Chapter 788 - ทำ 18 อย่างพร้อมกัน! “เอ่อ...” “นั่นพวกเอเลี่ยนสองตัวนั้นถูกจัดการไปแล้วเหรอ?” “ล้อเล่นน่า! นั่นมันนักรบผู้เก่งกาจจากในจักรวาลเชียวนะ จะพ่ายแพ้ให้กับหวังเถิงได้ยังไงกัน? มันไม่สมเหตุสมผลเลย!” “บ้าเอ๊ย ไม่สมเหตุสมผลเลยสักนิด!” ... เหล่านักรบระดับขุนพลจากประเทศนีออนต่างตกตะลึง อ้าปากค้างอยู่นาน พวกเขาไม่อาจยอมรับผลลัพธ์นี้ได้ ไม่ว่าหวังเถิงจะเป็นอัจฉริยะแค่ไหน เขาก็ยังเป็นเพียงยอดฝีมือจากโลก ไม่สามารถนำไปเปรียบเทียบกับนักรบผู้แข็งแกร่งจากจักรวาลได้ ทว่าความเป็นจริงกลับพิสูจน์ให้เห็นแล้ว พวกเขามองไปยังชายหนุ่มที่ต่อสู้กับนักรบจากจักรวาลสองคนเพียงลำพังและเอาชนะพวกเขาได้อย่างราบคาบ ราวกับกำลังฝันไป ยอดฝีมือจากประเทศเซี่ยคนนี้กำลังท้าทายกฎของจักรวาล! สีหน้าของจักรพรรดิมีความซับซ้อน เอเลี่ยนสองตัวที่เขาฝากความหวังไว้ให้เป็นผู้นำพาประเทศกลับพ่ายแพ้ให้กับหวังเถิง! ในตอนแรกเขาวางแผนจะใช้เอเลี่ยนสองตัวนี้เป็นบันไดพาประเทศนีออนก้าวเข้าสู่จักรวาล และทิ้งดาวเคราะห์ที่ด้อยพัฒนานี้ไปเสีย เมื่อเทียบกับอารยธรรมเทคโนโลยีและวิชาการต่อสู้ในจักรวาลแล้ว ทุกอย่างบนโลกก็ไม่ต่างอะไรกับของเล่น ใครจะไปคิดว่าเรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้น? หวังเถิงจากประเทศเซี่ยทำลายฝันหวานของเขาจนย่อยยับและแสดงให้เห็นถึงความเป็นจริง “หมอนั่นไปถึงระดับนั้นแล้วเหรอ!” เชินหนายถงจีประหลาดใจ เธอจ้องมองหวังเถิงตาไม่กะพริบ แม้จะสูดหายใจเข้าลึกๆ หลายครั้ง เธอก็ยังไม่อาจสงบใจลงได้ อีกด้านหนึ่ง หญิงสาวที่รู้จักหวังเถิงรีบหดตัวลงด้วยความกลัวว่าจะถูกจำได้ เธออยากจะหนีไป แต่กลับทำไม่ได้ คาดไม่ถึงเลยว่าเธอจะได้เห็นฉากที่น่าตกใจเช่นนี้ ชายหนุ่มคนนี้เป็นสัตว์ประหลาดของจริง เขาไม่ใช่คนธรรมดาเลย ... ฮาดอคตกตะลึงเมื่อเห็นจินหยวนร่วงลงมากระแทกพื้น เจ้าอ้วนคนนั้นอาจจะอ่อนแอในด้านอื่น แต่ความสามารถในการหลบหนีของเขานั้นเป็นระดับแนวหน้า แต่มันก็ไม่สำคัญแล้ว เพราะเขาก็ยังถูกจับได้และโยนลงพื้นอยู่ดี ชายหนุ่มคนนี้ทรงพลังแค่ไหนกัน? เขาไม่กล้าแม้แต่จะขยับตัว เขาตระหนักได้ว่าตนไม่สามารถหลุดพ้นจากการพันธนาการนี้ได้ ไม่ว่าจะดิ้นรนอย่างไรก็ไร้ผล เขากลัวว่าหากทำอะไรบุ่มบ่ามไปมากกว่านี้ อาจจะลงเอยด้วยสภาพเดียวกับเจ้าอ้วน ตู้ม! อาคารที่พังถล่มลงมาสั่นสะเทือน จินหยวนเซถลาคลานออกมาจากซากปรักหักพัง ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยฝุ่นและเสื้อผ้าขาดวิ่น ร่างกายมีบาดแผลมากมาย ดูน่าสังเวชอย่างยิ่ง “บ้าเอ๊ย เราเจอคนที่เก่งกว่าเราเข้าให้แล้ว นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตเลยที่ฉันพลาดท่า” จินหยวนพึมพำด้วยความโมโหพลางถ่มเลือดออกจากปาก “ฮ่าฮ่าฮ่า ไอ้เจ้าอ้วน ทำไมไม่หนีต่อล่ะ? หนีต่อสิ!” ฮาดอคหัวเราะเยาะ “แกมีความสุขมากสินะที่เห็นฉันซวยน่ะ?” จินหยวนด่ากลับ “เราก็ผ่านร้อนผ่านหนาวมาด้วยกัน อย่างไรเสียเราก็เป็นพี่น้องกันนะ” ฮาดอคหัวเราะร่า “ไปไกลๆ เลย ฉันไม่ใช่พี่น้องกับแก ไอ้สัตว์ประหลาดหนวดปลาหมึก” จินหยวนตอกกลับ หวังเถิงมองดูพวกเขาด้วยความสนใจ เขาเคยเจอผู้ท้าชิงมาบ้างแล้ว แต่ทุกคนต่างร้องขอชีวิตเมื่อรู้ว่าหนีไม่พ้น ทว่าเอเลี่ยนสองตัวนี้ดูเหมือนจะไม่สนใจอะไรเลย พวกเขายังมีแก่ใจมาเถียงกันเองเสียอีก คู่หูที่แปลกประหลาดจริงๆ! เขาหยิบยื่นพลังจิตออกไปเพื่อเก็บฟองคุณสมบัติที่ร่วงหล่นจากเอเลี่ยนทั้งสอง พลังธาตุดารา (ดิน)*360 พลังธาตุดารา (น้ำ)*420 จิตระดับจักรพรรดิ*32 ความเข้าใจระดับจักรพรรดิ*28 กระบองศึกคลั่ง*10 วิชา 18 งานพร้อมกัน*20 ... เมื่อฟองคุณสมบัติรวมเข้ากับร่างกาย หวังเถิงก็ถึงกับอึ้ง เขาไม่รู้จะระบายความรู้สึกอย่างไรดี กระบองศึกคลั่ง!? นี่เป็นวิชาต่อสู้ระดับดวงดาวอีกแล้ว วิชาต่อสู้ก็ดีอยู่หรอก แต่ปัญหาคือทำไมถึงมีแต่วิชาที่เหมาะกับพวกกล้ามโตกันนะ? ทั้งขวานยักษ์ผ่าภูเขา และกระบองศึกคลั่ง! นี่ระบบกลัวว่าเขาจะไม่แมนพอหรือยังไง? หวังเถิงยืนนิ่งสนิท มุมปากกระตุกเล็กน้อย เขาลองจินตนาการภาพตัวเองถือขวานมือหนึ่งและกระบองอีกมือหนึ่ง ฟาดฟันศัตรูให้แหลกเป็นชิ้นๆ ภาพนั้นมันช่าง ‘งดงาม’ เหลือเกิน “ไม่ ฉันต้องไม่ใช้วิชาพวกนี้ ไว้มีโอกาสค่อยเอาไปขายทิ้ง” หวังเถิงส่ายหัวและตั้งมั่นกับตัวเอง จากนั้นเขาก็หันไปสนใจคุณสมบัติอีกอย่าง—วิชา 18 งานพร้อมกัน! นี่มันคุณสมบัติแปลกอะไรกัน? หลังจากฟองคุณสมบัติรวมเข้ากับร่าง เขาก็เข้าใจวิธีใช้ สิ่งแรกที่เขาทำคือลองนับจำนวนหนวดของสัตว์ประหลาดหนวดปลาหมึก ดีมาก มี 18 หนวดพอดี ไม่ขาดไม่เกิน เงียบกริบ วิชานี้มันกำเนิดมาแบบนี้เรอะ? หวังเถิงเลิกบ่นไปโดยปริยาย 18 งาน? ทำไมไม่เรียกว่า ‘18 สัมผัส’ ไปเลยล่ะ? หวังเถิงรู้สึกว่าวิชานี้ไร้ประโยชน์สำหรับเขา เขาไม่มีหนวดตั้ง 18 เส้นเสียหน่อย... เดี๋ยวก่อน เขาไม่จำเป็นต้องใช้มันกับหนวดนี่นา จู่ๆ หวังเถิงก็นึกอะไรบางอย่างออก เขาแค่กำลังมองผิวเผินเกินไป เขาต้องเจาะลึกเข้าไปในวิชานี้ให้มากกว่านี้ ประโยชน์ที่ใหญ่ที่สุดของวิชานี้คือ... การคิด! ใช่แล้ว การคิด! อธิบายง่ายๆ คือ มันทำให้คนคนหนึ่งสามารถคิด 18 เรื่องพร้อมกัน หรือปล่อยการโจมตี 18 รูปแบบพร้อมกันในระหว่างการต่อสู้ได้ การคิด 18 เรื่องพร้อมกันและปล่อย 18 การโจมตีไปพร้อมกันนั้น... มันช่างน่าสะพรึงกลัวเสียจริง ดวงตาของหวังเถิงเป็นประกายขึ้นมาทันที เขารู้สึกฉลาดสุดๆ ที่มองเห็นหัวใจสำคัญได้ในทันที การโจมตีของสัตว์ประหลาดหนวดปลาหมึกนั้นเรียบง่ายเกินไป เขาโจมตีด้วยอาวุธเพียงอย่างเดียว ถ้าไม่ใช่แบบนั้น หวังเถิงคงไม่สามารถรับมือได้ง่ายดายขนาดนี้ แต่หวังเถิงนั้นต่างออกไป เขามีพลังธาตุหลายชนิดและรู้วิชาต่อสู้นับไม่ถ้วน หากเขาสามารถใช้งานมันได้พร้อมกัน ศัตรูของเขาคงต้องตกอยู่ในความสิ้นหวังอย่างแน่นอน “ตอนแรกนึกว่าเป็นวิชาไร้ค่า ที่ไหนได้นี่มันสมบัติล้ำค่าชัดๆ” หวังเถิงรู้สึกตื่นเต้น ในขณะนั้น จินหยวนเงยหน้าขึ้นและตะโกนบอกหวังเถิงว่า “พี่ชาย คุณต้องการอะไร? ลงมาคุยกันก่อนไหม?” หวังเถิงก้มหน้าลงมองเมื่อได้ยินดังนั้น เขาเห็นว่าอีกฝ่ายดูจะไม่หวาดกลัวเขาแล้ว เขาจึงยกมุมปากขึ้น เขายังไม่รีบร้อนตอบ แต่ใช้พลังจิตควบคุมร่างของสัตว์ประหลาดหนวดปลาหมึกที่อยู่ไกลออกไป ตู้ม! ก่อนที่ฮาดอคจะทันตั้งตัว เขาก็ร่วงหล่นลงมาดุจดาวตก และกระแทกพื้นห่างจากจินหยวนไปเพียงไม่กี่นิ้ว หนวดทั้ง 18 ของฮาดอคบิดเร้าและกระตุกอย่างรุนแรงกลางอากาศ เขาดูก็ไม่ต่างอะไรกับปลาหมึกที่ถูกเหยียบอยู่บนพื้น จินหยวนเลิกคิ้วมองไปข้างๆ สีหน้าสงบนิ่งของเขามลายหายไป หัวใจแทบวาย “โอ้พระเจ้า ไอ้ตัวร้ายนี่มาจากไหนเนี่ย?” “ตอนนี้เราน่าจะคุยกันดีๆ ได้แล้วนะ” หวังเถิงกล่าวพร้อมรอยยิ้มที่มีเลศนัย “ฮะ... ฮ่าฮ่า เพื่อนเอ๋ย เราคุยกันดีๆ ได้ ไม่เห็นต้องรุนแรงเลย ฉันก็แค่ล้อเล่นน่ะ” จินหยวนยิ้มเจื่อนๆ พลางถูมือด้วยท่าทางตื่นตระหนก