บทที่ 85 — อิเนสเลือกข้าง

ไอหมอกเหนือคลองส่งน้ำของเวลด์ฮอลม์ไม่เคยจางหาย มันลอยเอื่อยเฉื่อยราวกับลมหายใจสีเทาของคนตายที่ปฏิเสธจะละทิ้งแผ่นดินหินเก่าแก่แห่งนี้ ในยามราตรีที่แสงตะเกียงน้ำมันสลัวรางสะท้อนบนผิวน้ำครำ นครแห่งนี้ดูราวกับภาพวาดฝันร้ายที่ถักทอขึ้นจากหนี้สินและเสียงกระซิบ สำหรับ อิเนส วาเลริส นครแห่งนี้คือเตาหลอมที่ค่อยๆ บดเคี้ยวชีวิตของผู้คนให้กลายเป็นขี้เถ้า เธอนั่งอยู่ในห้องทำงานใต้ดินของสภากลางเวลด์ฮอลม์ ห้องที่อยู่ลึกเกินกว่าที่แสงอาทิตย์ในตอนกลางวันจะเอื้อมถึง และลึกพอที่จะเก็บเสียงร่ำไห้ของเหยื่อรายใดก็ตามที่ขัดขืนระบบ กลิ่นกระดาษหนังเปียกชื้น หมึกข้นราคาถูก และน้ำมันตะเกียงไขสัตว์ผสมกันเป็นกลิ่นเฉพาะตัว…