บทที่ 298 — สารลึกลับดวงตาดวงสุดท้าย

ภายในห้องส่วนลึกอันแสนมืดมิดและหนาวเย็นของคุกใต้ดินศิลาออบซิเดียนโบราณ บรรยากาศรอบด้านเงียบงันจนได้ยินเพียงเสียงหยดน้ำที่ซึมผ่านรอยต่อศิลาหยดลงบนพื้นศิลาเป็นจังหวะสม่ำเสมอ แผ่นหินออบซิเดียนสีดำมะเมี่ยมเรียงรายสะท้อนเงาสลัวประดุจกำแพงกระจกของสุสานหลวงโบราณ ซิสเตอร์ไอวี่ (Sister Ivy) นักบวชสาวผู้มีความเลื่อมใสบูชาในตัวเวอร์ดานอย่างหมดจิตหมดใจ ได้ลอบใช้เส้นทางลับทางลำรางระบายน้ำและอาศัยอภิสิทธิ์ของศิษย์ก้นกุฏิวิหารหลวง เดินทางแฝงกายฝ่าด่านเวรยามและความมืดลงมาหาคณะลี้ภัยอย่างลับ ๆ ในมือของเธอประคองกล่องไม้โบราณบุกำมะหยี่เก่าแก่อย่างทะนุถนอม ราวกับมันเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่มีค่าชิ้นสุดท้ายในชีวิตขอ…