Chapter 1697
1699 / 4918
5 min read
Chapter 1697 - Cleaning The Mess
Published May 5, 2026, 04:01 AM
บทที่ 1697 - การทำความสะอาดความยุ่งเหยิง ดวงตาสีฟ้าของบาสตี้ โอรฉาสั่นไหวขณะที่เขาตะโกนอย่างกลัว
แต่ อีฟลินดูเหมือนไม่สนใจต่อคำร้องของเขา ขณะที่ตาที่สามของเธอที่เคยมืดมนเริ่มส่องแสงสีแดงอีกครั้ง
“…!?”
บาสตี้ โอรฉากำลังเตรียมพร้อมเข้าสู่โหมดต่อสู้หรือหลบหนี แต่เขาพบว่าอิมพีเรอร์แห่งความตายส่งสัญญาณให้อีฟลินอยู่นิ่ง ๆ แสงสีแดงในตาที่สามของเธอหมดแสง จึงไม่ได้เตรียมปล่อยหมวด Collapse Hex ที่ทำให้คนหวาดกลัว
บาสตี้ โอรฉากับพรรคน้องของเขาต้องหยุดนิ่ง ทั่วร่างกลายเป็นศัพท์ที่ร่างกายเย็นชาเกินคำบรรยาย
พวกเขาได้ยินมาก่อนว่าเจ้าหญิงอีฟลินผู้นี้เคยปลดปล่อยหมาป่าชั่วร้ายของอิมพีเรอร์แห่งความตายจากโครงสร้างการอุตสาหะโดยใช้ตาที่สามที่ส่องแสงสีแดงเดียวกันที่สี่แขนงศาสนสุทธิใช้ ตอนนี้ด้วยการใช้ตาที่สามของเธอเองเขาต้องเผชิญกับความสามารถอันน่ากลัวของมัน จนรู้สึกว่าตัวจะ ระเบิดในทันทีไม่ว่าจะทำอะไร…
แต่ในความเป็นจริง เหตุการณ์เหล่านี้ไม่ได้เป็นอย่างที่เขาคาดหวัง เขาต้องสั่นเครือจนขาจलीขึ้น หากไม่ใช่เพราะเสื้อคลุมยาวที่เขาใส่ คนอาจเห็นขาของเขาสั่นเล็กน้อย
“อะไรกันอยู่?”
เสียงอันเฉียบขั้นของเดวิส回响ทั่วสถานplace ทำให้ทุกคนหันศีรษาไป กำลังพลในตระกูลออรฉาต่างจับมองเขาอยู่ และบาสตี้ โอรฉาสุดท้ายก็พบความกล้าหาญที่จะพูดเมื่อเปิดปาก
“ความเป็นคุณ… ใหญ่ เรา… ผิดแล้ว”
ไม่มีคำพูดใดเพิ่มเติม เขาคุกเข่าลงแล้วกราบจนศีรษะชนกับพื้นที่เปื้อนเลือด
(ว่างเปล่า)
“กรุณาอภัยเราด้วย ทั่วถึงาตระกูลออรฉาจะรีบประสานความไกล่เกลี่ยกับความเป็นคุณของท่านและแสดงความเสียใจลึกซึ้งที่สุดต่อพระราชินีศัพท์มังกรโลกอิซาเบลลา”
เสียงของเขากระเทือนขวัญขณะที่ผู้ที่อยู่ด้านหลังเริ่มกราบด้วยการก deferและคุกเข่าพร้อมการสะท้อนกลับ
“กรุณาอภัยเราด้วย!~”
ขณะที่พวกเขาตะโกนพร้อมกันในความสับสน ร่างกายของพวกเขาสั่นเทิ้มไปด้วยความกลัวและอาย จนเต็มใจที่จะไม่ตายหรือถูกละอายในสาธารณะที่ทำให้พวกเขารู้สึกว่าไม่ควรอยู่
“คุณดูเหมือนเข้าใจผิดบางอย่าง”
เดวิสส่ายหัว
“ผมเกือบทั้งหมดไม่เคยให้อภัยผู้ที่ทำต่อต้านครอบครัวและผมเอง แต่อย่างไรก็ตาม หากพวกเขาขอชีวิตและยอมรับราคาที่ต้องจ่าย ผมก็ให้โอกาส พราะผมเชื่อว่าคนสมควรได้รับการให้อภัยครั้งที่สองเสมอ ดังนั้น ครั้งต่อไปที่พวกเขาทำความผิดแม้เพียงเล็กน้อย วิญญาณของพวกเขาจะไม่ได้อยู่ในร่างกายอีก ดังนั้น ทำให้ดีที่สุดเพื่อให้ผมละเลยตระกูลออรฉาของพวกเขา”
บาสตี้ โอรฉาตะลึง แม้ไม่รู้ว่าจะทำอะไร โดยเฉพาะเมื่อกษัตริย์ตระกูลออรฉาออกมาบอกว่าเขาจะไม่มาร่วมงานนี้เด็ดขาด ไม่ว่าพวกเขาจะตายหรืออะไรก็ตาม เพราะชื่อเสียงของกษัตริย์ไม่สามารถทำลายได้
พวกเขาอยู่ในฐานะของการถวายชีวิต ณ ขณะนั้น ชีวิตของพวกเขาอาจถูกยึดไปหากจำเป็น
แต่เหตุการณ์เหล่านี้ไม่ใช่สิ่งที่เขาคาดหวังไว้ เขาต้องสั่นเครือจนขาจलीขึ้น หากไม่ใช่เพราะเสื้อคลุมยาวที่เขาใส่ คนอาจเห็นขาของเขาสั่นเล็กน้อย
แต่เหตุการณ์เหล่านี้ไม่ใช่สิ่งที่เขาคาดหวังไว้ เขาต้องสั่นเครือจนขาจलीขึ้น หากไม่ใช่เพราะเสื้อคลุมยาวที่เขาใส่ คนอาจเห็นขาของเขาสั่นเล็กน้อย
แต่เหตุการณ์เหล่านี้ไม่ใช่สิ่งที่เขาคาดหวังไว้ เขาต้องสั่นเครือจนขาจलीขึ้น หากไม่ใช่เพราะเสื้อคลุมยาวที่เขาใส่ คนอาจเห็นขาของเขาสั่นเล็กน้อย
แต่เหตุการณ์เหล่านี้ไม่ใช่สิ่งที่เขาคาดหวังไว้ เขาต้องสั่นเครือจนขาจलीขึ้น หากไม่ใช่เพราะเสื้อคลุมยาวที่เขาใส่ คนอาจเห็นขาของเขาสั่นเล็กน้อย
_wait…
สีหน้าที่บ่งบอกความคิดในใจของบาสตี้ โอรฉาเปลี่ยนไป เต็มไปด้วยความสงสัยว่าเป็นเช่นใด
เป็นไปได้หรือไม่ว่าพวกเขาต้องทนรับการชดเชยเพิ่มเติม?
เขาหันตัวกลับโดยมีใบหน้าตึงเครียด ขณะมองเห็นอิมพีเรอร์แห่งความตายที่มีใบหน้าเฉยเมย
“ทำความสะอาดความยุ่งเหยิงที่พวกเขาสร้างขึ้นก่อนที่จะออกไป”
ใบหน้าของบาสตี้ โอรฉาภายในบิดเบี้ยว ความโกรธเริ่มรุนแรง แต่นายก็ต้องเก็บอารมณ์ไว้ ไม่สามารถแสดงต่ออิมพีเรอร์แห่งความตาย แต่เพียงสั่นมือเท่านั้น
“ทำอะไรกันออกไป! ทำให้สถานที่นี้กลับสู่สภาพเดิมเลย!”
(เสียงตอบกลับหลายเสียง)“…!”
ทันทีที่คำพูดนั้นออกมา ทีมงานทั้งหมดของตระกูลออรฉาแสดงสีหน้าดีใจและเริ่มทำความสะอาด พวกเขาตั้งท่าจะใช้กระแสน้ำใสบริสุทธิ์ที่ไหลจากมือของพวกเขา冲洗พื้นที่เต็มไปด้วยเลือดอย่างแม่นยำและชำนาญ
“…” โลกแห่งศีลธรรม: “…”
โลกแห่งเส้นทางอธรรม: “…”
ดินแดนสัตว์วิเศษ: “…”
พวกเขาที่ชมการถ่ายทอดสดจากหอคอยตาเห็นทุกอย่างทั่วเมืองหลัก ทำให้ทุกคนตะลึงเมื่อเห็นการกระทำของตระกูลออรฉา ทั้งที่โด่งดังในความสามารถป้องกันที่เหนือระดับ แม้แต่การป้องกันของตระกูลเซแลตันก็ยังถูกทำลายได้ แม้จะต้องทำหน้าที่ทำความสะอาดแทนการต่อสู้ก็ตาม
พวกเขาตะลึงในความจริงที่ได้เห็นพวกเขากำลังกวาดห้องของอิมพีเรอร์แห่งความตายออกไปอย่างกระตือรือร้น พวกเขามาถึงจุดนี้ได้อย่างไร?
แค่เพราะพวกเขาเปลี่ยนร่างเป็นกบเหลวที่หลงรักห่านเดียวเท่านั้น?
แต่เมื่อคิดถึงความเสี่ยงของการทำให้พระมห establishments ที่อิจฉาต้องโกรธ พวกเขาก็สัเด็จพระเยี่ยงนี้สั่นเทิ้ม ทั้งอยากหลบหนีจากอิทธิพลของผู้นี้เมื่อไม่มีการกระตุ้นใด ๆ
พวกเขาไม่สนใจเขาอีกต่อไป เว้นแต่จะต้องถูกกระตุ้นเท่านั้น!
React
Discussion
Comments and community activity load when this section is in view.
Scroll a little further or use the button above to open the discussion panel.