บทที่ 913 - มหาจักรพรรดิมาถึง! "จักรพรรดิมังกร..." จักรพรรดิมังกร มันเป็นสมญานามที่สงวนไว้สำหรับมังกรที่แข็งแกร่งที่สุดซึ่งเป็นรองเพียงจักรพรรดินีมังกร และอยู่ต่ำกว่าพระพันปีมังกรผู้เป็นต้นกำเนิดของเหล่ามังกรเพียงผู้เดียว มันเป็นตำแหน่งที่ใครก็ไม่อาจมอบให้ตัวเองได้ แต่เป็นสิ่งที่ต้องได้รับการยกย่องจากผู้อื่น! ทั่วทั้งหุบเขาสตาร์ดิว สายตาหลายคู่ต่างหันไปมองมังกรหุ้มเกราะที่ดูสง่างามและมีขนาดยาวถึง 3 ไมล์ ซึ่งปลดปล่อยแรงกดดันที่ประกาศตัวเองว่าเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาสิ่งมีชีวิตทั้งหมดภายในหุบเขาแห่งนี้ แข็งแกร่งยิ่งกว่ามหาปราชญ์ที่มีกาแล็กซีรวมตัวกันนับล้าน! แข็งแกร่งยิ่งกว่ากลิ่นอายที่ครอบงำของเจ้าชายเอ็บเนอร์ที่มีกาแล็กซีรวมตัวกันนับสิบล้านเสียอีก เหล่ามังกรที่กระจายอยู่ทั่วหุบเขาต่างมองไปยังร่างที่สง่างามนี้ขณะที่เลือดในกายของพวกมันเดือดพล่าน และพวกมันอดไม่ได้ที่จะกู่ร้องออกมา! นั่นเป็นเพราะเลือดของทีอาแมตซึ่งเป็นบรรพบุรุษของพวกมันได้ถูกหลอมรวมอยู่ในตัวของโนอาห์ในขณะนี้ มังกรทุกตัวต่างมองมาที่เขาในฐานะบรรพบุรุษที่มาเพื่อช่วยพวกมันให้พ้นจากความกดขี่ "จักรพรรดิมังกร...!" พวกมันกู่ร้องออกมาด้วยความเคารพต่อร่างที่สง่างามบนท้องฟ้า ขณะที่พวกมันและคนอื่นๆ อีกมากมายได้เห็นภาพเหตุการณ์ที่พวกเขาจะไม่มีวันลืมไปตลอดชีวิต มันคือภาพของมังกรขนาดมหึมาที่อ้าปากกว้างเพื่อกลืนกินสุนัขจิ้งจอกเก้าหางที่เปล่งประกายด้วยแสงของกาแล็กซีนับสิบล้าน! ...! ใบหน้าของเจ้าชายเอ็บเนอร์ถอดสีจนซีดเผือดเมื่อมังกรทรราชมีขนาดใหญ่กว่าเขาถึง 10 เท่า และเหนือกว่าเขาอย่างสิ้นเชิงในแง่ของแรงกดดัน อีกทั้งการสูญเสียพลังเสริมจาก <คุกมายาแห่งราชาเก้าหาง> ยิ่งทำให้เขาเปราะบางมากยิ่งขึ้น ตูม... แคร่ก! ท้องฟ้าสั่นสะเทือนและพังทลายลงขณะที่ร่างที่ยับเยินของเขาถูกเปิดเผยออกมาหลังจากนั้น ท้องฟ้าที่กำลังซ่อมแซมตัวเองเผยให้เห็นภาพศีรษะที่เต็มไปด้วยขนซึ่งสูญเสียความเงางามไปแล้วของเขากำลังชำเลืองมองไปยังมังกรทรราช แต่สิ่งที่ดวงตาของสุนัขจิ้งจอกเก้าหางเห็น... มีเพียงขากรรไกรขนาดมหึมาที่อ้ากว้างพร้อมฟันอันคมกริบที่เป็นประกาย สิ่งที่ทุกคนที่มองมายังเหตุการณ์นี้เห็น... คือขากรรไกรที่อ้าค้างของมังกรเหนือสุนัขจิ้งจอกที่สั่นเทา ขากรรไกรที่กดขี่ข่มเหงนั้นปิดลงขณะที่เวลาดูเหมือนจะช้าลง ภาพเหตุการณ์นี้ประทับแน่นอยู่ในใจของพวกเขาทุกคนอย่างชัดเจน! งับ! ขากรรไกรปิดสนิทลงบนท้องฟ้าขณะที่สุนัขจิ้งจอกเก้าหางที่เปล่งประกาย... ได้อันตรธานหายไป ...! เจ้าชายระดับมหาปราชญ์แห่งเผ่าพันธุ์สุนัขจิ้งจอกเก้าหางที่มีกาแล็กซีนับสิบล้าน... จบสิ้นลงในปากของจักรพรรดิมังกรผู้โหดเหี้ยม! ตึก! นี่คือความน่าเกรงขามของมังกรเมื่อบรรพบุรุษของพวกมันไม่ได้ถูกแทรกแซงและเผ่าพันธุ์ของพวกมันไม่ได้ถูกกดขี่ เป็นความสง่างามของเหล่านักล่าระดับสูงสุดที่กำลังเขมือบเหยื่อของพวกมัน! "จักรพรรดิมังกร!" โอ้วววว! เสียงคำรามดังระงมไปทั่ว ขณะที่บนท้องฟ้า ร่างอันมหึมาของโนอาห์รู้สึกได้ถึงร่างของเจ้าชายที่ถูกทำลายล้างด้วยแก่นแท้แห่งความพินาศภายในขากรรไกรของเขา ขณะที่สิ่งอื่นใดที่หลงเหลืออยู่ในตัวเขา... แสงสีแดงอันงดงามของ [ปล้นสะดมความทรงจำ] ได้ปกคลุมสิ่งมีชีวิตที่ตายไปแล้วขณะที่โนอาห์ดูดซับความทรงจำทั้งหมดของมัน ดวงตาของเขาที่ยิงลำแสงอันน่าสะพรึงกลัวออกมาหันไปมองด้านล่างที่ร่างแยกของสัตว์อัญเชิญแอนิมัสของเขากำลังตรึงเหล่ามหาปราชญ์และปราชญ์ที่มาพร้อมกับเอ็บเนอร์ที่ตายไปแล้ว เสียงของเขาดังสะท้อนกึกก้องด้วยความยิ่งใหญ่เป็นล้นพ้น! "จัดการให้จบ!" ครืน! คำเพียงคำเดียว แต่มันเป็นคำที่หมายถึงความตายสำหรับคนจำนวนมาก เมื่อการตายของสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังที่สุดจากสายเลือดสูงสุดที่อยู่ในหุบเขาสตาร์ดิวสิ้นสุดลง ร่างอันมหึมาของโนอาห์ก็เคลื่อนที่อย่างไร้สิ่งกีดขวางเพื่อช่วยเหลือนักรบและสัตว์อัญเชิญของเขาสู้กับมหาปราชญ์และปราชญ์ที่เหลือซึ่งตกอยู่ในสถานการณ์คับขันอยู่แล้ว โอ้วววว! หลังจากเรื่องทั้งหมดนี้สิ้นสุดลง... โนอาห์มีแผนสำหรับสิ่งที่เขาจะทำกับเหล่ามังกรในหุบเขาสตาร์ดิวที่ยืนอยู่บนดาวเคราะห์แห่งสายเลือดขนาดมหึมา ดาวเคราะห์ที่รวบรวมเหล่าผู้เชี่ยวชาญที่ทรงพลังจากสายเลือดสูงสุดเอาไว้! --- ในขณะที่กองกำลังของโนอาห์เคลื่อนพลเพื่อกวาดล้างศัตรูที่เหลืออยู่ภายในหุบเขาสตาร์ดิว พื้นที่ด้านนอกของภูมิภาคนี้ก็วุ่นวายโกลาหล เมื่อสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังจำนวนมากเข้าล้อมส่วนหนึ่งของรัศมี 1 ปีแสงที่โนอาห์กลืนกินเข้าไปทั้งหมดด้วย [อาณาจักรแห่งชีวิต] ของเขา สำหรับพวกเขา มันดูเหมือนบาเรียสีเขียวอมฟ้าที่ไม่อาจเจาะทะลุได้ ไม่ว่าพวกเขาจะโจมตีใส่แรงแค่ไหนก็ตาม! ใบหน้าของมหาปราชญ์จากเผ่าพยัคฆ์ขาวเคร่งขรึมลงขณะที่เขาพูดกับมหาปราชญ์และปราชญ์ที่อยู่รอบๆ "ข้อความสุดท้ายจากเจ้าชายเอ็บเนอร์บอกว่าสถานการณ์เลวร้ายกว่าที่เราคาดไว้ หากเราไม่รีบทำลายบาเรียนี้โดยเร็ว ข้าเกรงว่า..." "หยุดพูดจาเช่นนั้น! เรากำลังพูดถึงเจ้าชายเอ็บเนอร์อยู่นะ เขาบอกว่าศัตรูเป็นเพียงระดับมหาปราชญ์เท่านั้น เขาสามารถตรึงพวกมันไว้ได้จนกว่ามหาจักรพรรดิโอโดจะมาถึง" เสียงของมหาปราชญ์ถูกขัดจังหวะโดยหญิงสาวร่างอรชรที่มีหูจิ้งจอก ใบหน้าของนางเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจยามที่เอ่ยถึงเจ้าชาย! "ท่านโอโด... ท่านแน่ใจนะว่าข้อความถูกส่งไปถึงเขา—" ก่อนที่คำพูดของมหาปราชญ์จะจบลง กลิ่นอายที่ครอบงำก็พุ่งลงมาตรงหน้าพวกเขา ร่างในชุดคลุมสีขาวปรากฏตัวขึ้นอย่างไร้เสียงที่หน้าบาเรีย "ข้ามาแล้ว" วูบ! เมื่อสิ้นคำพูด ชุดคลุมสีขาวสะอาดตาที่คลุมร่างนี้ก็สะบัดไหวอย่างรุนแรง ขณะที่ร่างกายของเขาเปล่งประกายด้วยกาแล็กซีจำนวนมหาศาลที่ปรากฏออกมา! จำนวนของมันพุ่งทะลุเกินกว่า 5 หมื่นล้านกาแล็กซี ขณะที่ตัวตนนี้... คือระดับมหาจักรพรรดิ!