บทที่ 1672 ออปเพนไฮเมอร์! I บานประตูมากมายถูกผ่านไป ในขณะที่ประตูสีขาวบานล่าสุดที่พวกเขาเดินผ่านได้นำไปสู่หอคัมภีร์อักขระสายเลือด! มันคือมิติพิเศษที่เก็บรักษาอักขระรูนวิถีโคจรพลังซึ่งมนุษย์ราชวงศ์คาร์ดินัลเลือดบริสุทธิ์รวบรวมไว้และเปิดให้เหล่าเชื้อพระวงศ์ได้ใช้งาน วูม! พวกเขอปรากฏตัวในพื้นที่แห่งใหม่ที่เพิ่งจะก่อตัวขึ้น เบื้องหน้าคือประตูมิติที่ส่องประกายเก้าแห่งและสะพานดวงดาวที่ทอดยาวไปสู่พวกมัน! สภาพแวดล้อมโดยรอบระยิบระยับด้วยกลุ่มดาวที่พร่ามัว สถานที่แห่งนี้เป็นเขตหวงห้ามอย่างเข้มงวดซึ่งมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่สามารถเข้าออกได้อย่างอิสระ—มีเพียงตัวตนที่มีอำนาจล้นพ้นอย่างเจเนวีฟเท่านั้นที่เข้าถึงได้ ด้วยเหตุนี้ ในตอนนี้จึงไม่มีใครอยู่ที่นี่เลย เจเนวีฟจึงพูดออกมาได้อย่างเต็มที่ "ประตูมิติเก้าแห่ง แต่ละแห่งนำไปสู่อักขระรูนวิถีโคจรพลังที่แตกต่างกัน หากเจ้าสามารถสังเกตและทำความเข้าใจพวกมันได้ ความรู้เหล่านั้นก็จะเป็นของเจ้า! เอาล่ะ ไปเลือกเสีย... และจงทำซะให้ไว" …! คำพูดที่น่าตกใจกังวานออกมาขณะที่ดวงตาของโนอาห์ปลดปล่อยแสงสว่างอันน่าอัศจรรย์ คลื่นแห่งโชคชะตาพุ่งพล่านผ่านดวงตาของเขา เพราะมีเพียงเขาเท่านั้นที่รู้ว่าของขวัญที่ได้รับมานั้นยิ่งใหญ่เพียงใด! เขาไม่คิดว่าเจเนวีฟจะรู้ตัวว่านางกำลังยอมให้เขาสามารถเข้าถึงสิ่งใด เพราะการสะสมประวัติศาสตร์มานานนับกัปนับกัลป์ของสายเลือดอย่างมนุษย์ราชวงศ์คาร์ดินัลเลือดบริสุทธิ์นั้นได้ให้กำเนิดสิ่งต่างๆ มากมาย—อักขระรูนวิถีโคจรพลังเหล่านี้เป็นเพียงหนึ่งในหลายเหตุผลที่ทำให้พวกเขามีรากฐานที่ลึกซึ้งเช่นนี้ หลังจากได้รับอนุญาต โนอาห์ไม่รอช้า เขาเยื้องย่างอย่างแผ่วเบามุ่งหน้าไปยังประตูมิติแรกทางขวามือที่ส่องประกายสีเขียวสดใส ซ่า! ด้วยแสงแฟลชที่สว่างวาบ เขาก็หายลับไป ทิ้งไว้เพียงร่างของเจเนวีฟและเบียทริกซ์ โดยฝ่ายแรกขมวดคิ้วพร้อมกับพูดออกมาอย่างเย็นชา "ดีใจขนาดนั้นเพียงเพราะความเป็นไปได้ที่จะได้เห็นอักขระรูนวิถีโคจรพลังไม่กี่เล่ม... เขาคงไม่รู้ว่าตัวตนส่วนใหญ่เลือกที่จะมองเพียงหนึ่งหรือสองเล่มเท่านั้นแม้ว่าพวกเขาจะสามารถเข้าถึงได้ทั้งหมดก็ตาม!" …! ใช่แล้ว! วิธีการหมุนวนเรียลลิตี้ของแต่ละคนนั้นเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวและไม่สามารถผิดพลาดได้เลย หากใครสังเกตวิธีการหมุนวนที่แตกต่างกันแล้วไปเลียนแบบวิธีของวิถีโคจรหนึ่งด้วยอีกวิธีหนึ่ง หรือแม้แต่พยายามรวมแง่มุมของหลายวิถีโคจรเข้าด้วยกัน—พวกเขาอาจพบว่าเรียลลิตี้ของตนเองแตกสลายจากความล้มเหลวและไม่สามารถพังทลายพันธนาการได้ตลอดกาล และถ้าโนอาห์จ้องมองอักขระรูนวิถีโคจรพลังทั้งเก้าล่ะ? "เขาอาจจะทำลายเจตจำนงของตัวเอง ซึ่งมันจะทำให้ข้าตามหาเขาได้ง่ายขึ้น และเขาอาจจะไม่สามารถเปิดพวกมันได้ทั้งหมดด้วยซ้ำ..." แววตาที่คมปราบฉายชัดในดวงตาของเจเนวีฟ ขณะที่เบียทริกซ์ซึ่งอยู่ด้านข้างมีสีหน้าครุ่นคิด นางสงสัยเกี่ยวกับแผนการของนายหญิงของนางจริงๆ! — วูม! คลื่นแสงสีเขียวอันเคร่งขรึมแผ่ซ่านไปทั่วตัวโนอาห์ ประตูมิติแรกนำเขาเข้าสู่พื้นที่ที่เต็มไปด้วยแก่นแท้สีเขียวขจี ม้วนคัมภีร์ที่ส่องแสงลอยอยู่ใจกลางพื้นที่แห่งนี้ ซึ่งโนอาห์รีบลอยเข้าไปหาทันที ม้วนคัมภีร์สีเขียวที่มีรูปร่างคุ้นตา—ดูคล้ายกับอักขระรูนวิถีโคจรพลังอื่นๆ ที่เขาเคยพบเจอมา! "มาดูซิว่า..." ด้วยสายตาที่ส่องประกาย เขาลอยไปข้างหน้าและยื่นมือออกไปสัมผัสม้วนคัมภีร์สีเขียวที่รั่วไหลกลิ่นอายแห่งความเก่าแก่ ทันทีที่เขาสัมผัสกับมัน... เปรี้ยง! อาร์กของแก่นแท้พุ่งออกมาจนโนอาห์ถูกดีดกลับไป "โอ้?" แววตาของเขาเต็มไปด้วยความสงสัย เขาหวนนึกถึงดวงตาของเจเนวีฟที่แฝงไปด้วยความคมปราบ พลางสงสัยว่าข้อมูลใดที่ตัวตนเก่าแก่นี้ปกปิดไว้เกี่ยวกับการอ่านอักขระรูนวิถีโคจรพลังในหอคัมภีร์แห่งนี้... เพราะมันต้องใช้วิธีการเฉพาะตัว! มีม่านแสงบางๆ กั้นระหว่างโนอาห์กับวิธีการของวิถีโคจรพลังอันน่าทึ่งที่เขาเชื่อว่าน่าจะเป็นระดับสูง โชคชะตาของเขาเริ่มพุ่งพล่านออกมาเพื่อดูว่าเขาต้องทำอย่างไรจึงจะคลี่คลายมันได้! "มันค่อนข้างง่ายเลยล่ะ" ครืน! เสียงกังวานของสตรีดังขึ้นจากความว่างเปล่า ดวงตาที่ส่องประกายของโนอาห์ไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนก เขาเพียงแต่มองไปรอบๆ อย่างสงบก่อนจะล็อคเป้าหมายไปยังตำแหน่งหนึ่งในอวกาศ ตำแหน่งนั้นแตกกระจายกลายเป็นเศษกระจกนับไม่ถ้วนในทันที พร้อมกับร่างของผู้ตัดสินที่งดงามก้าวออกมา ผมสีขาวเป็นประกายของนางทำให้พื้นที่สีเขียวขจีสว่างไสวขึ้น ดวงตาใสกระจ่างของนางแฝงไปด้วยน้ำหนักและอำนาจมหาศาล! เมื่อตัวตนระดับนี้ปรากฏตัวขึ้นในสถานการณ์เช่นนี้ โนอาห์ไม่ได้ตื่นตระหนกแต่อย่างใด เขาละสายตาจากนางและกลับไปจดจ่อที่ม้วนคัมภีร์สีเขียวตรงหน้า ก่อนจะเอ่ยออกมาอย่างสงบ "โอ้? ท่านยินดีที่จะแบ่งปันวิธีง่ายๆ นั้นไหม?" …! คำพูดของเขาทำให้ผู้ตัดสินเคทลินประหลาดใจอย่างยิ่ง เพราะนางคาดหวังปฏิกิริยาที่แตกต่างไปจากนี้มากจากตัวตนที่เจเนวีฟยอมให้เข้ามาในสถานที่ที่ไม่ควรจะเข้ามาได้เช่นนี้! เมื่อเห็นท่าทางที่ไม่ทุกข์ร้อนของเขา รอยยิ้มจางๆ ก็ปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของนาง นางพยักหน้าขณะลอยไปข้างหน้า "อักขระรูนวิถีโคจรพลังทั้งหมดในหอคัมภีร์สายเลือดมีสองวิธีที่จะทำให้คนๆ หนึ่งสามารถเข้าถึงความรู้ภายในได้ ฉันสามารถบอกเธอได้ทั้งสองวิธี... ถ้าเธอยอมตอบฉันตามตรงว่าทำไมเจนน้อยถึงยอมให้เธอเข้ามาที่นี่" ว้า! ร่างกายของนางสั่นสะเทือนด้วยพลังที่น่าตกใจ ทุกที่ที่นางลอยผ่าน พื้นที่รอบข้างจะแตกสลายกลายเป็นเศษกระจกแวววาว นางลอยมาหยุดอยู่ตรงข้ามกับโนอาห์และม้วนคัมภีร์สีเขียวที่ส่องประกาย "นางกับผมมีข้อตกลงกัน และนางก็แค่ทำตามส่วนของนาง" "โอ้? เธอทำข้อตกลงกับหนึ่งในผู้สมัครชิงตำแหน่งผู้ปกครองในอนาคตของสายเลือดเรางั้นเหรอ?" ความประหลาดใจฉายชัดในดวงตาของนาง ด้วยวิธีที่เขาใช้คำพูด เคทลินรู้ดีว่าเขาจะไม่ยอมเปิดเผยรายละเอียดของข้อตกลงนี้อย่างแน่นอน! นางมองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้าก่อนจะพูดต่อ "เธอแผ่กลิ่นอายของนภาที่เก้าแห่งการก้าวข้ามออกมา ดังนั้นเธอควรจะทำลายพันธนาการของตัวเองไปนานแล้ว ทำไมถึงยังสนใจอักขระรูนวิถีโคจรพลังในหอคัมภีร์แห่งนี้อีกล่ะ? เธอไม่สามารถแบ่งปันพวกมันกับใครได้เลย เว้นแต่พวกเขาจะมาที่นี่ด้วยตัวเอง" ดวงตาใสกระจ่างของนางทอประกายด้วยความอยากรู้อยากเห็น หลังจากแลกเปลี่ยนคำพูดกันอย่างอิสระ โนอาห์ก็เงยหน้าขึ้นเพื่อจดจ่อกับตัวตนนี้อีกครั้ง ที่เขาดูสงบและผ่อนคลายตลอดเวลา ก็เพราะโชคชะตาของเขาไม่ได้ส่งสัญญาณเตือนภัยใดๆ แต่เขาก็รู้ดีว่าเขากำลังยืนอยู่บนเส้นด้ายที่หมิ่นเหม่ เพราะความผิดพลาดเพียงครั้งเดียวไม่ว่าจะในแง่ของกริยาหรือคำพูด อาจหมายถึงความขัดแย้งที่ยิ่งใหญ่ นี่คือสมรภูมิแห่งคำพูดและเจตจำนง แทนที่จะเป็นอำนาจพลัง!