บทที่ 1697 - การทำความสะอาดความยุ่งเหยิง ดวงตาสีฟ้าของบาสตี้ โอรฉาสั่นไหวขณะที่เขาตะโกนอย่างกลัว แต่ อีฟลินดูเหมือนไม่สนใจต่อคำร้องของเขา ขณะที่ตาที่สามของเธอที่เคยมืดมนเริ่มส่องแสงสีแดงอีกครั้ง “…!?” บาสตี้ โอรฉากำลังเตรียมพร้อมเข้าสู่โหมดต่อสู้หรือหลบหนี แต่เขาพบว่าอิมพีเรอร์แห่งความตายส่งสัญญาณให้อีฟลินอยู่นิ่ง ๆ แสงสีแดงในตาที่สามของเธอหมดแสง จึงไม่ได้เตรียมปล่อยหมวด Collapse Hex ที่ทำให้คนหวาดกลัว บาสตี้ โอรฉากับพรรคน้องของเขาต้องหยุดนิ่ง ทั่วร่างกลายเป็นศัพท์ที่ร่างกายเย็นชาเกินคำบรรยาย พวกเขาได้ยินมาก่อนว่าเจ้าหญิงอีฟลินผู้นี้เคยปลดปล่อยหมาป่าชั่วร้ายของอิมพีเรอร์แห่งความตายจากโครงสร้างการอุตสาหะโดยใช้ตาที่สามที่ส่องแสงสีแดงเดียวกันที่สี่แขนงศาสนสุทธิใช้ ตอนนี้ด้วยการใช้ตาที่สามของเธอเองเขาต้องเผชิญกับความสามารถอันน่ากลัวของมัน จนรู้สึกว่าตัวจะ ระเบิดในทันทีไม่ว่าจะทำอะไร… แต่ในความเป็นจริง เหตุการณ์เหล่านี้ไม่ได้เป็นอย่างที่เขาคาดหวัง เขาต้องสั่นเครือจนขาจलीขึ้น หากไม่ใช่เพราะเสื้อคลุมยาวที่เขาใส่ คนอาจเห็นขาของเขาสั่นเล็กน้อย “อะไรกันอยู่?” เสียงอันเฉียบขั้นของเดวิส回响ทั่วสถานplace ทำให้ทุกคนหันศีรษาไป กำลังพลในตระกูลออรฉาต่างจับมองเขาอยู่ และบาสตี้ โอรฉาสุดท้ายก็พบความกล้าหาญที่จะพูดเมื่อเปิดปาก “ความเป็นคุณ… ใหญ่ เรา… ผิดแล้ว” ไม่มีคำพูดใดเพิ่มเติม เขาคุกเข่าลงแล้วกราบจนศีรษะชนกับพื้นที่เปื้อนเลือด (ว่างเปล่า) “กรุณาอภัยเราด้วย ทั่วถึงาตระกูลออรฉาจะรีบประสานความไกล่เกลี่ยกับความเป็นคุณของท่านและแสดงความเสียใจลึกซึ้งที่สุดต่อพระราชินีศัพท์มังกรโลกอิซาเบลลา” เสียงของเขากระเทือนขวัญขณะที่ผู้ที่อยู่ด้านหลังเริ่มกราบด้วยการก deferและคุกเข่าพร้อมการสะท้อนกลับ “กรุณาอภัยเราด้วย!~” ขณะที่พวกเขาตะโกนพร้อมกันในความสับสน ร่างกายของพวกเขาสั่นเทิ้มไปด้วยความกลัวและอาย จนเต็มใจที่จะไม่ตายหรือถูกละอายในสาธารณะที่ทำให้พวกเขารู้สึกว่าไม่ควรอยู่ “คุณดูเหมือนเข้าใจผิดบางอย่าง” เดวิสส่ายหัว “ผมเกือบทั้งหมดไม่เคยให้อภัยผู้ที่ทำต่อต้านครอบครัวและผมเอง แต่อย่างไรก็ตาม หากพวกเขาขอชีวิตและยอมรับราคาที่ต้องจ่าย ผมก็ให้โอกาส พราะผมเชื่อว่าคนสมควรได้รับการให้อภัยครั้งที่สองเสมอ ดังนั้น ครั้งต่อไปที่พวกเขาทำความผิดแม้เพียงเล็กน้อย วิญญาณของพวกเขาจะไม่ได้อยู่ในร่างกายอีก ดังนั้น ทำให้ดีที่สุดเพื่อให้ผมละเลยตระกูลออรฉาของพวกเขา” บาสตี้ โอรฉาตะลึง แม้ไม่รู้ว่าจะทำอะไร โดยเฉพาะเมื่อกษัตริย์ตระกูลออรฉาออกมาบอกว่าเขาจะไม่มาร่วมงานนี้เด็ดขาด ไม่ว่าพวกเขาจะตายหรืออะไรก็ตาม เพราะชื่อเสียงของกษัตริย์ไม่สามารถทำลายได้ พวกเขาอยู่ในฐานะของการถวายชีวิต ณ ขณะนั้น ชีวิตของพวกเขาอาจถูกยึดไปหากจำเป็น แต่เหตุการณ์เหล่านี้ไม่ใช่สิ่งที่เขาคาดหวังไว้ เขาต้องสั่นเครือจนขาจलीขึ้น หากไม่ใช่เพราะเสื้อคลุมยาวที่เขาใส่ คนอาจเห็นขาของเขาสั่นเล็กน้อย แต่เหตุการณ์เหล่านี้ไม่ใช่สิ่งที่เขาคาดหวังไว้ เขาต้องสั่นเครือจนขาจलीขึ้น หากไม่ใช่เพราะเสื้อคลุมยาวที่เขาใส่ คนอาจเห็นขาของเขาสั่นเล็กน้อย แต่เหตุการณ์เหล่านี้ไม่ใช่สิ่งที่เขาคาดหวังไว้ เขาต้องสั่นเครือจนขาจलीขึ้น หากไม่ใช่เพราะเสื้อคลุมยาวที่เขาใส่ คนอาจเห็นขาของเขาสั่นเล็กน้อย แต่เหตุการณ์เหล่านี้ไม่ใช่สิ่งที่เขาคาดหวังไว้ เขาต้องสั่นเครือจนขาจलीขึ้น หากไม่ใช่เพราะเสื้อคลุมยาวที่เขาใส่ คนอาจเห็นขาของเขาสั่นเล็กน้อย _wait… สีหน้าที่บ่งบอกความคิดในใจของบาสตี้ โอรฉาเปลี่ยนไป เต็มไปด้วยความสงสัยว่าเป็นเช่นใด เป็นไปได้หรือไม่ว่าพวกเขาต้องทนรับการชดเชยเพิ่มเติม? เขาหันตัวกลับโดยมีใบหน้าตึงเครียด ขณะมองเห็นอิมพีเรอร์แห่งความตายที่มีใบหน้าเฉยเมย “ทำความสะอาดความยุ่งเหยิงที่พวกเขาสร้างขึ้นก่อนที่จะออกไป” ใบหน้าของบาสตี้ โอรฉาภายในบิดเบี้ยว ความโกรธเริ่มรุนแรง แต่นายก็ต้องเก็บอารมณ์ไว้ ไม่สามารถแสดงต่ออิมพีเรอร์แห่งความตาย แต่เพียงสั่นมือเท่านั้น “ทำอะไรกันออกไป! ทำให้สถานที่นี้กลับสู่สภาพเดิมเลย!” (เสียงตอบกลับหลายเสียง）“…!” ทันทีที่คำพูดนั้นออกมา ทีมงานทั้งหมดของตระกูลออรฉาแสดงสีหน้าดีใจและเริ่มทำความสะอาด พวกเขาตั้งท่าจะใช้กระแสน้ำใสบริสุทธิ์ที่ไหลจากมือของพวกเขา冲洗พื้นที่เต็มไปด้วยเลือดอย่างแม่นยำและชำนาญ “…” โลกแห่งศีลธรรม: “…” โลกแห่งเส้นทางอธรรม: “…” ดินแดนสัตว์วิเศษ: “…” พวกเขาที่ชมการถ่ายทอดสดจากหอคอยตาเห็นทุกอย่างทั่วเมืองหลัก ทำให้ทุกคนตะลึงเมื่อเห็นการกระทำของตระกูลออรฉา ทั้งที่โด่งดังในความสามารถป้องกันที่เหนือระดับ แม้แต่การป้องกันของตระกูลเซแลตันก็ยังถูกทำลายได้ แม้จะต้องทำหน้าที่ทำความสะอาดแทนการต่อสู้ก็ตาม พวกเขาตะลึงในความจริงที่ได้เห็นพวกเขากำลังกวาดห้องของอิมพีเรอร์แห่งความตายออกไปอย่างกระตือรือร้น พวกเขามาถึงจุดนี้ได้อย่างไร? แค่เพราะพวกเขาเปลี่ยนร่างเป็นกบเหลวที่หลงรักห่านเดียวเท่านั้น? แต่เมื่อคิดถึงความเสี่ยงของการทำให้พระมห establishments ที่อิจฉาต้องโกรธ พวกเขาก็สัเด็จพระเยี่ยงนี้สั่นเทิ้ม ทั้งอยากหลบหนีจากอิทธิพลของผู้นี้เมื่อไม่มีการกระตุ้นใด ๆ พวกเขาไม่สนใจเขาอีกต่อไป เว้นแต่จะต้องถูกกระตุ้นเท่านั้น!