บทที่ 1025: 229: ในที่สุดป้าหลางก็รู้ความจริงในอดีต น้ำตาคลอเบ้า! 6 เมื่อนั้นเองเย่ซูจึงเพิ่งได้สติ "สวัสดีค่ะ!" "สวัสดีจ้ะเด็กน้อย" ผู้อาวุโสจางกุมมือของเย่ซูเอาไว้ "หนูหน้าตาเหมือนแม่ของหนูตอนสมัยยังสาวไม่มีผิดเลย" นายหญิงผู้เฒ่าหลินมองไปที่ผู้อาวุโสจางก่อนจะมองหาไปที่ด้านหลังของเขา แล้วถามขึ้นด้วยความสงสัย "ทำไมมีแค่คุณที่มาที่นี่ล่ะ? แล้วหลางฮวาล่ะไปไหนเสีย?" อย่างไรเสีย นี่ก็เป็นโอกาสอันน่ายินดีที่แม่ลูกจะได้กลับมาพบหน้ากันอีกครั้ง คนเป็นแม่จะไม่มาได้อย่างไร? หรือจะเป็นเพราะว่าเย่หลางฮวาดีใจมากเกินไปจนเป็นลมหมดสติไปแล้ว? ผู้อาวุโสจางถอนหายใจยาวก่อนจะบอกเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้นายหญิงผู้เฒ่าหลินฟัง หลังจากฟังเรื่องราวทั้งหมดแล้ว นายหญิงผู้เฒ่าหลินก็รู้สึกโกรธจัด "พวกเราไปที่ตระกูลซีเดี๋ยวนี้เลย!" "ไปที่ตระกูลซีเพื่ออะไรครับ?" ผู้อาวุโสจางชะงักไป "เราจะไปที่ตระกูลซีเพื่อทวงความยุติธรรมให้กับอาซู!" นายหญิงผู้เฒ่าหลินกล่าวต่อ "อาซูคือลูกสาวในไส้ของหลางฮวา ทำไมซีมู่เหวินถึงต้องได้ในสิ่งที่เขาต้องการด้วย!" คนที่ตกอยู่ในสถานการณ์อาจจะสับสน แต่คนนอกนั้นมองเห็นได้ชัดเจน นายหญิงผู้เฒ่าหลินเข้าใจนิสัยของเย่หลางฮวาดี เธอรู้สึกว่าเย่หลางฮวาในตอนนี้ก็ยังเป็นคนเดิมเหมือนเมื่อวันวาน เธอต้องการใครสักคนที่จะมาช่วยปลุกให้ตื่นเสียที "ตกลง ผมจะไปกับคุณด้วย!" ผู้อาวุโสจางลุกขึ้นยืนแล้วช่วยเข็นรถเข็นของนายหญิงผู้เฒ่าหลินไปข้างหน้า นายหญิงผู้เฒ่าหลินหันมามองเย่ซู "อาซู รออยู่ที่บ้านนะ! ไม่ต้องกังวล พวกเราจะรีบกลับมา!" ก่อนที่เย่ซูจะได้ทันพูดอะไร ผู้อาวุโสจางก็เข็นรถเข็นของนายหญิงผู้เฒ่าหลินออกไปไกลแล้ว หลินจินเฉิงยื่นมือออกมาวางบนไหล่ของเย่ซู "ปล่อยให้พวกเขาไปเถอะ เรื่องมันผ่านมานานมากแล้ว แม่เองก็คงอยากจะทำอะไรเพื่อคุณบ้าง" "ค่ะ" เย่ซูพยักหน้า เย่เซินขมวดคิ้วอย่างไม่สบอารมณ์ "เย่หลางฮวาทำตัวเหมือนกับว่าพี่สาวของผมจะเอาตัวไปประเคนให้เธออย่างนั้นแหละ! ผลตรวจความเป็นพ่อแม่ก็ออกมาแล้ว แต่เธอก็ยังไม่เชื่อ! มิน่าล่ะถึงได้ถูกหลอกอย่างน่าเวทนาเมื่อ 30 ปีก่อน! เธอไม่ได้เรียนรู้จากความผิดพลาดของตัวเองเลยหรือไง? ทำไมเธอถึงได้ไม่มีความคิดเอาเสียเลย?" หากเป็นคนอื่น พวกเขาคงจะดีใจจนเป็นลมไปแล้วที่ในที่สุดก็ได้พบลูกสาวที่พลัดพรากกันไปนานกว่า 30 ปี! แต่เย่หลางฮวากลับไม่เชื่อว่าเย่ซูคือลูกสาวของเธอ! นี่มันเป็นเรื่องที่ไร้สาระอย่างถึงที่สุด! เย่จั๋วเห็นด้วยกับคำพูดของเย่เซิน แต่เธอยังเป็นรุ่นเยาว์ จึงไม่เหมาะสมที่จะเข้าไปก้าวก่ายในเรื่องเช่นนี้ เธอมีหน้าที่เพียงแค่สืบหาต้นสายปลายเหตุของเรื่องราวเท่านั้น ส่วนขั้นตอนต่อไป ก็ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของเย่ซูเอง หลินเจ๋อเองก็ไม่ได้พูดอะไรเช่นกัน เขาหันไปมองเย่เซิน "คุณอาครับ พวกเราขึ้นไปข้างบนกันเถอะครับ?" เวลาที่เหลือปล่อยให้หลินจินเฉิงและเย่ซูได้ปรึกษาหารือกัน "ตกลง" เย่เซินพยักหน้าและเดินตามหลินเจ๋อไป บ้านตระกูลหลินและตระกูลซีอยู่ห่างกันประมาณหนึ่งชั่วโมงหากเดินทางด้วยรถยนต์ เมื่อพ่อบ้านเดินมาหาป้าหลางและบอกว่านายหญิงผู้เฒ่าแห่งตระกูลหลินมาหา ป้าหลางก็ขมวดคิ้วเล็กน้อยแต่เธอก็ไม่ได้ปฏิเสธที่จะพบ เธอเงยหน้ามองพ่อบ้าน "ไปบอกนายหญิงผู้เฒ่าหลินว่าให้ไปพบกันที่ร้านน้ำชาลัคกี้สตาร์ที่อยู่ใกล้ๆ นี้" "ครับ" พ่อบ้านพยักหน้า เมื่อได้ยินบทสนทนาระหว่างป้าหลางและพ่อบ้าน เจียงเหยียนก็เดินเข้ามาแล้วพูดว่า "แม่คะ ให้หนูไปด้วยไหมคะ?" ป้าหลางส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า "ลูกยังไม่หายดีเลย พักผ่อนอยู่ที่บ้านก่อนเถอะ" เหตุผลหลักก็คือเธอไม่อยากให้เสี่ยวป้านเยว่ต้องมารับรู้เรื่องที่ทำให้ไม่สบายใจอีก นายหญิงผู้เฒ่าตระกูลหลินเป็นคนเฉลียวฉลาดและเขี้ยวลากดิน คงไม่มีอะไรดีๆ หลุดออกมาจากปากของนางแน่ "ตกลงค่ะ" เจียงเหยียนพยักหน้า หลังจากมาถึงที่ร้านน้ำชาลัคกี้สตาร์ ป้าหลางก็ตระหนักว่าไม่ใช่เพียงแค่นายหญิงผู้เฒ่าหลินเท่านั้นที่มา แต่ยังมีผู้อาวุโสจางมาด้วย เมื่อเห็นภาพนี้ ป้าหลางก็พอจะเดาจุดประสงค์ออก ดูเหมือนว่าพวกเขาจะมาเพราะเรื่องในวงการการเงิน ป้าหลางเดินเข้าไปหา "ผู้อาวุโสจาง นายหญิงผู้เฒ่าหลิน" นายหญิงผู้เฒ่าหลินมองไปที่ป้าหลางและกล่าวพร้อมรอยยิ้ม "หลางฮวา จะว่าไปพวกเราก็คนกันเองทั้งนั้น เรียกชื่อฉันเฉยๆ ก็ได้!" ป้าหลางยิ้มแล้วนั่งลงตรงข้ามกับทั้งสองคน "ฉันรู้ว่าทำไมพวกคุณถึงมาที่นี่ในวันนี้ ผู้อาวุโสจางคะ ฉันบอกคุณไปหลายครั้งแล้วว่าฉันจะไม่กลับเข้าสู่วงการการเงินอีก ยิ่งไปกว่านั้น ฉันได้มอบจดหมายแนะนำให้กับทนายความไปแล้ว ทนายความได้พาวุ่ยเยว่กลับเข้าสู่วงการการเงินไปเรียบร้อยแล้ว! เลิกคิดเรื่องนี้เสียเถอะค่ะ!" นายหญิงผู้เฒ่าหลินเหลือบมองป้าหลาง "เมื่อสี่สิบปีก่อนเธอเป็นยังไง สี่สิบปีให้หลังเธอก็ยังเป็นอย่างนั้น! ลองถามผู้อาวุโสจางดูสิว่าเขามาหาเธอเพราะเรื่องวงการการเงินงั้นเหรอ? เขามาหาเธอเพราะเรื่องของป้านเยว่ต่างหาก! ในเมื่อวันนี้ฉันมาที่นี่แล้ว ฉันก็จะไม่พูดอ้อมค้อมกับเธอละกัน อาซู ลูกสะใภ้ของฉันต่างหากที่เป็นเสี่ยวป้านเยว่ตัวจริง ส่วนในตระกูลซีนั่นมันตัวปลอม! มันคือตัวปลอมที่ซีมู่เหวินสร้างขึ้นมา! เธอน่ะ! รีบเช็ดตาให้สะอาดแล้วดูให้ดีเสียที!" เมื่อเห็นเย่หลางฮวาเป็นเช่นนี้ นายหญิงผู้เฒ่าหลินก็เริ่มเข้าใจความรู้สึกของคนในตระกูลหลินเมื่อก่อนแล้ว ในตอนนั้น พวกเขาคงจะรู้สึกเหมือนเธอในตอนนี้ ที่อยากจะตบหน้าเย่หลางฮวาแรงๆ เพื่อปลุกให้เธอตื่นจากความเขลาเสียที