บทที่ 527 ทวีปสวรรค์ “ยอดฝีมือระดับเซียนทั้งสองคนนี้มาจากสำนักไหนกันนะ?” เย่ซวนรู้สึกสงสัยเป็นอย่างมาก ทว่าทั้งสองกำลังห้ำหั่นกันด้วยกำลังทั้งหมดที่มี คลื่นพลังจากการปะทะกระจายตัวออกไปไกลขึ้นเรื่อยๆ ในฐานะยอดฝีมือระดับเซียน การโจมตีเพียงธรรมดาของพวกเขาก็สามารถถล่มภูเขาทั้งลูกให้ราบเป็นหน้ากลองได้แล้ว ไม่ต้องพูดถึงการโจมตีด้วยพลังเต็มสูบ หลังจากเห็นทั้งสองคน เย่ซวนก็เริ่มถูมือด้วยความคาดหวัง !! ท้ายที่สุดแล้ว คนที่เขาได้พบเจอในช่วงสองสามวันที่ผ่านมานี้ ไม่เคยมีใครผลักดันเขาจนถึงขีดจำกัดได้เลยสักคน พวกเขาเหล่านั้นไม่ได้มีความท้าทายเลยแม้แต่น้อย ทว่าคนตรงหน้านี้คือยอดฝีมือระดับเซียนของจริง! เมื่อคิดได้ดังนั้น เย่ซวนก็เดินตรงไปทางพวกเขาโดยไม่ลังเล เมื่อค่อยๆ เข้าใกล้พื้นที่ดังกล่าว เย่ซวนก็เห็นหญิงสาวในชุดสีขาวลอยตัวอยู่กลางอากาศ นางสะบัดฝ่ามือเบาๆ คลื่นพลังงานที่น่าสะพรึงกลัวก็ระดมโจมตีใส่คู่ต่อสู้ของนาง ส่งผลให้เกิดหลุมขนาดมหึมาตามเส้นทางที่พลังนั้นผ่านไป ในชั่วขณะนั้น นางดูราวกับเทพธิดาผู้หลุดลอยมาจากสรวงสวรรค์ สตรีผู้นี้ช่างงดงามเหลือเกิน ทว่ากลิ่นอายที่นางแผ่ออกมากลับเย็นชาและห่างเหิน แม้จะอยู่ห่างออกไป แต่เขาก็รับรู้ถึงมันได้อย่างชัดเจน ถึงแม้จูเก๋อยื่อเยี่ยจะเป็นคนที่เย็นชามากเช่นกัน แต่เมื่อเทียบกับสตรีผู้นี้แล้ว นางยังดูห่างชั้น หลังจากสังเกตการต่อสู้ระหว่างยอดฝีมือทั้งสอง เขาก็ประเมินว่านางน่าจะเป็นยอดฝีมือระดับเซียนขั้นกลาง หรืออาจจะสูงกว่านั้น ในจังหวะนั้น เย่ซวนค้นความทรงจำของตนเองอยู่หลายรอบ แต่เขากลับไม่สามารถจดจำได้เลยว่าคนผู้นี้คือใคร “แปลกจัง ผู้หญิงคนนี้เป็นใครกัน?” ยิ่งเย่ซวนคิด เขาก็ยิ่งรู้สึกแปลกใจ เขาเคลื่อนตัวไปใกล้จุดสูงสุดของต้นไม้ใหญ่และเฝ้าดูการต่อสู้โดยไม่กะพริบตา คู่ต่อสู้ของหญิงสาวคือชายชราในชุดคลุมสีขาว ถึงแม้เขาจะดูผอมโซอย่างยิ่ง แต่ทุกย่างก้าวที่เขาเคลื่อนไหวกลับทำให้พื้นที่โดยรอบสั่นสะเทือน ดูเหมือนว่าเขาเองก็เป็นยอดฝีมือระดับเซียนขั้นกลางเช่นกัน “ชายชราคนนี้เป็นใคร? ข้าก็ไม่คุ้นหน้าเขาเลยเหมือนกัน” เย่ซวนเริ่มสับสนมากขึ้นเรื่อยๆ เพราะอาจารย์ของเขาได้บอกเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับยอดฝีมือระดับเซียนเกือบทั้งหมดในทวีปตะวันออกให้เขาฟังหมดแล้ว อย่างไรก็ตาม ในบรรดาคนที่อาจารย์กล่าวถึง ไม่ปรากฏว่ามีคนทั้งสองนี้อยู่ ทั้งสองคนสังเกตเห็นการปรากฏตัวของเย่ซวนในเวลานี้เช่นกัน ซึ่งในจังหวะนั้น หญิงสาวได้ผลักดันชายชราให้ถอยห่างออกไปก่อนจะจ้องมองเย่ซวนด้วยสายตาเย็นชา ในขณะที่จ้องมอง หญิงสาวเองก็รู้สึกสงสัยเช่นกัน เพราะนางไม่สามารถสัมผัสได้เลยว่าเย่ซวนแข็งแกร่งเพียงใด สิ่งเดียวที่นางสัมผัสได้คือเย่ซวนถูกล้อมรอบไปด้วยเจตจำนงกระบี่ที่น่าสะพรึงกลัว ซึ่งกำลังขัดขวางไม่ให้สัมผัสทางจิตของนางตรวจสอบระดับการบำเพ็ญเพียรของเขาได้ “เจ้าเป็นใคร?” หญิงสาวเอ่ยถามอย่างเย็นชา ในสุสานแห่งนี้ มีเพียงผู้ที่บรรลุถึงระดับเซียนเท่านั้นที่สามารถเข้ามาได้ เนื่องจากเขาอยู่ที่นี่ เขาจึงต้องเป็นยอดฝีมือระดับเซียนอย่างแน่นอน จนถึงตอนนี้ นางได้ต่อสู้กับชายชราผู้นี้มาโดยตลอด แต่ยังไม่สามารถตัดสินผู้ชนะได้ ดังนั้นการปรากฏตัวของเย่ซวน ณ ที่แห่งนี้จึงเป็นตัวแปรที่สามารถพลิกสถานการณ์ได้ไม่ว่าทางใดก็ทางหนึ่ง เย่ซวนหาวออกมาอย่างเกียจคร้านและกล่าวด้วยท่าทีเฉยเมย “ข้าคือเย่ซวน” “เอ๊ะ? เย่ซวนงั้นเหรอ?” นางตกตะลึงไปชั่วขณะ แต่หลังจากค้นหาในความทรงจำ นางก็ตระหนักได้ว่านางไม่รู้จักคนผู้นี้เลย “ข้าไม่เคยได้ยินชื่อเจ้ามาก่อน เจ้าเป็นผู้บำเพ็ญเพียรจากทวีปสวรรค์หรือ?” “อะไรนะ? ทวีปสวรรค์?” เย่ซวนตกตะลึง เพราะเขาไม่เคยได้ยินชื่อทวีปสวรรค์มาก่อนเลย เดี๋ยวนะ… ทวีปสวรรค์? ถ้าเขาจำไม่ผิด ชื่อนี้เคยถูกบันทึกไว้ในหนังสือหนังแกะที่เขาพบในนิกายเทพแดนรกร้างอันยิ่งใหญ่ มันเป็นพื้นที่ที่อยู่นอกทวีปตะวันออก มีข่าวลือว่าโลกแห่งการบำเพ็ญเพียรถูกแบ่งออกเป็นแปดส่วน และแต่ละส่วนถูกคั่นกลางด้วยพลังอำนาจแห่งโลก หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดเย่ซวนก็นึกสิ่งที่เขารู้เกี่ยวกับทวีปสวรรค์ออก เขาโบกมือและตอบกลับไปว่า “ข้าไม่ได้มาจากทวีปสวรรค์ ข้ามาจากทวีปตะวันออก” “ทวีปตะวันออก?” ในขณะนี้ นางก็ตกตะลึงไปชั่วครู่เช่นกัน หลังจากผ่านไปครู่ใหญ่ นางก็กล่าวว่า “ในทวีปตะวันออกมียอดฝีมือระดับเซียนอยู่ด้วยงั้นรึ?” ในความทรงจำของนาง ทวีปตะวันออกถือเป็นทวีปที่อ่อนแอที่สุดในบรรดาทั้งแปดทวีป ไม่เพียงเท่านั้น พลังแห่งโชคชะตาในทวีปตะวันออก รวมไปถึงศักยภาพของผู้บำเพ็ญเพียรในที่แห่งนั้น ยังขาดแคลนเมื่อเปรียบเทียบกับอีกเจ็ดทวีปที่เหลือ ในทวีปตะวันออก ผู้ที่สามารถบำเพ็ญเพียรจนถึงระดับเซียนได้ถือว่าสามารถทำอะไรก็ได้ที่ต้องการ อย่างไรก็ตาม มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะบำเพ็ญเพียรจนถึงจุดที่กลายเป็นยอดฝีมือระดับเซียนในทวีปตะวันออกได้ ในเวลานี้ นางเริ่มรู้สึกอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับเย่ซวนเป็นอย่างมาก ในสถานที่ที่แห้งแล้งเช่นนั้น คนผู้นี้สามารถกลายเป็นยอดฝีมือระดับเซียนได้อย่างไร? ยิ่งไปกว่านั้น เขายังดูอายุน้อยกว่านางเสียอีก! ถ้าเช่นนั้น เขาจะเป็นอัจฉริยะมากขนาดไหนกัน? ยิ่งคิดนางก็ยิ่งไม่อยากเชื่อ เพราะตัวนางนั้นถูกขนานนามว่าเป็นอัจฉริยะไร้ผู้เทียมทานในทวีปสวรรค์ ในบรรดาผู้บำเพ็ญเพียรในรุ่นเดียวกัน ไม่มีใครเป็นคู่ต่อสู้ของนางได้เลย แม้แต่ในหมู่คนรุ่นอาวุโสกว่าก็ตาม ตั้งแต่เริ่มบำเพ็ญเพียรมา นางไม่เคยให้เกียรติผู้บำเพ็ญเพียรคนไหนเลย นางรู้สึกเสมอว่าพวกเขาไม่คู่ควรกับการเป็นคู่แข่งของนาง ถึงแม้ในทวีปสวรรค์จะมีอัจฉริยะอยู่มากมาย แต่มุมมองของนาง อัจฉริยะเหล่านั้นก็เป็นเพียงคนธรรมดาเท่านั้น หลังจากตรวจสอบเจตจำนงกระบี่ของเย่ซวนอย่างละเอียด นางก็ได้ข้อสรุปว่ายอดฝีมือที่จู่ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้นผู้นี้ก็ทรงพลังมากเช่นกัน และไม่ควรไปยั่วยุเขา “ฮ่าๆ ถ้าอย่างนั้นน้องชายผู้นี้ก็มาจากทวีปตะวันออกสินะ ยินดีที่ได้รู้จัก” ในเวลานี้ ชายชราผู้ผอมแห้งก็เข้ามาหาเย่ซวนพร้อมรอยยิ้มบนใบหน้า เห็นได้ชัดว่าเขากำลังพยายามผูกมิตรกับเย่ซวน ทั้งสองฝ่ายต่างรู้ดีว่าเย่ซวนคือตัวแปรสำคัญในสถานการณ์นี้