บราฮัม

บราฮัมเป็นคนที่มีความมั่นใจในตนเองสูงและหยิ่งยโสจนมักจะดูถูกผู้อื่น แม้จะมีความรู้มากมายแต่เขามักใช้อารมณ์อยู่เหนือเหตุผลและมีนิสัยที่แปรปรวนราวกับมีหลายบุคลิก อย่างไรก็ตาม หลังจากสูญเสียชีวิตอมตะและใช้ชีวิตแบบมนุษย์ เขาก็เริ่มสัมผัสได้ถึงอารมณ์ความรู้สึกและโหยหาความรักความผูกพัน เขามีความซับซ้อนในใจระหว่างสัญชาตญาณความกระหายความรู้กับความเป็นมนุษย์ที่เพิ่งได้รับมา แม้จะดูโหดร้ายและเย็นชา แต่เขากลับอ่อนโยนต่อคนที่เขายอมรับว่าเป็นพวกพ้องหรือคนที่เขารัก

บราฮัมมีความงามที่เหนือมนุษย์จนประติมากรที่เก่งที่สุดก็ไม่อาจแกะสลักออกมาได้สมบูรณ์แบบ ความงดงามนี้เป็นที่กล่าวขวัญว่าเป็นรูปลักษณ์ในอุดมคติ ซึ่งทำให้ทั้งมนุษย์และเผ่าพันธุ์อื่นต่างตกตะลึงจนเสียอาการเมื่อได้พบเห็น เขามีดวงตาที่งดงามราวกับลมหายใจของวิหคเพลิงแดง

บราฮัมเกิดมาในฐานะแวมไพร์ที่เฉลียวฉลาดที่สุดแต่ถูกขับออกจากเผ่าพันธุ์เนื่องจากทำการทดลองกับเผ่าพันธุ์เดียวกัน เขาใช้ชีวิตปลอมตัวเป็นมนุษย์เพื่อศึกษาเวทมนตร์และพยายามหาวิธีคืนความเป็นอมตะ เขามีลูกศิษย์ผู้มีพรสวรรค์ชื่อมูมุด ซึ่งบราฮัมได้ขโมยผลงานของลูกศิษย์คนนี้มาเป็นของตนเพื่อชื่อเสียง ต่อมาเขาได้ผูกมิตรกับปักม่าและร่วมกันสร้างผลงานสำคัญอย่างพาวราเนียม แต่สุดท้ายปักม่ากลับทรยศเขาด้วยการขโมยพลังชีวิตและผนึกร่างไว้ในสุสานดาบ บราฮัมต้องร่อนเร่ในฐานะวิญญาณเป็นเวลาหลายร้อยปี จนกระทั่งได้พบกับกริดและกลายเป็นส่วนหนึ่งของเส้นทางชีวิตของกริดหลังจากที่พยายามจะยึดร่างในตอนแรก