Chapter 2941: โปรดส่งตัวคนผิดออกมาด้วย ผู้จัดการลู่ ซันไลต์เมาน์เทนพุทธะฆ่าให้ตายได้ยากยิ่ง ท้ายที่สุดแล้วเขาก็ตายจากการระเบิดตัวเอง ร่างที่แท้จริงแห่งวิถีเซียนของจ้าวตงเซิ่งสกัดกั้นพลังระเบิดทั้งหมดของซันไลต์เมาน์เทนพุทธะไว้ได้ ทำให้ไม่มีพลังรั่วไหลออกมาแม้แต่น้อย ทว่าด้วยเหตุนี้ จ้าวตงเซิ่งจึงได้รับบาดเจ็บสาหัส ส่วนเจ้าแห่งวิถีดาบยักษ์ที่อยู่ภายในก็ได้รับบาดเจ็บหนักเช่นกัน โชคดีที่พวกเขาเป็นวิญญาณอาฆาต สำหรับวิญญาณอาฆาตแล้วอาการบาดเจ็บเหล่านี้ถือว่าเล็กน้อย ตราบใดที่ยังไม่ดับสูญ ต่อให้บาดเจ็บสาหัสเพียงใดพวกเขาก็ฟื้นตัวได้อย่างรวดเร็ว แม้จะฆ่าให้ตายยาก แต่การจัดการทั้งหมดใช้เวลาเพียงหนึ่งนาทีเศษเท่านั้น ซันไลต์เมาน์เทนพุทธะระเบิดตัวเองจนดับสูญไปแล้ว แต่เศษซากเนื้อและเลือดที่หลงเหลืออยู่นั้นก็เพียงพอแล้ว เปลวไฟอมตะพุ่งเข้าใส่เศษซากเหล่านั้นและเริ่มกระบวนการฟื้นฟูร่างกายในทันที จิตวิญญาณที่ถูกทำลายไปก่อนหน้าก็ปรากฏขึ้นอีกครั้งในเปลวไฟอมตะ แง่มุมที่เข้าใจยากที่สุดของคาถา *คืนชีพจากความตาย* คือความสามารถในการสร้างจิตวิญญาณขึ้นใหม่ หลินมู่หยูไม่รู้ว่ามันทำงานอย่างไร เขาไม่เข้าใจมันมาก่อน และตอนนี้เขาก็ยังไม่เข้าใจ สำหรับสิ่งที่เขาไม่สามารถเข้าใจได้ หลินมู่หยูเลือกที่จะวางมันไว้ชั่วคราวและไม่คิดฟุ้งซ่านกับมันมากเกินไป คำถามเหล่านั้นไม่มีความหมายที่จะต้องไตร่ตรอง เมื่อระดับพลังของเขาขยับสูงขึ้นในอนาคต เขาจะเข้าใจมันเองโดยธรรมชาติ ภายในเปลวไฟอมตะ ซันไลต์เมาน์เทนพุทธะที่ตายจากการระเบิดตัวเองได้ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งและคุกเข่าลงต่อหน้าหลินมู่หยูอย่างนอบน้อม หลินมู่หยูถามคำถามสองสามข้อแล้วจึงหันหลังเดินจากไป คราวนี้พุทธะโบราณทั้งสี่ไม่ได้ติดตามเขาไปด้วย หลินมู่หยูจากมาเพียงลำพัง ไม่ได้กลับไปที่ห้องของตัวเอง แต่ตรงไปหาลู่หว่านไห่อีกครั้ง หลินมู่หยูนั่งลงตรงหน้าลู่หว่านไห่อย่างไม่เกรงใจและดื่มชาบนโต๊ะรวดเดียวหมดถ้วย "ผู้อาวุโส ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือเมื่อครู่นี้ครับ" ลู่หว่านไห่ตอบกลับทันที "คุณหลิน คุณเกรงใจเกินไปแล้วครับ" ผ่านไปเพียงไม่กี่ชั่วโมงจากครั้งล่าสุดที่พบกัน แต่เมื่อได้เห็นหลินมู่หยูอีกครั้ง ลู่หว่านไห่กลับรู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงที่แปลกประหลาด ราวกับว่าเขาไม่ได้กำลังเผชิญหน้ากับเจ้าแห่งวิถีเซียนระดับสอง แต่เป็นบรรพชนระดับเจ็ด เขาไม่รู้ว่าหลินมู่หยูใช้วิธีใดในการควบคุมพุทธะโบราณทั้งสี่ได้อย่างง่ายดายเช่นนั้น หลินมู่หยูยิ้ม "ต้องขออภัยที่ทำให้ต้องลำบากก่อนหน้านี้ด้วยครับ ผมจดจำน้ำใจของคุณไว้ และจะตอบแทนในอนาคต เรื่องนี้ได้รับการสะสางแล้วและไม่น่าจะก่อปัญหาใดๆ เพิ่มเติมครับ" ลู่หว่านไห่กล่าว "ต่อให้มีปัญหา ผมก็จะจัดการเอง" ความสุภาพที่เขามีต่อหลินมู่หยูนั้นยิ่งกว่าเดิมเสียอีก หลินมู่หยูถามขึ้นว่า "ผู้อาวุโสลู่ ผมต้องแจ้งให้คุณทราบเรื่องหนึ่ง ในอีกไม่กี่วันข้างหน้าอาจจะมีคนมาหาคุณ น่าจะเป็นพุทธะโบราณหกวงแหวนจากเผ่าพุทธครับ" "เมื่อถึงเวลานั้น คุณเพียงแค่จัดการไปตามกฎ หากมีปัญหาอะไร เดี๋ยวผมจะจัดการเอง" ลู่หว่านไห่ตกตะลึง "พุทธะโบราณหกวงแหวนงั้นหรือ?" หลินมู่หยูพยักหน้า "เป็นพุทธะโบราณคนสำคัญจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์ตะวันฉายของเผ่าพุทธ เขาจะมาเพื่อทวงคืนความเป็นธรรมให้ซันไลต์เมาน์เทนพุทธะ ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอกครับ ผมเพียงแค่มาเตือนคุณไว้ให้เตรียมตัวเท่านั้น" ลู่หว่านไห่รู้ดีว่าเรื่องนี้ต้องมีเบื้องลึกเบื้องหลังมากกว่านั้น แต่หลินมู่หยูชัดเจนว่าไม่ประสงค์จะอธิบายอะไรเพิ่มเติม พุทธะโบราณหกวงแหวน แม้จะไม่นับว่ายิ่งใหญ่จนน่ากลัวเมื่อเทียบกับเรือรบเฮอริเคน แต่ก็ไม่ใช่คนที่ควรล่วงเกิน ลู่หว่านไห่พยักหน้า "ตกลง ผมเข้าใจแล้วครับ! คุณหลิน คุณพอจะทราบไหมว่าเขาจะมาปรากฏตัวเมื่อใด?" หลินมู่หยูครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง "น่าจะเป็นช่วงจุดแวะพักแรกที่เราเทียบท่าที่ทวีปเหนือครับ" "เข้าใจแล้ว ผมจะเตรียมการไว้" หลังจากสนทนากับลู่หว่านไห่ได้สักพัก หลินมู่หยูก็จากไป เรื่องราวทั้งหมดดูราวกับว่าไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน โดยที่ไม่มีใครบนเรือล่วงรู้ถึงสิ่งที่เกิดขึ้น ในวันถัดๆ มา พุทธะโบราณทั้งสี่ทำตัวตามปกติโดยไม่มีพฤติกรรมผิดปกติใดๆ เรือรบเฮอริเคนหมายเลข 4 ล่องผ่านทะเลเขตแดนไปได้อย่างราบรื่นโดยไม่พบเจอปัญหาใด ตลอดเวลาหลายปีที่ผ่านมา เรือรบเฮอริเคนเดินทางไปกลับหลายครั้งและแทบไม่เคยเจอกับปัญหา การเผชิญหน้ากับงูยักษ์ดาราประกายตอนที่หลินมู่หยูเดินทางจากทวีปใต้มายังทวีปตะวันออกนั้นเป็นเหตุการณ์ที่หาได้ยาก ส่วนใหญ่แล้วมักไม่มีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้น ในที่สุด วันที่เจ็ดสิบหกนับตั้งแต่หลินมู่หยูขึ้นเรือ เรือรบเฮอริเคนหมายเลข 4 ก็มาถึงทวีปเหนืออย่างปลอดภัย ในวันแรกที่เข้าสู่ทวีปเหนือ เรือรบเฮอริเคนจะเทียบท่าที่เมืองที่อยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ที่สุดอย่างเมืองบลูเบิร์ด เมืองบลูเบิร์ดเป็นของเผ่าอสูร โดยเฉพาะสายเลือดนกสีคราม แม้จะไม่ใช่สายเลือดที่ทรงพลังที่สุดในเผ่าอสูร แต่ความแข็งแกร่งของพวกเขาก็ไม่อาจมองข้าม การมีอยู่ของพวกเขาเทียบเท่ากับขุมกำลังระดับห้าดาวในหมู่มนุษย์ที่ทวีปใต้ ซึ่งมีเจ้าแห่งวิถีเซียนคอยดูแลอยู่ ในฐานะเมืองชายฝั่งทางตะวันออกเฉียงใต้สุดของทวีปเหนือ เมืองบลูเบิร์ดเต็มไปด้วยผู้คนพลุกพล่าน ไม่ใช่แค่เหล่าอสูรแต่ยังมีเผ่าพันธุ์อื่นๆ ด้วย ท้ายที่สุดแล้วในมุมมองหนึ่ง เผ่ามนุษย์และอสูรยังไม่ได้แตกหักกันอย่างแท้จริง ต่างจากเผ่ามังกรและเผ่าแมลงที่เป็นศัตรูคู่อาฆาตกัน พ่อค้ามนุษย์มักจะซื้อของพิเศษจากทวีปเหนือเพื่อนำกลับไปขายในโลกมนุษย์ และในทำนองเดียวกัน พ่อค้าเหล่านั้นก็นำสินค้าของมนุษย์มาขายให้กับเผ่าอสูร กิลด์การค้าลู่เฟิงก็เป็นหนึ่งในพ่อค้าเหล่านั้น และยังเป็นกิลด์ที่ใหญ่ที่สุดอีกด้วย ครั้งนี้เรือรบเฮอริเคนบรรทุกสินค้าต่างแดนจำนวนมากมาเพื่อจำหน่ายในดินแดนของเผ่าอสูร เรือรบเฮอริเคนจะเทียบท่าอยู่นอกเมืองบลูเบิร์ดเป็นเวลาครึ่งวัน และผู้คนจำนวนมากจะลงจากเรือที่นี่ "อมิตาพุทธ!" เสียงสวดมนต์ของชาวพุทธดังก้องมาจากภายนอกเรือ และพระพุทธรูปกายสีทองอร่ามก็ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า ท้องฟ้ากว้างใหญ่เต็มไปด้วยแสงสีทองเจิดจ้า รูปลักษณ์ของพระพุทธเจ้านั้นดูน่าเกรงขาม ดวงตามีความเมตตาอยู่สามส่วนและความสง่างามเจ็ดส่วน จ้องมองลงมายังเรือรบเฮอริเคนจากเบื้องบน รัศมีวงแหวนยักษ์หกวงล้อมรอบพระพุทธองค์ บ่งบอกถึงตัวตนของเขาในฐานะพุทธะโบราณหกวงแหวน เหนือรัศมีวงแหวนยักษ์หกวงนั้น มีดวงอาทิตย์ดวงใหญ่หลายดวงส่องแสงเจิดจ้า การปรากฏตัวของพุทธะโบราณหกวงแหวนดึงดูดความสนใจของทุกคนบนเรือรบเฮอริเคนทันที "พุทธะโบราณหกวงแหวน!" "พุทธะโบราณหกวงแหวนผู้แปลงกายเป็นพุทธะกายทองคำท่านนี้มาที่นี่เพื่ออะไร?" "เขาไม่รู้หรือว่าเรือรบเฮอริเคนเป็นของกิลด์การค้าลู่เฟิง? ต่อให้เป็นพุทธะโบราณหกวงแหวนก็เทียบไม่ได้กับกิลด์การค้าลู่เฟิงหรอก!" "ไอ้หมอนี่มันบ้าหรือเปล่า ถึงกล้ามาหาเรื่องกิลด์การค้าลู่เฟิง? อยากบรรลุนิพพานก่อนกำหนดหรือไง?" "บางทีเขาอาจไม่ได้มาเพื่อหาเรื่องก็ได้ ในฐานะพุทธะโบราณหกวงแหวน ซึ่งเทียบเท่ากับเจ้าแห่งวิถีเซียนระดับหก เขาถือว่าไร้เทียมทานตราบเท่าที่บรรพชนระดับเจ็ดไม่ปรากฏตัว" บรรพชนระดับเจ็ดหาได้ยากยิ่ง และเจ้าดินแดนศักดิ์สิทธิ์หลายแห่งก็เป็นเพียงเจ้าแห่งวิถีเซียนระดับหก เมื่อเวลาผ่านไปจึงมีคำกล่าวว่าหากไม่มีบรรพชนระดับเจ็ด ระดับหกคือพลังอำนาจสูงสุดในโลก อย่างไรก็ตาม ถึงกระนั้นก็มีน้อยคนที่บนเรือรบเฮอริเคนจะรู้สึกหวาดกลัว เพราะพวกเขากำลังอยู่บนเรือรบเฮอริเคน ไม่มีใครสามารถทำร้ายพวกเขาได้ พุทธะโบราณหกวงแหวนสวดพระนามพระพุทธเจ้าอีกครั้ง แสงสีทองของพระพุทธองค์ส่องสว่างปกคลุมเรือรบเฮอริเคน พระพุทธองค์ตรัสว่า "อาตมาคือพันแสงทองพุทธะ ขอนำเรียนพบผู้จัดการของเรือรบเฮอริเคน" ลู่หว่านไห่ปรากฏตัวขึ้นที่หัวเรือ ร่างของเขาขยายใหญ่ขึ้นจนมีความสูงพันเมตร จ้องมองไปยังพันแสงทองพุทธะ "ข้าคือลู่หว่านไห่ ผู้จัดการของเรือลำนี้ มีธุระอันใดกับพุทธะท่านหรือ?" ลู่หว่านไห่ไม่ยอมอ่อนน้อมหรือหยิ่งผยอง ยังคงรักษาความสุภาพไว้ แม้เขาจะเป็นเพียงเจ้าแห่งวิถีเซียนระดับห้า ซึ่งไม่อาจเทียบกับพุทธะโบราณหกวงแหวนได้ แต่เขาก็เป็นตัวแทนของกิลด์การค้าลู่เฟิง ดังนั้นระดับการบำเพ็ญเพียรจึงไม่ใช่เรื่องสำคัญ พันแสงทองพุทธะชี้มือเบาๆ ร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในแสงแห่งพุทธะ ซึ่งก็คือหลินมู่หยูนั่นเอง ลู่หว่านไห่ขมวดคิ้วเล็กน้อย สงสัยว่าพันแสงทองพุทธะรู้รูปลักษณ์ของหลินมู่หยูได้อย่างไร พันแสงทองพุทธะกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ "คนผู้นี้ที่อยู่บนเรือได้สังหารลูกศิษย์ของอาตมา โปรดส่งตัวคนผิดออกมาด้วย ผู้จัดการลู่"