บทที่ 1591 – ตัวตนที่แท้จริง? "... ธรณีกร แพทย์แสงนาเกซา อัลสไตหม์บอกว่าให้เราเลือกวิธีที่สอง." อิซาเบลล่าเพิ่งเสร็จการแสดงความเห็นในห้องสวน ทำให้คนอื่นต่างเริ่มคิดตาม พวกเขาต้องการเรียกใช้ธรณีกรผู้ยิ่งใหญ่ที่สามารถช่วยชีวิตด avis ได้ แต่มร.ด avis ได้รับเครื่องหมายเชื่อมโยงกับกฎแห่งความตาย ค Willis เป็นธรณีกรที่กล้าหาญ enough ถึงจะรักษาเขาได้ และแม้ว่าจะรับภารกิจนั้น พวกเขาอาจลอบฆ่าเขาเสียด้วยตอนนี้เมื่อโลกคิดว่ากษัตระแห่งความตายได้ตายไปแล้วและเริ่มสงบลง แล้วได้ยินว่าเขายังมีชีวิตอยู่ คงทำให้โลกศรัทธาทั้งหมดโกรธเคืองใส่พวกเขา ทั้งยังการเจรจาและข้ออ้างจะถูกตั้งข้อสงสัย ไม่ว่าพวกเขาคิดอย่างไร การเชิญผู้แปลกหน้ามาที่นี่ก็อันตราย ทั้งผลลัพธ์ที่ด avis ฟื้นตัวก็ไม่ได้รับการรับประกัน ทำให้การตัดสินใจแบบนี้ถือเป็นการเสี่ยงสูง พอเอเวลลินกำลังจะเสนอให้พวกเขาต่อเนื่องการค้นหาวิธีช่วยชายที่รักของพวกเขาด้วยตนเอง แล้วเห็นอิซาเบลล์มีสีหน้าหยุดชะงัก "โอ้ไม่... มันเป็นชิลลี่แล้ว ฉันจะบอกอะไร? ควรจะเงียบไปไหม?" อิซาเบลล์เริ่มตื่นตระหนกเล็กน้อยขณะมองอีฟลิน หัวใจของเอเวลลินก็เต้นแรงตาม ถ้าชิลลี่รู้เรื่องนี้ เธอจะเสี่ยงทำให้เผ่าพฤษภาเพลิงโกรธและทั้งโลกมาตีความว่าเธอเข้ามาได้ไหม? "อย่าพูดถึงสถานะปัจจุบันของด avis" เอเวลลินเตือนด้วยเสียงจริงจัง "อย่าพูดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นที่นี่ เว้นแต่เธอจะถาม นอกจากนี้ ให้บอกว่าเขาปลอดภัยและมีชีวิต แม้ว่าเขาจะทำเป็นตายก็ตาม" อิซาเบลล์พยักหน้า แล้วหยิบเอากลีบสื่อที่ส่องแสงออกมาจากอาเรน่าของด avis "ด avis~ ฮีฮี~ ฉันอยู่ที่นี่ แล้วล่ะจูบของฉันล่ะ?" อิซาเบลล์จูบริมฝีปาก เงียบก่อนพูดต่อ "เซอร์ไรน์ ฉันคืออิซาเบลล่า." "อ๊ะ... เอ..? อิซาเบลล่า...! ทำไมถึงเป็นเธอ- ฉันคิดว่าคือด avis. แอ้อ... ขอโทษ..." เสียงประหลมใจและอายเขินไหลผ่านกลีบสื่อนั้น ต่างจากกลีบที่ศรีอาจารย์หัวหน้าใช้ที่ฟังได้แค่ในหัวของเขา แต่คราวนี้เป็นลำโพง ทำให้ทุกคนได้ยิน "เหมือนกัน... ฉันอยากคุยกับคุณ และดูเหมือนว่าฉันได้โอกาสที่จะทำเช่นนั้นแล้ว แต่ก็เป็นเรื่องน่าเสียดายที่เราทำได้แค่ในตอนนี้..." "จริงๆ แล้ว ฉันก็อยากเจอคุณแบบตัวต่อตัว แต่โชคชะตาเลือกให้เราแค่พูดทางนี้ตอนนี้ เสียดาย แต่ด avis ปัจจุบันกำลังทำอะไรอยู่?" อิซาเบลล์ผ่อนคลายเมื่อรู้ว่าชิลลี่เข้าใจผิด แต่ในทันทีที่เธอถามถึงด avis ใจเธอเริ่มตื่นตระหนก เธอแน่ๆ ไม่สามารถบอกว่าเขาต้องนอนติดเช่นั้นได้ เธอรู้ว่า ชิลลี่มีอัธยาใจที่กล้าหาญ จะทำให้ทุกคนโกรธจนมาถึงที่นี่ เธอบึ้มปากและมองไปยังคนอื่นๆ "อือ... ด avis อยู่กับ เอเวลลิน และ นาทัลยา อยู่ในห้องของเขา...!" เอเวลลินและนาทัลยาตะการช็อก ทั้งที่อิซาเบลล์พูดถึงอะไรกัน?! "อ๊ะ..." เสียงอายไปดังจากชิลลี่ " บ้าระหัดนี้คงกำลังทำอะไรบ้าๆ กับพวกเขาอยู่แล้วสินะ." "อ๊า~ แน่ๆ แย่เลย" อิซาเบลล์พยักหน้าหลายครั้ง "แต่เขาก็สมควรได้รับแบบนี้บ้างครั้งบางครั้ง" "ใช่!~ ขอบคุณที่เราคิดแบบเดียวกันตอนนี้ แม้ว่าในอดีตอาจคิดต่างไปบ้าง" "แน่นอน..." อิซาเบลล์พยักหน้าอีกครั้ง เธอจึงหาคำพูดไม่ได้ ดูเหมือนว่าเห็นบรรยากาศอายๆ ชิลลี่จึงพูดต่อ "อิซาเบลล์ โปรดดูแลด avis แทนฉันด้วย ละ แล้วต้องบอกเขาว่าฉันจะมาหาพวกเขาเร็วๆ นี้ หนึ่งหรือสองเดือนต่อจากนี้ แล้วจนกว่าจะถึงตอนนั้น บอกว่า ฉันได้ลงอาคมปิดตัวเองไว้ ไม่สามารถพูดคุยกับเขาได้ บอกว่าไว้เป็นความลับใหญ่สำหรับเขา!" เมื่อได้ยินเสียงตื่นเต้นของชิลลี่ อิซาเบลล์ไม่ได้ยิ้ม แต่ความอาลัยอ hoofdartikelลึกซึ้งส่องแสงในดวงตาของเธอขณะมองร่างที่หยุดนิ่งของด avis "เหมือนกัน ฉันจะเก็บความลับนั้น" "ดีนะ! แล้วเจอกัน...?" ในดอยคอนฟักซ์เบิร์นฟินิกซ์ ชิลลี่มองความสว่างที่เลือนหายออกจากกลีบสื่อ เธอเอียงศีรษะอย่างสงสัย "ทำไมอิซาเบลล์ถึงมีกลีบสื่อแบบนี้? หรือว่าบ้าระหัดตัวนั้นกำลังสนุกกับเตียงจนไม่ให้ใครมายุ่ง...?" ภาพเลวร้ายหลายอย่างผ่านในหัวเธอก่อนที่เธอจะสั่นสะท้อน " damn... ยิ่งอิจฉามาก...! ด avis ทำไมถึงทำให้ฉันรู้สึกเช่นนี้...?" ชิลลี่บีบฟันแน่น ขณะมีรอยยิ้มอ่อนโยนบนใบหน้า ไม่ว่ากัน อย่างไรก็อีกประมาณเดือนหรือสองเดือนก่อนที่เธอจะได้เจอกับเขาและอาจทำเช่นเดียวกับคนอื่นๆ เหมือนกัน เหมือนใบหน้าของเธอเปลี่ยนเป็นสีแดงอ่อนๆ ก่อนที่เธอจะมองไปที่ เอสเวลล์ "อ๊ะ เอสเวลล์ คุณดูเหมือนจะจะพูดอะไรบางอย่างเลย เป็นอะไร? " ชิลลี่หลบตาจาก เอสเวลล์ เนื่องจากใบหน้าร้อนจากความคิดเลวร้ายบางอย่าง "อืม... ไม่เป็นอะไร." "เหมือนกัน? โอ้ การเพาะปลูกของคุณพัฒนาเป็นอย่างมาก ดีมาก! ถ้า continuie อย่างนี้ คุณอาจจะถึงระดับของฉันในเร็วๆ นี้" เอสเวลล์แค่ยังคงยิ้มต่อไป ในขณะที่ชิลลี่หัวเราะเบาๆ แล้วกลับไปทำการเพาะรูปแบบปิดตัวเอง ถึงแม้ เอสเวลล์จะชื่นชมพี่สาวที่มีเป้าหมายแน่วแน่ในการพบกับคนรักเมื่อถึงระดับที่กำหนด แล้วเธอจะทำอย่างไรกับการบอกว่าเขาตาย!? โดยเฉพาะเมื่ออีกฝ่ายดูเหมือนจะไม่พูดอะไรแปลกๆ แต่กลับดูเหมือนกำลังปกปิดความจริง! ควรจะบอกหรือไม่? ความอยากบอกยังคงอยู่จนกว่าพี่สาวชิลลี่จากไปทั้งหมดจากสายตา ผลลบัemblesทำให้เธอรู้สึกเสียใจ จนเธอกลับไปที่ห้องเพาะปลูกของตนเอง อย่างน้อยเธอก็ชื่นใจที่คำพูดของเธอไม่ทำลายรอยยิ้มสว่างของพี่สาว อย่างไรก็ตามในฟากฟ้า มีผู้แก่ชรา มองพวกเขาด้วยความสับสน "ชิลลี่ตัวน้อยไม่ได้ตอบสนองด้วยความโศกเศร้าเลย ดังนั้นจึงไม่ใช่ฉู่เฟิง แต่อาจไม่ใช่ด avis อัลสไตหม์ตามที่คิด?" บรรพบุรุษคอร์เนเลียดูเหมือนสับสน "บรรพบุรุษ คุณอยู่ที่นี่?" "คุณมาเพื่อดูว่าเสดเฮียงแห่งความตาย เป็นฉู่เฟิง แล้วหรือ?" เหมือนกัน นี่ทิ้งความแข็งแกร่งที่คล้ายกัน สามารถฆ่าได้อย่างลึกลับ ทั้งคู่ครอบครองกฎแห่งความตาย หากข้อมูลถูกต้อง เหมือนกัน ฉันได้เสี่ยงชีวิตและสืบสวนเธอ แต่มันไม่มีการตอบสนองจากฉู่เฟิงภายในจิตวิญญาณเลย ไม่ใช่เหรอว่ามันแปลกๆ นี้? ถ้าอย่างนั้นก็ถือเป็นเรื่องน่าสงสัย แต่เราก็ยังไม่แน่ใจ บรรพบุรุษ แล้วจะเอาเปรียบหรือได้ประโยชน์อะไรจากการทำกับฉู่เฟิงเพื่อทำให้โกรธ? บรรพบุรุษเห็นอะไรมาจากด้านล่าง? ดีแล้ว ชิลลี่เล็กแค่จบการพัฒนาใจสู่ระดับกฎทะเลเต็มที่เท่านั้น... เข้าใจแล้ว ชิลลี่กำลังพิสูจน์ตัวเองว่าเป็นสิ่งที่จำเป็น ทั้งคู่ดูเหมือนมีสีหน้าที่ซับซ้อน ไม่รู้จะตีความสถานการณ์นี้อย่างไร แต่เธอไม่รู้ว่าจะรู้สึกอย่างไร หลังจากประกาศว่าเสดเฮียงแห่งความตายได้ตายไป ฉู่เฟิงยังมีชีวิตอยู่ใช่ไหม? เขาไม่แสดงอาการตอบสนองต่อการสอดแนสอดแหละตามที่เขาพูดว่ามันเป็นผลได้หรือผลเสียต่อพวกเขา? บรรพบุรุษคอร์เนเลียไม่สามารถตอบคำถามเหล่านั้นได้เลย! เธอหันกลับและเดินออก รู้สึกมีรสขมในปาก ขณะที่ผู้อาวุโสเลีย วิซ ลgewandลงเป็นระยะหนึ่ง ดูเหมือน เอสเวลล์ กำลังพูดบางอย่างว่าเธอพลาดที่จะบอกว่า คนที่เธอรักตายแล้ว!?" "ที่รัก? ตาย? แล้วมันหมายถึงอะไร? ดวงตาของเธอสั่นอย่างรุนแรง แต่เธอไม่ได้ถามใคร เลือกที่จะออกจากที่นี่เหมือนบรรพบุรุษคอร์เนเลีย" ในเซี่ยงปูรู เพลเยอร์พาเลส อิซาเบลล์ดูลjected หลังจากสนทนากับชิลลี่ "ฉันเสียใจ ชิลลี่ เราทำดีที่สุดเท่าที่ทำได้เพื่อให้ด avis ฟื้นตัวทั้งก่อนที่คุณจะมา หรือก่อนที่จะรู้เรื่องนั้น." เธอพูดด้วยเสียงต่ำก่อนมองไปที่คนอื่นๆ "ทุกคน เราไม่สามารถยอมแพ้แบบนี้ได้ เราต้องหาทาง..." ความสิ้นหวังสามารถเห็นบนใบหน้าของอิซาเบลล์ ขณะที่คนอื่นก็ทำเช่นเดียวกัน แต่บางอย่างทำให้อิซาเบลล์สีหน้ากลับแข็งอีกครั้ง ตอนนี้... จะทำอะไร? เอเวลลินและคนอื่นๆ รู้สึกเหนื่อยลทางจิตใจ การค้นหาวิธีรักษาด avis เป็นเรื่องหนึ่งแต่เห็นเขาอยู่ในสภาพไร้การเคลื่อนไหว เป็นความโหดร้ายหนักใจต่อพวกเขา "ดูเหมือนมีสัตว์วิเศษชื่อ โหนรัน ขอการปรากฏตัว..." อิซาเบลล์พูดด้วยความประหลาดใจ แล้วขอให้นาเดียให้เธอเข้าไปผ่าน ไมเรน ที่ขณะนี้อยู่กับนาเดีย เพื่อรักษาการติดต่อ