บทที่ 121 — อิเนสเห็นมากเกินไป

สายฝนยามบ่ายที่ตกลงมาเหนือนครเวลด์ฮอลม์ไม่ได้ช่วยชะล้างความเน่าเฟะหรือกลิ่นคาวเขม่าที่ลอยฟุ้งอยู่ในอากาศ หากแต่ทำให้มันเข้มข้นขึ้น หยาดน้ำฝนผสมปนเปกับฝุ่นผงถ่านหินและขี้เ ashes จากปล่องเตาไฟของย่านอุตสาหกรรมเบื้องล่าง ไหลย้อยลงมาตามร่องหินอ่อนของอาคารสภาพ่อค้าประหนึ่งน้ำตาอัญมณีสีเทาหม่นที่เปรอะเปื้อนคราบไคล ท้องฟ้าด้านนอกหน้าต่างบานสูงเป็นสีตะกั่ว ทอดเงาทึมเทาลงมาทาบทับโถงประชุมใหญ่ที่บัดนี้เงียบสงัดลงกว่าแต่ก่อนมากนับตั้งแต่ตระกูลวอร์นล่มสลายไป อิเนส วาเลริส นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานไม้ mahogany ตัวใหญ่สลักเสลาลวดลายวิจิตรซึ่งเคยเป็นของประธานสภาคนเก่า นางสวมผ้าคลุมไหล่สีครามผืนเดิมอันเป็นมรดกจาก…