ตอนที่ 1306: คนในความดูแลของเธอ คำพูดของประธานเซียงจริงๆ แล้วเป็นการหยั่งเชิงต่อ ถึงอย่างนั้น หนิงชิวถงก็ไม่ได้ปฏิเสธ “ฉันเห็นด้วยกับคุณนะ ประธานเซียง เด็กคนนี้คล้ายฉัน” จวงหลิงอวี้ยืนอยู่ห่างออกไปเพียงไม่กี่ก้าว พอได้ยินหนิงชิวถงพูดกำกวม แถมหัวข้อสนทนาก็กำลังค่อยๆ วกเข้าไปหาเรื่องอ่อนไหว สีหน้าเธอก็มืดครึ้มด้วยความโกรธ... ถ้าปล่อยให้พูดต่อไปแบบนี้ เรื่องอื้อฉาวทั้งหลายอาจถูกเปิดโปงตรงนั้นเลยก็ได้! จวงหลิงอวี้รีบก้าวเข้ามาทันที “ชิวถง เธอก็มาด้วยเหรอ!” หนิงชิวถงเหลือบมองเธอแวบหนึ่ง ก่อนเอ่ยด้วยสายตาเย็นเยียบ “ทำไม ฉันมาที่นี่ไม่ได้เหรอ?” จวงหลิงอวี้ฝืนกลั้นความโกรธไว้ ไม่โต้เถียงกับเธอ เพียงจ้องหนิงซีอย่างเฉียบคม “เด็กคนนี้ พอเห็นฉันแล้วไม่รู้จักเรียกกันสักคำเลยเหรอ? ลืมไปแล้วหรือไงว่าต้องเรียกฉันว่าแม่บุญธรรม?” ยังไม่ทันที่หนิงซีจะได้พูด หนิงชิวถงก็กระตุกยิ้มเย็น “ฉันว่าคุณน่าจะปล่อยให้คนอื่นเรียกคุณว่าแม่บุญธรรมจะดีกว่า!” หนิงชิวถงไม่ไว้หน้าจวงหลิงอวี้เลยสักนิด เธอเหมือนแม่ไก่ที่กางปีกปกป้องลูกเจี๊ยบ คอยบังหนิงซีไว้ด้านหลังอย่างมั่นคง คนที่เธอพามาเอง เธอย่อมไม่มีทางปล่อยให้ถูกกลั่นแกล้ง พอได้ยินคำพูดของจวงหลิงอวี้ ประธานเซียงก็เผยสีหน้าเข้าใจทันที อ้อ ที่แท้เด็กสาวคนนี้ก็มาจากทางนี้เอง ที่แท้ก็คือลูกสาวบุญธรรมของตระกูลหนิงที่ลือกันนี่เอง! ไม่ใช่ว่าได้ยินกันมาว่าเธอพาออกงานไม่ได้เลยหรอกหรือ? วันนี้ดูไม่เห็นเป็นอย่างนั้นสักนิด! เธอโดดเด่นมีเสน่ห์กว่าลูกสาวตัวจริงของตระกูลหนิงเสียอีก ถ้าเป็นอย่างนั้น ท่าทีของหนิงชิวถงก็น่าสงสัยพอสมควร ทำไมเธอถึงดีกับลูกบุญธรรมคนหนึ่งนัก? แถมคำพูดที่พูดกับจวงหลิงอวี้ก็แปลกอยู่เหมือนกัน ช่างเถอะ บ้านไหนก็มีเรื่องกันทั้งนั้น เขาไม่อยากเข้าไปยุ่งในเรื่องวุ่นวายนี้ จึงคุยกันอีกไม่กี่คำแล้วขอตัวจากไป พอประธานเซียงจากไป จวงหลิงอวี้ก็รีบพูดขึ้นมาทันที “หนิงชิวถง อย่าเอาเรื่องในบ้านมาประจานต่อหน้าคนนอก! ทำแบบนี้แล้วมันได้ประโยชน์อะไร? อยากให้ตระกูลหนิงของเราถูกเด็กนี่ลากเข้าไปพัวพันด้วยหรือไง? สุขภาพของท่านผู้เฒ่าไม่สู้ดี ถ้ายังก่อเรื่องอีก ก็คิดผลที่จะตามมาด้วย!” แววตาของหนิงชิวถงหรี่ลง “พี่สะใภ้ ฉันไม่รู้ว่าพี่ชายเคยบอกคุณไว้หรือเปล่าว่า สิ่งที่ฉันเกลียดที่สุดก็คือการถูกคนอื่นขู่!” เมื่อยืนยันท่าทีของตระกูลหนิงได้แล้ว การเปลี่ยนตัวทายาทย่อมทำให้บริษัทสั่นสะเทือนไปหมด ก่อนทุกอย่างจะพร้อม เธอไม่อยากลงมือสุ่มสี่สุ่มห้า อย่างน้อยต้องแน่ใจว่าหนิงซีจะไม่โดนลูกหลงในพายุลูกนี้ อย่างไรก็ตาม นั่นไม่ได้หมายความว่าเธอจะต้องยอมรับคำขู่ของผู้หญิงคนนี้ “เธอ...” พอถูกขู่กลับ จวงหลิงอวี้ก็สีหน้าไม่ดี แต่พอเห็นท่าทีของหนิงชิวถง เธอก็เหมือนจะมีอะไรให้กังวลอยู่บ้าง จึงไม่กล้ายั่วโมโหต่อไปอีก กลัวจะโดนสวนกลับจนเสียหน้า สุดท้ายเลยได้แต่จากไปอย่างหัวเสีย ดูท่าเธอคงต้องหาเวลาจัดการปัญหาเรื่องหุ้นให้เรียบร้อยเสียที จะได้ไม่ต้องยืดเยื้อหรือมีเรื่องวุ่นวายอีก... “หลายปีมานี้เธอเอาตัวรอดมาได้ยังไง?” หนิงชิวถงมองหนิงซีด้วยคิ้วขมวด หนิงซีหัวเราะ “ไม่เป็นไรหรอก นอกจากปีที่ฉันกลับมาตระกูลหนิงแล้ว อย่างอื่นก็ถือว่าดีมาก” หนิงชิวถงยิ่งฟังยิ่งหนักใจ เธอสูดหายใจลึก แล้วพาหนิงซีไปทักทายคนมีอิทธิพลในแวดวง แนะนำให้รู้จักคนที่ควรรู้จักและผูกสัมพันธ์ไว้ ถึงหนิงซีจะมีสถานะเป็นลูกสาวบุญธรรม แต่ก็เป็นคนที่อยู่ใต้การคุ้มครองของหนิงชิวถง ไม่มีใครกล้าดูหมิ่นเธอ! ความจริงก็เป็นเช่นนั้น แม้หลายคนจะรู้สึกแปลกที่หนิงชิวถงเป็นคนช่วยชูหน้าชูตาให้ลูกสาวบุญธรรมของตระกูลหนิง แต่พวกเขาก็ยังไว้หน้าเธอ ยิ่งไปกว่านั้น เด็กสาวคนนี้ทั้งมีเสน่ห์และสวยงาม แถมชื่อเสียงตอนนี้ก็ไม่แพ้หนิงเสวี่ยหลัวเลย แน่นอนว่าพวกเขาก็ยินดีให้เกียรติหนิงชิวถงไปด้วย หนิงเสวี่ยหลัวยืนมองอยู่ข้างๆ เห็นป้าฝั่งพ่อของเธอช่วยหนิงซีอยู่ ใบหน้าก็ซีดเผือดเพราะความโกรธ...