บทที่ 136 — กิลด์สากลเดอะคอนคอร์ด

สายลมหนาวจากทิศเหนือพัดผ่านผืนแผ่นดินราบภาคกลางของทวีปเอลดราเซีย นำพาเอาละอองหมอกสีเทาจางและกลิ่นอายชื้นแฉะของหน้าดินโคลนลอยเข้ามาปะทะใบหน้า ทว่าสำหรับเวอร์ดานแล้ว กลิ่นอายเหล่านั้นไม่ได้ชวนให้รู้สึกปลอดโปร่งเลยแม้แต่น้อย มันกลับเต็มไปด้วยรอยจารึกแห่งความเสื่อมถอยที่ฟุ้งกระจายอยู่ในชั้นบรรยากาศ โลกยุคนี้อ่อนแอเกินไป ท้องฟ้าสีซีดหม่นราวกับผืนผ้าใบเก่าคร่ำคร่า และผืนแผ่นดินก็แห้งแล้งจนแทบไม่หลงเหลือกระแสมานาธรรมชาติอันบริสุทธิ์เข้มข้นเหมือนดังเช่นในยุคทองแห่งอัสนีเทพเมื่อพันปีก่อน เบื้องหน้าของเขาคืออาคารศิลาสามชั้นสีเทาทึบขนาดมหึมาที่ตั้งตระหง่านอยู่ใจกลางย่านการค้าของเมืองสาขาภูมิภาค กิลด์นักผ…