Chapter 767
617 / 1928
4 min read
Chapter 767 - A Loud Scheme
Published Apr 2, 2026, 11:13 PM
บทที่ 767 - แผนการอันอึกทึก
โจวเหว่ยยังคงรอคอยอย่างกระวนกระวาย โดยไม่รู้เลยว่าตัวเองได้ถูกกล้องวงจรปิดจับภาพไว้เรียบร้อยแล้ว
เธอมองขึ้นไปที่นาฬิกาบนผนัง
เมื่อเห็นว่าเวลาผ่านไปเกือบชั่วโมงแล้วนับตั้งแต่ที่หลัวชิงส่งคนมาตามหาเธอ เธอก็นั่งไม่ติดที่อีกต่อไป กาแฟในแก้วจืดชืดจนหมดกลิ่นแล้ว เธอวางแก้วในมือลงและไม่สามารถแสร้งทำเป็นใจเย็นได้อีกต่อไป ความรู้สึกไม่สบายใจพุ่งพล่านขึ้นในใจ โจวเหว่ยอธิบายไม่ได้ว่าทำไมเธอถึงรู้สึกกระวนกระวายเช่นนี้ แต่เธอก็ไม่อาจทำให้ตัวเองสงบลงได้
หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เธอหยิบโทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมาแล้วส่งข้อความหาทีมสอง
หนึ่งนาทีผ่านไป
ไม่มีใครตอบกลับ
สามนาทีผ่านไป
ยังคงไม่มีใครตอบกลับ “เกิดอะไรขึ้นกันแน่?” โจวเหว่ยขมวดคิ้ว เธอก้มมองโทรศัพท์และส่งข้อความไปอีกครั้งอย่างไม่เต็มใจ
เธอคิดว่าคราวนี้เขาจะต้องรีบตอบกลับเธออย่างแน่นอน
ผลลัพธ์ที่ได้คือโทรศัพท์ของเธอยังคงเงียบกริบ และไม่มีการตอบสนองใดๆ
โจวเหว่ยเริ่มนั่งไม่ติด เธอผุดลุกขึ้นยืนพลางถือโทรศัพท์ด้วยมือทั้งสองข้าง เธอเดินไปที่หน้าต่างอีกครั้งและค้นหาข้อความกลุ่มของทีมสอง
ข้อความล่าสุดในกลุ่มคือเมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อน
[หัวหน้าทีมโจว คุณจะมาถึงเมื่อไหร่? ฉันไม่คิดว่าเหลียวซวี่กับคนอื่นๆ จะจัดการกับบั๊กใน USB ได้แล้วล่ะ เหลียวซวี่ร้อนรนจนเหงื่อท่วมตัวไปหมดแล้ว เขาแทบจะตายอยู่แล้ว คุณต้องรีบมาด่วนเลยนะ] โจวเหว่ยจำได้ว่าตอนนั้นเธอตอบกลับไปอย่างใจเย็นว่า [ไม่ต้องรีบ รอไปอีกสักพัก]
จากนั้นก็มีคนส่งข้อความมาอีก
[บ้าเอ๊ย หัวหน้าทีมหลัวต้องเป็นบ้าไปแล้วแน่ๆ เขาอยากให้เด็กมัธยมปลายคนนั้นมาสาธิตเทคโนโลยีไร้คนขับต่อหน้าผู้เชี่ยวชาญจากต่างประเทศแทนเขาจริงๆ ด้วย จบสิ้นกัน... สาขาที่เก้าจะต้องขายหน้าในครั้งนี้แน่!]
หลังจากนั้นก็ไม่มีข้อความใหม่เข้ามาอีก
โจวเหว่ยถูหน้าจอโทรศัพท์อย่างวิตกกังวลและเลื่อนไปดูข้อความล่าสุด
เธอเคยเห็นหลัวชิงขอให้เฉียวเหนียนขึ้นเวทีแทนเขา แต่เธอก็ไม่ได้เก็บมาใส่ใจ ในตอนนั้นเธอมั่นใจว่าหลัวชิงคงไม่กล้าบ้าบิ่นพอที่จะให้คนอื่นมาแทนที่เขาจริงๆ ดังนั้นเธอจึงรออยู่ในห้องอย่างใจเย็น และตั้งใจจะรอจนกว่าหลัวชิงจะทนไม่ไหวอีกต่อไป แล้วส่งคนมาขอร้องให้เธอช่วย...
คาดไม่ถึงเลยว่าเธอจะรอมานานถึงหนึ่งชั่วโมง
หนึ่งชั่วโมงเต็ม หลัวชิงปล่อยให้เฉียวเหนียนขึ้นไปจริงหรือ? มันไร้สาระเกินไปแล้ว!
ในวันเปิดให้เข้าชมสาธารณะนี้ ผู้เชี่ยวชาญจาก MGP และ MIT ต่างก็มาอยู่ที่นี่กันครบ ซึ่งเป็นเรื่องสำคัญอย่างยิ่งต่อสาขาที่เก้า ต่อให้หลัวชิงกล้าให้เฉียวเหนียนลอง แต่เธอก็ไม่เชื่อว่านายน้อยป๋อกับคนอื่นๆ จะยอมให้ทำ ความคิดของเธอนั้นง่ายมาก เมื่อป๋อจิ่งสิงเข้ามายุ่ง เขาจะต้องหาทางมาลงที่เธอในท้ายที่สุดอย่างแน่นอน เพราะยังไงเสียเธอก็คือมือหนึ่งในแผนกไอทีทั้งเก้าแผนก
บั๊กที่เหลียวซวี่แก้ไม่ได้ ก็มีเพียงเธอเท่านั้นที่แก้ได้
จากนั้นเธอก็จะสามารถแสดงความสามารถของเธอได้อย่างสมเหตุสมผล และจัดการกับบั๊กในไดรฟ์ USB เพื่อพิสูจน์ตัวเอง ในขณะเดียวกันเธอก็สามารถแสดงให้คนอื่นเห็นได้ว่าเธอคือคนที่มีพรสวรรค์ที่สุดในอุตสาหกรรมการเขียนโปรแกรมของประเทศ!
นี่คือแผนการของโจวเหว่ย เหมือนอย่างที่เธอคาดการณ์ไว้ เหลียวซวี่ไม่สามารถกำจัดไวรัสโทรจันใน USB ได้ และหลัวชิงก็ได้ส่งคนมาขอความช่วยเหลือจากเธอ...
ปัญหาคือสิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากนั้น
โจวเหว่ยขมวดคิ้วและรู้สึกกระวนกระวายใจยิ่งกว่าเดิม เธอไม่เข้าใจว่าทำไมไม่มีใครมาตามเธออีกเลยหลังจากผ่านไปเกือบชั่วโมง ไม่มีใครตอบกลับข้อความของเธอเลยสักคน เฉียวเหนียนมาแทนที่หลัวชิงจริงๆ หรือ?
ทันทีที่ความคิดนี้ผุดขึ้นในหัว โจวเหว่ยก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา มุมปากของเธอกระตุกขณะพึมพำกับตัวเองว่า “จะเป็นไปได้ยังไง”
ทว่าในขณะที่เธอพูดจบ
โทรศัพท์ของเธอก็สั่นขึ้นมาทันที
เมื่อเห็นว่าเป็นสายเรียกเข้าจากหลัวชิง เธอจึงรีบกดรับสายทันที จากนั้นก็สูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อตั้งสติและแสร้งทำเป็นใจเย็นก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า “ฮัลโหล? หัวหน้าทีมหลัวโทรหาฉันมีเรื่องอะไรหรือเปล่าคะ?”
React
Discussion
Comments and community activity load when this section is in view.
Scroll a little further or use the button above to open the discussion panel.