บทที่ 300 — สู่หุบเขาแห่งสุสานเทพ

แสงสว่างบางเบาแห่งรุ่งอรุณใหม่ที่ค่อย ๆ สาดส่องส่งประกายเรืองรองลงมากระทบกับทุ่งทรายทอดยาวกว้างไกลสุดลูกหูลูกตาแห่งแคว้นใต้ไม่ได้นำพาเอาความอบอุ่นหรือความหวังใหม่มาให้แก่คณะเดินทางรอนแรมเลยแม้แต่น้อย ลมทะเลทรายซาห์รา (Zahra Desert) หอบพัดเอาละอองฝุ่นร้อนระอุ ไอแดดที่กรุ่นกลิ่นเกลือแห้งแล้ง และเศษหินชิ้นเล็กชิ้นน้อยปลิวหมุนวนข้ามสลับไปมาผ่านช่องระบายลมที่ชำรุดทรุดโทรมของคุกใต้ดินศิลาออบซิเดียนโบราณ (Obsidian Crypts) ที่ฝังร่างจมตัวอยู่อย่างสงบเงียบใต้เนินทรายยักษ์สีส้มแดง ภายในคูหาหินสีดำสนิทที่มีคุณสมบัติสะท้อนแสงราวกับกระจกเงาสลัวยามค่ำคืนและถูกจารึกสลักตราอักขระเวทมนตร์ป้องกันการตรวจวัดกระแส…