บทที่ 1266: ไม่ยุติธรรมเอาซะเลย! พิสูจน์แล้วว่ากล่องนั้นไม่ได้ถูกโกงเลยแม้แต่น้อย แต่ลู่จิงหลี่มีมือวิเศษ ต่อให้พี่ชายของเขาหยิบเลขอะไร เขาก็สามารถสลับมันกับเลขของเสี่ยวซีซีได้โดยไม่มีใครเห็น... เขาเก่งกว่าอี้ซวี่ตงเยอะ! นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ลู่จิงหลี่ทำแบบนี้ ดังนั้นลู่ถิงเซียวก็รู้เรื่องนี้อยู่แล้วเช่นกัน ขณะที่ลู่จิงหลี่กำลังจะโชว์ฝีมือ พี่ชายของเขากลับหยิบเลขของหนิงซีขึ้นมาเองเสียแล้ว! พี่ชาย โชคดีอะไรอย่างนี้! สวรรค์ยังช่วยพี่ชายเลย นี่มันไม่ยุติธรรมเอาซะเลย! ลู่จิงหลี่มีน้ำตาในใจไหลพราก ขณะมองเลขบนกระดาษแผ่นเล็กนั้น “หมายเลขที่ท่านประธานสุดที่รักของพวกเราเลือกคือ...หมายเลข 166! ขอเชิญสาวโชคดีประจำคืนนี้ขึ้นมาได้เลย!” กล้องแพนไปทั่วฝูงชนเพื่อหาเลข 166... หลิงจือจือตะลึงงัน มันคือหนิงซีนี่เอง! เสี่ยวเทากระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ “อ๊า! พี่ซี เป็นพี่จริงๆ ด้วย!” คืนนี้เธอโชคดีจริงๆ ไม่เพียงได้เห็นช่วงน่าอับอายของซูอี้โม่ด้วยตาตัวเอง เธอยังถูกจับสลากเป็นผู้โชคดีประจำค่ำคืนนี้อีกด้วย หนิงซีเลิกคิ้ว แต่ไม่นานก็สังเกตได้ว่าน่าจะเป็นลูกไม้ของลู่จิงหลี่ กล้องซูมเข้าไปที่หนิงซีและหมายเลข 166 ในมือของเธอ ฝูงชนพากันตกตะลึง “ว้าว! หนิงซีนี่นา!” “ถึงฉันจะไม่ถูกเลือก แต่ไม่รู้ทำไมฉันกลับรู้สึกดีใจที่หนิงซีถูกเลือก!” “ฮ่าๆ...แน่นอนอยู่แล้ว! เมื่อกี้ซูอี้โม่ยังพยายามกลั่นแกล้งเธออยู่เลย!” “ฉันว่าที่หนิงซีได้เป็นสาวโชคดีก็ดีนะ สีหน้าของคุณหนูซูต้องน่าดูสุดๆ แน่!” “แต่...ไม่รู้ว่าครั้งนี้ประธานลู่จะพอใจไหม บางทีอาจอยากเปลี่ยนตัวหรือเปล่า?” ... “โอ้แม่เจ้า! หนิงซีเอง! สมกับเป็นสาวที่ฉันรับเข้ามาเอง โชคดีจริงๆ! มานี่เร็วเข้า!” หลังจากได้รับเชิญจากลู่จิงหลี่ หนิงซีจัดชุดของตัวเองเล็กน้อยก่อนจะเดินขึ้นเวที ซูอี้โม่จ้องหนิงซี ต่อยกำแน่นจนเล็บจิกลงไปในฝ่ามือ “ทำไมถึงเป็นหนิงซีได้!?” “มันต้องมีการโกงแน่ๆ! ไม่มีทางเป็นหนิงซีไปได้!” เหลียงปี้ฉินพูดด้วยความขมขื่นสุดๆ “ประธานลู่ไม่มีทางยอมเต้นกับแม่มดนั่นแน่! ฉันพนันได้เลยว่าไม่...เพราะเขาแม้แต่...” เหลียงปี้ฉินเกือบหลุดปากพูดว่า “เขาแม้แต่ไม่ชอบเธอด้วยซ้ำ” ภายใต้สายตาของทุกคน ลู่ถิงเซียวก็ขยับตัวอย่างกะทันหัน เขาจัดปกเสื้อเล็กน้อยแล้วเดินลงจากเวทีตรงไปหาหนิงซี ในที่สุด ทั้งสองก็ยืนเผชิญหน้ากัน ห่างกันเพียงสองก้าว ลู่ถิงเซียวโค้งตัวอย่างสุภาพ แล้วเหยียดมือออกมาทางเธอ หนิงซีมองชายหนุ่มที่ดูเย็นชาอยู่ตรงหน้า เธอเหม่อไปชั่วครู่ ก่อนจะค่อยๆ วางมือของเธอลงบนฝ่ามือใหญ่ของเขาอย่างแผ่วเบา เสียงดนตรีเริ่มบรรเลง ลู่ถิงเซียวจูงมือสาวน้อยไปยังลานเต้นรำ เขาโอบเอวเธอไว้ ก่อนจะเริ่มขยับไปตามจังหวะเพลง... ลู่จิงหลี่นิ่งเงียบ เขาเตรียมสุนทรพจน์ยาวเหยียดไว้เพื่อปลุกบรรยากาศให้คึกคักเอาไว้แล้ว พวกนายจะเริ่มเต้นกันเลยไม่ได้หรือไง?