บทที่ 316 — เงาของประตูดำ

ความมืดมิดอันลึกล้ำก้นบึ้งของสุสานโบราณใต้ดินเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความตึงเครียดที่แทบจะบดขยี้ลมหายใจของคณะเดินทาง ขบวนรถม้า R9 เคลื่อนผ่านเส้นทางอุโมงค์ที่คดเคี้ยวสลับซับซ้อนราวกับเขาวงกตที่ไร้ทางออกอันถูกออกแบบมาเพื่อลวงตาผู้บุกรุก จนกระทั่งพวกเขาก้าวเท้าก้าวล่วงเข้าสู่ห้องโถงศิลาโดมกลมขนาดใหญ่ยักษ์อันน่าสะพรึงกลัว มันแผ่ขยายกว้างขวางปานภูเขาทั้งลูกถูกเจาะกลวงด้วยเครื่องจักรทรงพลังในอดีตกาล ความกว้างขวางของมันกลืนกินแสงจากตะเกียงมานาขนาดเล็กและดูดกลืนไอความร้อนทั้งหมดให้จมดิ่งลงสู่ความหนาวเหน็บอันยะเยือกจนปรากฏไอหมอกสีขาวลอยอ้อยอิ่งอยู่รอบกาย แนวกำแพงเพดานหินมีหินย้อยหินงอกแคลไซต์สีขาวครีมเกาะก…