Chapter 843 - Disloyal Grandson

Published Apr 2, 2026, 11:16 PM

บทที่ 843 หลานชายอกตัญญู เมื่อได้ยินเสียงต่ำและแหบพร่าของหญิงสาวที่กำลังคุยกับป้าของเขาอย่างเป็นกันเอง อดัมก็อดไม่ได้ที่จะยกยิ้มที่มุมปากด้วยความอารมณ์ดี เขากล่าวว่า “คราวหน้าทำตัวให้โลว์โปรไฟล์กว่านี้หน่อย ไม่ต้องจริงใจขนาดนั้นจนทำให้เธอตกใจหรอก ปล่อยให้เธอมีโอกาสได้เข้ามาทางประตูหลังบ้าง” เฉียวเหนียนเลิกคิ้วมองเขาด้วยสายตาใสซื่อ เธอพยักหน้า “คราวหน้าจะระวังค่ะ” แต่สำหรับครั้งนี้ เธอพูดออกไปเรียบร้อยแล้ว จะให้มาบอกให้เธอพูดจาอ้อมค้อมกว่านี้ก็คงไม่ทันการณ์เสียแล้ว เย่วังชวนหัวเราะเบาๆ ในจังหวะที่สัญญาณไฟจราจรเปลี่ยนเป็นสีเขียวพอดี เฉียวเหนียนมองถนนเบื้องหน้าก่อนจะหันไปพูดกับเขาว่า “ฉันอยากไปหาคุณลุงเฉินก่อนค่ะ” ช่วงนี้เธอวุ่นอยู่กับการสอบเข้ามหาวิทยาลัยเลยไม่มีเวลาไปโรงพยาบาล ในเมื่อการสอบเสร็จสิ้นแล้ว เธอก็ต้องไปที่โรงพยาบาลเพื่อดูอาการของเขาอย่างแน่นอน “ได้สิ” เย่วังชวนหมุนพวงมาลัยรถและขับมุ่งหน้าไปยังโรงพยาบาลประจำเมือง ทางด้านปลายสาย เย่หลานเพิ่งจะได้สติจากการประเมินอัน “จริงใจ” ของเฉียวเหนียนเมื่อครู่ เธอจึงเอ่ยขึ้นว่า “เหนียนเหนียน ในเมื่อสอบเสร็จแล้ว สนใจจะมาเที่ยวที่ปักกิ่งไหม?” “...” ปักกิ่งงั้นหรือ? เฉียวเหนียนไม่ได้ตอบกลับในทันที เย่หลานพยายามเชิญชวนเธอผ่านโทรศัพท์อีกครั้ง “ในเมื่อสอบเสร็จแล้วและไม่มีอะไรต้องทำ มาเที่ยวปักกิ่งดีไหม? ครั้งก่อนๆ ที่เธอมาปักกิ่งยังไม่ได้เที่ยวให้สนุกเลย ครั้งนี้เดี๋ยวป้าจะพาไปชมสถานที่ท่องเที่ยวเอง สถานที่บางแห่งที่นี่ดีมากเลยนะ เธอชอบแนววัฒนธรรม ชอปปิ้ง หรือว่าธรรมชาติล่ะ?” “แบบไหนก็ได้ค่ะ” เธอไม่ได้ชอบหรือเกลียดอะไรเป็นพิเศษ เย่หลานยิ้ม “ป้าชอบธรรมชาตินะ ชายหาดที่นี่สนุกมาก เดี๋ยวป้าพาไปเอง ไปเช้าเย็นกลับ สนุกดีแถมไม่เหนื่อยด้วย” เฉียวเหนียนนิ่งคิดไปครู่หนึ่ง ทันใดนั้น เธอได้ยินเสียงชายชราที่คุ้นเคยดังมาจากปลายสาย น้ำเสียงของเขายังคงดูมีพลังและน่าเกรงขาม เขาไอเบาๆ แล้วพูดกับเธอว่า “โบราณสถานใกล้ๆ นี่ก็ไม่เลวเหมือนกันนะ ถ้าเธอชอบแนวนี้ เดี๋ยวฉันพาไปชมเอง สถานที่บางแห่งไม่ได้เปิดให้คนทั่วไปเข้า แต่ถ้าฉันพาเธอไป รับรองว่าไม่ต้องใช้บัตร แถมยังพาเข้าไปเดินชมข้างในได้ด้วย” ในปักกิ่งมีโบราณสถานชื่อดังอยู่ไม่กี่แห่ง เฉียวเหนียนรู้ดีว่าเขากำลังพูดถึงสถานที่ไหน เมื่อได้ยินเช่นนั้น เธอจึงเงยหน้ามองไปด้านข้าง เย่วังชวนไม่คิดว่าท่านผู้อาวุโสเย่จะอยู่ที่นั่นด้วย เขาอายุปูนนี้แล้วยังจะหน้าหนาทนมาแจมเรื่องสนุกอีก ก่อนที่เฉียวเหนียนจะได้พูดอะไร เขาก็กระซิบว่า “อยากไปก็ไป ถ้าไม่อยากไปก็ปฏิเสธได้เลย ไม่จำเป็นต้องเกรงใจพวกเขาหรอก” เสียงของเขาเบามาก แต่ปลายสายก็ยังได้ยินอยู่ดี ท่านผู้อาวุโสเย่ได้ยินชัดเจนเต็มสองหู เขาแทบจะด่าหลานชายอกตัญญูคนนี้ออกมา! โชคดีที่เขายังนึกขึ้นได้ว่ากำลังคุยโทรศัพท์อยู่ จึงจำใจต้องอดกลั้นเอาไว้ ทว่าคิ้วของเขากระตุกไม่หยุด เฉียวเหนียนเหลือบมองชายหนุ่มแล้วขยับท่านั่ง เธอพูดกับเย่หลานและท่านผู้อาวุโสเย่อย่างสุภาพว่า “คุณป้าเย่ คุณปู่เย่คะ ฉันขอรอให้คะแนนสอบเข้ามหาวิทยาลัยออกมาก่อนนะคะ” เธอไม่ได้วางแผนจะไปปักกิ่งก่อนที่ผลสอบจะประกาศออกมา อย่างไรก็ตาม เธอต้องไปที่นั่นอย่างแน่นอน เพราะมหาวิทยาลัยชิงหัวตั้งอยู่ที่ปักกิ่ง หากเธอต้องการเข้าเรียนต่อ เธอก็คงต้องใช้ชีวิตอยู่ที่ปักกิ่งบ่อยๆ อยู่ดี เย่หลานรีบกล่าวทันที “ได้เลย ไม่เป็นไร ไว้ผลสอบออกแล้วค่อยว่ากันนะ เอาเป็นว่าถ้าอยากมาเที่ยวก็บอกป้า เดี๋ยวพวกเราไปรับที่สนามบินเอง ป้าจะเคลียร์คิวแล้วพาเธอไปเที่ยวรอบๆ” “ตกลงค่ะ” แววตาของเฉียวเหนียนอ่อนลงและตอบตกลงอย่างง่ายดาย เย่หลานชวนคุยต่ออีกพักใหญ่ก่อนที่เฉียวเหนียนจะวางสายไป เธอเก็บโทรศัพท์มือถือและลดกระจกรถลงข้างหนึ่งด้วยมือเพียงข้างเดียว เย่วังชวนจอดรถที่หน้าโรงพยาบาลเรียบร้อยแล้ว ก่อนที่เธอจะก้าวลงจากรถ เขาก็เงยหน้าขึ้นและโน้มตัวเข้ามาหาเธออย่างสง่างาม “เธอยังติดค้างคำตอบฉันอยู่นะ...” การสอบเข้ามหาวิทยาลัยจบลงแล้ว ถึงเวลาที่เธอต้องให้คำตอบเขาแล้วหรือยัง?

React

Discussion