ตอนที่ 1199 ตาย!!! ดวงตาสีทองของนาดีเอแคบลง ขณะที่รอยยิ้มบนม uzzle ของเธอเปิดเผยฟันแหลมคมที่เป็นอาวุธ “ข้อนี้ฉันให้รอด แต่วันนี้เธอกลับยืนต่อหน้าฉันแบบกล้าหาญ?” หมาโอหกระแตง! ผู้ปกครองแอปหมาเผาแดงผลึกก้าวสองก้าวอย่างรวดเร็ว ทันทีที่ความโกรธพุ่งแรง มันปกครองเผ่ากอริลล่าเผาแดงผลึกด้วยอานุภาพอันยิ่งใหญ่ แต่หมาป่าที่ไม่รู้จักจากที่ใดสักที่ได้ทำลายชื่อเสียงของมันไปหมด มันเป็นสิ่งมีชีวิตที่อาศัยอยู่ขอบของเขตศูนย์กลางเพียงคนเดียว ส่วนอีกห้าตัวที่อาศัยร่วมกันในความเป็นหนึ่งเดียวของป่าไฟ แต่มันทำให้ความเป็นผู้นำของมันเป็นที่สงสัย! ถ้าหากไม่สามารถรีด Revenge ได้ จะทำให้ภาพพจน์ของมันเสียหายต่อเหล่ากอริลล่าผลึกระดับพีคที่เคารพมัน! ขณะนั้น มันจะต้องรับมือกับความกดดันมหาศาล ดังนั้นเพื่อความอยู่รอดมันจึงต้องกำจัดหมาป่าข้ามเงา (Dark‑Winged Twilight Wolf) ทันที! สองขาทั้งสองและสองแขนของมันกำลังลุกเป็นไฟสีแดงอร่ามที่พุ่งสู่ท้องฟ้า พร้อมทำให้พื้นดินละลายเป็นหินหลอมร้อนใต้รอยเท้าที่มันก้าว “หยุด!” ผู้ปกครองแอปหมาเผาแดงชั่วคราวหยุดชั่วครู่เมื่อเห็นมนุษย์ แต่อย่างไรก็ยังสิกเสียงสบถต่อเนื่อง ขณะที่นาดีเอเริ่มปล่อยพลังมืดอันลึกลับออกเป็นเงาเมื้อง mask ดาเวิสแคบตะขอก “我说道แล้วว่า หยุด หรือข้าจะไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากฆ่าเจ้าทั้งหมด!” “ปากดี! ด้วยความแข็งแรงที่เหลือเชื่อของมนุษย์ แค่คิดว่าจะทำอะไรได้ก็ไม่มี!” ผู้ปกครองแอปหมาเผาแดงสบถต่ำด้วยความโกรธก่อนที่จะพยายามวิ่งต่อ แต่ในทันใดที่มันเห็นตาของหมาป่าข้ามเงาสีทองขยายเป็นรูเล็ก ๆ ขนลุกจากปลายร่างกาย ผู้ปกครองนั้นเริ่มสับสน รู้สึกว่าโลกที่เคยรู้สึกเป็นจังหวะค่อยหายไป จึงหันกลับมาดูก่อนจะรู้ว่าตัวมันเองกำลังถูกบางอย่างทำให้หายใจไม่ออก*บูม!~~~* *บูม!~~~* *บูม!~~~* เสียงของร่างหลายร่างที่กระแทกพื้นแข็งทำให้ฝุ่นโลหะพัดกระจาย ควันหมอกหนาทึบพุ่งขึ้นรอบ ๆ มัน ก่อนที่ทำให้ตาของมันเปิดกว้างจนตะลึง จากสภาพที่เห็นพอแรกที่ห้าตัวหมาป่าใหญ่ที่สูงห้าสิบเมตรดูเหมือนกำลังอ่อนแรงและล้มลง ในขณะที่หมาป่าขนาดเจ็ดสิบเมตรที่สูงใหญ่ยิ่งใหญ่ดูเหมือนจะงงงวยเมื่อมองรอบ ๆ ทีมทั้งหมดพยายามหาคำตอบว่า ทำไมเหล่ากอริลล่าหัวหน้า (Lord Beast Stage) ถึงล้มลงได้โดยไม่มีสัญญาณเตือนใด ๆ จนกระทั่งพวกเขาตระหนักว่าพวกมันไม่ได้หายใจอีกต่อไป ร่างของหมาป่าที่ล้มได้รับการบาดเจ็บแทบไม่มีรอยเปราะ แต่อย่างไรก็ไม่มีสัญญาณของชีวิต ทั้งตาอุ่น ๆ ของพวกมันมืดมนและร่างกายแข็งกระด้างทั้งหมด ดูเหมือนว่า… หลายร้อยสิ่งมีชีวิตระดับเจ็ดที่หายไปในทันที! “เจ้าตัวทำแบบนี้กับตัวเอง…เจ้านายโง่!” ขณะนั้น เสียงของดาเวิสดังออกมาอย่างชัดเจน ทำให้รู้ว่าเขาคือผู้ก่อตั้งเหตุการณ์นี้ที่ทำให้มีชีวิตหลายร้อยหมดไปโดยไม่ทำเสียงอะไรเลย กอริลล่าทั้งหลายที่เหลืออยู่ที่เป็นระดับ Beast Stage ยกศีรษะมองดาเวิสด้วยความเกลียดชังและความกลัว พวกมันพยายามคาดคะเนเทคนิคอะไรที่ทำให้หมดสติของหมู่พวกมันในทักทายครั้งเดียว ดวงตาของกษัตริย์หมาป่าเผาแดงผลึกเต็มไปด้วยเลือดอุ่นเมื่อเห็นร่างของคนในเผ่าที่ล้มลงเป็นหลุมศพหลายร้อยร่าง ดวงตาเต็มไปด้วยความโกรธแค้นและความหวาดกลัวที่เห็นว่าตัวเองอาจสูญเสียคนที่ใกล้ชิดที่สุด ดาเวิสเพียงแค่สบarked “นี่เป็นแค่การเตือนเท่านั้น อย่าปล่อยให้มันแย่ลงกว่าเด this” กษัตริย์หมาป่าเผาแดงผลึกสั่นด้วยความโกรธที่ลุกจากใจลึก “เจ้าอะไรทำกับข้าอย่างโหดร้าย!!!!” มันกระโจนตรงเข้าหาดาเวิส พร้อมไฟแดงอร่ามพุ่งออกจากร่างกาย *ชูว์~* คลื่นความมืดลูบริ่มจากใต้เท้าเริ่มพวยพุ่งรอบ ๆ มัน จนถึงขั้นล้อมรอบ แล้วไฟแดงที่มันปล่อยออกกลายเป็นอาวุธโจมตีโหม่งใหญ่ที่มุ่งเป้าใส่หมาป่าข้ามเงา นาดีเอเห็นพายุไฟอุ่นที่กำลังจะกลury ทำลายพื้นที่นี้ รู้ว่ากำลังโจมตีของหมาป่าเผาแดงแรงกว่าอะไรอยู่บ้าง จึงตัดสินใจหลบกระสุนและวิ่งเข้าหาดาเวิสเพื่อปกป้องเขา แต่ในขณะนั้น ดาเวิสเคลื่อนไหวปาก “ตาย!!!” กษัตริย์หมาป่าเผาแดงผลึกรู้สึกหัวใจหยุดเต้น จากนั้นพลังงานของมันถูกดึงให้พิน Dow ทันที ก่อนที่จะล้มลงบนพื้นที่เผาไหม้ สร้างหลุมใหญ่ คลุมอยู่บนเข่าโดยที่ดวงตาสีแดงอ่อนของมันสั่นกระเซือ มันเงยหน้าขึ้นมองมนุษย์ที่มีใบหน้าสงบนิ่ง แล้วหันกลับดูร่างของหมาป่าหัวหน้าที่กำลังล้มเหลวรอบ ๆ ด้วยตาของมันเอง *บูม!~~~* *บูม!~~~* *บูม!~~~* เสียงของร่างหมาป่าขนาดเจ็ดสิบเมตรที่ร่วงลงทำให้พายุฝุ่นใหญ่พัดกระจายทั่วบริเวณ ขณะที่กษัตริย์หมาป่าเห็นปรากฏการณ์ที่ดูเหมือนไม่มีใครจะเข้าใจ ตาย… ทั้งหมดแล้ว… จากระดับ Lord Beast ไปจนถึงระดับ King Beast ไม่มีใครเหลืออยู่เลย ทำให้ความสั่นของมันเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ จนเริ่มไม่เข้าใจสถานการณ์ที่กำลังพบเจอ ทำไม? ไม่…แล้วจะเป็นยังไง? มันเป็นไปได้อย่างไรที่หมาตัวเล็ก ๆ แห่งนี้จะสังหารพวกมันได้โดยไม่ทำเสียงอะไรเลย? ดาเวิสจับมือนาดีเอไว้ที่ด้านข้าง กระทั่งเธอกำลังมองเห็นร่างหมาเผาแดงที่ล้มตายอยู่ในอาการที่ศีรษะล่วงลง ทั้งขนสีดำของเธอตั้งชันด้วยความระคายเคือง ดาเวิสรู้สึกว่าแสงของจิตวิญญาณของเขากระเป๋นหมิ่นน่า กลืนอยู่ในความสับสนจากความเจ็บปวดที่ลึกที่สุดในจิตวิญญาณ เขาตรวจตราโลกวิญญาณของตัวเองและเห็นว่ามีแค่สิบเปอร์เซ็นต์ของ essences ที่เหลืออยู่ทั้งหมดที่เผาให้กับหมาป่าเหล่านั้น แต่อย่างไรก็ตาม… “ข้าบอกแล้วว่า… พวกมันต้องเป็นเจ้าแล้ว…” เสียงของดาเวิสล่วงมาให้ผู้ปกครองเห็นด้วยความสับสนเปี่ยมอาลัย “ความตายของพวกมันเป็นของเจ้าแล้วทั้งหมด…” เขาชูมือขึ้น สปาร์คประหลาดหลาย ๆ ดวงบินมาหาเขา ก่อนที่จะหายเข้าไปในความลึกของจิตวิญญาณที่กำลังเติบโต เพื่อเป็นสัญลักษณ์ที่เกี่ยวกับผู้สืบทอดหมู่เผ่าของมัน ดวงตาของกษัตริย์หมาป่าเผาแดงผลึกตาคาวเลือดพล่านตามความโกรธแรง แต่อาศัยความกลัวในใจที่ทำให้ร่างมันต้องหยุดนิ่งก่อนที่จะทำการใด ๆ “ข้าราชัน!!!” ขณะนั้น ระดับอสูรกายระดับสูงและระดับพีคของกอริลล่าเผาแดงผลึกเริ่มก่อตัวรอบ ๆ บริเวณนั้น ทำให้ดาเวิสแคบตะขอกในความรำคาญ “หนีไปหรือตาย!” ดาเวิสสั่งเสียง ultimatum แก่ผู้ปกครองผู้รอคำตอบ ด้านหลังมีหมาป่าใหม่ที่เสรีนี้เข้ามาใกล้ แต่เขาไม่ได้ตั้งใจให้มันรอดชีวิต เขาต้องการจะฆ่ามันในภายหลัง เพราะเขารู้ว่าตัวเองใช้ Essence ไปมากแล้ว นอกจากนี้ นาดีเอคงไม่อาจต่อสู้กับสองหมาป่าพร้อมกันได้ แม้จะอาจชนะก็อาจได้รับบาดเจ็บสาหัส และเขาไม่ได้อยากให้เป็นเช่นนั้น หมาป่าใหม่ที่เป็นระดับพีคที่มีตายด้านหนึ่งถูกตัดออกอย่างไร้ประโยชน์ ได้เคลื่อนตัวเข้ามาใกล้ดาเวิส จากนั้นหยุดพร้อมกับหรี่ตาให้แคบลงในความสับสน ดวงตาของผู้ปกครองเต็มไปด้วยน้ำตาเมื่อมองเห็นหมาป่าตัวนั้น มองตากับหมาป่าตัวนั้นเป็นครู่หนึ่ง ก่อนที่จะหัวเราะและพยักหน้าเหมือนเข้าใจ ไม่น่าเชื่อ ผู้ปกครองหมาป่าเผาแดงผลึกในขณะนั้นกลับหันหมุนและตะโกนด้วยความแข็งแรงของแขนใหญ่ ทำให้หินหินใหญ่ที่เผาไหม้หมાનાมาหาพวกเขา แต่เนื้อเยื่อมืดของนาดีเอพุ่งออกมาหยุดหินไม่ให้พุ่งชน แล้วทำให้หินเริ่มกัดกร่อนในอากาศ แต่ในขณะเดียวกัน ระหว่างที่ผู้ปกครองหมาป่าเผาแดงผลึกและหมาป่าอื่น ๆ ปรากฏตัวจากเงาหม่น ทำให้นาดีเอชัวใจสั่นระหว่างความตื่นตระหนก! “ตาย!!!” ดาเวิสสั่ง *รุม~* ความก้องอาญายที่ไม่เห็นอะไรเลยทำให้ความสว่างของตาทั้งหมดหายไป พวกมันเริ่มอ่อนแรงจากความแข็งแรงของกล้ามเนื้อและไฟอุ่นที่เคยมีหายหมด รอย imprint ของจิตวิญญาณทั้งหมดถูกทำลายในทันที ทำให้พวกมันลอยผ่านดาเวิสและนาดีเอ ตกจากเขาสูงจนกระแทกพื้น ดินกระเซ็นกระจายอีกครั้ง แต่ดาเวิสไม่ได้สบายดี เขารู้สึกเจ็บปวดร้าวในจิตวิญญาณ ทำให้เขารู้สึกว่าชีวิตของเขากำลังจะสลายออกเป็นเส้นด้าย บรรยากาศรอบ ๆ กลายเป็นสีขาว สิ่งรอบ ๆ หายไปทั้งเสียงและภาพ เขาละทิ้งความเป็นตัวเองชั่วขณะ แม้แต่จะจำตัวเองไม่ได้ ในไม่กี่ชั่วโมงต่อมา เขาได้สติบางส่วนกลับมา แต่ความเจ็บปวดที่แท้จริงกลับเพิ่มความแรงจนร่างกายสั่นสะท้าน จนเหมือนกำลังตายด้วยพิษ “นาดีเอ, รวบรวมร่างของพวกมันให้หมด แล้วเอาหรือไม่ก็พกพาพวกมันออกไปจากที่นี่ หากทำไม่ได้ก็พกเอาพี่สาวและเราไปที่ปลอดภัย อย่าต่อสู้ต่อ!” “ฟาแลง เฮฟเวิน, รวบรวม essences ของคนที่ตายที่พบเจอในขณะนี้!” เขาใช้แรงใจสุดท้าย ส่งสัญญาณวิญญาณก่อนที่จะล้มเหลวและหายไปในความหลับใหล ทั้งยังส่งสัญญาณสุดท้ายของความรู้สึกในจิตวิญญาณของเขา ก่อนจะหลับใหลลงสู่พื้น “มาสเตอร์!” นาดีเอห่อหมัดมืดของเธอรอบร่างดาเวิส แล้ววางเขาบนหลังของเธอ มองรอบ ๆ เห็นหมาป่าใหม่ที่เข้ามายังไม่รอดชีวิตเลย ทั้งพวกมันก็ตายพร้อมกับคนอื่น ๆ ทั้งหมด เธอไม่สามารถเชื่อสายตาที่เห็น ต่อให้หัวใจเต้นแข็งแรงแค่ไหน เธอจำต้องทำตามที่มาสเตร govori เธอทำการเก็บร่างของหมาป่าทั้งหมดและเก็บไว้ในแหวนพื้นที่ของเธอ หลังจากใช้เวลาพอสมควร เธอเก็บรวบรวมทั้งหมดแล้วสามารถหลบหนีออกจากที่นั้นได้อย่างรวดเร็ว!