บทที่ 935 - ฉวยโอกาส! ชูเผิงจ้านเห็นอันเจี้ยนเหวินเดินเข้ามาในห้องทำงานของเขาด้วยความงุนงง นี่เขาก็มาเพื่อฉวยโอกาสจากเขาด้วยอีกคนงั้นหรือ? "อันเจี้ยนเหวิน? เธอมาที่นี่ทำไม?" ชูเผิงจ้านขมวดคิ้ว เขาจำไม่ได้ว่าเคยมีปัญหากับอันเจี้ยนเหวิน และลูกสาวของเขาก็แค่ปฏิเสธเขาไปเท่านั้น! "คุณอาชูครับ ผมมาที่นี่เพื่อช่วยคุณอา!" อันเจี้ยนเหวินตอบอย่างสุภาพและถ่อมตน โดยรักษาท่าทีที่ผู้น้อยควรมีต่อหน้าชูเผิงจ้าน เขาตัดสินใจเลือกใช้อีกเส้นทางหนึ่ง เขาไม่ได้มาเพื่อบังคับชูเผิงจ้าน แต่มาเพื่อฉวยโอกาสจากสถานการณ์นี้! "ช่วยฉัน? เธอจะช่วยฉันยังไง?" ชูเผิงจ้านถามกลับด้วยความประหลาดใจ "คุณอาชูครับ ตอนนี้คุณอาคงกำลังลำบากมากใช่ไหมล่ะ? มีคนมากมายมาหาเรื่องคุณอา ทั้งตระกูลเซียว ตระกูลอวี๋ แม้กระทั่งคนของจ้าวฉีปิง คุณอาคงกำลังสติแตกอยู่ใช่ไหม?" อันเจี้ยนเหวินยิ้ม "เธอมาที่นี่เพื่อเยาะเย้ยฉันหรือไง?" ชูเผิงจ้านรู้สึกรำคาญและไม่อยากพูดไร้สาระต่อ "เธอต้องการอะไร?" "คุณอาชูครับ อย่าเพิ่งปิดกั้นผมเลย! คุณอาไม่รู้หรือว่าผมเป็นใคร? ผมโตมากับเหยาเหยาตั้งแต่เด็ก และคุณอาก็รู้นี่ว่าผมจริงจังกับเหยาเหยาแค่ไหน! นั่นคือเหตุผลที่ผมรีบมาช่วยคุณอาทันทีที่ได้ข่าวว่าคุณอากำลังเดือดร้อน!" อันเจี้ยนเหวินกล่าว "เธอจะช่วยฉันยังไง?" ชูเผิงจ้านอดทนถาม "คุณอาชูครับ ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นเพราะเจ้าเด็กหลินอี้มันไร้น้ำยา พอไม่มีพลังฝีมือของมัน พวกคู่แข่งของคุณอาก็เลยดาหน้ากันเข้ามาพร้อมๆ กัน! ถ้าหลินอี้ไม่สูญเสียพลังไป คนพวกนี้จะกล้ามาที่นี่หรือ?" "นั่นไม่ชัดเจนไปหน่อยหรือไง? ถ้าเสี่ยวอี้ยังเป็นเหมือนเดิม คนพวกนี้จะมาที่นี่ทำไมกัน?" ชูเผิงจ้านรู้สึกหงุดหงิด แต่อารมณ์เกรี้ยวกราดก็ลดลงแล้ว "ดังนั้น ถ้าคุณอามีผู้สนับสนุนที่ยิ่งใหญ่หนุนหลัง ปัญหาของคุณอาก็จะหมดไป!" อันเจี้ยนเหวินยิ้ม "ผู้สนับสนุนที่ยิ่งใหญ่? ที่ไหน?" ชูเผิงจ้านแค่นเสียงอย่างไม่สบอารมณ์ "ถ้าฉันมีคนแบบนั้นจริง เธอคงไม่มีที่ยืนให้พูดหรอก!" "ที่นี่ไงครับ!" อันเจี้ยนเหวินตบหน้าอกตัวเองอย่างมั่นใจ "คุณอาชู ผมนี่แหละคือผู้สนับสนุนที่ใหญ่ที่สุดของคุณอา!" "เธอเนี่ยนะ?" ชูเผิงจ้านขมวดคิ้ว "ใช่ครับ! คุณอายังไม่รู้เบื้องหลังจริงๆ ของผมใช่ไหมล่ะ?" อันเจี้ยนเหวินแนะนำตัวเองอย่างภาคภูมิใจ "ตอนนี้ตระกูลอันกำลังทำงานให้กับแก๊งหมาป่าเพลิง! คุณอาคงเคยได้ยินชื่อแก๊งหมาป่าเพลิงมาบ้างใช่ไหม?" แน่นอนว่าชูเผิงจ้านเคยได้ยินชื่อพวกเขา พวกเขาเป็นสำนักที่ใหญ่ที่สุดในภาคเหนือ แต่มักจะทำงานอย่างลับๆ ถึงแม้จะควบคุมอุตสาหกรรมไว้มากมาย แต่พวกเขาไม่เคยออกหน้าด้วยตัวเอง และเป็นหนึ่งในสำนักที่คนทั่วไปไม่ค่อยรู้จักนัก อย่างไรก็ตาม เขาก็เคยได้ยินมาว่าแก๊งหมาป่าเพลิงมีอิทธิพลอย่างมหาศาล และตระกูลใหญ่หลายแห่งก็ต้องให้เกียรติพวกเขา... "แก๊งหมาป่าเพลิง? เธอทำให้พวกเขาช่วยฉันได้งั้นหรือ?" ชูเผิงจ้านถามกลับ "...แน่นอนว่าไม่..." อันเจี้ยนเหวินส่ายหัวอย่างกระอักกระอ่วน "งั้นจะพูดถึงทำไม?" ชูเผิงจ้านคิดว่าอันเจี้ยนเหวินไม่ได้มาด้วยเจตนาดี จึงไม่แสดงท่าทีเป็นมิตรนัก อันเจี้ยนเหวินหัวเราะแห้งๆ "แต่เราสามารถยืมบารมีพวกเขาได้! ถ้าเหยาเหยาแต่งงานกับผม เธอก็จะเป็นลูกสะใภ้ของแก๊งหมาป่าเพลิง ทันทีที่ผมประกาศออกไป ผมเชื่อว่าตระกูลเซียว ตระกูลอวี๋ แม้กระทั่งจ้าวฉีปิง ก็จะต้องเกรงใจผมและยอมถอยไป!" "แต่งงานกับเธอ?" ชูเผิงจ้านนึกขัน ในที่สุดเขาก็เข้าใจสิ่งที่อันเจี้ยนเหวินต้องการ เจ้าหมอนี่ต้องการแต่งงานกับเหยาเหยาจึงฉวยโอกาสจากสถานการณ์นี้! "ใช่ครับ!" อันเจี้ยนเหวินกล่าวอย่างภาคภูมิใจ "ผมบอกคุณอาได้เลยว่า แก๊งหมาป่าเพลิงส่งยอดฝีมือมาให้ผมคนหนึ่ง เป็นยอดฝีมือสายภายนอกระดับกลางขั้นสูงสุดของระดับลึกลับ! ลุงพิงค์ของตระกูลเซียวก็อยู่แค่ระดับกลางของระดับลึกลับ อวี๋ปี้เต๋อของตระกูลอวี๋ก็เป็นเพียงยอดฝีมือสายภายในระดับเริ่มต้นของระดับลึกลับ แม้แต่เหยาหวังของจ้าวฉีปิงก็เป็นแค่ยอดฝีมือสายภายในระดับเริ่มต้นของระดับลึกลับเช่นกัน เพราะเขาเน้นเรื่องการแพทย์ ฝีมือการต่อสู้จริงๆ ของเขาก็อีกเรื่องหนึ่ง!" ชูเผิงจ้านไม่คาดคิดว่าจะมีปรมาจารย์เช่นนี้หนุนหลังอันเจี้ยนเหวินอยู่! ไม่น่าแปลกใจเลยที่เขากล้าตั้งเงื่อนไข! "ไม่ธรรมดาเลยนะที่มีปรมาจารย์แบบนั้นอยู่ข้างกาย!" ชูเผิงจ้านพยักหน้าและตอบอย่างเฉยเมย "ใช่ครับ คุณอาชู คิดว่ายังไงครับ? ถ้าเหยาเหยาแต่งงานกับผม ผมจะประกาศว่า อันเจี้ยนเหวิน คนนี้คือลูกเขยของคุณอา และให้ยอดฝีมือสายภายนอกของผมข่มขวัญพวกนั้น! พวกมันทุกคนจะต้องเกรงใจผม!" อันเจี้ยนเหวินหัวเราะ "ฉันเกรงว่าต่อให้ฉันตกลง เหยาเหยาก็คงไม่ยอม" ชูเผิงจ้านปฏิเสธคำแนะนำของอันเจี้ยนเหวินอ้อมๆ "เพราะฉะนั้น อันเจี้ยนเหวิน เธอควรกลับไปได้แล้ว" "หือ?" อันเจี้ยนเหวินตกใจ เพราะเขาไม่คาดคิดว่าชูเผิงจ้านจะปฏิเสธข้อเสนอของเขา! เขามั่นใจมากก่อนจะมาที่นี่! จากที่เขารู้ ชูเผิงจ้านจนตรอกแล้ว นี่เป็นทางตันสำหรับเขาถ้าไม่รับข้อเสนอของตน! ทว่าชูเผิงจ้านกลับปฏิเสธเขา! อันเจี้ยนเหวินเริ่มตื่นตระหนก "คุณอาชู หมายความว่ายังไงครับ? คุณอาไม่อยากรักษาบริษัทเผิงจ้านไว้แล้วหรือ?" "ความสุขของเหยาเหสำคัญกว่าบริษัทเผิงจ้านสำหรับฉัน" ชูเผิงจ้านส่ายหัว การร่วมมือกับอันเจี้ยนเหวินก็เหมือนการอยู่กับเสือ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากที่เขาได้รับรู้ถึงเบื้องหลังอันดำมืดของอันเจี้ยนเหวิน เขาก็ยิ่งไม่เต็มใจที่จะร่วมงานด้วย! หากเขาปล่อยให้เหยาเหยาแต่งงานกับอันเจี้ยนเหวิน เธอคงไม่ยอม แล้วมันจะต่างอะไรกับการแต่งเข้าตระกูลอวี๋? ด้วยนิสัยของเหยาเหยา เธอคงยอมตายดีกว่าที่จะทำแบบนั้น! "แต่ถ้าเหยาเหยาไม่แต่งกับผม เธอก็ต้องแต่งเข้าตระกูลอวี๋!" อันเจี้ยนเหวินไม่อยากยอมแพ้ "หรือว่าคุณอามีวิธีรับมืออยู่แล้ว?" "ไม่มี!" ชูเผิงจ้านส่ายหัวอย่างชัดเจน "แต่เหยาเหยาก็จะไม่แต่งเข้าตระกูลอวี๋เด็ดขาด!" อันเจี้ยนเหวินได้ยินคำพูดของชูเผิงจ้านก็ใจชื้นขึ้นมา สรุปคือชูเผิงจ้านยังไม่มีแผนรับมือสินะ! ชูเผิงจ้านคงคิดว่าเขายังพอมีช่องว่าง ตระกูลอวี๋ยังไม่ได้บีบบังคับมากเกินไป และชูเผิงจ้านคงคิดว่าเขายังเจรจากับตระกูลอวี๋ได้! อันเจี้ยนเหวินเลิกตื่นตระหนกเมื่อคิดได้ดังนั้น "ถ้าอย่างนั้น โปรดลองพิจารณาใหม่อีกครั้งเถอะครับ หากไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว คุณอาอาจจะหันมาพิจารณาข้อเสนอของผมก็ได้!"