บทที่ 370 - บทเรียนเรื่องธาตุ อากาศตรงหน้าของโนอาห์และอาธีน่าสั่นสะเทือนด้วยขุมพลังมหาศาล ขณะที่ร่างของโบรูกำลังถูกรายล้อมด้วยกลุ่มผู้แข็งแกร่งคนอื่นๆ ซึ่งปลดปล่อยกลิ่นอายพลังที่ไม่ด้อยไปกว่าเขาเลย สายตาที่เต็มไปด้วยความรู้อยากเห็นของพวกเขาจับจ้องมายังคนทั้งสองขณะร่อนลงสู่พื้น เด็กสาวในชุดเกราะหนาเตอะที่ดูจะใหญ่เกินตัวจนเห็นเพียงศีรษะเล็กๆ โผล่ออกมา มองพวกเขาอย่างระแวงแล้วเอ่ยขึ้นว่า "ยังอยู่แค่ขอบเขตว่างเปล่าเองเหรอ แน่ใจนะว่าสองคนนี้จะร่วมทีมกับพวกเราได้?" คำพูดของเธอได้รับการพยักหน้าเห็นด้วยจากสมาชิกในทีมคนอื่นๆ ที่มองโนอาห์และอาธีน่าอย่างพิจารณา ก่อนที่โบรูจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างกึกก้อง ดึงดูดความสนใจจากเหล่าชาวสวรรค์จำนวนมากที่กำลังเคลื่อนไหวอยู่รอบข้าง "ระดับพลังในตอนนี้มันไม่สำคัญหรอก เพราะทั้งสองคนนี้คือศิษย์ใหม่ที่ได้รับโชคชะตาอันสูงส่ง!" "อะไรนะ?!" "โชคชะตาอันสูงส่งงั้นเหรอ?" หลายทีมที่กำลังเคลื่อนไหวอยู่ในพื้นที่ต่างได้ยินคำพูดนี้และหันมามองด้วยสายตาสั่นไหว บางคนแสดงท่าทีอิจฉาเมื่อเห็นว่าทีมสำรวจอัคคีธรรมได้เข้าหาคนทั้งสองก่อนแล้ว "อา... พวกเขาคว้า 'ห่านทองคำ' ไปได้ถึงสองตัวเลยนะนั่น" "หึ การมีห่านทองคำไม่ใช่ทุกอย่างหรอก พวกเราก็อยู่รอดมาได้ตลอดหลายปีโดยไม่มีคนพวกนั้น" "พูดอะไรของเจ้า เราเจอแต่เบเฮมอธระดับหัวกะทิที่พวกเราสู้ไม่ได้เลยตลอดหลายเดือนมานี้ จนแทบไม่มีอะไรตกถึงท้องเลยนะ" "เจ้า..." โนอาห์เมินเฉยต่อการโต้เถียงที่ปะทุขึ้นรอบตัว เขาจับมือกับชาวสวรรค์ร่างยักษ์ที่ชื่อโบรูเพื่อทักทายพอเป็นพิธี ขณะที่ความสนใจของเขายังคงจดจ่ออยู่กับอาวุธขนาดมหึมาที่สะพายอยู่บนหลังของอีกฝ่าย ซึ่งดูเหมือนจะถูกสร้างขึ้นจากซากของเบเฮมอธที่ทรงพลัง "ข้ากับทีมวางแผนจะออกเดินทางพรุ่งนี้หลังจากพักผ่อนในวันนี้สักหน่อย แต่ในเมื่อท่านผู้บัญชาการต้องการให้พวกเราสอนงานพวกเจ้าสองคน พวกเราก็จะออกเดินทางกันวันนี้เลย!" หลังจากเสร็จสิ้นการทักทาย เสียงของโบรูก็ยังคงความกึกก้องไว้ขณะที่โนอาห์และอาธีน่าพยักหน้า พวกเขาเดินตามทีมสำรวจอัคคีธรรมไปตามจุดต่างๆ ขณะที่สมาชิกในทีมเริ่มชี้ให้ดูสิ่งก่อสร้างหลากหลายและอธิบายความสำคัญของมัน "ที่พักจะอยู่ตรงนั้น... ส่วนโรงอาหารจะอยู่ทาง..." การทัวร์วิหารศักดิ์สิทธิ์ดำเนินไปโดยมีโนอาห์และอาธีน่าเดินตามทีมนี้มุ่งหน้าไปทางทิศเหนือของวิหาร ผังเมืองของสถานที่อันยิ่งใหญ่แห่งนี้ถูกอธิบายโดยโบรูขณะที่พวกเขาเดินผ่านสิ่งก่อสร้างที่ดูน่าอัศจรรย์ รายล้อมด้วยต้นไม้ที่ทอแสงระยิบระยับซึ่งมีขนาดไม่น้อยไปกว่าตัวอาคารเองเลย "เมื่อพวกเจ้าล่าเบเฮมอธตัวแรกได้สำเร็จ เจ้าสามารถนำวัตถุดิบไปที่นั่น..." โบรูชี้ไปยังอาคารโอ่อ่าที่ออกแบบด้วยโทนสีดำสนิท มีรูปทั่งและค้อนประดับอยู่ด้านหน้า "...ร้านของปรมาจารย์สิเมโอน เขาจะตีอาวุธที่แข็งแกร่งที่สุดและมีประสิทธิภาพที่สุดในการสังหารเบเฮมอธให้เจ้า ดาบยักษ์ของข้าเล่มนี้ก็เป็นของที่ข้าสั่งทำขึ้นหลังจากอยู่ที่นี่มา 14 ปี และมันก็อยู่กับข้ามาตั้งแต่นั้น" โบรูลูบคมดาบยักษ์ที่มีขนาดใหญ่เป็นสองเท่าของตัวเขาขณะที่เขายกมันขึ้นจากหลังอย่างง่ายดาย ก่อนจะเริ่มสอนโนอาห์และอาธีน่าเกี่ยวกับเบเฮมอธมากขึ้นในขณะที่พวกเขากำลังก้าวออกจากวิหารศักดิ์สิทธิ์! "พวกเจ้าจะได้พบว่าเบเฮมอธนั้นเชี่ยวชาญในกฎเฉพาะทางเป็นอย่างมาก อย่างในทิศเหนือที่เรากำลังจะไป เจ้าจะพบพวกที่บรรลุในกฎแห่งไฟอย่างลึกซึ้งแน่นอน" "แต่ในที่อื่นๆ เจ้าสามารถพบพวกที่เชี่ยวชาญในกฎแห่งน้ำ กฎแห่งดิน หรือแม้แต่กฎสูงสุดหากเจ้าสำรวจออกไปไกลกว่านี้" โนอาห์รับฟังอย่างตั้งใจขณะที่สภาพแวดล้อมรอบตัวค่อยๆ เปลี่ยนไป ร่างของพวกเขาค่อยๆ ทิ้งห่างจากวิหารศักดิ์สิทธิ์ที่กว้างขวาง สิ่งก่อสร้างเริ่มเบาบางลงเรื่อยๆ พวกเขายังคงเดินหน้าต่อไปพร้อมกับได้รับความรู้ที่มีประโยชน์เกี่ยวกับเบเฮมอธ "ความเชี่ยวชาญในกฎของพวกมันนั้นน่าหวาดหวั่น แต่มันก็เป็นจุดอ่อนที่สามารถนำมาใช้จัดการพวกมันได้ง่ายขึ้นเช่นกัน" โบรูโบกมือขณะที่ทีมสำรวจยังคงเคลื่อนที่ออกไป ดาบยักษ์ที่เคยพ่นเปลวไฟออกมาหายไป และมีดาบอีกเล่มที่เล็กกว่าเล็กน้อยปรากฏขึ้นในมือของเขา แทนที่ด้วยธาตุน้ำที่สั่นไหวอย่างมีชีวิตชีวาบนคมดาบ ทำให้มันกลายเป็นสีฟ้าสดใสที่ดูสงบเยือกเย็น "เมื่อเราออกล่าในแดนเหนือที่เรารู้แน่ชัดว่าจะต้องเผชิญหน้ากับเบเฮมอธที่เชี่ยวชาญกฎแห่งไฟ เราจะพกอาวุธธาตุน้ำที่ได้มาจากซากของเบเฮมอธจากแดนใต้ มันจะง่ายขึ้นมากในการล้มพวกเบเฮมอธธาตุไฟเมื่อเจ้ามีอาวุธที่สร้างจากร่างของเบเฮมอธที่ชุ่มโชกไปด้วยกฎแห่งน้ำ เราใช้จุดอ่อนนี้ในการจัดการกับอสูรที่ทรงพลังพวกนี้!" อาวุธที่เปี่ยมด้วยกฎแห่งน้ำสามารถใช้ทะลวงเกราะอันหนาเตอะของเบเฮมอธธาตุไฟได้อย่างมีประสิทธิภาพ! นี่คือบทเรียนที่ผู้มาใหม่ได้เรียนรู้เกี่ยวกับเบเฮมอธในดินแดนสวรรค์—การใช้จุดแข็งที่สุดคือความเชี่ยวชาญในกฎของพวกมันมาเป็นจุดอ่อนนั่นเอง! สิ่งนี้ยังใช้กับชุดเกราะที่โบรูสวมใส่ด้วย มันปลดปล่อยแสงสีเพลิงออกมาเพราะมันมาจากร่างของเบเฮมอธในแดนเหนือที่เชี่ยวชาญกฎแห่งไฟ เกราะประเภทนี้จะช่วยเพิ่มความต้านทานต่อการโจมตีด้วยธาตุไฟอันรุนแรงของพวกมัน สรุปง่ายๆ ก็คือ พกอาวุธธาตุที่ชนะทางเพื่อสร้างความเสียหายให้มากขึ้น และสวมเกราะธาตุเดียวกันเพื่อต้านทานการโจมตีของมัน! "แน่นอนว่าการใช้อาวุธประเภทนี้ร่วมกับพลังจากกฎแห่งโชคชะตาของเราที่สร้างความเสียหายต่อวิญญาณ จะยิ่งช่วยเสริมความแข็งแกร่งให้เรามากขึ้นไปอีก ทำให้เราสามารถยืนหยัดอยู่ในดินแดนสวรรค์แห่งนี้ได้จนถึงตอนนี้" โบรูยิ้มกว้างขณะถือดาบฟันปลาที่เต็มไปด้วยธาตุน้ำ โโนอาห์จดจ่อกับคำพูดของเขาอย่างมากขณะที่ทีมสำรวจเดินออกจากเขตรา้ววิหารศักดิ์สิทธิ์เข้าสู่เส้นทางอันลี้ลับที่ทอดตัวอยู่เบื้องหน้า ในใจของเขานึกถึง 'ชุดเซ็ตคำสาบานอเวจีเปื้อนเลือด' (Blood Stained Infernal Oath Set) ที่เขาสร้างขึ้นจำนวนมากในแดนวิญญาณ ซึ่งชุดเซ็ตที่ได้จากร่างของพวกอเวจีนี้มีคุณสมบัติต้านทานธาตุไฟสูงมาก! เขาแอบยิ้มอยู่ลึกๆ เมื่อนึกถึงความเป็นไปได้ของไอเทมและชุดเซ็ตที่อาจจะได้จากร่างของเบเฮมอธ ยิ่งพวกเขาออกห่างจากวิหารศักดิ์สิทธิ์มากเท่าไหร่ สิ่งก่อสร้างก็น้อยลงเรื่อยๆ จนถูกแทนที่ด้วยต้นไม้โบราณขนาดยักษ์ที่หนาตาขึ้น ละอองพลังงานสีฟ้าและสีเขียวที่ไหลเวียนระยิบระยับจากต้นไม้ในตำนานเหล่านั้นสร้างบรรยากาศที่เต็มไปด้วยมนต์ขลังและการผจญภัย ทำให้หัวใจของโนอาห์สั่นไหวด้วยความกระหายที่จะสำรวจสภาพแวดล้อมอันลี้ลับแห่งนี้!