บทที่ 6922: เซียนแท้ มีอะไรพิเศษนักหนา? “ตาแก่ ท่านไม่รู้หรือไงว่าที่ข้าพูดไปนั่นก็เพราะความหวังดี?” ชายหัวล้านกุมหัวตัวเอง “แค่มือมันคันน่ะ ไม่มีอะไรมากหรอก” หลี่ชีเย่ถูฝ่ามือไปมา “และตอนนี้มันก็ยังคันอยู่เลย” “สวรรค์ชั้นสูง! ข้าไปทำเวรทำกรรมอะไรมาในชาติปางก่อน ถึงต้องมาเจอความทุกข์ทรมานแบบนี้?!” ชายหัวล้านตะโกนก้องขึ้นไปบนฟ้า “จะตะโกนอะไรก็ตะโกนไปเถอะ สวรรค์ชั้นสูงช่วยเจ้าไม่ได้หรอก” หลี่ชีเย่กล่าว “ตาแก่ เคยมีใครบอกท่านไหมว่าท่านน่ะมันนิสัยสารเลว?” ชายหัวล้านเริ่มหงุดหงิด “มีสิ เมื่อกี้เขาก็เพิ่งบอกข้า” หลี่ชีเย่ตบไหล่ของออริจิเนชั่น “พวกเจ้าสองคนคุยกันต่อเถอะ” ชายชราคนหนึ่งยิ้มแหยๆ พลางนั่งลงเหมือนเดิม จากนั้นเขาก็บอกกับชายหัวล้านว่า “เขาก็พูดถูกนะ แม้แต่สวรรค์ชั้นสูงก็ช่วยเจ้าไม่ได้หรอก” “ในโลกนี้ไม่มีความยุติธรรมหลงเหลืออยู่แล้วหรือไง?” ชายหัวล้านถาม “ข้านี่แหละคือความยุติธรรม นั่นคือเหตุผลที่ว่าทำไมถึงมีความแตกต่างระหว่างเจ้ากับข้า” หลี่ชีเย่ยิ้ม “ได้โปรดเถอะ” ชายหัวล้านจ้องมองเขาอย่างเหลืออด “อย่าเอามาเปรียบเทียบกันได้ไหม เข้าใจหรือยัง? ข้าไม่ใช่คนทะเยอทะยาน ข้าไม่จำเป็นต้องไปแข่งกับใคร การแข่งกับตัวเองก็เพียงพอแล้ว คนอื่นไม่มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกับข้าทั้งนั้น” “เจ้ายังห่างไกลนักที่จะสามารถแข่งกับตัวเองได้” หลี่ชีเย่กล่าวอย่างเชื่องช้า “เหลวไหล! ห่างไกลตรงไหน?” ชายหัวล้านหน้าแดงก่ำ “ด้วยเงื่อนไขที่สมบูรณ์แบบขนาดนี้ ต่อให้เป็นคนสมองฝ่อก็ยังไปถึงระดับเจ้าได้เลย” หลี่ชีเย่กล่าวอย่างเกียจคร้าน “ตาแก่ พูดแบบนี้มันไม่สมเหตุสมผลเลยนะ คนที่ยิ่งใหญ่อย่างข้าไม่มีทางเกิดมาสมองฝ่อหรอก อีกอย่าง ถ้าท่านดูถูกข้า ท่านก็กำลังดูถูกตัวเองด้วย เพราะให้กำเนิดลูกชายสมองฝ่อจากเงื่อนไขอันสมบูรณ์แบบทั้งหมดที่ท่านมี” ชายหัวล้านโต้กลับ “เจ้าอยากโดนสั่งสอนจริงๆ สินะ” หลี่ชีเย่ถลกแขนเสื้อขึ้น “ตาแก่ ถ้าท่านเป็นเซียนแท้ ท่านก็ควรทำตัวให้สมกับที่เป็นเซียนแท้หน่อย ต้องใจกว้างและมีเมตตามากกว่านี้ โดยเฉพาะกับคนที่ด้อยกว่าอย่างข้า” ชายหัวล้านกล่าว “งั้นรึ เจ้าก็รู้ตัวนี่” หลี่ชีเย่ตั้งข้อสังเกต “แล้วยังไงล่ะ? ข้าก็ยังทำอะไรได้หลายอย่างนะ ทุกคนต่างเท่าเทียมกันภายใต้สวรรค์ชั้นสูง” ชายหัวล้านกล่าว “งั้นก็จงพยายามขึ้นไปอยู่เหนือมันสิ” หลี่ชีเย่กล่าว “เหอะ ไม่เห็นจะต่างกันเลยว่าจะอยู่ใต้สวรรค์ชั้นสูงหรืออยู่ใต้ฝ่าเท้าท่าน” ชายหัวล้านกล่าว “พวกเราทุกคนก็เป็นแค่ท่อนไม้ ต่อให้เป็นรูปปั้นที่แกะสลักอย่างงดงามที่สุด การต้องทนทุกข์จากการถูกมีดนับไม่ถ้วนเฉือนเนื้อเพื่อไปถึงระดับนั้น มันก็ไม่ได้เปลี่ยนเนื้อแท้หรอก สู้ทำตัวเฉยๆ แบบข้ายังดีเสียกว่า” “ไม้ผุเอามาแกะสลักไม่ได้หรอก” หลี่ชีเย่ส่ายหัว “ไม่ใช่ความผิดของไม้หรอก ไม้ควรจะได้พักผ่อนอยู่ในป่าอันเงียบสงบสิ ทำไมท่านถึงอยากเปลี่ยนมันให้กลายเป็นรูปปั้น? ความผิดอยู่ที่ท่านต่างหาก” ชายหัวล้านกล่าว “ตรรกะวิบัติของเจ้านี่มีเยอะเหลือเกินนะ” หลี่ชีเย่ยิ้ม “และท่านก็แค่เผด็จการเกินไป ท่านจะบังคับให้ทุกคนกลายเป็นเซียนแท้ไม่ได้หรอก ส่วนข้าน่ะยอมสละตัวเองเพื่อประโยชน์ส่วนรวม การมีเซียนแท้สองคนมันมากเกินไปสำหรับโลกใบนี้ มันต้องการคนที่มีความรักยิ่งใหญ่อย่างข้ามากกว่า” ชายหัวล้านกล่าว “เอาเถอะ ข้าแค่ไม่คิดว่าเจ้าจะกลายเป็นเซียนแท้ได้ ต่อให้เจ้าอยากเป็นก็ตาม” หลี่ชีเย่กล่าว “อย่ามาท้าข้านะ ข้าเอาจริงขึ้นมาเดี๋ยวจะยุ่ง” ชายหัวล้านถลกแขนเสื้อขึ้น “ข้ารออยู่” หลี่ชีเย่จ้องมองเขา “...” ชายหัวล้านชะงักไปครู่หนึ่ง “ยังรออยู่นะ” หลี่ชีเย่กล่าวต่อ “ช่างเถอะ” ชายหัวล้านดึงแขนเสื้อลงแล้วพูดอย่างไม่ใส่ใจ “คนที่มีความรักยิ่งใหญ่อย่างข้าสามารถให้อภัยเรื่องไร้สาระของท่านได้ โลกมนุษย์ใบนี้ยอดเยี่ยมมาก ข้าจะขอเป็นเพียงมนุษย์ธรรมดาเพื่อไม่ให้มันต้องเสียหาย” “ข้าก็เป็นมนุษย์ธรรมดา” หลี่ชีเย่กล่าว “เหอะ ท่านน่ะกลับไปสู่จุดกำเนิดมนุษย์ มันต่างกันนะ” ชายหัวล้านกล่าว “ห่างกันแค่เส้นยาแดงผ่าแปดเท่านั้น” หลี่ชีเย่กล่าว “เส้นกั้นบางๆ เส้นนี้แหละที่ทำให้ใครบางคนเป็นเซียนแท้ มากพอที่จะโอบล้อมอาณาจักรแห่งสวรรค์ทั้งมวลไว้ได้” ชายหัวล้านกล่าว “มากพอที่ใครสักคนจะทุ่มเททั้งชีวิตเพื่อให้ได้มันมา แต่ไม่ใช่กับข้า” หลี่ชีเย่ตบหัวล้านๆ ของเขาอีกครั้ง “ท่านต้องเลิกตีหัวข้าบ่อยๆ สักทีนะ อย่าให้ข้าโกรธจนต้องสู้กลับล่ะ” ชายหัวล้านกล่าว “เอาเลยสิ” หลี่ชีเย่ยิ้ม “ช่างเถอะ ข้าไม่หลงกลไปแข่งกับท่านหรอก นั่นคือความแตกต่างระหว่างคนดีกับคนสารเลว ข้าชอบความสงบมากกว่าเรื่องจุกจิก” ชายหัวล้านกล่าว “เจ้าชอบพูดจาไร้สาระมากกว่าที่จะทำตัวให้เป็นประโยชน์นะ” หลี่ชีเย่ตบหัวเขาอีกครั้ง “ข้าเลิกเถียงกับท่านแล้ว ตาแก่ ไปหาข้อมูลที่ห้วงเวลาแห่งโลกโบราณซะ” ชายหัวล้านเดินจากไปอย่างฉุนเฉียว “จะไปแล้วหรือ?” หลี่ชีเย่ตะโกนไล่หลัง “นายน้อยคนนี้ไม่ลดตัวลงไปอยู่ในระดับเดียวกับโจรบ้านนอกอย่างเจ้าหรอก!” ชายหัวล้านตะโกนตอบกลับมาก่อนจะหายตัวไป