บทที่ 865 - ป่วยซ้ำซ้อนหลังเพิ่งหายดี หลังจากเจิ้นต้าโจวทุ่มเงินมหาศาลในช่วงที่ผ่านมา โดยใช้จ่ายไปกว่าสิบล้านเพื่อให้เหยาหวางรักษาอาการของเจิ้นอิงจวิ้น แม้ว่าปากของเขาจะไม่เบี้ยวและร่างกายไม่พิการแล้ว รวมถึงอาการที่ลามไปที่มือและหูก็ได้รับการรักษาจนหายดี แต่ทว่าอาการป่วยใหม่กลับปรากฏขึ้นกับเจิ้นอิงจวิ้นแทน! นกเขาไม่ขัน! หลังจากที่เจิ้นอิงจวิ้นรักษาอาการที่มือและหูจนหายดีแล้ว เจิ้นต้าโจวได้พาเขาไปยังสถานอาบอบนวดเพื่อล้างซวยและฉลองการหายป่วย ด้วยความคึกคะนอง เขาจึงเรียกหญิงบริการมาปรนนิบัติระหว่างนวด แต่กลับพบว่าตัวเขาเองได้กลายเป็นขันทีมีชีวิตไปเสียแล้ว! เขาพยายามกินยาเข้าไปหลายเม็ดติดต่อกันแต่ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น เจิ้นอิงจวิ้นตื่นตระหนกจนทำอะไรไม่ถูก เขารีบเดินโซเซไปที่ห้องของพ่อซึ่งอยู่ติดกัน! เจิ้นต้าโจวจะมัวนั่งเฉยได้อย่างไรในเมื่อเจิ้นอิงจวิ้นเป็นคนเอ่ยปากขอ ‘บริการพิเศษ’ มา? เขาจึงเรียกหญิงสาวมาคนหนึ่งและกำลังสนุกอยู่กับนาง ทันใดนั้นเมื่อได้ยินเสียงเคาะประตูรัวๆ หัวใจของเขาก็แทบจะกระดอนออกมาข้างนอก สถานอาบอบนวดแห่งนี้เป็นถิ่นของหลี่ฉือหัว และหลี่ฉือหัวก็เป็นคนแนะนำที่นี่มาให้ เขาบอกว่าที่นี่ปลอดภัย เจิ้นต้าโจวคาดไม่ถึงเลยว่าเขาจะถูกรบกวนเร็วขนาดนี้! เจิ้นต้าโจวสบถด่าในขณะที่รีบสวมชุดคลุมอาบน้ำแล้วเปิดประตูออกไป “ใครวะ!” “พ่อครับ ผมเอง อิงจวิ้น!” เจิ้นอิงจวิ้นเคาะประตูอย่างลนลาน เจิ้นต้าโจวรู้สึกกระวนกระวายใจ เขานึกว่าเป็นตำรวจมาตรวจค้น หรือไม่ก็คู่อริตามหาตัวพวกเขาเจอ ทันทีที่ได้ยินว่าเป็นลูกชายเคาะประตู เขาก็คำรามลั่น “แกทำบ้าอะไรของแกเนี่ย?! เกือบทำให้พ่ออารมณ์ค้างแล้ว! จะเคาะอะไรนักหนา?” “หือ?” เจิ้นอิงจวิ้นชะงักไปก่อนจะร้องออกมาด้วยความตกใจ “พ่อครับ พ่อก็เป็นด้วยเหรอ? ไม่จริงน่า!” “ก็เพราะแกมาทำให้พ่อตกใจไง!” เจิ้นต้าโจวขมวดคิ้ว แต่ทันใดนั้นเขาก็ฉุกคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ “ที่แกบอกว่า ‘ก็ด้วย’ น่ะหมายความว่ายังไง? แกก็เป็นโรคนี้เหรอ?” “ใช่ครับพ่อ ผมมีปัญหาเรื่องการแข็งตัว! ผมควรทำยังไงดี?” เจิ้นอิงจวิ้นเกือบร้องไห้ออกมา “ผมกินยาไปสามเม็ดแล้วแต่ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย จู่ๆ มันก็เป็นแบบนี้!” เจิ้นต้าโจวกระโดดถอยหลังและหมดอารมณ์กับหญิงสาวตรงหน้าทันที ความต้องการทางเพศของเขามลายหายไปหมดสิ้น เขารีบเปิดประตูให้ลูกชายเข้ามา “จริงเหรอ? มันเกิดบ้าอะไรขึ้นกันแน่?” “ผมไม่รู้ครับ จู่ๆ มันก็ไม่ยอม...” เจิ้นอิงจวิ้นทำหน้าอมทุกข์ราวกับพ่อตาย “พ่อครับ ผมจะกลายเป็นคนพิการถาวรหรือเปล่า?” เจิ้นต้าโจวมีลูกชายเพียงคนเดียวและต้องพึ่งพาเขาในการสืบสกุล เมื่อได้ยินคำพูดของเจิ้นอิงจวิ้น เขาจึงรีบถาม “อย่าเพิ่งตื่นตระหนก แกแน่ใจนะว่าเรื่องนี้มันเกิดขึ้นจริง?” “ครับ ผมแน่ใจ...” เจิ้นอิงจวิ้นพยักหน้า “ดูนี่สิครับ ตอนนี้มันเป็นแบบนี้...” เจิ้นอิงจวิ้นไม่สนแล้วว่าในห้องจะมีหญิงบริการอยู่ เขาถอดชุดคลุมออกเพื่อให้เจิ้นต้าโจวตรวจสอบ เจิ้นต้าโจวเริ่มลนลานและชี้ไปที่หญิงสาวในห้อง “ออกไปก่อนเลย นี่เงินของเธอ! อย่าปากโป้งเอาเรื่องนี้ไปพูดที่ไหนเด็ดขาด!” ขณะที่พูดเขาก็ยัดเงินปึกใหญ่ใส่มือนาง หญิงสาวรู้ดีว่าเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นกับพวกเขาจึงไม่กล้าพูดอะไร เธอรับเงินแล้วรีบออกจากห้องไปทันที “อิงจวิ้น มันเริ่มเป็นตั้งแต่เมื่อไหร่? มีสัญญาณบอกเหตุอะไรบ้างไหม?” เจิ้นต้าโจวถามอย่างระมัดระวัง “ไม่มีเลยครับพ่อ พ่อก็รู้นี่ว่าช่วงนี้ผมป่วยอยู่? ผมไม่ได้ไปแตะต้องผู้หญิงที่ไหนเลย! จนกระทั่งมาที่นี่วันนี้ผมถึงพบว่ามันผิดปกติ...” เจิ้นอิงจวิ้นกล่าว “ก่อนหน้านี้มันยังปกติดี ก่อนที่เราจะมาซงซาน ผมไปหาคนรักคนหนึ่งมา...” “งั้นแสดงว่ามันเริ่มผิดปกติหลังจากที่แกป่วยเหรอ? มันจะเป็นผลข้างเคียงหลงเหลือหรือเปล่า?” นี่เป็นความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียวที่เจิ้นต้าโจวจะนึกออก “อาจจะใช่ครับ พ่อ เราไปหาเหยาหวางกันเถอะ เขาถึงขนาดทำให้คนตายฟื้นคืนชีพได้ เขาน่าจะรู้วิธีจัดการ!” เจิ้นอิงจวิ้นได้ยินบทวิเคราะห์ของพ่อก็คิดว่านี่เป็นทางเดียวที่น่าจะเป็นไปได้ นอกเหนือจากเรื่องผลข้างเคียงแล้ว เขานึกเหตุผลอื่นไม่ออกเลย ทั้งสองครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วรีบเปลี่ยนเสื้อผ้า ออกจากสถานอาบอบนวดแล้วมุ่งหน้าไปยังฟลอทติ้งคลาวด์ ภายในฟลอทติ้งคลาวด์ จ้าวฉีปิงกำลังนั่งดูรายการรายได้ที่เข้ามาด้วยความปลาบปลื้มใจอย่างถึงที่สุด “ฮ่าฮ่าฮ่า ฉันนี่มันอัจฉริยะจริงๆ ที่คิดแผนนี้ขึ้นมาได้! ไม่นึกเลยว่าไอ้โง่เจิ้นอิงจวิ้นจะยอมจ่ายเงินให้ฉันถึงสิบล้านภายในเวลาไม่กี่วัน! หาเงินง่ายชะมัด!” “แน่นอนครับ!” หลี่ฉือหัวประจบประแจง “แผนของนายน้อยปิงยอดเยี่ยมมากครับ! แต่ก็นะครับ ทั้งหมดนี้จะเกิดขึ้นไม่ได้เลยถ้าขาดเหยาหวาง!” “ฉันก็แค่ทำตามหน้าที่ ถ้าไม่ได้นายน้อยปิงเป็นคนวางแผนให้เล่นแง่กับอาการป่วยซ้ำไปซ้ำมา ต่อให้ฉันเก่งแค่ไหนก็คงเรียกเงินได้ไม่มากขนาดนี้หรอก!” เหยาหวางกล่าว “อืม ถูกต้องแล้ว เหยาหวาง ไม่ต้องถ่อมตัวไปหรอก แกคือคนที่ทำผลงานได้มากที่สุดในรอบนี้ แล้วฉันจะไปพูดกับพ่อเรื่องของแกเอง!” จ้าวฉีปิงไม่คิดจะรวบยอดความดีความชอบไว้คนเดียว เขาเก่งเรื่องการซื้อใจคนและรู้วิธีทำให้คนเหล่านี้ทำงานให้เขาอย่างซื่อสัตย์ คนอย่างจงฟาไป๋ล้วนจงรักภักดีต่อเขาอย่างถึงที่สุด จ้าวฉีปิงเพียงแค่แสดงความเมตตาให้เห็นบ้าง แลกกับการได้รับกลุ่มผู้ติดตามที่ซื่อสัตย์มาอยู่ใต้บังคับบัญชา ทำไมจะไม่คุ้มล่ะ? และเขารู้ดีว่าถึงเหยาหวางจะเป็นผู้มีส่วนร่วมมากที่สุด แต่คนของตระกูลจ้าวก็ย่อมรู้ดีว่าเขาต่างหากคือผู้อยู่เบื้องหลังตัวจริง ไม่ว่าเหยาหวางจะทำผลงานได้ดีแค่ไหน ก็ไม่มีทางแย่งเครดิตจากเขาที่เป็นผู้วางแผนไปได้ “ขอบคุณครับนายน้อยปิง!” เหยาหวางกล่าวด้วยความซาบซึ้ง เหยาหวางเริ่มเรียนรู้วิชาแพทย์ตั้งแต่อายุสามขวบและเดินทางไปทั่ว สมัยนั้นเขาเคยใช้กลอุบายเดียวกันนี้คือการทำให้คนไข้ป่วยหนักขึ้น แต่เขาดันไปล่วงเกินครอบครัวผู้มีอิทธิพลเข้าจนเกือบถูกซ้อมตายหลังจากถูกจับได้ หากไม่ใช่เพราะเจ้าของตระกูลจ้าว จ้าวฉีปิง คงไม่มีเขาในวันนี้! ด้วยเหตุนี้เหยาหวางจึงสำนึกในบุญคุณของตระกูลจ้าวและถือว่าชีวิตนี้เป็นสิ่งที่พวกเขาประทานให้ ไม่ว่าตระกูลจ้าวจะสั่งให้เขาทำอะไร เขาก็พร้อมจะสนับสนุนอย่างเต็มที่เสมอ เขาไม่เคยหวังผลตอบแทนใดๆ เพราะเขายึดมั่นที่จะตอบแทนบุญคุณอยู่แล้ว แต่เมื่อจ้าวฉีปิงบอกว่าจะให้การยอมรับเขา เขาจะไม่อดซาบซึ้งใจได้อย่างไร? แม้ปากจะบอกว่าไม่สนใจ แต่ลึกๆ เขาก็หวังให้ตระกูลจ้าวเห็นคุณค่าในตัวเขา “แต่ก็นะ ตระกูลเจิ้นนั่นรวยจริงๆ สิบล้านนั่นยังถือว่าไม่เท่าไหร่ เรายังรีดไถจากพวกเขาได้อีกเยอะ! ถ้าเรียกเงินจากพวกเขาได้มากกว่านี้อีกหน่อยก็คงจะดีไม่น้อย!” จ้าวฉีปิงตอบอย่างนึกเสียดาย “ไม่ต้องห่วงครับนายน้อยปิง ผมจัดการอะไรบางอย่างไว้กับเจิ้นอิงจวิ้นแล้ว ผมเชื่อว่าเดี๋ยวพวกเขาก็ต้องรีบมาที่นี่ และหลังจากนั้นเงินก็จะไหลเข้ากระเป๋านายน้อยอีกเพียบครับ!” เหยาหวางยิ้มตอบ