บทที่ 155 — ผู้รัดกุมการสอดแนม

ม่านหมอกราตรียังคงแผ่คลุมเหนือนครรัฐเวลด์ฮอลม์อย่างอ้อยอิ่ง ไอชื้นแฉะของเกล็ดน้ำแข็งและละอองเขม่าควันสีเทาดำกอดเกาะตามสลักเสาศิลาคฤหาสน์นอกเมืองอันเงียบสงบ แสงไฟจากตะเกียงน้ำมันภายในตัวตึกถูกหรี่ลงจนเหลือเพียงแสงเรืองรางสลัวดุจหิ่งห้อยขี้อาย บรรยากาศเงียบงันจนได้ยินเสียงใบไม้แห้งปลิดร่วงปะทะผิวหินด้านนอก ข่าวลือเรื่อง “โรคมานาติดลบกลืนวิญญาณ” ของยอดนักผจญภัย “แวร์” ซึ่งแพร่ออกไปจากรัฐสภาเมืองและทำให้ขบวนทูตแดนใต้ต้องเร่งถอยร่นกลับแคว้น ได้เปลี่ยนให้วิลล่าชานเมืองแห่งนี้กลายเป็น “พื้นที่อันตรายต้องห้าม” ในสายตาของชาวเมืองและคนรับใช้ทั่วไป ไม่มีข้ารับใช้คนใดกล้าเหยียบย่างเข้าใกล้สวนป่ารอบคฤหาสน์…