Chapter 1237 - หมดหนทาง “แกต้องทำ” ชายคนนั้นตอบกลับอย่างเย็นชา “ฉันไม่ใช่หน่วยกล้าตายหรอกนะ แกเข้าใจอะไรผิดไปหรือเปล่า? ถึงฉันจะทำอะไรแกไม่ได้ แต่แกก็ไม่มีสิทธิ์มาออกคำสั่งให้ฉันทำตามใจชอบไม่ใช่เหรอ? อย่าลืมสิว่าแกยังกดชนวนระเบิดไม่ได้ก่อนที่พวกเขาจะปล่อยตัวมือขวาของแก!” หลินอี้ถามกลับ “แกพูดถูก!” ชายคนนั้นทำท่าทางเหมือนกุมชัยชนะไว้ในมือ “แต่ฉันเล่นสนุกกับเมียแกได้! ถ้าแกไม่ทำตามที่ฉันสั่ง ฉันจะเริ่มเดี๋ยวนี้แหละ!” “แก...” หน้าของหลินอี้แดงก่ำด้วยความโกรธ เพลิงโทสะลุกโชนในดวงตา “อย่าทำอะไรเกินเลยนะ!” “แล้วถ้าฉันจะทำล่ะ แกจะทำอะไรฉันได้?” ชายคนนั้นมองหลินอี้อย่างไม่อาย “ถ้าอยากตายนักก็รีบๆ ตายไปซะ ฉันบอกแกแล้วไงว่าเรากำลังเล่นเกมฆ่าตัวตาย แต่แกกลับไม่เข้าใจเอง จะไปโทษใครได้? ถ้ารู้อย่างนี้ฉันคงคุยกับแกให้มากกว่านี้ ฉันจะนับหนึ่งถึงสาม รีบถอดเสื้อผ้าออกซะ ยืนตรงหน้าฉันแล้วแทงดาบเข้าที่หัวใจตัวเอง ไม่งั้นฉันจะแตะต้องแฟนแกแน่!” “อื้อ-!” เฟิงเสี่ยวเสี่ยวตื่นตระหนก ไม่ว่าเป้าหมายเริ่มแรกของหลินอี้จะเป็นอะไร แต่สถานการณ์ในตอนนี้ได้เบี่ยงเบนออกไปไกลแล้ว ชายคนนั้นต้องการให้หลินอี้ตาย และถ้าหลินอี้ทำตามที่มันสั่งจริงๆ เขาจะมีชีวิตรอดได้อย่างไร? จะมีใครรอดชีวิตจากการถูกดาบแทงทะลุหัวใจได้บ้าง? เธอจะทนดูหลินอี้ทำเรื่องโง่เขลาเช่นนี้ได้อย่างไร? ทว่าเธอทำได้เพียงส่งเสียงอู้อี้ในลำคอ ไม่สามารถเอ่ยปากพูดอะไรออกมาได้เลยสักคำ หลินอี้สูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วมองชายคนนั้นด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “ถ้าฉันทำตามที่แกบอก แกจะปล่อยเสี่ยวเสี่ยวไปโดยไม่แตะต้องเธอใช่ไหม?” “ใช่! ถึงฉันจะไม่ใช่คนดี แต่ชื่อเสียงเรื่องการรักษาคำพูดของฉันน่ะเชื่อถือได้!” ชายคนนั้นพยักหน้า “ถ้าคุณลุงเฟิงปล่อยตัวมือขวาของแกไป แกจะยอมให้เธอออกไปอย่างปลอดภัยใช่ไหม?” หลินอี้ถาม “แน่นอน!” ชายคนนั้นกล่าว “ถ้าพวกของแกปล่อยตัวเขาจริงๆ เขาจะติดต่อฉันทันทีที่ปลอดภัย แล้วฉันจะปล่อยตัวเธอไป! วางใจเถอะ ถึงเราจะเป็นองค์กรก่อการร้าย แต่เราก็รักษาคำพูดเสมอ!” “ได้! ถ้าอย่างนั้นฉันยอมทำตามเงื่อนไขของแก” หลินอี้สูดหายใจเข้าลึกและมองเฟิงเสี่ยวเสี่ยวด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความโศกเศร้าและเคร่งขรึม รอยยิ้มที่ขมขื่นปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขาขณะพูด “เสี่ยวเสี่ยว ดูแลตัวเองด้วยนะ!” “อื้อ-อื้อ-” เฟิงเสี่ยวเสี่ยวตื่นตระหนกและดิ้นรนเพื่อเอาผ้าที่ปิดปากออก แต่มันจะเป็นไปได้อย่างไรในสถานการณ์แบบนี้? หลินอี้ฉีกยิ้มและพยักหน้าให้เฟิงเสี่ยวเสี่ยวพลางปลดกระดุมเสื้อ “ฉันต้องถอดเสื้อผ้าด้วยเหรอ? ใส่เสื้ออยู่ทำไม่ได้หรือไง?” “ถอดออก! ฉันต้องเห็นตำแหน่งหัวใจของแกให้ชัดๆ!” ชายคนนั้นไม่เชื่อใจหลินอี้อย่างเห็นได้ชัด เพราะกลัวว่าหลินอี้จะตุกติก หลินอี้นิ่งเงียบและปลดกระดุมต่อไป จนกระทั่งกระดุมเม็ดสุดท้ายถูกปลดออก เขาถอดเสื้อเผยให้เห็นร่างกายที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อ “ไอ้หนู ฉันไม่นึกเลยว่าแกจะมีกล้ามด้วย! ดูเหมือนฉันจะเดาถูกนะ แกไม่เป็นตำรวจก็คงเป็นพวกของพวกมัน!” ชายคนนั้นรู้สึกพึงพอใจในตัวเอง “คนธรรมดาที่ไหนจะมีกล้ามและซิกแพกแบบนี้ได้?” “หึ!” หลินอี้ไม่ได้ปฏิเสธคำพูดนั้น แต่เขากลับโยนเสื้อลงกับพื้น “ดูท่าแกจะเชื่อฟังดีนะ ทีนี้ก็หยิบดาบขึ้นมาแล้วจัดการตัวเองซะ!” ชายคนนั้นพยักหน้าอย่างเย่อหยิ่ง หลินอี้ไม่พูดอะไรอีก เขาก้มลงหยิบดาบขึ้นมาอย่างเงียบเชียบ พลางถือไว้ในมือราวกับกำลังตรวจสอบความคมของมัน “เข้ามาใกล้ๆ แล้วฆ่าตัวตายต่อหน้าฉันนี่!” ชายคนนั้นสั่ง หลินอี้ถือดาบแล้วเดินเข้าไปใกล้ขึ้นอีกสองสามก้าวอย่างว่าง่าย “เอาล่ะ ทีนี้ก็ยกดาบขึ้นแล้วแทงลงไปที่หัวใจแกซะ!” ชายคนนั้นออกคำสั่ง “จำคำสัญญาของแกไว้ให้ดี!” หลินอี้เหลือบมองชายคนนั้นแวบหนึ่ง ก่อนจะหันกลับไปมองเสี่ยวเสี่ยว “เลิกกังวลเรื่องนั้นได้แล้ว รีบๆ ทำเข้า อย่ามัวแต่ลีลา! แกควรทำเร็วๆ ไม่งั้นฉันอาจจะเปลี่ยนใจ!” ชายคนนั้นเผยแววตากระหายเลือด “อย่ารอจนกว่ามือขวาของฉันจะปลอดภัย ไม่งั้นฉันจะกดระเบิดพวกแกทุกคนให้ตายไปพร้อมกัน!” หลินอี้พยักหน้าแล้วยกดาบขึ้น ปลายคมดาบชี้ตรงไปที่หัวใจของเขา “เดี๋ยวก่อน ขอดูให้ชัดๆ หน่อย!” ชายคนนั้นบอกให้หลินอี้หยุดและตรวจสอบดูว่าตำแหน่งนั้นตรงกับหัวใจจริงๆ หรือไม่ “ฉันแยกออกหรอกน่าว่าหัวใจตัวเองอยู่ตรงไหน” หลินอี้ตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “อืม ไม่เลว นี่แหละคือตำแหน่งหัวใจ” ชายคนนั้นพยักหน้าอย่างพอใจ “อื้อ-” เฟิงเสี่ยวเสี่ยวตื่นตระหนกยิ่งกว่าเดิม เธอไม่เคยคาดคิดเลยว่าหลินอี้จะเลือกจบชีวิตตัวเองจริงๆ! ทำไมหลินอี้ถึงทำแบบนั้น? ไม่นะ เขาทำไม่ได้! เธอไม่คู่ควรให้หลินอี้ต้องเสียสละมากขนาดนี้! ในชั่วพริบตานั้น เฟิงเสี่ยวเสี่ยวก็ปล่อยโฮออกมา เธอไม่ใช่คนขี้แย แต่ในเวลานี้ ความรู้สึกทุกอย่างมันท่วมท้นจนน้ำตาไหลพรากออกมาอย่างไม่อาจควบคุม ยังไงเธอก็ต้องตายอยู่แล้ว ทำไมหลินอี้ต้องทำเพื่อเธอขนาดนี้ด้วย? ไม่นับว่าเจตนาที่เธอคบกับหลินอี้ในตอนแรกนั้นไม่บริสุทธิ์ เพราะเธอเพียงแค่ต้องการแก้แค้นเขาเท่านั้น เธอควรเป็นคนที่ถูกลงโทษ แต่เธอกลับลากหลินอี้เข้ามาพัวพันด้วย! ไม่นะ มันต้องไม่ใช่แบบนี้! ทว่าเฟิงเสี่ยวเสี่ยวไม่สามารถพูดได้แม้แต่คำเดียว ทำได้เพียงส่งเสียงอู้อี้ออกมาไม่ขาดสาย “นี่มันฉากที่น่าประทับใจไม่ใช่เหรอ?” ชายคนนั้นมองใบหน้าที่แตกสลายของเฟิงเสี่ยวเสี่ยวแล้วแสยะยิ้มกว้างขึ้น “ไอ้หนู เริ่มได้แล้ว!” หลินอี้พยักหน้า เขายกดาบขึ้น เล็งไปที่หัวใจ แล้วแทงลงไปทันที! คมดาบไม่มีทีท่าว่าจะหยุด หลังจากแทงทะลุหน้าอกของเขา มันก็โผล่พ้นออกมาทางด้านหลัง เป็นไปตามที่ชายคนนั้นสั่ง หลินอี้แทงทะลุหัวใจของตัวเองจนมิดเล่ม ไม่นะ! เฟิงเสี่ยวเสี่ยวตะโกนก้องในใจ นี่เป็นส่วนหนึ่งของแผนการของหลินอี้หรือเปล่า? เฟิงเสี่ยวเสี่ยวพยายามปลอบใจตัวเองในสถานการณ์ที่สิ้นหวังนี้ บางทีนี่อาจจะเป็นแค่แผน และเขาอาจจะชะงักมือก่อนที่จะแทงดาบทะลุร่างก็ได้! แต่แล้วเธอก็ต้องตกสู่ห้วงแห่งความสิ้นหวังเมื่อเห็นหลินอี้แทงดาบทะลุร่างตัวเอง หลินอี้ทำมันจริงๆ เขาเลือกที่จะฆ่าตัวตายจริงๆ! ทำไม ทำไมเขาถึงทำแบบนั้น! “อื้อ-” เฟิงเสี่ยวเสี่ยวอยากจะกรีดร้องบอกให้เขาหยุด เธออยากจะโผเข้ากอดหลินอี้ แต่เธอกลับทำอะไรไม่ได้เลย เธอได้แต่เฝ้ามองชายที่เธอรักจบชีวิตตัวเองลงต่อหน้าต่อตา และเธอทำได้เพียงร่ำไห้ออกมาด้วยความโศกเศร้าอย่างสุดซึ้ง