บทที่ 2047: การคืนชีพ ผู้แปล: EndlessFantasy Translation บรรณาธิการ: EndlessFantasy Translation เมฆรูปเห็ดพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าพร้อมกับคลื่นเพลิงอันน่าสะพรึงกลัว มันทะลวงม่านคุ้มกันที่จวินเทียนฉือวางเอาไว้ได้ในพริบตาเดียว ทั้งเมืองเจิ้นหยวนสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง แรงระเบิดมาจากใจกลางเมืองเจิ้นหยวน นั่นคือจวนเจ้าเมือง สถานที่ซึ่งเจ้าเมืองผู้ราวกับเทพสถิตอยู่ “เกิดอะไรขึ้น? จวนเจ้าเมืองถูกโจมตีอย่างนั้นหรือ?” ปฏิกิริยาแรกของผู้คนจำนวนมากคือเป็นไปไม่ได้ จากที่พวกเขารู้ แม้เจ้าเมืองของพวกเขาจะยังเป็นคนรุ่นเยาว์ แต่เขากลับเป็นหนึ่งในยอดฝีมือระดับสูงของโลก แล้วจะมีสักกี่คนที่กล้าหาเรื่องเขา? ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขาไม่ได้รับรู้ถึงการโจมตีจากศัตรูเลย ทว่าต่อให้เป็นคนที่ช้าที่สุด ก็ยังสัมผัสได้ถึงแรงระเบิดระดับนี้ได้ เรื่องใหญ่บางอย่างคงเกิดขึ้นที่จวนเจ้าเมืองแน่ “แย่แล้ว!” โยวฉูอวิ๋นซึ่งอยู่ในกองทัพนอกเมืองเห็นแรงระเบิดนั้นเข้า คนธรรมดาคงไม่คิดอะไรมาก แต่เขาไม่เหมือนพวกนั้น เขารู้ว่าฉูอวิ๋นฝานเคยถูกโจมตีมาแล้วครั้งหนึ่ง และครั้งนี้ก็น่าจะเป็นแบบเดียวกัน ฉูอวิ๋นฝานถูกซุ่มโจมตีโดยไม่มีสัญญาณเตือนใดๆ ต่อมาฉูอวิ๋นฝานบอกเขาว่าศัตรูที่มาซุ่มโจมตีแข็งแกร่งมาก ต่อให้รวบรวมยอดฝีมือทั้งหมดในเมืองเข้าด้วยกันก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของคนผู้นั้น นั่นจึงเป็นเหตุผลที่อีกฝ่ายสามารถแอบเข้าไปในจวนเจ้าเมืองได้อย่างง่ายดาย การระเบิดอย่างไร้ที่มาที่ไปภายในจวนทำให้เขานึกถึงสถานการณ์เดียวกัน และโยวฉูอวิ๋นก็รีบรวบรวมคนของตนแล้วพุ่งเข้าไปทันที จวินเทียนฉือที่ถูกฉูอวิ๋นฝานโจมตีอย่างฉับพลันจนตั้งตัวไม่ทัน กำลังเดือดดาลอยู่ในจวน “บัดซบ บัดซบ!” เขาไม่อาจสงบนิ่งได้เหมือนตอนแรกอีกต่อไป เสื้อผ้าของเขาขาดวิ่นอย่างยิ่ง ร่างกายมีบาดแผลอยู่ทั่วตัว หลายแห่งไหม้เกรียมเป็นสีดำ นั่นคือพลังอันน่าสะพรึงกลัวที่เกิดจากการระเบิดของแผ่นยันต์เปลวเพลิงเทพ ยันต์นั้นเป็นของอาจารย์ฉืออวิ๋น และต่อมาก็ตกมาอยู่ในมือของฉูอวิ๋นฝาน จวินเทียนฉือเคยเห็นยันต์เปลวเพลิงเทพนี้มาก่อน ตอนนั้นเขาไม่ได้คิดว่ามันพิเศษอะไร ใครจะรู้ว่าแผ่นยันต์เปลวเพลิงเทพที่เดิมทีดูไม่สะดุดตาในสายตาเขา จะระเบิดออกมาด้วยพลังที่น่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้ แม้แต่เขาก็ยังบาดเจ็บสาหัส หากรูปลักษณ์ภายนอกของเขาแค่ดูน่าอนาถเล็กน้อย ก็มีเพียงเขาเท่านั้นที่รู้ว่าอวัยวะภายในของตนได้รับบาดเจ็บจากแรงระเบิดอย่างหนัก เพียงแต่ร่างกายของเขาแข็งแกร่งมาก จึงยังไม่ระเบิดออกในทันที ทั้งหมดนี้เกิดจากฉูอวิ๋นฝาน เขาไม่เคยเห็นค่าอีกฝ่ายมาก่อนด้วยซ้ำ ซ้ำยังรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นแมวไล่จับหนู เพลิดเพลินกับความรู้สึกที่ได้เล่นกับฉูอวิ๋นฝาน ใครจะคิดว่าฉูอวิ๋นฝานจะฉวยโอกาสโจมตีเขาอย่างโหดเหี้ยม? ทั้งหมดต้องขอบคุณร่างกายอันแข็งแกร่งของเขา หากเป็นร่างกายของคนธรรมดา คงระเบิดแหลกไปนานแล้ว ต่อให้เป็นยอดฝีมือระดับเดียวกับเขา ก็ยากจะรับมือกับการโจมตีฉับพลันแบบนี้ ทางออกเดียวคือความตาย ตายทั้งสองฝ่าย! นี่เห็นได้ชัดว่าเป็นการแลกชีวิตของฉูอวิ๋นฝาน หลังจากเลือดหัวใจของเขาถูกสูบออกไปและหัวใจหยุดเต้น จวินเทียนฉือก็คิดว่าฉูอวิ๋นฝานไม่มีทางตอบโต้ได้ ไพ่ตายที่ฉูอวิ๋นฝานซ่อนไว้ในที่สุดก็ระเบิดออกมา “เจ้าเล่ห์นัก!” แววตาของจวินเทียนฉือวาบโทสะ ความโกรธในใจยังคงลุกไหม้ไม่หยุด หากฉูอวิ๋นฝานใช้แผ่นยันต์เปลวเพลิงเทพตั้งแต่แรก จวินเทียนฉือคงตั้งรับอย่างเข้มงวด ฉูอวิ๋นฝานคงทำได้แค่ทำให้เขาดูเสียหน้าเล็กน้อย แต่ไม่อาจทำให้เขาบาดเจ็บสาหัสได้ ฉูอวิ๋นฝานคงนึกถึงเรื่องนี้ได้เช่นกัน นั่นจึงเป็นเหตุผลที่เขาอดทนซ่อนมันเอาไว้ ระหว่างนั้น เขายังทำให้ความเชื่อของจวินเทียนฉือแน่นหนายิ่งขึ้นไปอีกว่า ฉูอวิ๋นฝานไม่มีทางชนะได้ ดังนั้นจึงค่อยลงมือในที่สุด จวินเทียนฉือมีทั้งพลัง ความสามารถ และเล่ห์เหลี่ยม ต่อให้เป็นคนที่หยิ่งผยองสูงส่งอย่างเขา ซึ่งมองพวกอัจฉริยะเป็นเพียงมด ยังเคยมีความคิดจะฆ่าฉูอวิ๋นฝาน ทว่าจิตสังหารของเขากลับสลายหายไปในทันที เพราะฉูอวิ๋นฝานตายไปแล้ว ในการระเบิดเมื่อครู่ แม้แต่เขายังบาดเจ็บสาหัส นับประสาอะไรกับฉูอวิ๋นฝานที่ตายไปก่อนหน้าแล้ว และก็เป็นดังที่คิด เมื่อเขามองไป ฉูอวิ๋นฝานก็กลายเป็นศพสีดำไหม้เกรียม มองปราดเดียวก็รู้ว่าเขาถูกแรงระเบิดคร่าชีวิตไปด้วยเช่นกัน “ถือว่าเจ้าโชคดีไป!” จวินเทียนฉือข่มความอยากฉีกฉูอวิ๋นฝานออกเป็นชิ้นๆ ไว้ เขารู้ว่าไม่ใช่เวลาที่จะอยู่ที่นี่ต่อ ตั้งแต่ฉูอวิ๋นฝานหยิบแผ่นยันต์เปลวเพลิงเทพออกมา ทุกอย่างก็หลุดจากการควบคุมแล้ว ที่นี่อยู่ใกล้ชายแดน อีกทั้งยังมีเมืองยักษ์อย่างเมืองเจิ้นเหยาอยู่ด้วย การระเบิดครั้งนี้จะต้องทำให้ยอดฝีมือจำนวนมากตื่นตัวอย่างแน่นอน จวินเทียนฉือแปรสภาพเป็นลำแสงหนึ่งแล้วหายตัวไปทันที เมื่อโยวฉูอวิ๋นและคนอื่นๆ มาถึง พวกเขาก็เห็นห้องฝึกฝนที่กลายเป็นซากปรักหักพัง เพราะมีม่านคุ้มกันที่จวินเทียนฉือวางเอาไว้ จวนทั้งหลังจึงไม่ได้กลายเป็นเถ้าถ่าน ทว่าเพียงจากสภาพแวดล้อมที่ตกผลึกภายในห้อง ก็ยังมองออกได้ว่าการระเบิดนั้นน่าตกตะลึงเพียงใด “ท่านโหวฉู ท่านโหวฉู!” โยวฉูอวิ๋นร้องด้วยความโศกเศร้า เพราะเขาเห็นฉูอวิ๋นฝานที่ถูกเผาจนดำไหม้ในซากปรักหักพัง แม้จะเป็นฉูอวิ๋นฝานที่แข็งแกร่งถึงเพียงนั้น ก็ยังถูกเล่นงานจนมีสภาพเช่นนี้ได้ ก็พอจะจินตนาการได้ว่าพวกเขาตกตะลึงเพียงใด ทันใดนั้น โยวฉูอวิ๋นก็สังเกตเห็นว่านิ้วของฉูอวิ๋นฝานขยับเล็กน้อย คนที่ควรจะตายไปแล้วกลับมีชีวิตชีวาอันอ่อนแรงไหลออกมาจากส่วนลึกที่สุดของร่างกายอย่างช้าๆ ฉูอวิ๋นฝานค่อยๆ ลืมตาขึ้น “ท่านโหวฉู!” โยวฉูอวิ๋นและคนอื่นๆ ดีใจแทบขาดใจ พวกเขาคิดว่าฉูอวิ๋นฝานประสบเคราะห์ร้ายไปแล้ว ไม่คิดเลยว่าเขาจะยังมีชีวิตอยู่ “ท่านโหวฉู ใครเป็นคนซุ่มโจมตีท่าน?” โยวฉูอวิ๋นถาม ในความคิดของเขา นอกจากการลอบโจมตีแล้ว ยังจะมีใครทำให้อาฉูอวิ๋นฝานบาดเจ็บถึงขั้นนี้ได้อีก? เขาเฝ้ามองฉูอวิ๋นฝานเติบโตจากศิษย์สำนักชั้นในธรรมดาๆ จนกลายเป็นบุคคลในตำนานอย่างทุกวันนี้ แม้แต่ตัวเขาเองก็เริ่มชินชาไปแล้ว เหมือนกับฉูหงไฉ เขาเริ่มรู้สึกว่าฉูอวิ๋นฝานไร้เทียมทาน “เป็นจวินเทียนฉือ” ฉูอวิ๋นฝานสุดท้ายก็เปล่งเสียงแหบพร่าออกมา “จวินเทียนฉือ?” โยวฉูอวิ๋นพูดอย่างไม่อยากเชื่อ ต่างจากฉูอวิ๋นฝานซึ่งเป็นคนนอก เขาย่อมเคยได้ยินชื่อจวินเทียนฉืออยู่แล้ว เพราะเขาเป็นคนท้องถิ่น หลังจากฉูอวิ๋นฝานทำให้เหมยตงฮวาบาดเจ็บสาหัส จวินเทียนฉือซึ่งอยู่เบื้องหลังนางก็เข้าสู่สายตาของทุกคน ทว่าโยวฉูอวิ๋นไม่เคยคิดเลยว่าจวินเทียนฉือจะกล้าหาญถึงเพียงนี้ถึงขั้นลงมือโจมตีฉูอวิ๋นฝาน นี่เป็นความผิดร้ายแรง “ต้องรีบรายงานไปยังราชสำนัก ห้ามปล่อยเขาไปง่ายๆ!” โยวฉูอวิ๋นตะโกน “เจ้าจะเป็นคนติดต่อสำนักให้จัดการเรื่องพวกนี้ภายหลัง แต่เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเร่งด่วนที่สุด” ฉูอวิ๋นฝานพูดพลางหายใจหอบหนักๆ