บทที่ 1102 จดหมายฉบับที่สอง บลูไนท์พร้อมที่จะสละทุกอย่างที่มีเพื่อให้ลูกทั้งสองของมัน และมันก็อยากให้ลูกๆ ได้รับทรัพยากรจากหลินหยวนให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ทว่า ทั้งฉินหลุนและฉินยวี่ต่างยังไม่เข้าใจในวิลพาวเวอร์รูน ซึ่งเรื่องนี้ทำให้บลูไนท์ไม่พอใจเป็นอย่างมาก “ลูกๆ ของเจ้าจะได้รับการวิวัฒนาการจนถึงคุณภาพระดับตำนานเมื่อพวกเขาถึงระดับบรอนซ์ เพื่อให้มั่นใจว่าศักยภาพของพวกเขาจะถูกรีดออกมาได้สูงสุด และเมื่อฉินหลุนกับฉินยวี่เข้าใจในวิลพาวเวอร์รูนแล้ว ข้าจะวิวัฒนาการพวกเขาไปสู่ระดับซิลเวอร์และวิวัฒนาการพวกเขากลายเป็นสายพันธุ์แฟนตาซีเอง” หลินหยวนกล่าว ความกังวลสุดท้ายของบลูไนท์มลายหายไปพร้อมกับคำมั่นสัญญาที่สองของหลินหยวน มันทำให้ฉินหลุนและฉินยวี่ให้คำมั่นกับบลูไนท์และทำพันธสัญญาผูกมัดกับเจ้าแมงป่องท้องฟ้าสีครามยามราตรีตัวน้อยทั้งสอง เจ้าแมงป่องท้องฟ้าสีครามยามราตรีทั้งสองตัวกลายเป็นอสูรของฉินหลุนและฉินยวี่อย่างเป็นทางการ หลังจากทำพันธสัญญากันเสร็จสิ้น ทั้งฉินหลุน ฉินยวี่ และเจ้าแมงป่องท้องฟ้าสีครามยามราตรีต่างก็มีความสุขกันถ้วนหน้า บลูไนท์รู้สึกยินดีที่ลูกทั้งสองของมันจะได้รับการดูแลเป็นอย่างดีและมีผู้ทำพันธสัญญาที่มีภูมิหลังน่าเชื่อถือ หลินหยวนเองก็มีความสุขที่ฉินหลุนและฉินยวี่ได้พบอสูรที่เหมาะสม บัดนี้ สองพี่น้องสามารถเพิ่มพูนพลังและร่วมสร้างความแข็งแกร่งให้กับเมืองลอยฟ้าได้ในที่สุด ฉินหลุนและฉินยวี่ต่างดีใจที่พวกเขาไม่ใช่คนไร้ค่าที่ไร้หนทางอีกต่อไป พวกเขาสามารถต่อสู้ได้เหมือนกับผู้เชี่ยวชาญด้านวิญญาณระดับนักสู้คนอื่นๆ แล้ว ด้วยพลังนี้ พวกเขาจะสามารถตอบแทนบุญคุณหลินหยวนผู้ช่วยชีวิตพวกเขาไว้ และพิสูจน์คุณค่าของตนเองได้ พวกเขายังสามารถสืบค้นภูมิหลังของตัวเองได้อีกด้วย คนที่ดูจะมีความสุขที่สุดเห็นจะเป็นฟ่านเจี้ยนอี๋ ฉินหลุนและฉินยวี่อยู่ภายใต้การดูแลของหลินหยวน ส่วนบลูไนท์ก็เป็นอสูรหลักของฟ่านหลิงหลง เมื่อลูกทั้งสองของบลูไนท์ได้ทำพันธสัญญากับลูกน้องของหลินหยวน กรงแมลงพรหมมและหลินหยวนจึงมีความผูกพันที่ไม่สามารถตัดขาดออกจากกันได้ นี่เป็นความสัมพันธ์ที่เธอทำได้เพียงแค่ฝันถึง เมื่อจักรพรรดินีแห่งดวงจันทร์ได้ยินเรื่องนี้เข้า ไม่เพียงแต่พระนางจะเลิกตำหนิกรงแมลงพรหมมเท่านั้น แต่พระนางอาจจะยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือฝ่ายกรงแมลงพรหมมมากขึ้นด้วยซ้ำ ทันใดนั้น ฟ่านเจี้ยนอี๋ก็นึกถึงเหตุผลอีกประการที่เธอมาที่คฤหาสน์หวนคืนจากแดนไกล จึงรีบกล่าวขึ้น “ท่านหลินหยวน ภายในกล่องเก็บอสูรระดับไดมอนด์ใบนี้คือทรัพยากรที่เราตกลงกันไว้เพื่อแลกเปลี่ยนกับไข่มุกดอกบัวทองคำ โปรดตรวจสอบด้วยค่ะ” ฟ่านเจี้ยนอี๋วางกล่องเก็บอสูรระดับไดมอนด์ไว้ในมือของหลินหยวน หลินหยวนมองเข้าไปในกล่องและเห็นว่ามีกองคริสตัลต้นกำเนิดกฎวางอยู่บนหอยทากธาตุตัวน้อย เห็นได้ชัดว่าฟ่านเจี้ยนอี๋นำคริสตัลต้นกำเนิดกฎมาให้ครบทั้ง 40,000 ก้อน “ข้ายังต้องการเวลาอีกหนึ่งเดือนกว่าไข่มุกดอกบัวทองคำ 800 เม็ดจะพร้อม เจ้าค่อยนำคริสตัลต้นกำเนิดกฎมาให้ข้าตอนนั้นก็ได้” หลินหยวนกล่าว “ท่านหลินหยวน ฝ่ายกรงแมลงพรหมมไม่รีบร้อนค่ะ ดิฉันจัดการเคลียร์คลังสมบัติเพื่อรวบรวมคริสตัลต้นกำเนิดกฎด้วยตัวเอง เลยคิดว่าจะนำมามอบให้ท่านก่อน เมื่อท่านพร้อม ท่านสามารถติดต่อหานเซิงเพื่อมารับไข่มุกดอกบัวทองคำได้เลยค่ะ” ฟ่านเจี้ยนอี๋ตอบ หลินหยวนยิ้มและกล่าวว่า “ฝากขอบคุณทางกรงแมลงพรหมมด้วย ข้าจะส่งมอบไข่มุกดอกบัวทองคำให้ทางกรงแมลงพรหมมตรงตามกำหนดเวลาในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้า” เมื่อได้คริสตัลต้นกำเนิดกฎมาเพิ่มอีก 40,000 ก้อน หลินหยวนจึงรู้สึกว่าการใช้คริสตัลไปเกือบ 10,000 ก้อนเพื่อเปลี่ยนปีศาจล่องหนระดับ 11/กัลป์ที่ 8 ให้กลายเป็นอัครสาวกนั้นไม่ใช่เรื่องสูญเปล่าเลย ในขณะที่หลินหยวนและฟ่านเจี้ยนอี๋กำลังสนทนากัน สายตาของบลูไนท์ก็จับจ้องไปที่ฉินหลุนและฉินยวี่ หลังจากสังเกตอย่างถี่ถ้วน บลูไนท์ก็ไม่สามารถหาคำตอบได้ว่าเหตุใดไอออร่าของแมงป่องท้องฟ้าสีครามยามราตรีที่แข็งแกร่งถึงได้แผ่ออกมาจากเด็กชายทั้งสองคน ดังนั้น มันจึงตัดสินใจเบนความสนใจกลับไปที่ลูกๆ ของมันแทน ก่อนที่ฟ่านเจี้ยนอี๋และบลูไนท์จะออกจากคฤหาสน์หวนคืนจากแดนไกล พวกเขาเห็นโจวลั่วรีบร้อนเข้ามาและสัมผัสได้ถึงออร่าระดับราชันของเขาในทันที ปกติแล้วฟ่านเจี้ยนอี๋และบลูไนท์มักจะเมินเฉยต่อผู้เชี่ยวชาญระดับราชันอยู่แล้วด้วยสถานะและพลังของพวกเขา แต่เนื่องจากเขาเพิ่งกลับมาที่คฤหาสน์หวนคืนจากแดนไกล พวกเขาจึงยังคงพยักหน้าทักทายเขา โจวลั่วเดินตรงมาหาหลินหยวนและยื่นกระดาษแผ่นหนึ่งให้พร้อมกล่าวว่า “นายน้อย ผมกลับไปที่หอการค้ากระเรียนฟังเสียงหลังจบการประชุม แล้วเอ็นด์เลสซัมเมอร์ก็บอกให้ผมส่งกระดาษแผ่นนี้ให้คุณ เอ็นด์เลสซัมเมอร์บอกว่ากระดาษแผ่นนี้ติดมากับนกพิราบสื่อสาร แต่นกพิราบสื่อสารตัวนั้นพุ่งเข้ามาในหอการค้ากระเรียนฟังเสียงเลยถูกออร่าของเอ็นด์เลสซัมเมอร์สยบจนสิ้นใจครับ” เมื่อโจวลั่วกลับมาที่คฤหาสน์เร็วขนาดนี้หลังจากเพิ่งจากไป เรื่องนี้คงเป็นเรื่องด่วน เขารับกระดาษแผ่นนั้นมาและพบว่ามันเหมือนกับจดหมายฉบับก่อนหน้าเปี๊ยบ จดหมายฉบับนั้นก็ถูกส่งมาที่หอการค้ากระเรียนฟังเสียงด้วยนกพิราบสื่อสารเช่นกัน หลินหยวนจำได้ว่าจดหมายฉบับก่อนเป็นเรื่องเกี่ยวกับตระกูลเจิ้ง จากเนื้อหาในจดหมายฉบับก่อน หลินหยวนพอจะบอกได้ว่าผู้เขียนเข้าใจตระกูลเจิ้งเป็นอย่างดี แต่ในขณะเดียวกันก็มีความแค้นเคืองต่อพวกเขาด้วย เมื่อหลินหยวนเปิดจดหมายฉบับนี้ดู เขาเห็นว่ามันเป็นเรื่องเกี่ยวกับการต่อสู้ตัดสินด้วยพันธสัญญาเลือดระหว่างเมืองลอยฟ้าและตระกูลเจิ้ง ในนั้นยังมีข้อมูลเกี่ยวกับอสูรหลักของผู้นำตระกูลเจิ้ง อีกทั้งยังกล่าวถึงเรื่องที่ตระกูลเหมี่ยวจะส่งผู้เชี่ยวชาญระดับจักรพรรดิขั้นสูงสุดออกมาช่วยตระกูลเจิ้งด้วย เนื่องจากนกพิราบสื่อสารเป็นผู้นำจดหมายฉบับนี้มา มันจึงต้องใช้เวลาถึงสามวันในการบินจากเมืองอินดิโก้อาซูร์มายังเมืองหลวง ผู้นำตระกูลเจิ้งเพิ่งจะมาถึงเมืองหลวงเมื่อคืนนี้เอง ดังนั้น จดหมายฉบับนี้จึงน่าจะถูกส่งมาตั้งแต่ตอนที่ตระกูลเจิ้งยังคงเตรียมการเพื่อออกคำท้าต่อสู้ตัดสินด้วยพันธสัญญาเลือดแก่เมืองลอยฟ้า เห็นได้ชัดเจนที่สุดว่าผู้เขียนเกลียดชังตระกูลเจิ้งเข้าไส้ ทว่า สถานการณ์ในปัจจุบันแตกต่างจากเมื่อสามวันก่อนแล้ว ในตอนนี้ ตระกูลเหมี่ยวได้ให้ยืมตัวฮานเทียนเหอ ผู้เชี่ยวชาญระดับเธียรค์แก่ตระกูลเจิ้งไปแล้ว ผู้เขียนรู้แทบจะทันทีว่าตระกูลเจิ้งตั้งใจจะส่งคำท้าต่อสู้ตัดสินด้วยพันธสัญญาเลือดให้เมืองลอยฟ้า นั่นหมายความว่าผู้เขียนต้องรู้ด้วยว่าตระกูลเหมี่ยวกำลังยื่นข้อเสนออะไรให้กับตระกูลเจิ้งในขณะนี้ ก่อนหน้านี้ เหวินอวี่เคยคาดเดาว่าผู้ส่งจดหมายคือเจิ้งไคเหยียน เพราะเขามีนิ้วมือหกนิ้ว และตัวอักษรบนหน้ากระดาษมีระยะห่างที่ต่างจากวิธีที่คนมีห้านิ้วจะเขียน อีกทั้งผู้ส่งดูเหมือนจะขาดความแข็งแรง ขนาดเด็กผู้หญิงที่มีสุขภาพดีก็ยังสามารถเขียนโดยลงน้ำหนักมือได้มากกว่านี้ หลินหยวนไม่รู้สึกว่าจำเป็นต้องขบคิดให้ลึกซึ้งว่าใครเป็นคนส่งจดหมายเหล่านี้มาให้เมืองลอยฟ้า เพราะจดหมายฉบับนี้มีชุดตัวเลขทิ้งท้ายไว้ในตอนท้ายด้วย