ตอนที่ 1764 การค้าขายกับแม่สาวน้อย “เจ้าไม่ได้ยินที่ข้าพูดหรือไง? ส่งไข่ของเจ้ามาให้ข้า!” เมื่อเด็กสาวเห็นว่าฮั่นเซิ่นไม่ตอบโต้ นางก็ตวัดดาบสีม่วงในมือไปมาอย่างคุกคาม “เจ้าจะขโมยอย่างอื่นข้าก็ไม่ว่า ตราบใดที่ไม่ใช่สิ่งที่อยู่ภายในตัวข้า ข้าก็ให้เจ้าได้ แต่ของพวกนั้นมันเป็นสัญลักษณ์ความเป็นชายของข้า ข้าให้เจ้าไม่ได้จริงๆ ต้องขอโทษด้วยนะ” ฮั่นเซิ่นพูดพร้อมรอยยิ้ม “พูดจาเพ้อเจ้ออะไรของเจ้า ข้าต้องการไข่ของเจ้า มันเกี่ยวอะไรกับความเป็นชายไม่ทราบ?” หญิงสาวมองฮั่นเซิ่นด้วยความมั่นใจ “ข้าขอถามหน่อยเถอะ เจ้าเองรู้หรือเปล่าว่าไข่ที่เจ้าว่ามันคืออะไร?” ฮั่นเซิ่นมองนางอย่างแปลกประหลาด “ข้าก็ต้องรู้อยู่แล้วสิ!” หญิงสาวไม่ได้ดูเกรงกลัวเลยแม้แต่น้อย นางกล่าวต่อว่า “ลูกกลมๆ สีทองสองลูกนั่นไง ส่งมาให้ข้าเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้นข้าจะทำร้ายเจ้า! ดาบของข้ามันไม่มีความปรานีหรอกนะ” ฮั่นเซิ่นแบมือทั้งสองข้างออกแล้วพูดว่า “ข้าไม่มีไข่ทองคำอะไรนั่นหรอก เจ้าคงจะเข้าใจผิดแล้วล่ะ” “จริงเหรอ?” เด็กสาวจ้องมองฮั่นเซิ่น “ข้าไม่มีจริงๆ” ฮั่นเซิ่นพยักหน้ายืนยัน “เจ้าก็ควรจะบอกข้าตั้งแต่แรกสิ! ทำให้ข้าเสียเวลาไปตั้งนาน” หญิงสาวเก็บดาบและเริ่มเดินจากไป ฮั่นเซิ่นมองตามนางไปด้วยความสนใจ เขาไม่คิดเลยว่านางจะยอมจากไปง่ายๆ ขนาดนี้ เขาไม่แน่ใจว่านางมาจากไหน ถึงได้มาหลงอยู่ในสถานที่อันตรายเช่นนี้ แต่นั่นไม่ใช่เรื่องของฮั่นเซิ่น และในเมื่อนางสามารถเข้ามาถึงที่นี่ได้ นางก็น่าจะมีวิธีเอาตัวรอดของนางเอง ฮั่นเซิ่นไม่แน่ใจว่าเด็กสาวคนนี้ไร้เดียงสาจริงๆ หรือแค่แกล้งทำ แต่ไม่ว่าจะเป็นกรณีใด เขาคิดว่าการไม่เข้าไปยุ่งเรื่องของนางน่าจะเป็นการดีที่สุด ฮั่นเซิ่นหันหลังเตรียมจะจากไป แต่หลังจากเดินไปได้เพียงไม่กี่ก้าว เขาก็ได้ยินเสียงเด็กสาวตะโกนขึ้นมาว่า “นี่คือการปล้น! ส่งไข่ของเจ้ามาซะ!” โฮก! ฮั่นเซิ่นได้ยินเสียงคำรามอย่างโกรธเกรี้ยว เขาหันกลับไปดูก็เห็นวัวประหลาดตัวหนึ่งที่มีข้อต่อกระดูกแตกหัก มันกระโดดเข้าใส่เด็กสาว กีบเท้าของมันพุ่งตรงไปที่หัวของนาง ฮั่นเซิ่นยืนอึ้ง เขาเห็นไข่สีทองสองลูกแกว่งไกวอยู่ใต้ท้องของวัวตัวนั้นตามจังหวะการเคลื่อนไหวของมัน ตึง! ตึง! ตึง! หญิงสาวตวัดดาบสีม่วงเข้าใส่เจ้าวัว เสียงโลหะปะทะกันดังกังวาน สีหน้าของฮั่นเซิ่นดูประหลาดอย่างยิ่ง เด็กสาวคนนี้แข็งแกร่งมาก และหากไม่นับเรื่องพละกำลัง ทักษะการต่อสู้ของนางถือว่ายอดเยี่ยมมากเมื่อเทียบกับสิ่งที่เขาเคยเห็นในจักรวาลนี้ ซีน่าเป็นยอดฝีมือระดับวิสเคานท์ แต่ทักษะการต่อสู้ของนางยังด้อยกว่าสิ่งที่เขาเห็นอยู่ตรงหน้านี้มาก เจ้าวัวประหลาดนั่นแข็งแกร่งมากแต่มันไม่ค่อยว่องไว ในขณะที่หญิงสาวนั้นว่องไวมาก พละกำลังของหญิงสาวอาจจะด้อยกว่าเจ้าวัวอยู่เล็กน้อย แต่ทั้งคู่ก็สู้กันได้อย่างสูสี ยากที่จะบอกได้ว่าฝ่ายไหนจะเป็นผู้ชนะ มอ! มอ! เจ้าวัวประหลาดเริ่มส่งเสียงร้องอย่างเกรี้ยวกราด “เห็นหรือยังล่ะว่าข้าเก่งแค่ไหน? ส่งไข่ของเจ้ามาแล้วข้าจะไว้ชีวิตเจ้า” หญิงสาวกล่าว มอ! มอ! เจ้าวัวคำรามก้อง ขาของมันเริ่มเปล่งแสงสีทอง มันพุ่งตรงเข้าใส่หญิงสาวทันที การเคลื่อนไหวของหญิงสาวรวดเร็วมาก ดาบสีม่วงของนางวาดเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว นางใช้มันได้อย่างชำนาญจนทำลายการโจมตีของเจ้าวัวได้ “จักรวาลยีนมีแต่ยอดฝีมือจริงๆ! หากนางมีทักษะดาบที่เชี่ยวชาญขนาดนี้ พ่อแม่ของนางต้องไม่ธรรมดาแน่” ฮั่นเซิ่นคิดในใจ ในขณะที่ฮั่นเซิ่นเฝ้าดูอยู่ เขาก็เห็นพุ่มไม้สั่นไหวไปมาพร้อมกับเสียงร้องแปลกๆ ดังระงม มีวัวอีกหลายตัวมุ่งหน้ามาทางหญิงสาว และทุกตัวต่างก็มีไข่สีทองแกว่งไกวอยู่ใต้ท้อง ทักษะดาบของหญิงสาวนั้นแข็งแกร่งก็จริง แต่นางยังอ่อนแอเกินกว่าจะสู้กับพวกมันทั้งหมดได้ นางน่าจะเก่งกว่าบารอนทั่วไปไม่มากนัก การสู้กับวัวตัวเดียวอาจจะพอไหว แต่นางไม่มีทางรอดหากถูกพวกมันล้อมไว้ทุกทิศทาง “เจ้าจะยืนบื้ออยู่ทำไม? มาช่วยข้าสิ!” หญิงสาวถอยร่นพลางตะโกนบอกฮั่นเซิ่น ฮั่นเซิ่นครุ่นคิดในใจ “นางต้องการจะขโมยไข่ของข้า แล้วตอนนี้ยังจะมาให้ข้าช่วยอีก? หน้าไม่อายจริงๆ!” “ข้าช่วยได้ แต่บริการของข้าไม่ฟรีนะ ถ้าเจ้ามอบดาบในมือให้ข้าเป็นรางวัล ข้าจะฆ่าพวกมันให้หมดเอง” ฮั่นเซิ่นเสนอข้อแลกเปลี่ยน ดาบในมือของหญิงสาวทำจากวัสดุสิ่งมีชีวิตต่างถิ่น มันดูดีกว่ามีดสั้นเขาริโน่ของเขามาก และฮั่นเซิ่นก็ไม่สามารถพึ่งพาลูกธนูกระดูกอาร์คแองเจิลได้ตลอดไป เขาต้องการอาวุธ และเขาต้องการมันเดี๋ยวนี้ หญิงสาวนั้นมีความคล่องตัวสูง นางโยนดาบให้ฮั่นเซิ่นขณะที่กำลังวิ่งหนี พร้อมกับกล่าวว่า “ตกลง! ดาบเป็นของเจ้า! รีบมาช่วยได้แล้ว” ฮั่นเซิ่นคว้าดาบมาได้จังหวะเดียวกับที่วัวสี่ตัวพุ่งเข้ามาหาเขา ฮั่นเซิ่นเคลื่อนไหวราวกับงู พุ่งเข้าหาพวกมันอย่างรวดเร็ว ตึง! ตึง! ตึง! ตึง! เสียงโลหะปะทะกันดังขึ้นสี่ครั้ง ไข่สีทองสี่คู่ร่วงลงสู่พื้นดิน เจ้าวัวทั้งสี่ตัวต่างมีเลือดไหลโชกและสิ้นใจลงตรงนั้นทันที “ล่าสิ่งมีชีวิตต่างถิ่นระดับบารอนสำเร็จ ได้รับยีนสิ่งมีชีวิตต่างถิ่น: วัวสุริยันทองคำ” ฮั่นเซิ่นได้ยินเสียงประกาศดังขึ้นสี่ครั้ง จากนั้นเขาก็แกว่งดาบเล่มใหม่ แล้วเก็บไข่ทั้งสี่คู่ใส่ในกระเป๋า “เฮ้ ไข่พวกนั้นเป็นของข้านะ!” เด็กสาวพูดพลางวิ่งตรงมาหาฮั่นเซิ่น “ข้าเป็นคนฆ่าพวกมัน และที่นี่มันอันตราย เจ้าควรออกไปซะ ถ้าเจอเรื่องแบบนี้อีก เจ้าคงไม่โชคดีแบบนี้แน่” พูดจบ ฮั่นเซิ่นก็เดินมุ่งหน้าผ่านป่าไป แต่เด็กสาวดูจะไม่ยอมจากไปง่ายๆ นางวิ่งตามฮั่นเซิ่นมาแล้วกล่าวว่า “เจ้ามันคนโกหก! ข้าให้ดาบจันทร์ม่วงกับเจ้าไปแล้วนะ เจ้าควรจะแบ่งไข่พวกนั้นให้ข้า หรืออย่างน้อยก็ครึ่งหนึ่ง! หรือไม่ก็แค่คู่เดียวก็ได้!” ฮั่นเซิ่นเริ่มรำคาญ จึงโยนไข่สีทองไปให้คู่นึง เมื่อได้รับไข่ เด็กสาวก็ดูดีใจมาก ฮั่นเซิ่นคิดว่านางคงจะไปแล้ว แต่หลังจากนั้นไม่นาน นางก็กลับมาโผล่ข้างๆ เขาอีก “ข้าก็ให้สิ่งที่เจ้าต้องการไปแล้วไม่ใช่หรือไง? ทำไมยังต้องตามข้ามาอีก?” ฮั่นเซิ่นถามพร้อมขมวดคิ้ว “นั่นมันภารกิจหนึ่งของข้า ตอนนี้ข้าต้องการเขาของแพะเงิน เจ้าฝีมือดีทีเดียว ทำไมเราไม่ไปฆ่าแพะเงินด้วยกันล่ะ?” เด็กสาวกะพริบตาปริบๆ “เจ้าต้องการพวกมันไปทำไม?” ฮั่นเซิ่นถาม เด็กสาวคนนี้ดูแปลกพิลึกในหลายๆ ทาง และสิ่งเหล่านี้ก็เป็นเพียงวัตถุดิบระดับบารอนเท่านั้น ราคาของมันถูกกว่าวัสดุที่ทำดาบของนางเสียอีก การที่นางอยากได้มันขนาดนี้มันจึงดูน่าสงสัย “ข้าต้องใช้ของสองอย่างนี้เพื่อโตเป็นผู้ใหญ่ ถ้าข้าหาไม่ได้ ข้าจะต้องรออีกหนึ่งปี และนั่นหมายความว่าข้าจะออกไปข้างนอกไม่ได้ทั้งปี! เจ้าช่วยข้าหน่อยได้ไหม?” เด็กสาวมองฮั่นเซิ่นด้วยสายตาอ้อนวอนอย่างช่วยไม่ได้