**ตอนที่ 1500 – อยู่รอด** “อะไร? ยังไม่ตายเลย?” บลัด ธอร์น หยอกเย้ย “เลว!” เดวิล บัน คำรามว่า “ถ้าฉันตาย คุณจะโดนลงโทษเช่นกัน เพราะคุณก็อยู่ที่นั่นตอนที่เราปล่อยพลังงานลึกลับให้เอลิซาร์ ยันตราหลุดไปใต้จมูกเรา คุณโชคดีที่ฉันไม่ได้แจ้งประเด็นกับปอว์น ลอร์ด” บลัด ธอร์น ใบหน้าตะลึงไปกับความอับอาย ก่อนจะกระแซะลิ้น “หมดแรง… บอกสิ่งที่ต้องการเลยแทนที่จะพูดมากแบบคนอ่อนแอ” “ช่วยฉันจับอีฟลิน ลอเรต ด้วย เธอคือภรรดาแรกของดาเวส ลอเรต และเขาเป็นข้าหordinate ของมังกรควีน-” เดวิล เบน เริ่มอธิบายตำแหน่งของดาเวสในฐานะข้าหordinate ของมังกรควีนและอัลสเทรม Familie ซึ่งอัลสเทรม ยังไม่ถูกยืนยันอย่างเต็มที่ “คุณกำลังเยาะหย?” บลัด ธอร์น ใบหน้าเคร่งขรึมว่า “เราไม่อาจจะแฝงตัวเข้าไปในอัลสเทรม Familie เพื่อจับคนแบบนั้นได้ โดยเฉพาะเมื่อสี่เผ่ามังกรปิดล้อมเส้นทางทั้งหมด พวกเขายังเป็นพลังของเส้นทางที่ถูกต้อง คุณรู้ดีว่า…” “รู้แล้ว” เดวิล บัน ไม่ดูหมหมหมลงใจ ความคิดของเขาดูเหมือนจะเตรียมพร้อมสำหรับสถานการณ์นั้น “เราจะเข้าไปและออกจากที่นั้นโดยการเจาะรู Fog ของเขตแดน ระยะเวลาที่ดีที่สุดในการจับอีฟลิน ลอเรตของเราคือช่วงงานแต่งงานระหว่างดีอัน อัลสเทรมกับทีเรีย สโนว์ ฉันมั่นใจว่าดิอันจะต้องเผชิญปัญหากระทั่งมังกรควีนต้องรับมือกับความยุ่งยากหลายด้านเมื่อเธอออกจากที่ลับของเธอ ดังนั้นจังหวะนี้จึงเป็นจังหวะที่เหมาะที่สุดในการบุก” “แต่,” บลัด ธอร์น ยังไม่เชื่อ “อีฟลิน ลอเรตนี้ถือเป็นข้าหordinate ของมังกรควีนหรือไม่? เราจะไม่ทำให้มังกรควีนหรือแม้กระทั่งเผ่ามังกรโกรธเคืองหรือไม่?” “ฮ่าฮ่า,” เดวิล บัน กระดิกหัว “เธอไม่ใช่ข้าหordinate แต่เธอเป็นภรรดาของข้าหordinate คนหนึ่ง เราทุกคนรู้ว่ามังกรควีนและเผ่ามังกรฏิบัติกับคนพวกเขาอย่างไร บอตschafterคนที่โอหฆมากจนทำให้เผ่าแซลแทนโกรธขั้นสุด จึงไม่มีวันปล่อยให้เขาตายเว้นแต่เขาจะสาบานความซื่อสัตย์ต่อพวกเขา ดังนั้นมังกรควีนก็จะถูกพวกเขาตามเอาไปอยู่แล้ว เราจึงไม่จำเป็นต้องกังวล” “true…” ทั้งคู่แลบลิ้นMicro‑smile ให้กันและกัน การพูดถึงสามีของพวกเขา ดาเวส ไม่ได้มีความหมายอะไรเพราะในสายตาพวกเขาคนนี้เหมือนตายอยู่แล้ว เพราะปอว์น ลอร์ดไม่เคยปล่อยให้มีผู้ชายคนใดที่มีความสัมพันธ์กับหญิงสาวที่เขานอนอยู่รอด ชีวิตของเขาจะถูกเก็บตั๋วเช่นกัน เพียงเรื่องของเวลาเท่านั้น “ดังนั้น,” เดวิล บัน เสียงน้ำเสียงลึกซึ้งว่า “หากคุณว่าง คุณควรมาช่วยฉันจับผู้หญิงหลายสิบคนในปอว์น ริฟท์ แวล — ” “ข้าจะปฏิเสธ” บลัด ธอร์น ยกมือหยุด แต่เดวิล บัน ยกคิ้ว “ฉันจะแจ้งปอว์น ลอร์ดเรื่องนี้” “ห่า! ดีแล้ว คุณชนะ! แต่อย่าลืมว่าคุณติดค้างกับฉัน!” เดวิล บัน แสดงอาการเห็นด้วยกับใบหน้าที่รบกวนของบลัด ธอร์น ก่อนจะหันมองไปยังตะวันตกที่ประตูกέρα territorial ของเผ่าแอลสเทรม หยุดพูดว่า “ชีวิตของฉันซ่อนอยู่ในความสามารถและความงามของอีฟลิน ลอเรต อย่าทำให้ฉันผิดหวัง” ======= ในมุมหนึ่งของหมอกหนาทึบในหุบเขาทวินเทิร์น แสงเงาหายาก มีผู้ชายผมสีบลอนหน้าตาดีและผู้หญิงผมสีดำสวยงามประกบกอดกันไว้ ดาเวส ถูก surprise ด้วยความรักที่เธอแสดงต่อเขาก่อนจะเริ่มตอบกลับด้วยความร้อนแรงเช่นกัน การจูบของพวกเขาคงนานพอให้ทั้งคู่พอใจ แล้วแยกจากกัน ตาของนาดียาเต็มไปด้วยความรักและความมุ่งมั่น ร่างทั้งหมดส่องแสงสีเทาเข้ม ก่อนที่จะกระแทกกลับเข้าสู่โลกวิญญาณของดาเวส เข้าสู่ที่พักของสัตว์วิเศษของเธอและยังคงได้รับพลังความตายที่กำลังไหลเข้ามา แล้ว Körperของเธอจะย่อยพลังนั้นต่อไป เธอคิดว่าดาเวสกำลังพยายามสร้างพลังงาน טה確かแต่ที่มีความอันตราย จึงไม่มีความกังวลใด ๆ แม้จะรู้ถึงผลที่อาจเกิดขึ้น เธอได้เข้าสู่สถานะ “ทำหรือตาย” ปิดตาและมุ่งเน้นการย่อยพลังความตายของดาเวส ดาเวส มองเธออย่างซับซ้อนในโลกวิญญาณก่อนจะหันกลับและพูด “ฟอลลันท์เฮฟวิน อย่าทำอะไรกับเธอเลย” “ฟอลลันท์เฮฟวิน อย่าทำอะไรกับเธอเลย” เสียงแห้งกระด้างของฟอลลันท์เฮฟวิน回响 “เป็นความคิดของคุณเอง” ฟอลลันท์เฮฟวินพูดต่อ “หากมีอะไรผิดพลาด คุณก็ต้องรับผิดชอบ… ดาเวส พูดด้วยเสียงเย็นชา “เข้าใจแล้ว” เขาคิดว่าไม่ใช่เรื่องแย่ที่จะทดสอบเธอ แต่บางครั้งฟอลลันท์เฮฟวินก็อาจทำอะไรบางอย่างที่ตัวเองสนใจ เช่น ลองดูดซึมส่วนหนึ่งของสาระสสารวิญญาณของเขาเพื่อทำความเข้าใจพลังใหม่ หรือหลบหนีโดยไม่บอกเขาเมื่อมีการโจมตีจากฟ้าสวรรค์ การที่ฟอลลันท์เฮฟวินบางครั้งเหมือนเด็กที่สำรวจความอยากรู้ จึงทำให้ดาเวส ต้องคอยสังเกตอย่างใกล้ชิดด้วยจิตสำนึกของตัวเอง แม้จะไม่มีความเกลียดชังแต่อย่างใด จึงยังคง watches ฟอลลันท์เฮฟวินอย่างต่อเนื่อง แetheless ดาเวส หยุดคิดเรื่องนั้นและมุ่งมั่นที่จะแข็งแรงขึ้นอีก เขาบินโดยไม่รู้ว่าไปที่ไหน แค่อยากหาหลุมของสัตว์อาวุธเพื่อฆ่ามากมายและเพิ่มคุณภาพของการ forging ของตน ครั้งก่อนเขารู้สึกว่าไม่ได้ประสบความสำเร็จเพราะไม่มี Essence ของสัตว์ระดับ High‑Level และ Peak‑Level ที่จะเพิ่มคุณภาพของวิญญาณ แต่ตอนนี้เขาต้องการล่ามากขึ้น เพื่อเตรียมพร้อมให้พลังของเขาก้าวสู่ระดับต่อไป ’แน่นอนว่าถ้าฉันกดดันให้วิญญาณของฉันพัฒนาเต็มที่ ฉันจะก้าวสู่ระดับใหม่ของ Breakthrough ได้แน่’ เขาหัวเราะกับความมั่นใจนั้น ดาเวสบินไปทางตะวันออกโดยไม่สนใจว่าจะไปที่ไหน ทั้งที่ตะวันออกเป็นเขตของฝูงกา Murk‑Moon Crow ซึ่งเป็นพลังของสัตว์อาวุธ เขาคิดว่าจะเจอสัตว์อาวุธมากขึ้นถ้าเดินไปทางนั้น แต่หลังจากเดินไปกว่า 200 กิโลเมตร เขาก็ยังไม่พบอะไรเลย ทั่วบริเวณเต็มไปด้วยความว่างเปล่าและความน่ากลัว เขารู้สึกว่า หากเขามาถึงที่นี้ด้วยพลังต่ำกว่านี้ เขาคงจะช้าเกินไป แต่ด้วยพลังที่เหนือกว่าของเขา จึงสามารถสำรวจที่นี่ได้โดยไม่ต้องเร่งรีบ “อืม…อยากใช้สัญญาณวิญญาณ” ดาเวส คิดในใจว่าโอกาสที่จะเจอพลังสูงสุดที่นี่มีน้อยมาก จึงไม่ต่อสู้กับความเป็นจริงอีกต่อไป ใช้สัญญาณวิญญาณของเขาเพื่อค้นหาพื้นที่ของสัตว์อาวุธไปภาคตะวันออก “เจอแล้ว~” ดาเวส พูดเบาๆ อย่างลึกลับ แล้วในทันทีเขาตะลึง ใกล้กับพื้นที่ของสัตว์อาวุธ มีอะไรที่ดูเหมือน ‘ทะเล’ กลับกลายเป็น ‘แม่น้ำ’ ใหญ่โต น้ำตกกระจายทั่วไป แต่น้ำตากลับร้อนเหมือนแหล่งน้ำร้อน สร้างหมอกหนาทึบที่ทำให้การมองเห็นของผู้ปลุกของบังคับระดับเจ็ดหายากต่อการเห็น แต่อยู่กับผู้ที่มีพลังระดับแปดหรือสูงกว่า ดาเวส สามารถมองเห็นได้ด้วยสังเกตของวิญญาณ แต่ก็เป็นสาเหตุของความเสี่ยง เพราะตรงนั้นมีผู้หญิงจำนวนมากที่เปลือยตัวเปลือยผ้า หัวเราะและทำตัวเล่นสนุกด้วยรอยยิ้มอันแปลกประโลม “ใคร!?” ผู้หญิงที่มีดวงตาเอียงแบบเซียงซินและรูปร่างคล้ายอีฟลิน ลอเรต กำลังจ้องมองเขาอย่างกะทันหัน ร่างของเธอส่องแสงสีดำก่อนที่จะเปลี่ยนเป็นสัตว์อาวุธระดับ Emperor ระดับต่ำที่มีความสูง 40 เมตร ปีกของเธอมีความกว้าง 65 เมตร ครอบคลุมร่างกายที่สีดำสนิทและมีสัญลักษณ์รูปครึ่งดวงจันทร์สีขาวบนหน้าอก พลังระดับ Emperor Beast ที่ต่ำทำให้พื้นที่สั่นสะเทียบขณะที่เธอเคลื่อนตัวเข้าามาหา “...!” ดาเวส ลบสัญญาณวิญญาณออกอย่างรวดเร็วและบินหนีไปทางเหนือ ปกปิดร่างด้วยพลังความตายของฟอลลันท์เฮฟวินและใช้เทคนิค “ศิลปะซ่อนหมอกความมืด” *โชเช่!~* สตรีหมาป่าที่พบความผิดปกติปรากฏที่ที่เขาหายไปเพียงไม่กี่วินาที ก่อนจะลงจอดบนกิ่วไม้สูงและมองรอบๆ อย่างที่มองหาความผิดปกติที่หายไป ในที่ไกลๆ ดาเวส คิดในใจว่า “พวกมันมีวัฒนธรรมเหมือนมนุษย์มากเกินไป... หลังจากที่พวกเขายกหมาป่าคืนมืดเป็นจักรวรรดิ…” ดาเวส คิดต่อไปว่า “อาจเป็นเพราะหลายศตวรรษที่พวกเขาอาศัยอยู่ในรูปแบบของมนุษย์ ทำให้ลักษณะของพวกเขาดูคล้ายมนุษย์มากขึ้น” ดาเวส จึงเริ่มค้นหาพื้นที่ของสัตว์อาวุธอื่นต่อ “เรื่องนี้กำลังซับซ้อนเกินไป ที่หมาป่าตัวใหญ่ที่มีหน้าอกใหญ่โตจะสังเกตเห็นว่ามีใครบางคนส่องดูพวกเขาถ้าวิญญาณของฉันสำรวจต่อไป ฉันจึงไม่ควรใช้สัญญาณวิญญาณจนกว่าจะแน่ใจว่าเธอไม่ได้ตามหลังฉันอยู่ไหนสักที่…” เสียงแหลมกรีดร้อง “หมาป่าตัวใหญ่ของคุณเรียกอะไรว่า ‘big‑breasted’ กัน?” เสียงแหลมกรีดร้องตัดผ่านคอของดาเวส ทำให้เขาหันกลับมองท้องฟ้า ทันทีที่มองเห็นผู้หญิงที่ยื่นมือเข้ามา พร้อมรอยยิ้มบ้าๆ ที่บอกว่าเธอ “ไม่สามารถทำให้ศีรษะของเขาหลุดในคำพูดเดียว” *โบม!~* สองข้อมือของพวกเขากระแทกกันโดยแรง ทำให้ลมแรงพัดออกมาอย่างรวดเร็ว ทำให้หมอกเบาบาง พร้อมกับให้ดาเวสเห็นชัดเจนว่าเธอมีดวงตาสีครามและรอยยิ้มบ้า ๆ ที่บ่งบอกว่าเธอตื่นเต้นจนเกินกว่าจะหยุดการโจมตีของเธอ!