Chapter 2084
2086 / 4918
8 min read
Chapter 2084 Reprieve
Published May 5, 2026, 04:05 AM
บทที่ 2084การพักรบ ดาวิส หายใจลึกๆ เพื่อให้หัวใจของเขากลับสู่ความสงบ
มันใช้เวลาทั้งหมดสิบวินาทีของเขาในการทำเช่นนั้น ขณะที่ มิเรีย สังเกตเขาอย่างเงียบๆ ภายในใจ เอลเลียก็รู้สึกอยากร้องไห้เมื่อเห็นใบหน้าที่หนักใจของเขา เหตุผลที่เธอเตือนมิเรียว่าไม่ควรบอกเขาก็เพราะอาจทำให้หัวใจเขาแย่ลง เธอคิดหนักว่า มีวิธีที่ดีกว่าในการบอกเขา แต่ตามคำพูดของมิเรีย การรอช้าจะทำให้เรื่องสายเกินไปแน่ๆ
“น้องสาวของฉันจะเริ่มแสดงการเปลี่ยนแปลงจริงๆ เมื่อไหร่?”
“สำหรับสวรรค์ชั้นสูงจะเริ่มส่งผลต่อเธออย่างจริงจังเมื่อเธอเริ่มกลายเป็นอมตะ จนกว่าจะนั้น คุณอาจมีโอกาสพักผ่อน แต่อย่างไรก็ไม่มีการรับประกัน หากสวรรค์ตรวจพบว่ามีความผิดปกติใหญ่หลวง พวกเขาจะส่งกองทัพของตนออกมากำจัดมัน ไม่ว่าพวกเขาจะแข็งแกร่งแค่ไหนก็ตาม เธอจึงปลอดภัยจากอิทธิพลนั้น เพราะว่าในโลกนี้มีบางอย่างที่แตกต่าง”
“มหาเทพของโลกนี้…”
ดาวิส กระพุบปากอย่างอับอายขณะที่คิด
เขายังไม่ได้พ่ายแพ้ต่อแคลามิตี้ไลท์เลย แต่ปัญหาใหม่ได้เกิดขึ้นแล้ว เหมือนกับว่าเป็นเรื่องของคนทั่วไป
“ไม่ใช่เลย มันเคยอยู่ที่นั่น…แต่ซ่อนอยู่…รอจังหวะที่จะขึ้นมาอีกครั้ง…”
แค่คิดว่า คลาร่าอาจเปลี่ยนใจและทำการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ทำให้เขารู้สึกสั่นสะเทือน
ตอนนี้ดาวิสเริ่มเข้าใจความสงสัยของมิเรียเกี่ยวกับเฟลล์เฮฟเว่น เขายังจำความกรีดร้องของเธอที่บอกว่า “ของขวัญอาถรรพณ์นี้ทำให้คนหลงความอัศจรรย์แต่กลับทำลายชีวิตของหมดฮอม…และเรียกเขาว่าโง่เขลา”
“ฮ่า…”
เขาไม่สามารถหยุดตัวเองจากการยิ้มแหะๆ ในความทรงจำ เหมือนว่าเหตุการณ์นั้นเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวานนี้ “ดีอยู่แล้ว ไม่ว่ากรณีใด คลาร่าจะทำตามที่คุณสั่งโดยใจของเธอเองได้ไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะเธอเป็นเพียงฝ่ายที่ถูกบังคับ ทำให้ฝ่ายอื่นยอมตาม นั่นจึงไม่ทำให้ฉันต้องปิดกั้นการเพาะปลูกของเธอ หรือขวางไม่ให้เธอได้รับสิ่งที่เธอสมควร แต่ถ้าเธอควบคุมตัวเองไม่อยู่ ฉันก็จะเพียงแค่กักขังเธอไว้ในบ้านเท่านั้น”
“คุณคิดว่ามันจะเป็นเช่นนั้นหรือ?”
“อาจจะ…”
แต่มิเรียก็ยังคงถามต่อ
“แม้ว่าคุณจะพยายามขยายความทำให้เธอตายแล้ว復活ใหม่ เธอจะยังคงมีรูปร่างอาถรรพณ์นั้นอยู่ การเลือกเดียวที่เหลือคือให้เธอเกิดใหม่ ช่องทางเดียวที่เธอจะมีชีวิตรูปแบบที่ดีกว่าคือการใช้ผลของต้นเส้นทางหลังความตายแห่งวีเรเดียน หากเธอเริ่มกลายเป็นอมตะ ผลนั้นก็จะไม่มีประโยชน์”
“คุณพูดถูก แต่คุณมีหลักประกันอะไรที่เธอจะไม่กลับมามีรูปร่างอาถรรพณ์เดียวกันอีกเมื่อเธอเกิดใหม่?”
…
คำพูดของดาวิสทำให้มีเรียอึ้งไร้คำพูด เธอไม่มีหลักประกันใดที่จะรับประกันว่าสิ่งที่คาดการณ์จะไม่เกิดขึ้น หากมันเกิดขึ้น คลาร่าอาจกลายเป็นการเสียไปโดยไม่มีหวัง ทำให้เธอไม่รู้ว่าจะพูดอะไรต่อ
“ดีจัง ขอบคุณที่แจ้งข้อมูลสำคัญนี้ให้ฉันฟัง”
ตาของมิเรียขมวดคิ้ว “แล้วคุณจะไม่ขวางเธอไหม?”
“ไม่” เขาตอบ “หากคุณกลัวและอยากหยุดเธอ การร่วมมือของเราจะจบลงตรงนั้น ทำให้กลายเป็นศัตรู อย่าบังคับให้ข้าต้องทำเช่นนั้น”
“กลัวอยู่แล้ว ฉันไม่แน่ใจว่าเธอจะพัฒนาการในระดับเพาะปลูกของเธอจะเทียบเท่ากับฉันได้มั้ย แต่อย่างไรก็ตาม เราทั้งคู่ก็รู้ดีว่าเธอหลงรักน้องสาวของเธอขนาดไหน ดังนั้น อย่าวันใดวันหนึ่งที่จะกลายเป็นคนบ้าและเสียใจเมื่อเรื่องร้ายเกิดขึ้น หากเช่นนั้น ฉันจะไม่ให้เอลเลียกับคุณ”
…
ดาวิส กระทำการยกไหล่ แล้วหันกลับเดินออกไป พร้อมมอบมือไหว้ “เจอกันใหม่นะ”
ปากของมิเรียแห้งเกร็งเล็กน้อยเมื่อเห็นเขาออกไป ทำให้เธออายงงค้าง
“น่าเกลียด”
“อะไรคือ…?” เอลเลียถาม
“วิธีที่เขากระทำต่อหน้าฉันอย่างนอบน้อม แต่กลับเรียกร้องความรู้ของฉันโดยไม่มีอาย จนไม่เข้าใจว่าเขาควรเป็นศิษย์ของฉัน อยู่ใต้ร่มเงาฉันเพื่อความปลอดภัย? เขาไม่เข้าใจว่าเขาเพียงแค่ทำให้เวลาเดินช้าเท่านั้นเอง?”
…
เอลเลียไม่พูดอะไร ก่อนที่จะเห็นมิเรียออกจากที่นั้นด้วย
(ขณะนี้ฉันทำอะไรไม่ได้ทั้งคู่ แต่เพียงเท่านั้นจนกว่าฉันจะได้ร่างจริงของตัวเอง…!) เอลเลียเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น รอคอยจังหวะที่เหมาะสม ไม่เคยหลุดจากการเรียน เมื่อไหร่ก็เคลื่อนตัวดูดซึมความรู้ของมิเรียเป็นอย่างรวดเร็ว เหมือนสัตว์กินทั้งหมด
หลังจากการสนทนา ดาวิสได้พบกับเชอร์ลีและคลาร่า ก่อนจะเดินทางไปที่ฟีรเซนไอส์แลนด์ ที่ซึ่งพวกเขาพบกับอิศมนตรีแห่งฟีนิกซ์น้ำแข็งและอีกหนึ่งอิศหมินท์ผู้ซึ่งเป็นผู้ถือไฟคือนั่นคือฟลาเมโรส ทั้งนี้คลาร่าถูกเนรเทศ ในขณะที่เชอร์ลีได้รับสิทธิ์สืบท droits เลือดของทั้งสอง
แม้ว่าเขาจะบอกว่าไม่จะขวางคลาร่าในการสืบทอดที่สมควร แต่เขากลับส่งเธอกลับไปด้วยสีหน้าขอโทษและขอบคุณที่แผลง Yet หน้าของเขาเต็มไปด้วยความอายและความอับอาย
อย่างไรก็ตาม ในใจของเขา เธอเป็นเหมือนเทวดาที่ไม่สนใจเรื่องนี้เลย และถึงแม้จะสนับสนุนเชอร์ลีในฐานะพี่สะใภ้ให้ได้รับมรดกอิ่มตัว
“ดาวิส โลเรต์.”
เสียงไพเราะที่ทำให้เขาตื่นจากความหลงใหล ทำให้ดาวิสเงยหัวพบว่าเขาอยู่ที่คลังขุมทรัพย์ มีผู้หญิงที่ดูเหมือนสิ่งมีชีวิตเหนือมนุษย์ แต่งกายด้วยชุดสีขาวลายฟีนิกซ์ ผ้าคลุมสีขาวปกคลุมใบหน้าทำให้รูปลักษณ์ของเธอคลุมเครือ เป็นเพียงภาพเงาของวิญญาณที่เหลืออยู่
ด้วยความประหลาดใจ ดาวิสพบว่า ฟรอสโรส ผู้เป็นอายศหมดวิญญาณผู้เกี่ยวกับฟีนิกซ์น้ำแข็ง ได้เปลี่ยนรูปแบบเป็นร่างมนุษย์
“คุณดูเป็นอย่างไรกันอยู่ล่ะ?”
“จริงหรือ? หากคุณแยกความสนใจแล้วโอกาสที่เรื่องนี้จะดำเนินไปอย่างราบรื่นจะลดลง” ดาวิส หายใจลึกก่อนจะส่งรอยยิ้มที่เป็นสัญลักษณ์ของเขา “ฉันสบายดี ครับ ฟรอสโรส”
“…”
ฟรอสโรสที่ประหลาดใจที่มนุษย์คนนี้ด่ารับรองเธอโดยตรง คิดว่า “ไม่เป็นหัวหน้าฉันนะ ไม่มีประโยชน์อะไรที่จะชื่นชมเธอ เพราะเธอ bereits ตายแล้ว” “ไม่เป็นเช่นนั้น คุณสมควรได้รับคำชื่นชมสูงสุด”
ดาวิส ค่อยยิ้มพร้อมจัดมือไห้ชนแก้วเล็กน้อย ขณะที่ทำให้ศีรษะเอียงเล็กน้อย “ข้าขอคุณในเรื่องนี้”
ฟรอสโรสไม่สามารถทำความเข้าใจความหมายของเขาได้ แต่ดาวิสรู้ว่า ผ่านการเนรเทศคลาร่าโดยไม่ได้ตั้งใจ เธอจึงช่วยคลาร่าไว้โดยไม่รู้ตัว ต่อจากนี้ เธอได้ตัดสินใจให้เชอร์ลีได้รับเลือดของเธอ
ความขอบคุณของดาวิสต่อฟรอสโรสนั้นมากกว่าที่เขารู้สึกต่ออายุเก่าแก่ของการ์ฟิน
“อีกครั้ง”
ฟรอสโรสพยักหน้าแล้วกางคิ้ว “ทำไมถึงต้องการวิญญาณที่เหลือของเรา? คุณบอกว่าเราสามารถคุยเรื่องนี้ต่อหลังนี้ให้เสร็จสิ้น”
ในทันที อีกผู้หญิงที่แต่งกายด้วยชุดสีแดงเช่นไฟ ปรากฏอยู่ข้างๆ ฟรอสโรส เสียงของเธอเต็มพลัง
ซึ่งก็คือผู้หญิงในตำนานอย่างฟลาเมโรส แห่งฟีนิกซ์ไฟ
แม้ว่าหน้าของพวกเธอจะดูคล้ายกันอยู่แล้ว ดาวิสสามารถพูดได้ว่าเหมือนกันหมด
รอยยิ้มของดาวิสกลายเป็น מבarrassed เมื่อได้ยินคำถามของพวกเธอ เขาพูดว่า “พวกคุณอาจถือเป็นผู้สร้างประโยชน์ให้ข้าพเจ้า ดังนั้นมั่นใจได้เลยว่าข้าจะไม่ทำอะไรบ้าๆ นอกจากจะใช้วิญญาณของคุณเพื่อเสริมสร้างตัวเองเท่านั้น คิดว่ามันเหมือนการหมักหม app นั้น”
“ไม่ใช่หรือว่านี่คือการไม่ทนรับสิ่งใดที่ทำให้ไม่บริสุทธิ์?”
ฟลาเมโรส กะพริบตา ทำให้ดาวิส หัวเราะอายๆ
“ถ้าอย่างนั้นก็เป็นเรื่องน่าเสียดาย”
เขาวางมือกว้างและเดินผ่านพวกเธอ เข้าหาเชอร์ลี ที่ได้เริ่มทำสมาธิเพื่อสร้างความสงบภายใน
เช่นเดียวกับดาวิส เชอร์ลี ได้ปล่อยวางความรู้สึกผิดที่ได้แย่งชิงมรดกจากคลาร่า แล้วเปิดตาขึ้นด้วยความร้อนแรง
“หลังจากนี้ ฉันจะทำให้ได้เต็มที่เพื่อหาของมีคลาร่า” เธอได้สาบานในใจและยิ้มให้ดาวิส
“มาทำเลย!”
“แน่นอน”
ดาวิส ยิ้มอย่างเย็นชา ขณะที่มือของเขากระทำการเอื้อมร่างกายจนเสื้อผ้าของเขาถูกเปิดออก ทำให้เหลือเพียงเสื้อผ้าและกางเกงที่ยังคงต้องถอดต่อไป
ใบหน้าของเชอร์ลีแข็งtxt แล้วริมฝีปากสั่นเล็กน้อย “ว่ะ— ฉันกำลังทำอะไรอยู่?”
“ทำไมคิดว่าฉันส่งคลาร่าออกไป? เราจำเป็นต้องกลายเป็นอย่างใกล้ชิดเพื่อควบคุมการไหลของพลังที่ปล่อยออกมา” “ขอแค่ว่าอย่างน้อยก็เป็นเช่นนี้หรือไม่?”
ฟลาเมโรส และฟรอสโรส ทำแสดงออกผ่านรอยยิ้มที่ซ่อนอยู่ใต้ผ้าคลุม แต่ทำให้เชอร์ลีประหลาดใจเมื่อเห็นว่าพวกเธอทำการยอมรับโดยการหัวเราะ
“เสียใจจริงๆ ที่ว่าเป็นแบบนี้ แต่มันก็หมายความว่าคุณต้องเผชิญความเจ็บปวดกับเธอไปด้วย คุณเข้าใจใช่ไหม?” ฟรอสโรสกล่าว
“ฉันเข้าใจ”
ดาวิสทำการพยักหน้าอย่างจริงจัง ทำให้พวกเธอทำการยอมรับเช่นกัน ใบหน้าของเชอร์ลีกลายเป็นอาการไม่สบายใจ แต่นับแย้งหลังจากที่รู้ว่าทั้งสองเป็นวิญญาณที่ตายแล้ว ความรู้สึกของเธอจึงกลายเป็นสงบในแบบแปลกประหลาด
แต่แก้มของเธอแดงซึ้งอยู่ดี ปากของเธอทำท่าให้รูปทรงแปลกประหลาด ทำให้เห็นว่าเธอมีความสุขในความลับบางอย่าง
“เริ่มเลย”
การจัดตั้งรูปแบบส่องแสงสว่างล้อมรอบเชอร์ลี ทั้งนี้กล่องผลึกแข็งแข็งในหน้าก่อนเปิดออก เปลี่ยนเป็นสีแดงอุ่นขณะเคลื่อนใกล้เธอและรวมเข้ากับร่างกายของเธอ
React
Discussion
Comments and community activity load when this section is in view.
Scroll a little further or use the button above to open the discussion panel.