บทที่ 204 — เงาสนน้ำแข็ง

เกล็ดหิมะสีขาวโพลนยังคงโปรยปรายลงมาจากผืนฟ้าสีเทาหม่นอย่างไม่มีทีท่าว่าจะหยุด ลมพัดกระโชกแรงพัดเอาความเย็นยะเยียบแทรกซึมผ่านร่มเงาหนาทึบของ **"ป่าสนน้ำแข็ง" (Frostwood Forest)** ที่ตั้งโอบล้อมรอบนอกค่ายทหารหินทมิฬ ยอดต้นสนโบราณสูงลิ่วต่างถูกคลุมทับด้วยก้อนน้ำแข็งและปุยหิมะหนาเตอะ แสงแดดอันริบหรี่ไม่อาจผ่านพ้นแนวพุ่มไม้ทึบลงมาเบื้องล่างได้ ทำให้ทางเดินป่าเต็มไปด้วยเงาสลัวและบรรยากาศอึมครึมชวนประสาทเสีย เวอร์ดานในชุดเสื้อคลุมสีน้ำตาลผืนเก่าสัญจร ก้าวเดินไปตามทางลาดเนินหิมะอย่างช้าๆ ใบหน้าจืดชืดของเขาสงบนิ่ง ทว่านัยน์ตาสีเทาดั่งกระจกเงากลับตื่นตัว กวาดสายตามองผ่านม่านหมอกหิมะเพื่อค้นหาความผิดปกติ…