแสงสีขาวนั้น มันคือมิติหยก หากเขาเข้าไปในมิติหยก เขาจะได้พักผ่อนเสียที เขาอยากจะเดินเข้าไป... "วูบ..." สายลมแรงพัดผ่านใบหูจนหลินอี้ได้สติขึ้นมา! เขาเกือบจะก้าวเข้าไปในมิติของจี้หยกแล้ว มันอันตรายเกินไป หากเขาเข้าไปในมิติหยกจริงๆ วันนี้เขาคงต้องตายแน่! หลินอี้กัดลิ้นตัวเอง ความเจ็บปวดดึงสติเขากลับมา เขาหยัดตัวยืนขึ้นและกำหมัดแน่น พุ่งเข้าปะทะกับการโจมตีของสิบสามขวา! ดูเหมือนหลินอี้จะใช้แรงเฮือกสุดท้ายในทุกการโจมตี แต่ตัวเขากลับอ่อนแรงลงเรื่อยๆ โชคดีที่ฝ่ามือของสิบสามขวาไม่ใช่ฝ่ามือของเฉินเทียน หลินอี้จึงได้ยินเสียงกระดูกแตกหักดังลั่นจากการปะทะครั้งนั้น! ท้ายที่สุดแล้วหลินอี้ก็เป็นหมอ เขาจึงไวต่อเสียงนี้เป็นพิเศษ! เขาดีใจจนเนื้อเต้นที่เห็นว่าทำสำเร็จอีกครั้ง กระดูกในฝ่ามือขวาของสิบสามขวาต้องถูกเขาทำให้แตกหักแน่ๆ! สิ่งนี้ทำให้หลินอี้ที่เกือบถึงขีดจำกัดกลับมาฮึกเหิมอีกครั้ง! ก่อนหน้านี้มันแค่บวม แต่ตอนนี้มันร้าวแล้ว หากทำแบบนี้ต่อไป ฝ่ามือของสิบสามขวาจะต้องถูกเขาทำลายจนพิการแน่! ขวัญกำลังใจของหลินอี้พุ่งพล่านทันทีที่คิดได้เช่นนั้น เขารีบใช้วิชาชีพมังกรเพื่อรักษาอาการบาดเจ็บที่มือและเส้นลมปราณของตนเอง ก่อนจะยืนขึ้นและยืดอกมองสิบสามขวาพลางกล่าวว่า "เอาใหม่!" แม้ร่างกายของหลินอี้จะอาบไปด้วยเลือดและใบหน้าซีดเผือด แต่สุ้มเสียงของเขากลับเด็ดเดี่ยวและไม่มีทีท่าว่าจะยอมจำนนแม้แต่น้อย! ปากของกวนซินถูกปิดไว้จึงไม่อาจเปล่งเสียงได้ แต่ดวงตาของเธอยังคงมองเห็นทุกเหตุการณ์ที่หลินอี้และสิบสามขวาต่อสู้กัน! หัวใจของกวนซินเจ็บปวดราวกับถูกมีดกรีด เธอส่ายหน้าสุดกำลังขณะที่น้ำตาไหลพรั่งพรูเป็นสาย เธออยากจะหยุดหลินอี้และบอกให้เขาวิ่งหนีไป แต่เธอกลับส่งเสียงไม่ได้ เสียงสะอื้นอันอ่อนแรงของเธอไม่มีผลอะไรเลย กวนซินเป็นนางพยาบาลจากตระกูลแพทย์ เธอจึงดูออกว่าสภาพของหลินอี้ไม่สู้ดีนัก หากเป็นเช่นนี้ต่อไป หลินอี้จะต้องตายแน่! คังจ้าวหมิงเห็นว่าหลินอี้ยังลุกขึ้นไหว จึงตะโกนสั่งทันที "ฆ่าไอ้เด็กนี่ซะ!" ...... อย่างไรก็ตาม มีเพียงสิบสามขวาเท่านั้นที่รู้ดีว่ามือของตนใกล้จะพิการเพราะหลินอี้แล้ว! เขาไม่ใช่ผู้ฝึกฝนสายกายภาพ ดังนั้นถึงแม้จะใช้ฝ่ามือแต่ก็ไม่ได้แข็งแกร่งดุจเหล็กกล้า หากปล่อยให้เป็นเช่นนี้ต่อไป มือของเขาต้องพิการแน่นอน! แม้ว่ามือของผู้ฝึกตนสายจิตวิญญาณจะพิการไปก็ยังพอรักษาให้หายได้ด้วยยาและโอสถ ซึ่งต่างจากผู้ฝึกตนสายกายภาพที่ต้องสูญเสียอย่างหนักและไม่สามารถกลับมาคล่องแคล่วได้เหมือนเดิมหลังการรักษา! อีกอย่าง ไม่มีใครสามารถใช้วิชาเฉพาะของตนเองมารักษาอาการบาดเจ็บได้เหมือนหลินอี้ หรือใช้พลังบริสุทธิ์เยียวยาได้เหมือนตระกูลซุน การพึ่งพาแต่ยาอย่างเดียวนั้นยังไม่เพียงพอ ยิ่งไปกว่านั้น หากกระดูกฝ่ามือแตกละเอียด ต่อให้ใช้ยาดีแค่ไหน หลังรักษาหายก็ยังคงพิการอยู่ดี! เว้นเสียแต่ว่าจะมีโอสถต่อกระดูกและเส้นเอ็นระดับสูงกว่าระดับ 3 แต่ตระกูลโยวผู้เร้นลับจะมีโอสถเช่นนั้นได้อย่างไร? แม้แต่ในสำนักโอสถสวรรค์ มันก็ยังเป็นของหายากที่สุด แล้วเขาจะเอาปัญญาที่ไหนมาใช้? สิบสามขวาเดือดดาลเมื่อเห็นหลินอี้ยืนขึ้นมาได้อีกครั้ง! ตลอดชีวิตเขาไม่เคยเห็นคนระดับดินที่บ้าบิ่นได้ขนาดหลินอี้มาก่อน! ต้องรู้ไว้ว่าคนทั่วไปกว่าจะฝึกถึงระดับดินนั้นยากเย็นแสนเข็ญ ต่อให้ต้องสู้กัน ส่วนใหญ่ถ้าชนะได้ก็จะสู้ ถ้าสู้ไม่ได้ก็จะหนี เว้นเสียแต่ว่าจะเป็นการลอบสังหารในครั้งเดียว! แต่ตอนนี้หลินอี้มีโอกาสหนีตั้งหลายครั้ง แม้แต่สิบสามขวายังคิดเลยว่าถ้าหลินอี้วิ่งหนี เขาคงไม่ไล่ตามไปแน่! แต่หลินอี้กลับไม่หนี เขายืนหยัดและเข้าปะทะกับเขาครั้งแล้วครั้งเล่า จนสิบสามขวาจนปัญญา! เขาอยากจะสบถออกมาดังๆ นัก ไอ้การจะถึงระดับดินนี่มันง่ายนักหรือไง? แกอยากจะเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อทำให้ฉันพิการก่อนถึงจะยอมหยุดจริงๆ ใช่ไหม? อย่างไรก็ตาม เมื่อเห็นน้ำเสียงและแววตาที่เด็ดเดี่ยวของหลินอี้ สิบสามขวาก็รู้ทันทีว่าไอ้คนนี้มันเล่นเอาชีวิตเข้าเดิมพันจริงๆ! คนอ่อนแอมักเกรงใจคนแข็งแกร่ง คนแข็งแกร่งมักเกรงใจผู้ทรงพลัง และผู้ทรงพลังมักเกรงใจคนบ้าบิ่น คำกล่าวนี้ใช้ได้กับผู้ฝึกตนเช่นกัน! สิบสามขวาเริ่มรู้สึกหวาดหวั่นเมื่อเห็นว่าหลินอี้กำลังจะพุ่งเข้ามาอีกครั้ง! แม้เขาจะมั่นใจว่าสามารถสังหารหลินอี้ได้ แต่ราคาที่ต้องจ่ายนั้นสูงเกินไป เขากับหลินอี้ไม่ได้มีความแค้นเคืองส่วนตัว และที่มานี่ก็เพียงแค่มาช่วยงานเท่านั้น หากต้องสังหารหลินอี้แล้วเขาไม่ได้ผลประโยชน์อะไร แถมยังต้องแลกด้วยมือทั้งสองข้าง เห็นได้ชัดว่าอะไรสำคัญกว่ากัน! สิบสามขวาชะงักไปเมื่อคิดได้เช่นนั้น เขาต่างจากจ้าวหมิง ความเป็นความตายของหลินอี้ไม่ได้มีความหมายอะไรกับเขาเลย "นายน้อยคัง คนผู้นี้มันบ้าไปแล้ว เราไปกันเถอะ!" เมื่อตัดสินใจจะถอย สิบสามขวาก็ไม่อยากสู้กับหลินอี้ต่ออีกแม้แต่น้อย ฝ่ามือเป็นของเขาเอง ไม่เห็นจำเป็นต้องทิ้งมันไปเพียงเพื่อเอาใจจ้าวหมิง อีกอย่าง ตอนนี้เขาก็ได้สูตรยาอายุวัฒนะมาแล้ว ภารกิจถือว่าเสร็จสิ้น เจิ้นเทียนโยวคงไม่ตำหนิเขาตอนกลับไปตระกูลโยว อย่างมากตระกูลคังก็แค่บ่นนิดหน่อยเท่านั้น "ห๊ะ? จะไปแล้วเหรอ?" คังจ้าวหมิงอึ้งไป เขาไม่คิดว่าสิบสามขวาจะอยากจากไปกะทันหันในตอนที่กำลังได้เปรียบและไล่ต้อนหลินอี้อยู่แท้ๆ! สิบสามขวาไม่ตอบ แต่พุ่งตัวไปคว้าตัวจ้าวหมิงขึ้นมา มือของเขาเจ็บปวดเกินกว่าจะพยุงใคร แต่หากทิ้งจ้าวหมิงไว้ที่นี่ ตระกูลโยวคงถูกวิจารณ์ว่าใช้งานเสร็จแล้วฆ่าลาทิ้งแบบ "เสร็จนาฆ่าโคถึก" ต่อไปใครจะอยากทำงานให้ตระกูลโยวกันอีกล่ะ? "พาผู้หญิงนั่นไปด้วย!" จ้าวหมิงยังไม่ยอมแพ้ง่ายๆ เขายังไม่ได้สูตรยาเลย จะปล่อยกวนซินไปได้ยังไง? เพิ่มอีกคนไม่ใช่ปัญหาสำหรับสิบสามขวา เพราะเขาก็อุ้มคนมาคนหนึ่งแล้ว ไม่จำเป็นต้องเสียแรงเพิ่ม แต่ทว่าในขณะที่สิบสามขวากำลังจะคว้าตัวกวนซิน สายลมแรงก็พัดมาจากทางด้านหลัง! "ปล่อยเธอลง!" หลินอี้ตวัดหมัดพุ่งเข้าใส่สิบสามขวาราวกับจะเอาชีวิตเข้าแลก!