บทที่ 1511 -ทั้งเหมือนกันแต่ต่าง โซเฟีย ส่ายหัว, “ข้ไม่รู้ว่าเธอเป็นยังไง แต่อย่างน้อยก็กลัวว่าแกหมดศรัทธาจากการสัมผัสกับผู้หญิงในเส้นทางอาชญากรรม” ดีวิส กระพริบตา ก่อนที่จะเห็นว่าเธอเกลียดผู้หญิงในเส้นทางอาชญากรรมแบบที่เขาเกลียดวิส แอลสตริมไว้เลย เขาหันไปมองนีร่าที่หลงตาลีบซึ้งและถามว่า “อะไรเกี่ยวกับแก?” “ข้ารู้ไม่…” เธอพึมพำด้วยเสียงต่ำว่า “ข้าไม่เคยคิดว่าแกจะทำแบบนี้” ดีวิส อิซาเบลล่า และ โซเฟีย แลกมองพร้อมยิ้ม ก่อนที่ดีวิสจะถามต่อว่า “ตามที่แกรับรู้ว่า การลักพาตัวผู้หญิงถือเป็นเรื่องอับอายและไม่เกียรติใช่ไหม?” นีร่า สำรวจรอบข้างก่อนที่จะพยักหน้าอย่างลังเล รู้สึกว่า ความสายตาของพวกเขาเจ็บแสบเมื่อมองเธอ “นีร่า เราคิดว่าผู้หญิงทุกคนมีคุณสมบัติสมควรได้รับสิทธิ์แบบนั้นหรือ?” โซเฟีย ถาม “ถ้ามีผู้ชายชั่วร้ายที่สมควรตายและเผชิญชะตากรรมร้ายแรงแล้ว ผู้หญิงชั่วร้ายก็ควรได้รับเช่นเดียวกัน” อิซาเบลล่า ได้กล่าวอย่างง่ายดาย “ผมเห็นด้วย” ดีวิส พยักหน้า, “ผมไม่ได้ตั้งใจjudge พวกเธออย่างโหดร้าย แต่มันไม่แปลกที่ผู้หญิงบางคนอยู่ในเส้นทางอาชญากรรม จากนั้นไม่ว่าเหตุการณ์ร้ายจะเกิดอะไรขึ้น พวกเธอต้องรับผลของการกระทำของตนเองและเส้นทางที่เลือก ไม่ว่าเป็นด้วยความตั้งใจหรือไม่ก็ตาม หลังสุดพวกเขาฆ่า ปล้น ทำลายเพื่อความสนุก หรือแม้แต่เพื่อไม่มีสาเหตุใดๆ เหมือนกับพวกเราไม่?” “แต่… ข้ามันเข้าใจ, แต่อย่างน้อย…” นีร่า พูดสับสน, “แกเพิ่งบอกว่าเคร่งขัดสัตว์มีอารยธรรมด้วย แล้วจะไม่ได้เป็นเหมือนมนุษย์เท่าไหร่ ทำให้เราต้องล่าสัตว์มีอารยธรรมเพื่อความสนุก ของทรัพยากร หรือบางครั้งโดยไม่มีสาเหตุเพียงเพื่อทดสอบพลังของเรา เริ่มจากตรงนี้แล้ว เรามีความแตกต่างจากเส้นทางอาชญากรรมอย่างไร?” อิซาเบลล่าและโซเฟียใบหน้าตึงตะก… อยู่นิ่ง แต่ในทางกลับกัน ดีวิส ตะลึงในความประหลาดใจอย่างฉับพลัน เขาเอามือออกไปและจับหัวนีร่าไว้ ทำให้นีร่าตะคใคร่ (เท้า) ทร่ำจนหัวใจตกไปในช่วงสั้นๆ แต่มันไม่ใช่ความหลงใหล เธอรู้สึกตัวว่าตกเหวลงไป ’มันจบแล้ว! ฉันหมดแรงแล้ว…!’ เธอคิดว่าเธอทำให้เขารังเกียจด้วยคำพูดของเธอในตอนนี้ แต่แล้วก็มีการจูบที่หลงใหลปรากฏบนริมฝีปากเธอ ทำให้ดวงตาสีส้มอ่อนขยายกว้าง เธอหยุดนิ่งที่เดิมในขณะที่ดีวิส品尝รสของเธอ ทำให้เธอสงสัยว่าเธอทำอะไรไปให้เขาตื่นเต้นขนาดนี้ ดินิวิส แยกริมฝีปากออกจากเธอและมองเข้าไปในดวงตาสีม่วงอันชวนมองของเธอ “แกถูก” ดิวิส กล่าวกับนีร่าว่า “ในที่สุดแล้วเราต่างสู้เพื่อเอาชีวิตรอดและพัฒนากำลังของเรา แต่วิธีทำเช่นนั้นทำให้เราแยกแยกและต่างหูแยกแยกกันไป เราจะพูดอีกครั้งว่าแกถูกต้องเป๊ะหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์ บแต่แล้วว่าแกจะยอมอยู่ข้างใคร ผู้ช่วยผู้ไร้เดียงสาไปพร้อมกับพวกเขา หรือคนที่ทำร้ายผู้ไร้เดียงสาในขณะเดียวกัน?” “อีกฝั่งหนึ่ง…” นีร่า ไม่ลังเลที่จะตอบแม้จะดูงงอยู่แล้ว “คุณมีคำตอบของคุณเอง” ดิวิส ยิ้มขัดเขินขณะที่นีร่า รู้สึกตื่นรู้ แม้ว่า อิซาเบลล่าและโซเฟีย จะเริ่มตั้งคำถามในขณะที่นีร่ามีการทิ้งความขัดแย้ง แต่พวกเธอส่องดูดวิสด้วยความประหลาดใจพร้อมกับนีร่า พวกเขาไม่ได้คิดอะไรมากในตอนแรกและมองเส้นทางอาชญากรรมเป็นอคติว่าเป็นสิ่งชั่วร้ายที่จำเป็นต้องกำจัด แต่นั้นไม่เปลี่ยนไป คำตอบของดิวิส ทำให้พวกเขาเห็นความแตกต่างที่พวกเขายังไม่เคยเห็นมาก่อน ดิวิส ต่อเนื่องกล่าวต่อว่า “The wicked path women don’t... no, they rarely deserve our sympathy and mercy. If they hadn’t done any wrong, then they’re wrongly claiming themselves to be from the wicked path. However, I couldn’t be bothered to investigate each of their past before I make a move when they or their power are trying to kill me, right?” “I understand. It was just…” นีร่า ให้เหตุผลต่อการตั้งคำถามของเธอ เนื่องจากเธอเคยชินกับเมื่อยุคอดีต ที่ผู้เชี่ยวชาญจากศูนย์แสงอัคจิน (Infernal Lightning Palace) พยายามจับกุมผู้หญิงในตระกูลแอลสตริมของเธอหลายครั้ง “ทำให้เห็นภาพแล้ว ชัดเจน หากมีการตั้งคำถามเช่นนี้” โซเฟีย กระโดดโอบกอดเขาและจูบเขาที่ริมฝีปาก โดยใช้ลิ้นสีชมพูอ่อนของเธอเพื่อสัมผัสที่อ่อนโยน เขาตอบกลับด้วยการใช้ลิ้นของเขาโจมตีเธอ พร้อมกับจับแก้มของเธอไว้ “หมัด~ ชู~ ซ๊ป~” เสียงสลับและสับสนดังก้องขณะที่นีร่าและอิซาเบลล่ายิ้มให้กัน แล้วรู้ว่าโซเฟีย รู้สึกเหงาเพราะเป็นคนเดียวที่ยังไม่ได้จูบเขา แต่ต่อจากนั้นคำพูดของพวกเขากลับทำให้ใบหน้ากลายเป็นอายเมื่อพวกเขาสังเกตว่า การแลกเปลี่ยนลิ้นของพวกเขา มีความตื่นเต้นเกินขนาด “I think that’s enough…” “นั่นแหละ…” เสียงคัดค้างจากอิซาเบลล่าและนีร่าดังขึ้นเบาๆ ก่อนที่ดิวิสและโซเฟียจะแยกจากกัน น้ำลายเป็นสายยังคงคล้องอยู่บนริมฝีปาก ขณะที่โซเฟียมีรูขุมขนสีแดงอ่อน ทำให้เธอดูน่ารักยิ่งขึ้น ดิวิสเห็นใบหน้าของพวกเขาแล้วยิ้มออก เขาก้าวถอยหลังสองก้าวแล้วหันกลับ “I just got an audience with the Silverwinds using my avatar. I’ll go talk to them while you girls enjoy your tea time.” “The tea is already finished, though…” อิซาเบลล่า มองหม้อชาทิ้งไว้บนโต๊ะ ก่อนจะเสนอด้วยรอยยิ้มอ่อนโยนว่า “ขอเชิญทำใหม่ให้พวกคุณได้ก่อนที่คุณจะจากไปหรือไม่?” “ไม่ต้องแล้ว พบกันในอีกสามคน” ดิวิสออกจากที่นั้นในขณะที่สามคนส่งสัญญาณลาให้เขา “เขาแค่กลับมาจากการผจญภัย แต่แล้วก็กลับมาทำงานทันที แม้ว่าข้าอยากทำให้เขารู้สึกสบายใจ…” นีร่า ทำหน้าตาขึ้นจมูก เพื่อบอกว่าเธออยากใช้เวลากับเขามากขึ้น “ดีนะ ตามที่เขาบอกว่าเขามีสามเดือนที่พักผ่อนเพื่อเราในทุกข์กับการแต่งงาน” อิซาเบลล่า ยิ้มพร้อมส่ายศีรษะ ขณะที่เธอระลึกว่า แม้ในช่วงเวลาเหล่านั้นที่พวกเขาเคยอยู่ด้วยกัน เขาก็ยังคงเพาะปลูกฝึกฝนอย่างอื่น แทนการคู่การเพาะปลูก “I think we should not be a burden and disturb him.” “โอ๊ะ~ มันตรงข้ามกับความคิดของข้…” โซเฟีย พูดขำๆ ทั้งสามคนปกปิดปากก่อนที่จะมองกัน ขบคั่งไว้ก่อนจะหัวเราะเบาๆ “พั๊ฟ~ อ๊าแฮะ!” เสียงหัวเราะที่ฟังดูเป็นดนตรี ทำให้พวกเธอตระหนักว่าต้องการประท้วงเขาด้วยวิธีของตนเอง ====== มิลวัล ซิลเวอร์วินด์, แซนนา ซิลเวอร์วินด์ และ อัลเลีย ซิลเวอร์วินด์ ชายและหญิงที่มีผมสีเขียวมรกตยืนอยู่ติดกันพร้อมกับผู้หญิงผมสีดำ ทั้งสามคนอยู่ตรงกลาง พวกเขาเผยออร่าอันทรงอำนาจ แต่มันไม่ได้ทำให้รู้สึกถึงความกดดันใดๆ สำหรับดิวิส อย่างไรก็ตาม พวกเขามาที่นี่เพื่อต้อนรับเขา พร้อมบอกว่าเขามีความสำคัญกับพวกเขา ดิวิส หลังจากนั้นภายในก็พยักหน้าในความพอใจและรู้สึกว่าได้รับการต้อนรับอย่างเต็มที่ “ฮ่า! ดวิส เร่งพบอะไรมา? ฉันคิดว่าแกจะไปอยู่ในสมาธิหลังจากผ่านการโจมตีสวรรค์แบบนั้น” “ดีแล้ว การสมาธิของฉันจบแล้ว และตอนนี้ฉันแข็งแรงกว่ามาก” ดวิสยิ้มขณะที่มิลวัลซิลเวิร์ดไหวสะบัดแขน “ดี! เป็นอย่างที่ฉันคาดไว้! แกทำให้เกินความคาดหวังของฉันเมื่อแกสามารถฝ่าวิกฤตสวรรค์ได้สำเร็จ อย่างไรก็ตาม ฉันเป็นนักพนันที่อยากได้มากกว่าเดิม ฉันคาดการณ์ว่า… (ต่อ) แต่แล้วก็มี” อาเลีย ซิลเวิร์ด แทะสามีของเธอที่ด้านข้างก่อนที่เธอจะยิ้มให้กับดิวิส “ไม่ต้องกังวลเลย แค่ทำต่อไป แล้วเจอกันในเวลาที่เหมาะสม” ดิวิสหัวเราะก่อนที่จะส่ายหัว “มิลวัล ซิลเวิร์ด ฉันมาขอรู้ว่าแกสามารถจัดตั้งและสร้างป้อมป้องกันระดับสูงของระดับเก้าหรือไม่?” “ถ้าเป็นการแกะสลักเครื่องหมาย ฉันอาจรู้บ้าง แต่มันยากกว่าเรื่องนี้มาก โดยเฉพาะเมื่อพูดถึงการจัดตั้งป้อมป้องกันระดับต่ำกว่า…” มิลวัลซิลเวิร์ดส่ายหัว ในขณะที่ดิวิสสigheds ภายใน thinking ว่า “เธอรู้ใช่ไหม?” “แกคิดว่าเธอเป็นแค่การตกแต่งที่ฉันเก็บไว้旁边? ” มิลวัลซิลเวิร์ดดูภาคภูมิใจ “แซนนาและฉันมุ่งเน้นการโจมตี ส่วนเธอจัดการด้านการป้องกัน เพราะเธอไม่สามารถถึงระดับพวกเราได้ง่ายๆในอดีต เธอเลยตัดสินใจศึกษาการจัดตั้งป้อมป้องกันทุกที่ที่เราไป และใช้ประโยชน์จากป้อมป้องกันหลายแห่งที่หลายอำนาจสร้างไว้ เธอทำให้เราปลอดภัยหลายครั้งที่เราไม่สามารถจำได้เลย, Little Davis…” “ไม่ใช่เกินกว่านั้น…” อัลเลีย Commented พร้อมใบหน้าขรึมเล็กน้อย “อะไรนะ เป็นพี่สาวคนใหญ่ที่สุด!” แซนนา พลิกหลังอัลเลียขณะหัวเราะ “หลังสุดแล้วแกรู้จักการตั้งป้อมระดับพีคระดับอิมพีเรอร์เมื่อแกยังไม่ได้เข้าเงื่อนไขของรูนากฎหมวยเลย! ” “แซนนา อย่าพูดแบบนั้น! การเข้าสู่ระดับรูนากฎหมวยไม่จำเป็นต้องเป็นเงื่อนไขสำหรับการจัดตั้งป้อมระดับเก้าด้วยนอกจากนี้ ป้อมเหล่านั้นมีความแข็งแรงเพียงระดับต่ำสุดของอิมพีเรอร์ระดับพีค ฉันแค่รู้จักการตั้งป้อมและยังไม่เคยตั้งเลย” “อ่า! นั่นแหละเพราะว่าเราไม่มีเงินเพียงพอที่จะซื้อการจัดตั้งแบบนั้น อย่างไรก็ตาม แกเป็นคนอันดับหนึ่งในเรื่องการจัดตั้งป้อมแน่ๆ เพราะไม่มีใครในดินแดนตะวันตกเก้ามีความกล้าหาญพอที่จะบอกว่าแกเป็นอันดับหนึ่งถ้าแกบอกว่าเป็นอันดับสองของการจัดตั้งป้อม!” แซนนา ซิลเวิร์ดหัวเราะเสียงหวานที่ดังก้องไปทั่วห้อง ขณะที่อัลเลียดูมีอายแสงอายอายจนทำให้ใบหน้าเธอแดง ในขณะที่ดิวิสเห็นใบหน้าของอัลเลียที่เปลี่ยนไป เขาชะงัก จากนั้นทำการยิ้มออกในใจ ‘คาดเดาได้ว่า ฉันไม่จำเป็นต้องมองหาผู้เชี่ยวชาญด้านการจัดตั้งป้อมอื่นแล้ว’