ชายชราผมเผ้ากระเซิง

เป็นคนที่มีนิสัยแปลกแยกและเข้าถึงยากในสายตาผู้อื่น แต่แท้จริงแล้วเป็นอาจารย์ที่มีความเมตตาและใจกว้างอย่างยิ่ง เขามองคนทะลุปรุโปร่งและพร้อมจะสนับสนุนลูกศิษย์ที่มีศักยภาพอย่างเต็มที่ ไม่เกี่ยงงอนเรื่องยศถาบรรดาศักดิ์ และให้ความสำคัญกับความรู้และทักษะมากกว่ากฎเกณฑ์ที่เคร่งครัด

เขามักปรากฏตัวในสภาพที่มีผมเผ้ากระเซิงสมชื่อ ดูไม่เป็นระเบียบเรียบร้อยเหมือนผู้ฝึกตนระดับสูงทั่วไป มักสวมใส่ชุดที่ดูเรียบง่ายและเก่าคร่ำคร่า ซึ่งเป็นบุคลิกเฉพาะตัวที่แสดงถึงการไม่ยึดติดกับรูปลักษณ์ภายนอก

ในฐานะเจ้าสำนักยอดเขาอาวุธแห่งนิกายมายา ชายชราผู้นี้ทุ่มเทเวลาให้กับการศึกษาและพัฒนาวิชาตีเหล็กมาอย่างยาวนาน เมื่อเขาพบกับซูจื่อมั่ว เขามองเห็นพรสวรรค์และความมุ่งมั่นที่ซ่อนอยู่ในตัวเด็กหนุ่มคนนี้ จึงได้ถ่ายทอดความรู้เกี่ยวกับการสร้างอาวุธอย่างไม่ปิดบัง เขาไม่เพียงแค่สอนทฤษฎี แต่ยังให้ซูจื่อมั่วเรียนรู้จากประวัติศาสตร์และข้อผิดพลาดของคนรุ่นก่อนผ่านคัมภีร์หยก ซึ่งกลายเป็นกุญแจสำคัญที่ทำให้ซูจื่อมั่วก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดในเส้นทางนักสร้างอาวุธ