บทที่ 1969: 413: เหอจื่อเถิงฟื้นแล้ว และฉีกหน้าสวีเหยากับหมี่เฉิน ผู้แปล: 549690339 เขาก็กังวลเช่นกัน อย่างไรก็ตาม เขายังคงเป็นผู้ชาย เป็นสามี และเป็นพ่อ ถึงแม้จะกังวล เขาก็ทำได้เพียงเก็บมันไว้ในใจ แม่ของเหอนั่งลง ในตอนนี้ หมี่เฉินเดินเข้ามาพร้อมกับอาหาร “จื่อเถิงยังไม่ออกมาอีกเหรอ?” “ยังเลย” แม่ของเหอส่ายหน้า หมี่เฉินพูดต่อ “คุณลุง คุณป้า สวีเหยา พวกคุณรออยู่ที่นี่มาตลอดบ่ายแล้ว กินอะไรก่อนเถอะครับ อย่าให้ลูกชายของคุณ จื่อเถิง ไม่เป็นอะไรในอีกสักครู่ แต่พวกคุณกลับล้มป่วยไปก่อน!” พ่อแม่ของตระกูลเหอรับอาหารไป “คุณหมอหมี่ คุณใจดีเกินไปแล้ว” “คุณลุง คุณป้า พวกคุณเกรงใจเกินไปแล้วครับ” หมี่เฉินกล่าว “เป็นแค่เรื่องเล็กน้อย ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร” ดวงตาของสวีเหยาแดงก่ำขณะที่เธอกล่าวว่า “ตอนนี้ฉันกินไม่ลงหรอกค่ะ” แม่ของเหอยื่นชามโจ๊กให้สวีเหยา “ถึงแม้จะเป็นเพื่อลูกในท้องของลูก ลูกก็ต้องกินสักหน่อยนะ” เมื่อได้ยินเช่นนั้น หมี่เฉินก็กล่าวว่า “คุณป้าพูดถูกครับ ตอนนี้คุณอยู่ในช่วงเวลาที่สำคัญที่สุด ยิ่งไปกว่านั้น คุณเพิ่งแท้งลูกไปไม่นาน หากสารอาหารไม่เพียงพอ ต่อไปจะลำบากมากนะครับ” เมื่อพูดเช่นนั้น สวีเหยาจึงยอมรับโจ๊กไป เวลาผ่านไปนาทีแล้วนาทีเล่า ในพริบตาเดียวก็ผ่านไปอีกสองชั่วโมง เป็นเวลาเจ็ดชั่วโมงแล้วตั้งแต่ที่เหอจื่อเถิงเข้าไปในห้องผ่าตัด! แม่ของเหอเดินไปมาอย่างกระวนกระวายใจ หัวใจร้อนรนเป็นไฟ หมี่เฉินลุกขึ้นยืนแล้วพูดว่า “คุณป้าครับ ให้ผมไปช่วยถามให้ดีไหมครับ?” “ได้สิ ได้สิ!” แม่ของเหอรีบพยักหน้า “ถ้างั้นคงต้องรบกวนคุณหมอหมี่แล้วล่ะ” “ไม่รบกวนเลยครับ” หมี่เฉินไปที่ห้องทำงานของรองผู้อำนวยการ กู้ไห่เทา กู้ไห่เทากำลังทำงานอยู่ข้างใน เมื่อเขาเห็นหมี่เฉินเข้ามา เขาก็ลุกขึ้นยืนทันทีแล้วพูดว่า “ผู้เฒ่าหมี่ ทำไมท่านถึงมาที่นี่ได้?” หมี่เฉินส่งบุหรี่ให้กู้ไห่เทาและพูดต่อ “ห้องผ่าตัดเป็นยังไงบ้าง?” กู้ไห่เทาจุดบุหรี่ สีหน้าของเขาดูซับซ้อนเล็กน้อย “สถานการณ์ไม่ค่อยดี ผมเพิ่งส่งคนเข้าไปดู โอกาสสูงมากที่เหอจื่อเถิงจะลงจากเตียงผ่าตัดไม่ได้! ถึงแม้เขาจะลงจากเตียงผ่าตัดได้ ผมเกรงว่าเขาจะทนได้ไม่นาน! ผมได้ยินมาว่าคุณเย่ไม่มีความรู้ทางการแพทย์เลย ยาหลายตัวก็ใช้ผิด!” เมื่อพูดถึงจุดนี้ กู้ไห่เทาก็หยุดชั่วครู่ก่อนจะพูดต่อ “แต่คุณห้ามแพร่กระจายคำพูดพวกนี้เด็ดขาดนะ ผมได้ยินมาว่าคุณเย่คนนี้มีเบื้องหลังที่ทรงพลังมาก แม้แต่ผู้อำนวยการก็ยังล่วงเกินไม่ได้!” “ไม่ต้องห่วง ผมรู้” หมี่เฉินพยักหน้า อันที่จริง เขาสังเกตเห็นมานานแล้วว่าเย่เจาไม่มีความรู้ทางการแพทย์เลยแม้แต่น้อย มิฉะนั้น เธอคงไม่สามารถวินิจฉัยได้ว่าเขาวางยาพิษเหอจื่อเถิง กู้ไห่เทาพูดต่อ “แม้แต่ข่าวการแต่งงานของเหอจื่อเถิงก็ห้ามรั่วไหลออกไปเด็ดขาด!” “ตกลง” หลังจากออกจากที่ของกู้ไห่เทา หมี่เฉินก็มาถึงทางเข้าห้องผ่าตัด “เป็นอย่างไรบ้างคะ คุณหมอหมี่?” พ่อแม่ของตระกูลเหอลุกขึ้นยืนทันทีและมองไปที่หมี่เฉิน หมี่เฉินกล่าว “ผมได้ยินมาว่าการผ่าตัดเป็นไปอย่างราบรื่นครับ คุณลุง คุณป้า อย่าเพิ่งกังวลไปเลยครับ แค่รอเวลาเท่านั้น” หลังจากได้ยินสิ่งที่หมี่เฉินพูด พ่อแม่ของตระกูลเหอก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก ตราบใดที่การผ่าตัดเป็นไปอย่างราบรื่น! สวีเหยามองไปที่หมี่เฉิน “คุณหมอหมี่คะ การผ่าตัดเป็นไปอย่างราบรื่นจริงๆ หรือคะ?” หมี่เฉินพยักหน้า “ใช่ครับ ราบรื่นมาก” สวีเหยาเข้าใจความหมายของหมี่เฉินในทันทีและถอนหายใจอย่างโล่งอก เวลาผ่านไปอีกสี่ชั่วโมง ตอนนี้เป็นเวลา 22:30 น. แล้ว เกือบจะ 23:00 น. แล้ว! เป็นเวลา 11 ชั่วโมงแล้วตั้งแต่ที่เหอจื่อเถิงเข้าไปในห้องผ่าตัด! แม้ว่าพวกเขาจะได้รับคำปลอบใจจากหมี่เฉิน แต่พ่อแม่ของตระกูลเหอที่ในตอนแรกสงบลงแล้ว ตอนนี้ก็กลับมากังวลอีกครั้ง สิบเอ็ดชั่วโมง เมื่อพวกเขาได้เจอเขาอีกครั้ง เหอจื่อเถิงจะเป็นศพที่พูดไม่ได้หรือเปล่า? สวีเหยาก็แสร้งทำเป็นกังวลมากเช่นกัน เธอไม่ได้กินอะไรมากนักสำหรับอาหารค่ำ แม่ของเหอเป็นห่วงเหอจื่อเถิง แต่เธอก็เป็นห่วงสวีเหยาด้วย “เหยาเหยา ลูกทำแบบนี้ไม่ได้นะ ลูกต้องกินอีกหน่อย!” สวีเหยาส่ายหน้า “คุณป้าคะ หนูไม่หิวค่ะ” แม่ของเหอถอนหายใจ “ลูกไม่ได้กินอะไรมากนักมาทั้งวันแล้ว จะไม่หิวได้อย่างไร?” “หนูไม่หิวจริงๆ ค่ะ” สวีเหยากล่าวต่อ “คุณป้าไม่ต้องเป็นห่วงหนูหรอกค่ะ ถ้าหนูหิว หนูจะกินเอง” แม่ของเหอมองเข้าไปในห้องผ่าตัด “ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จื่อเถิงจะออกมา” สวีเหยาจับมือแม่ของเหอ “คุณป้าคะ ไม่ต้องกังวลนะคะ จื่อเถิงจะออกมาอย่างปลอดภัยแน่นอนค่ะ” “อืม” แม่ของเหอพยักหน้าและพยายามอย่างสุดความสามารถที่จะควบคุมอารมณ์ของเธอเพื่อไม่ให้ร้องไห้ “แน่นอน ต้องแน่นอน!” ตึก ตึก — ในขณะนี้ เสียงฝีเท้าก็ดังขึ้นจากทางเดินที่เงียบสงัด ถึงแม้จะได้ยินเพียงเสียงและยังไม่เห็นตัวคน แต่มันก็ทำให้พวกเขารู้สึกถึงแรงกดดันที่อธิบายไม่ถูก เสียงฝีเท้าค่อยๆ ใกล้เข้ามา