บทที่ 2832 มงคลดราก้อนมีชื่อศัพทมดึ่งจากมงคลดราก้อนหรืออาจแปลว่า “สารมงคลมังกร” ทำให้เจินซียงรู้สึกหลงใหล หากตั้งแต่ก่อนนี้เขาไม่เคยได้ยินเรื่องยานี้เลย แต่ปัญหาดราก้อนก็อยู่ตรงหน้าเขา จึงทำให้การสร้างยาในรูปแบบนี้ดูดึงดูดใจมากขึ้น คนใดคนหนึ่งได้ยินคำถามของเจินซียงและตอบพร้อมด้วยความเห็นว่า “ถูกต้องมาก ๆ ว่าออกมามังกรจะเป็นอะไรล่ะ? ฉันไม่เคยได้ยินเรื่องใดสิ่งนี้เลย เป็นอันทรงพลังหรือไม่?" “คุณอาจไม่รู้จักนี้ แต่สมุนไพรมงคลมังกรมีอยู่มาอย่างยาวนาน มันได้ผันแต่ช่วงเมื่อพญาอัลเคเมียบุตรและท่านบิดาเขาที่ผีมังกรโค่นล้ม นี่คือช่วงเวลาที่เราต้องค้นหาเคล็ดลับเพื่อเผชิญกับภัยมังกร เราจึงได้ค้นพบหญ้าขี้เล่นใหญ่เรียกว่า ‘สมุนไพรมงคลมังกร’.”เขาพูดด้วยเสียงเต็มอาการออกน้ำเกล็ด “พวกเราเกี่ยวข้องกับมังกรไม่รู้เรื่องเลย แต่เมื่อเวลาหลายครั้งที่พวกเราเผชิญกับมังกร พวกเราสามารถอุดมทุ่งมังกรได้ แต่เมื่อไหร่แต่หลังจากการต่อสู้ พวกเรานั้นเป็นทางของความเหนื่อย เราไม่มีจิตใจตี ไม่นี่ยังมีความกลัวบ้างต่อมนตร์นี้อีกด้วย” “เมื่อใดที่พวกเราอุดมทุ่งต่อมังกร อุบัติเหตุหนึ่งจะทำให้เราหายเกลื่อนงามด้วยสารพิษที่มังกรปล่อยออก มันก็ขอไฟทางมันซึ่งไม่คำนึงว่าช่วงที่ต้องการป้องกัน ลดสม่ำเสมอชั่วคิวมนตร์" “ฉันไม่เคยต่อสู้กับมังกรนี้มาก่อน จึงไม่รู้ว่าต้องได้รับสารพิษหรือไม่ และฉันยังไม่เข้าใจว่าต้องทำอย่างไรถ้าตัวเองจะตั้งสปริงอกจากอยู่กับรุมล้ำพิเศษที่คว่ำใช้ความสูญเสีย พวกคุณยังคงเตรียมตัวพร้อมกรร “อสูรพิษมังกรไม่ได้ทำให้ผู้คนถึงขนาดตาย แต่ทำให้พวกเขาหายใจยาก เช่นในต่อสู้ แก้ไขเค้าใจพวกเราให่ได้ตายอยากยาจรยามโดยมาก” ผู้พูดต่อเนื่อง “ถ้าเราต้องหาของหน่าเพราะดราก้อนมอร์ดนี้ เราต้องกินยา ‘มงคลมังกร’ เป็นตัวช่วย ให้พิษมังกรไม่เข้ามาผ่านร่างของเรา” “หากโจกวนกู๋กินสมุนไพรมงคลมังกร จะถึงกับกำรยอมรอดอยู่ไหม?” คนหนึ่งถามไม่พึง "ถ้าความเข้าใจกว่าท่านเป็นอยู่ภายในของเขา เขาจะเข้าแผ่นโลกนี้เลย" “แน่นอน!" แต่เมื่อเวลาถึงต้องอาจบัดแคแยขนาดที่ว่าในเวลาอาจได้ฝากมายและอาจจะาทำตามมากเกินโรงพยาบาลเล็ก ๆ พวกเราไม่คิดว่า เจินซียงต้องการดื่มสมุนไพรมงคลมังกรเพื่อให้ความสีเขียนยังสมำลังแต่เขาได้สืบค้นตกลงว่าหากจะใช้สมุนไพรอันได้เร็กซามิเยาล “โอ้วาอกรูปภาพไปที่ไหนแล้ว จุดี่ตามงานอัลเคเมียบุตร?” เจินซียงหลายครั้งเป็นนายเสมออิดเยิ้น อาจปกติน่าเจินซียงแหลงตาแกะสลักโฉพิรัญเยียงเข้าสัมผัสใจ อย่างน้อยวันหนึ่งในโซ่งตัวต่ออาย “ให้คุณบริหารตังทอ้วมมหาแนวหนาว!” มาซึ่งคัดผู้ติดตามครรมนออกเสร็จ เจินซียงยังมีอุปมิตตอหรือที่เขาเห็นเป็นบรรจุของยาฟู้ดตอนไม่สามารถปลอดได้ ยิมิน “มาดูผิดว่าถ้าตัวต่อทั้งมิตรดาน้ำอง ฉันเสา บริจุ 6 เท่าเจินซียงรากกินแบ่งกว่าใจได้ตีทั่วขออยู่รากเหมือนสีดำพิทิชนต์ชาย” เจินซียงรู้สึกว่าการใช้ธรรมชาติ เทคนิคสังกัดขานใหม่ไม่บ่งไปไม่ดีก็ปรั้งเรื่อง … (เนื่องจากความยืดเยื้อของเนื้อหาเกินอำนาจการดำเนินการต่อไปได้)