บทที่ 1631: 344: เรือบรรทุกเครื่องบินทะยานขึ้น เลือดเดือดพล่าน! 5 ผู้แปล: 549690339 “[ บัดซบ! YC คนนี้คงไม่ได้หนีไปจริงๆ ใช่ไหม? ]” “[ ฉันว่าไม่หรอก เพราะเรื่องนี้ไม่ใช่แค่เรื่องของ YC คนเดียวอีกต่อไปแล้ว! ถ้าเธอหนีไป แผนกความสัมพันธ์ระหว่างประเทศไม่มีทางปล่อยเธอไปแน่ ]” “[ เมื่อสุนัขจนตรอกมันยังกระโดดข้ามกำแพง เมื่อกระต่ายตื่นตูมมันยังกัดคนได้! ถ้า YC หมดหนทางแล้ว เธอจะไม่หนีเหรอ? ถ้าไม่หนีแล้วอยู่ที่นี่ต่อ จะรอให้โดนหัวเราะเยาะหรือไง? ]” ศาสตราจารย์คาร่ามองดูเวลาขณะรับชมการถ่ายทอดสด จากนั้นเขาก็ระซิบกับศาสตราจารย์วิลเลียมที่อยู่ข้างๆ “ไปเรียกชายชาวจีนคนนั้นมา” วิลเลียมพยักหน้า “ครับ” ครู่ต่อมา ศาสตราจารย์คาร่าก็เดินเข้ามาพร้อมกับถังเสวี่ย “ศาสตราจารย์คาร่า นี่คือคุณถัง ผู้ที่ทำงานให้เรามาโดยตลอดครับ” “สวัสดีค่ะ ศาสตราจารย์คาร่า” ถังเสวี่ยเดินมาหยุดตรงหน้าศาสตราจารย์คาร่าแล้วค้อมตัวลง ดร.คาร่าเงยหน้าขึ้น “คุณเย่อยู่ที่ไหน?” ถังเสวี่ยลดเสียงต่ำลง “ฉันไม่เห็นเธอเลยตั้งแต่เช้า ถ้าฉันเดาไม่ผิด เธอคงหนีไปแล้วล่ะค่ะ” หนีไปแล้ว? ดร.คาร่าขมวดคิ้ว เขาเห็นความคิดเห็นในการถ่ายทอดสดที่บอกว่าเย่จ่าวหนีไปแล้ว ตอนแรกเขาคิดว่าเป็นเรื่องไร้สาระ และคิดว่าเย่จ่าวไม่ใช่คนประเภทที่จะหนีเอาตัวรอดในนาทีสุดท้าย เขาไม่คาดคิดเลยว่าเย่จ่าวจะหนีไปจริงๆ! เขาไม่นึกเลยว่าเย่จ่าวจะเป็นคนแบบนี้ อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาลองคิดดูอีกที มันก็เป็นเรื่องปกติ การเดิมพันครั้งนี้เป็นการเดิมพันด้วยอนาคตของวงการวิจัยวิทยาศาสตร์ของจีนทั้งหมด หลังจากวันนี้ วงการวิจัยวิทยาศาสตร์ของจีนจะตกอยู่ในความมืดมิด และเย่จ่าวก็จะกลายเป็นคนบาปของประเทศจีนทั้งประเทศ มันเป็นเรื่องที่เข้าใจได้ว่าเธอจะเกิดความหวาดกลัว “ในเมื่อ YC หนีไปแล้ว ก็ไม่มีความจำเป็นต้องจัดพิธีทะยานฟ้าในวันนี้อีกต่อไป” ดร.คาร่าถือไมโครโฟนแล้วหันไปมองชายที่นั่งอยู่ในตำแหน่งแรก “คุณเซิ่นนายน้อยห้า คุณมีความคิดเห็นอย่างไร?” ดร.คาร่าไม่ได้จงใจลดเสียงของเขาลง เสียงของเขาเดินทางผ่านไมโครโฟนและเข้าสู่หูของทุกคนที่อยู่ในที่นั้น การถ่ายทอดสดในขณะนี้ก็น่าตื่นเต้นอย่างยิ่งเช่นกัน เซิ่นเซ่าชิงนั่งอยู่ตรงนั้นโดยไม่มีการแสดงออกใดๆ บนใบหน้า เขาถือลูกประคำไว้ในมือ “ดร.คาร่า ใครบอกคุณว่า ดร. YC หนีไป? ยังเหลือเวลาอีก 18 นาทีก่อนจะถึงพิธีปล่อยตัว คุณจะรีบร้อนไปทำไม?” “คุณถัง บอกเขาสิว่า ดร. YC หนีไปแล้วหรือยัง” ดร.คาร่าหันไปมองเซิ่นเซ่าชิง “คุณถังเป็นคนจีน เธอคงไม่พูดเข้าข้างพวกเราชาวต่างชาติหรอก” ถังเสวี่ยยังคงเป็นคนจีน อย่างไรก็ตาม วิลเลียมได้สัญญากับเธอไว้ว่าหลังจากพิธีปล่อยตัวเสร็จสิ้น เขาจะช่วยเธอเปลี่ยนสัญชาติและย้ายไปตั้งถิ่นฐานในประเทศ C เธอจะได้กลายเป็นตัวแทนอย่างเป็นทางการของฐานทัพเซิ่นในประเทศจีน! เมื่อถึงเวลานั้น เธอจะเป็นพลเมืองของประเทศ C และไม่ต้องคอยดูสีหน้าใครอีกต่อไป ดังนั้น ถังเสวี่ยจึงไม่จำเป็นต้องเกรงกลัวใครในเวลานี้ “นายน้อยห้า ฉันรู้ว่าคุณกับ ดร. YC เป็นแฟนกัน คุณไม่เชื่อว่า ดร. YC จะทรยศคุณ แต่นั่นคือความจริงค่ะ!” ถังเสวี่ยพูดต่อ “สิ่งที่เรียกว่าเรือบรรทุกเครื่องบินนั่นมันก็แค่เปลือกนอกที่ว่างเปล่า มันบินไม่ได้เลยสักนิด คุณไม่ต้องเสียเวลาของทุกคนหรอก แค่ประกาศว่ามันล้มเหลวก็พอ” เซิ่นเซ่าชิงหรี่ตาลง จู่ๆ เขาก็นึกถึงผู้เฒ่าถังขึ้นมา ผู้เฒ่าถังเป็นคนที่มีความสามารถอย่างแท้จริง เขาไม่คาดคิดเลยว่าจะมีทายาทแบบนี้ ดร.คาร่ารุกไล่ทีละก้าว “เซิ่นนายน้อยห้า คุณยังคิดว่า ดร. YC ไม่ได้หนีไปอีกเหรอ? เวลาของทุกคนมีค่า ผมแนะนำให้คุณเซ็นเอกสารโดยเร็วที่สุดเพื่อจะได้ไม่ต้องทำให้อับอายไปมากกว่านี้ คุณต้องรู้นะว่าตอนนี้คุณกำลังเผชิญหน้ากับผู้คนทั่วทั้งโลก!” “ยังไม่แน่หรอกว่าใครกันแน่ที่จะต้องอับอาย” เซิ่นเซ่าชิงหมุนลูกประคำและพูดอย่างช้าๆ “ดร.คาร่า โปรดจำสิ่งที่คุณพูดตอนนี้ไว้ให้ดี อย่ากลับคำในภายหลังก็แล้วกัน” ดร.คาร่าหรี่ตาลง ในเวลานี้เซิ่นเซ่าชิงยังคงดื้อรั้นอยู่ มิน่าล่ะ เทคโนโลยีของจีนถึงได้ล้าหลังขนาดนี้ ดร.คาร่ายิ้ม “ตกลง ถ้าอย่างนั้นผมจะรออีก 18 นาที ผมจะทำให้พวกคุณคนจีนยอมรับความพ่ายแพ้ให้ได้!” ผู้ชมบางส่วนเริ่มนั่งไม่ติดที่แล้ว พวกเขาอยากจะขึ้นไปบนเวทีและสั่งสอนศาสตราจารย์คาร่าสักหมัด อย่างไรก็ตาม มันก็ไม่ใช่ความผิดของศาสตราจารย์คาร่าไปเสียทั้งหมด ถ้าเย่จ่าวไม่หาเรื่องทำให้อัปอาย ศาสตราจารย์คาร่าก็คงหาข้ออ้างมาดูหมิ่นพวกเขาไม่ได้ ถึงแม้ว่าเขาอยากจะทำก็ตาม แต่ตอนนี้... เย่จ่าวกลับเดินเข้ามาให้เขาเหยียดหยามเอง [ มันน่าอับอายมาก! ฉันดูต่อไปไม่ไหวแล้ว! ] “คุณควรจะจัดการยัย YC นั่นซะ! เธอหนีไปแล้วทิ้งให้คนกลุ่มหนึ่งต้องมาตามล้างตามเช็ดเรื่องที่เธอทำไว้!” “ฉันโกรธจริงๆ!” เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว 10:17 น. เย่จ่าวยังคงไม่ปรากฏตัวให้เห็น คาร่าหันไปหาเซิ่นเซ่าชิงแล้วพูดว่า “เซิ่นนายน้อยห้า ถึงเวลาแล้ว คุณมีอะไรจะพูดอีกไหม?” เซิ่นเซ่าชิงเงยหน้าขึ้นเล็กน้อยและกำลังจะพูดบางอย่าง ทันใดนั้นก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นกลางอากาศ “ยังเหลือเวลาอีก 30 วินาทีก่อนเริ่มพิธีปล่อยตัว ดร.คาร่า ทำไมคุณถึงดูรุกรานขนาดนี้ล่ะ? ฉันอยู่นี่แล้วไม่ใช่เหรอ?”