บทที่ 1180 – ขวานมหึมา ผู้แปล : สตูดิโอ Nyoi‑Bo   ผู้ตรวจสอบ : สตูดิโอ Nyoi‑Bo “ถ้าฉันรอดจากการอัศจรรย์ ฉันจะอายุยืนนิรันดร์ได้หรือ?” ลูโอเฟิงกระซิบ การอัศจรรย์ครั้งนี้อาจเป็นความลับอันยิ่งใหญ่ในมหาสมุทรจักรวาล “แต่ก็ไกลเกินกว่าฉันจะถึง ดินแดนการอัศจรรย์มีทั้งหมดสามยุค และฉันเพิ่งอายุสั้นๆ เท่านั้น.” ลูโอเฟิงจึงเก็บของทั้งหมดไว้ แต่ก็ไม่พบอะไรโดยใช้ดินแดนทอง แล้วลูโอเฟิงก็ออกจากพื้นที่บนหอศิลปะดาว ****** เขาค้นถ้ำหินงอสเป็นเวลานาน แต่ไม่มีอะไรเบิกค้นได้เพิ่มเติม นอกจากนี้ จากข้อความที่เหลือไว้โดยเจี๋ยฟานซือและเจิ่นหลิน ถ้ำงอสเป็นศูนย์กลางของภาคผานคับเคลื่อน—ที่แม้แต่อัศวินศักดิ์สิทธิ์ระดับจักรวาลก็อาจถูกสังหารได้ “ฉันบังเอิญเจอของที่เจี๋ยฟานซือทิ้งไว้ ฉันไม่อาจสำรวจในศูนย์กลางได้ ถ้าหอศิลปะดาวติดอยู่ ฉันจะต้องเสียใจไปตลอดกาล.” ลูโอเฟิงหมุนหอศิลปะดาวกลับและเดินกลับ เส้นทางนั้นง่ายดายเพียงใด เขาเคยบันทึกไว้แล้ว จึงกลับมาถึงพื้นที่ปีกได้อย่างรวดเร็ว อีกสองเดือนต่อมาก็กลับมาถึงถ้ำที่เคยอยู่ ลูโอเฟิงไม่ได้มองหาสมบัติ แค่กลับสู่จักรวาลต้นแบบ ****** เดือนหนึ่งต่อมา ในจักรวาลดั้งเดิม : อาณาเขตมนุษย์, โลก ในเมืองแห่งหนึ่งของเอเชีย ที่มุมหนึ่งของร้านอาหาร ชายผมดำสวมชุดลำลองนั่งอยู่กับกาน้ำชาและถ้วยชา มีการสนทนาต่าง ๆ ก่อเกิดขึ้นในร้าน “การลงทุนในระบบโมยา คราวนี้เป็นความผิดพลาดอันยิ่งใหญ่! เราร่วมมือกับจักรพรรดิของระบบนั้นเพราะต้องการทำให้ทุกอย่างราบรื่น จึงให้เขา 10% ของหุ้น! จักรพรรดิคนนั้นโลภเกินไป พยายามเอากำไรจากการลงทุน… ฮึ! เขาคิดว่าพวกเราไม่ทำอะไรได้เพราะอยู่ไกลจากดินแดนแกนวูของเรา… ฮึ! เราแค่ทำลายเขาได้ง่ายมาก!” “ฉันเกือบจะเป็นเจ้าภูมิภาคแล้ว.” “ง่ายดาย ฉันให้ดาวสามชีวิตเพื่อให้เด็กเกิดบนโลก.” ลูโอเฟิงหัวเราะออกมา ผู้ที่อาศัยบนโลกคือครอบครัวใหญ่และชนชั้นสูงของสายเลือดมนุษย์ “อ่า, เฟิง,” เสียงหนึ่งบรรเลง ลูโอเฟิงยกหัวขึ้น ชายคนหนึ่งดูถ่อมถัดเดินเข้ามาใกล้และยิ้มให้ เขานั่งข้ามด้านลูโอเฟิง ลูโอเฟิงยิ้ม “เว่ย์ เวง.” “พวกเขาไม่ได้ยินเราเลยหรอ?” เว่ย์ เวงมองไปรอบ ๆ “พวกเขาจะไม่มีความทรงจำอะไรเลย,” ลูโอเฟิงตอบ “น่าประทับใจ,” เว่ย์ เวงทำสัญลักษณ์หัวแม่มือขึ้น “คุณคิดว่าฉันเป็นใคร?” ลูโอเฟิงยิ้มถาม “คุณเก่ง,” เว่ย์ เวงพูด “ทุกคนต่างรู้ว่าคุณยอดเยี่ยม ทำไมถึงเลือกมาที่นี่?” “เพื่อฟังและสังเกตให้มากขึ้น,” ลูโอเฟิงบอก “คนที่อาศัยบนโลกคือตระกูลชั้นนำของมนุษย์ ฉันจะได้รู้อะไรเพิ่มเติมจากการฟังบทสนทนาของพวกเขา.” เว่ย์ เวงพยักหน้า “ทำไมคุณยังอยู่ระดับเก้าของเจ้าภูมิภาค?” ลูโอเฟิงถาม “ด้วยทรัพยากรที่ฉันให้คุณแล้ว คงทำให้คุณเป็นอมตะได้ง่ายเสียจน.” เว่ย์ เวงเป็นเพื่อนของลูโอเฟิงมาตลอด และลูโอเฟิงก็เป็นเพื่อนที่ใกล้ชิดกับเว่ย์ เวงเท่ากับลูโอฮวา เมื่อเขายังเป็นทูตของแกนวู เว่ย์ เวงอยู่ระดับดาวแล้วและเร็ว ๆ นี้ก็มาถึงระดับจักรวาล ลูโอเฟิงให้ทรัพยากรเต็มที่แก่พ่อแม่ ภรรยา พี่ชายลูโอฮวาและเว่ย์ เวง; เขาต้องทำให้พวกเขากลายเป็นอมตะ ส่วนบุตรของเขา ลูโอพิงและลูโอไฮ เขาเข้มงวดมากกว่า และส่วนหลานและทายาทอื่น ๆ ก็ต้องดูแลตัวเอง เขาไม่อาจให้ทรัพยากรไม่มีที่สิ้นสุดได้ เหมือนเพื่อนคนอื่นบนโลก “ฉันยังมีเวลาอีกยาวนาน,” เว่ย์ เวงตอบ “ฉันสามารถเป็นเจ้าภูมิภาคได้อีกหลายล้านปี ไม่เป็นไร ฉันจะฝึกฝนและขึ้นเป็นเจ้าภาค.” “นั่นแหละที่ฉันคาดหวัง.” ถึงแม้สถานะของเขาจะกำลังพุ่งปะทะ ลูโอเฟิงก็ไม่เคยแสดงความเหนือกว่าต่อนายเว่ย์ เวงเลยทำให้เว่ย์ เวงยังคงมองลูโอเฟิงว่าเป็นคนธรรมดา พวกเขาคุยกันจนค่ำคืนมืดมิด ความคิดพุ่งเข้ามาในหัวของลูโอเฟิง ฉันมีสามเรื่องต้องจัดการ, ลูโอเฟิงคิด ฉันต้องเอาปีกขาวกลับคืน แต่ต้องฝึกความตั้งใจให้ถึงระดับอัศวินศักดิ์สิทธิ์ของจักรวาล มีสถานที่มากมายในดินแดนสุดขอบให้ทำเช่นนั้น ประการที่สอง คือของที่เจี๋ยฟานซือทิ้งไว้ เจี๋ยฟานซือ ฉันรู้ว่าคุณแข็งแรง แต่คุณทิ้งสมบัติในเรือจักรวาล แล้วคุณกำลังทรมานฉันอยู่หรือเปล่า? ประการที่สาม คืออาจารย์ผู้สั่งสมบนภูเขานั่ง... จากปีกขาว, เจี๋ยฟานซือ, และเจิ่นหลิน ฉันเห็นว่าแม้อัศวินศักดิ์สิทธิ์ของจักรวาลก็ยังมีเรื่องต้องกังวล อาจารย์บนภูเขานั่งยังทุ่มเทพลังให้ศิษย์และแม้แต่ให้ของศักดิ์สิทธิ์ระดับสูงแก่ศิษย์ ฉันไม่เชื่อว่าจะไม่มีแผนอื่นแอบอยู่ ลูโอเฟิงจำแผนของอาจารย์บนภูเขานั่งได้ ถึงแม้เขาจะเคารพและไว้ใจอาจารย์นั้น แต่ก็ต้องระวัง ไม่มีเวลาจะคิดถึงอาจารย์บนภูเขานั่งแล้ว ยิ่งแข็งแรงเท่าไหร่ ยิ่งมีวิธีรับมือกับอุปสรรคเหล่านั้นได้มากเท่าไหร่ ฉันจะเพิ่มพลังของตนเองเดี๋ยวนี้ ส่วนการได้ปีกขาวกลับมา มันพังและต้องใช้วัสดุอันล้ำค่าเป็นจำนวนมาก ของที่เจี๋ยฟานซือทิ้งไว้ก็พอสำหรับซ่อมปีกขาว ลูโอเฟิงมีแผนดี แต่ทั้งปีกขาวและสมบัติก็มิใช่เรื่องง่ายที่จะได้มา เขาเจอสมบัติในภาคผานคับเคลื่อนโดยบังเอิญ แต่การได้สมบัติจากเรือจักรวาลไม่ง่ายนัก แม้มีแผนที่แล้วแต่ต้องไปสำรวจด้วยตนเอง! ฮืม... ฉันจะเลือกเรือจักรวาลเป็นสถานที่ฝึกความตั้งใจ, ลูโอเฟิงคิด ฉันต้องการข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับเรือจักรวาล ที่นั่นเป็นหนึ่งในดินแดนสุดขอบ แม้แต่หัวหน้าศูนย์เมืองสับสนดิบก็อาจตายที่นั่น ฉันต้องระวัง สมบัติที่เจี๋ยฟานซือทิ้งไว้แน่ ๆ ไม่ได้ให้ศิษย์ของเขา แม้แต่ระดับหัวหน้าศูนย์เมืองสับสนดิบก็ไม่อาจรับประกันว่าจะได้สมบัตินั้น การอัศจรรย์… ดูเหมือนว่าจะมีการอัศจรรย์ในภาคผานคับเคลื่อน อาจมีสมบัติมากมายจากอัศวินศักดิ์สิทธิ์ของจักรวาล ลูโอเฟิงอาจคาดเดาได้ว่ามีสมบัติมากมายจากรุ่นต่อรุ่นของอัศวินศักดิ์สิทธิ์ แต่เขาไม่กล้าค้นหาโดยไม่มีแผนระมัดระวัง ****** ลูโอเฟิงเริ่มเก็บข้อมูลเกี่ยวกับเรือจักรวาล ในพื้นที่ภายในของภาคผานคับเคลื่อน มีสองสิ่งมีชีวิต สิ่งมีชีวิตที่มีสามหน้า แปดแขน และค้อนในมือแต่ละข้างใช้เทคนิคหนึ่ง และเงาพร้อมค้อนยักษ์ปรากฏขึ้น “หัวหน้าศูนย์เมืองสับสนดิบ คุณต้องต่อสู้กับฉันวันนี้,” มันพูด “เงา?” หัวหน้าศูนย์เมืองสับสนดิบมองมัน “คุณมาจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์ดวงจันทร์สีม่วง ฉันไม่เคยได้ยินชื่อคุณมาก่อน นี่อาจเป็นครั้งแรกที่คุณออกมานะ คุณอยากให้ฉันเป็นคู่ต่อสู้หรือ?” มีสองดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ดินแดนเล็กกว่าเรียกว่าดินแดนศักดิ์สิทธิ์ดวงจันทร์สีม่วง “ใช่ คุณเป็นคู่ต่อสู้ของฉัน, หัวหน้าศูนย์เมืองสับสนดิบ.” สิ่งมีชีวิตสวมเกราะทองมีสามหน้า—โหดร้าย อ่อนโยน และเฉยชา หน้าโหดร้ายหันไปทางหัวหน้าศูนย์เมืองสับสนดิบ “ฉันเลือกผู้ที่แข็งแกร่งที่สุด.” “ทำเลย,” หัวหน้าศูนย์เมืองสับสนดิบตอบ “ได้เลย ฉันจะดูว่าหัวหน้าศูนย์เมืองสับสนดิบนี้แข็งแกร่งแค่ไหน.” สิ่งมีชีวิตสวมเกราะทองเริ่มโจมตี ฮง! ล้ง! ล้ง! ค้อนเริ่มเบลอและรวมเข้ากับเงา กลายเป็นค้อนเทพขนาดยักษ์! พื้นที่รอบค้อนถูกทำลายล้าง “เทคนิคสุดยอด.” หัวหน้าศูนย์เมืองสับสนดิบส่ายหัว “ความวุ่นวาย, เคลื่อนที่.” หัวหน้าศูนย์เมืองสับสนดิบตีมัน แป้งฝ่ามือขยายใหญ่กลายเป็นสีทอง จักรวาลก่อตั้งขึ้นในฝ่ามือและพลังงานหลากหลายเกิดขึ้น เป๋ง! ฝ่ามือทองยักษ์พุ่งชนค้อนเทพ ฮง! ล้ง! ค้อนพังลง สิ่งมีชีวิตสวมเกราะทองกระเด้งกลับ พายุลมไกลๆ แช่แข็งเขา จากนั้นน้ำแข็งแตกและสิ่งมีชีวิตยักษ์ออกมา “ไม่แปลกที่คุณเป็นหัวหน้าศูนย์เมืองสับสนดิบ!” เขาตะโกน “บรรพบุรุษบอกว่าคุณมีโอกาสสูงสุดที่จะกลายเป็นอัศวินศักดิ์สิทธิ์ของจักรวาล แค่ฝ่ามือเดียวคุณก็เอาชนะฉันได้ ฉันหยิ่งยโสเกินไป!” ฮง! สิ่งมีชีวิตยักษ์หายไป “โอกาสสูงสุดที่จะเป็นอัศวินศักดิ์สิทธิ์ของจักรวาล?” หัวหน้าศูนย์เมืองสับสนดิบกระซิบ “บรรพบุรุษของสองดินแดนศักดิ์สิทธิ์ไม่มีใครเห็นเลย บรรพบุรุษจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์ดวงจันทร์สีม่วงเคยพูดเช่นนั้นกับฉัน จึงมีอัศวินศักดิ์สิทธิ์หลายคนจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์นั้นมาต่อสู้กับฉัน.” เป็นเรื่องปกติที่หัวหน้าศูนย์เมืองสับสนดิบต้องเจอสิ่งมีชีวิตจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่อยากต่อสู้ พลังของเขายังน้อยกว่ามาสเตอร์แม่น้ำดาว แต่เขาก็ขึ้นชื่อว่าทรงพลัง! ผู้ก่อตั้งขวานมหึมาส่งข้อความถึงหัวหน้าศูนย์เมืองสับสนดิบ: “ความวุ่นวาย, ความวุ่นวาย. ฮ่า! ฉันโชคดีมากจนได้ ‘ขวานมหึมา’ ของของศักดิ์สิทธิ์ระดับสูง บอกอัศวินจักรวาลของพวกมนุษย์ว่าเป็นเหตุการณ์ที่ควรฉลอง…” “ของศักดิ์สิทธิ์ระดับสูง? ขวานมหึมามีของศักดิ์สิทธิ์ระดับสูง?” หัวหน้าศูนย์เมืองสับสนดิบตื่นเต้น นี่คือเหตุการณ์ที่มนุษย์ทั้งเผ่าพันธุ์จะฉลอง เขาจึงบอกข่าวนี้ให้กับอัศวินจักรวาลของมนุษย์คนอื่น ๆ ทันที ไม่นานหลังจากนั้น ลูโอเฟิง, มาสเตอร์ความมืด, และมาสเตอร์ทองสุญญากาศ ต่างก็รับรู้เรื่องนี้แล้ว.