บทที่ 2644 มันไม่ยุติธรรมเลย ข้าก็อยากเข้าร่วมด้วย

Published Mar 10, 2026, 07:23 PM

บทที่ 2644 มันไม่ยุติธรรมเลย ข้าก็อยากเข้าร่วมด้วย "เจ้าควรจะยอมรับเรื่องนี้ได้" อู๋จื่ออี๋กล่าวกับซือหลิน นางบอกให้ซือหลินยอมรับเรื่องนี้ "ข้าจะทำมัน ไม่มีอะไรที่ข้าสามารถทำได้เกี่ยวกับเรื่องนี้" ซือหลินกล่าวกับอู๋จื่ออี๋ ไม่มีอะไรที่นางสามารถทำได้นอกจากยอมรับมัน "พวกเจ้ามาทำอะไรกันที่นี่?" เจี่ยหลีเดินเข้ามา นางถามอู๋จื่ออี๋และซือหลิน "พวกเรากำลังคุยกันบางอย่าง" อู๋จื่ออี๋กล่าวกับเจี่ยหลี นางบอกว่าพวกเขากำลังคุยกันอยู่ "แล้วเย่เฉินเป็นอย่างไรบ้าง?" เจี่ยหลีถามอู๋จื่ออี๋ "เขากำลังพักผ่อนอยู่" อู๋จื่ออี๋บอกว่าตอนนี้เย่เฉินกำลังพักผ่อนอยู่ "เขาไม่เป็นไรใช่ไหม?" เจี่ยหลีถาม ว่าเย่เฉินสบายดีหรือไม่ "อาการของเขาทุกอย่างดี เขาแค่ต้องการพักผ่อนสักครู่" อู๋จื่ออี๋กล่าวกับเจี่ยหลี "เยี่ยมไปเลย ข้าหวังว่าเขาจะฟื้นคืนสติในเร็วๆ นี้" เจี่ยหลีหวังว่าเย่เฉินจะฟื้นคืนสติในเร็ววันเพื่อที่เขาจะได้กลับมาเป็นปกติในเร็วๆ นี้ "พวกเจ้าเตรียมตัวให้พร้อม พรุ่งนี้พวกเราจะกลับกันแล้ว ดูเหมือนว่าสถานการณ์ในสถานที่แห่งนี้จะเลวร้ายลงเรื่อยๆ" เจี่ยหลีบอกให้ทั้งสองเตรียมตัวให้พร้อมขณะที่พวกเขากำลังจะกลับไปยังนิกาย "เข้าใจแล้ว" พวกเขาทั้งสองคนเข้าใจ พวกเขาจะเตรียมทุกอย่างให้พร้อม หลังจากนั้น เจี่ยหลีก็จากไปและเข้าไปในห้องของนาง "ข้าควรทำอย่างไรดี สถานการณ์นี้มันซับซ้อนจริงๆ" ซือหลินกล่าวกับอู๋จื่ออี๋ นางรู้สึกว่าเรื่องราวมันซับซ้อน "ไม่เป็นไร เดี๋ยวพวกเราค่อยอธิบายทีหลัง" อู๋จื่ออี๋กล่าวกับซือหลิน นางบอกว่าทุกอย่างจะเรียบร้อยดี "เจ้าอาจจะพูดถูก" ซือหลินต้องการพักผ่อนสักครู่ นางจะอธิบายทุกอย่างเมื่อถึงเวลา เย่เฉินพักผ่อนอยู่ในห้องของเขา เขารู้สึกสบายมากที่ได้พักผ่อนในห้อง เจี่ยหลีแอบย่องเข้ามาข้างใน นางต้องการจะยืนยันอาการของเย่เฉิน ตอนนี้เจี่ยหลีสวมชุดนอนบางๆ รูปร่างที่ดูเป็นผู้ใหญ่และอวบอิ่มเต็มไปด้วยความยั่วยวน นางเห็นเย่เฉิน นางสามารถเห็นได้อย่างชัดเจนว่าเย่เฉินสบายดี ไม่มีอะไรผิดปกติกับเขา "ใครน่ะ?" เย่เฉินจับมือของเจี่ยหลีไว้ แม้ว่าเย่เฉินจะหลับ แต่เขาก็ยังคงระแวดระวัง เขาสามารถจับเจี่ยหลีที่ย่องเข้ามาได้อย่างง่ายดาย "ข้าเอง" เจี่ยหลีกล่าวกับเย่เฉิน นางบอกเขาว่านี่คือนาง "ที่แท้ก็เป็นเจ้า เจ้ากำลังทำอะไร?" เย่เฉินกล่าวกับเจี่ยหลี "มาดูอาการของเจ้า" เจี่ยหลีบอกว่านางมาดูอาการของเย่เฉิน "ข้าสบายดี" เย่เฉินบอกเจี่ยหลีว่าเขาสบายดี "คืนนี้ข้าดูเป็นอย่างไรบ้าง" เจี่ยหลีถามเย่เฉิน นางอยากรู้ความคิดเห็นของเขา "งดงามมาก" เย่เฉินบอกเจี่ยหลี นางดูงดงามและยั่วยวนมาก เย่เฉินยกนิ้วให้เจี่ยหลีสำหรับความงดงามและยั่วยวนของนาง "ข้าเดาอยู่แล้วว่าเจ้าจะพูดแบบนั้น" เจี่ยหลีเดาไว้แล้วว่าเย่เฉินจะพูดเช่นนั้น เจี่ยหลีมั่นใจว่าด้วยสิ่งที่นางมี นางจะทำให้เย่เฉินสนใจได้อย่างแน่นอน "เจ้ายังไม่พูดอะไรอีกเหรอ?" เจี่ยหลีถามเย่เฉิน ดูเหมือนว่าเย่เฉินยังคงไม่พูดอะไร "ข้าเหนื่อย" เย่เฉินกล่าวกับเจี่ยหลี มันใช้พลังจิตมากเกินไป และเย่เฉินก็ยังคงวิงเวียนและอ่อนแอ เย่เฉินใช้พลังมากเกินไป เขาใช้เส้นชีพจรน้ำมากเกินไปจนกลายเป็นอย่างที่เป็นอยู่ตอนนี้ เจี่ยหลีเห็นเย่เฉิน ดูเหมือนว่านางจะไม่สามารถแกล้งเย้าเย่เฉินได้อีกต่อไปเพราะเขาเหนื่อยแล้ว เจี่ยหลีมาที่นี่เพื่อปลอบโยนเย่เฉิน นางยังต้องการรู้ด้วยว่าเย่เฉินทำอะไรตอนที่เขาต่อสู้กับซูเด็นจิ "บอกข้ามาสิว่าเจ้าเอาชนะซูเด็นจิได้อย่างไร" เจี่ยหลีถามเย่เฉิน นางถามอย่างตื่นเต้น เย่เฉินเล่าให้เจี่ยหลีฟัง เขาบอกนางว่าเกิดอะไรขึ้นและทำไมเขาถึงสามารถเอาชนะได้ "จริงเหรอ เจ้าทำได้ด้วยเหรอ?" เจี่ยหลีกล่าวกับเย่เฉิน "แน่นอน" เย่เฉินกล่าวกับเจี่ยหลี "งั้นแสดงให้ข้าดูหน่อย" เจี่ยหลีกล่าวกับเย่เฉิน นางบอกให้เย่เฉินแสดงเปลวเพลิงเงินสวรรค์ให้ดู เจี่ยหลีเป็นเหมือนเด็กที่พยายามรบเร้าเย่เฉินด้วยสิ่งที่นางชอบ เย่เฉินแสดงมันให้เจี่ยหลีดูเล็กน้อย เขาแสดงสิ่งที่เขาสามารถทำได้โดยใช้เปลวเพลิงเงินสวรรค์ "ว้าว เจ้ามีมันด้วย น่าประหลาดใจจริงๆ เจ้าซ่อนความลับไว้อีกมากแค่ไหนกัน?" เจี่ยหลีกล่าวกับเย่เฉิน นางถามว่าเย่เฉินมีความลับกี่อย่าง "ข้ามีความลับมากพอ" เย่เฉินบอกนางว่าเขามีมากพอแล้ว "ข้ายิ่งสนใจมากขึ้นเรื่อยๆ ท่านสามีน่าสนใจขึ้นทุกที" เจี่ยหลีกระโดดขึ้นเตียง นางขึ้นไปกอดเย่เฉิน "บุ๋ง" ความนุ่มนิ่มสองอย่างสัมผัสกับเย่เฉิน เย่เฉินรู้สึกตื่นเต้นกับความรู้สึกนี้ เย่เฉินไม่มีข้อตำหนิใดๆ เขาสนุกกับสิ่งที่เจี่ยหลีทำ "ถ้าอย่างนั้นคืนนี้ข้าจะอยู่เป็นเพื่อนเจ้า ข้าเดาว่ามันจะช่วยฟื้นฟูพลังที่เจ้ามีได้อย่างรวดเร็ว" เจี่ยหลีกล่าวกับเย่เฉิน "ข้าคิดว่าข้าต้องการสิ่งนั้น" เย่เฉินบอกเจี่ยหลีว่าเขาต้องการมัน เจี่ยหลีกอดเย่เฉินไว้ในอ้อมแขนของนาง นางกอดเขาและทำให้เขารู้สึกสบายใจ เมื่อมีบางสิ่งที่นุ่มและใหญ่กอดศีรษะของเขา เย่เฉินก็ไม่ประท้วง เขาไม่ประท้วงและยอมรับสิ่งที่เจี่ยหลีทำ ทั้งสองหลับไป ดูเหมือนว่าเจี่ยหลีก็สนุกกับสิ่งนี้เช่นกัน นางมีความสุขที่ได้ทำสิ่งนี้เพื่อเย่เฉิน ตอนนี้ในห้องของอู๋จื่ออี๋ นางนอนไม่หลับ คืนนี้นางอาจจะนอนไม่หลับ อู๋จื่ออี๋นอนไม่หลับจริงๆ นางคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ "บางทีข้าควรจะไปดูอาการของเขา" อู๋จื่ออี๋ตัดสินใจไปดูอาการของเย่เฉิน นางต้องยืนยันว่าเย่เฉินสบายดีหรือไม่ อู๋จื่ออี๋ลุกขึ้น นางเดินไปทางที่พักของเย่เฉิน เพราะห้องของพวกเขาอยู่ไม่ไกลกัน นางจึงมาถึงที่พักของเย่เฉินอย่างรวดเร็ว อู๋จื่ออี๋เปิดประตู นางเข้าไปข้างในและเห็นสิ่งที่อยู่ข้างใน ห้องดูมืด ดูเหมือนว่าเย่เฉินจะปิดไฟห้องของเขาแล้ว "ข้าคิดว่าเขาคงจะหลับไปแล้ว" อู๋จื่ออี๋รู้สึกว่าเย่เฉินอาจจะหลับไปแล้ว เขาน่าจะกำลังพักผ่อนอยู่ อู๋จื่ออี๋เดินเข้ามาและเดินไปที่เตียงของเย่เฉิน เมื่อนางเข้าใกล้ นางก็เห็นร่างของเย่เฉินและเจี่ยหลี "พวกเขานอนด้วยกัน" อู๋จื่ออี๋เห็นเจี่ยหลีกำลังกอดเย่เฉิน ดูเหมือนว่าเจี่ยหลีกำลังอยู่เป็นเพื่อนเย่เฉิน อู๋จื่ออี๋รู้สึกว่านี่เป็นการโกง นางรู้สึกว่านางถูกทิ้งให้อยู่คนเดียว อู๋จื่ออี๋ไม่ต้องการถูกทิ้งให้อยู่คนเดียว นางตัดสินใจที่จะเข้าร่วมด้วย "ท่านพี่ ท่านขี้โกง" อู๋จื่ออี๋กล่าวกับเจี่ยหลี นางบอกว่าเจี่ยหลีขี้โกง "ชู่ว์" เจี่ยหลีกล่าวกับอู๋จื่ออี๋ นางบอกให้อู๋จื่ออี๋ใจเย็นลง อู๋จื่ออี๋ตระหนักว่าถ้าเสียงของนางดังพอ มันอาจจะปลุกเย่เฉินได้ "ขอโทษที" อู๋จื่ออี๋ขอโทษ นางเผลอตัวและเกือบจะกรีดร้องออกมา "เขาค่อนข้างเหนื่อย" เจี่ยหลีกล่าวกับอู๋จื่ออี๋ นางบอกอู๋จื่ออี๋ว่าเย่เฉินเหนื่อยและต้องการพักผ่อน "มันแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ" อู๋จื่ออี๋ถาม ว่าอาการของเย่เฉินแย่ขนาดนั้นจริงๆ หรือ "ดูเหมือนว่าเขาจะมีความเหนื่อยล้าทางจิตใจที่ค่อนข้างรุนแรง" เจี่ยหลีกล่าวกับอู๋จื่ออี๋ เจี่ยหลีได้ตรวจสอบเย่เฉินแล้ว ดังนั้นนางจึงรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา "อยากเข้าร่วมไหม" เจี่ยหลีกล่าวกับอู๋จื่ออี๋ "แน่นอน" อู๋จื่ออี๋ไม่ปฏิเสธ นางตัดสินใจที่จะเข้าร่วมในความสนุกสนาน

React

Discussion