ตอนที่ 4392: สำรวจหุบเขา นั่นคือเหตุผลที่เสิ่นเหนียงบอกเย่เฉินว่าอย่าเพิ่งตื่นเต้นเร็วเกินไป เพราะมีมอนสเตอร์กำลังมามากกว่าครั้งก่อน “บ้าเอ๊ย ทำไมถึงมากันเยอะขนาดนี้?” เย่เฉินไม่คิดเลยว่าจะมีมอนสเตอร์มาเพิ่มอีก “ดูเหมือนพวกมันจะมาหลังได้ยินเสียงต่อสู้ของเจ้า” เสิ่นเหนียงพูดกับเย่เฉิน เพราะการต่อสู้ของเย่เฉินส่งเสียงดังไม่น้อย มันจึงดึงดูดความสนใจของพวกมอนสเตอร์เข้ามา “งั้นตอนนี้เราควรทำยังไง สู้ต่อหรือว่า...” จางเอินถามเย่เฉิน “เยอะขนาดนี้ บางทีการออกไปจากที่นี่อาจไม่ใช่เรื่องแย่” เย่เฉินตอบ เมื่อเห็นจำนวนศัตรูที่กำลังมุ่งหน้ามาที่นี่ เย่เฉินจึงตัดสินใจว่าหนีไปก่อนดีกว่า อย่างน้อยนั่นก็เป็นการตัดสินใจที่ดีที่สุดที่เย่เฉินทำได้ในตอนนี้ เย่เฉินพาเสิ่นเหนียงกับจางเอินออกไป เย่เฉินใช้ความสามารถในการวาร์ปของตน แล้วย้ายไปยังที่ปลอดภัยซึ่งอยู่ไม่ไกลจากตรงนั้น พวกมอนสเตอร์มาถึง แต่ไม่พบเย่เฉิน เมื่อไม่พบอะไรเลยในบริเวณนั้น สุดท้ายพวกมันก็จากไป “โชคดีจริงๆ” เย่เฉินรู้สึกดีใจกับความสามารถของตน มันช่วยชีวิตพวกเขาไว้ได้ “ตอนนี้เจ้าก็รู้แล้วใช่ไหมว่าเจ้าเป็นคนที่มีความสามารถยอดเยี่ยม” เสิ่นเหนียงพูดกับเย่เฉิน เสิ่นเหนียงควรรู้ว่าเย่เฉินมีความสามารถที่ไม่ธรรมดา “แน่นอน” เย่เฉินพยักหน้ารับคำของเสิ่นเหนียง “นี่แหละที่เจ้าหมายถึงว่า ความสามารถที่ข้ามีจะเป็นประโยชน์ใช่ไหม” ตอนนี้เย่เฉินเพิ่งจะเข้าใจและซึมซับความหมายที่เสิ่นเหนียงต้องการสื่อ “แน่นอน” เสิ่นเหนียงพยักหน้า ความสามารถของเย่เฉินนั้นยอดเยี่ยมจริงๆ และช่วยในการต่อสู้ได้มาก “นี่แหละที่เจ้าหมายถึงว่า ทักษะที่ข้ามีจะเป็นประโยชน์ใช่ไหม” เย่เฉินเพิ่งจะเข้าใจและซึมซับความหมายที่เสิ่นเหนียงต้องการสื่อ “แน่นอน นี่คือสิ่งที่ข้าหมายมาตั้งแต่แรก” เสิ่นเหนียงพยักหน้าให้เย่เฉิน ความสามารถของเย่เฉินนั้นยอดเยี่ยมจริงๆ ในที่แห่งนี้ การเคลื่อนไหวได้ตามใจด้วยความสามารถของตน นับว่าเป็นเรื่องที่ยอดเยี่ยมและไม่ธรรมดาอย่างยิ่ง “ดูเหมือนว่าข้าจะเหนื่อย ถ้ายังใช้พลังของตัวเองมากเกินไปต่อไป” เย่เฉินอาจจะหมดแรงจากการใช้ความสามารถในการวาร์ปมากเกินไป เขาต้องพาและรับประกันความปลอดภัยของเสิ่นเหนียงกับจางเอินให้ได้ “ถือซะว่านี่เป็นการฝึกก็แล้วกัน ไปเถอะ ไปดูให้รู้กัน เราจะเก็บแรงไว้ ดังนั้นการหลีกเลี่ยงพวกนักล่าเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดที่เราทำได้” จางเอินพูดกับเย่เฉิน “ถูกต้อง นี่เป็นสิ่งที่ดีมากที่จะทำ” เสิ่นเหนียงเห็นด้วยกับสิ่งที่จางเอินพูด “นี่เป็นสิ่งที่ดีมากที่จะทำ” เสิ่นเหนียงรู้สึกว่านี่เป็นเรื่องที่ดี เย่เฉินสามารถฝึกฝนและเพิ่มพลังของตนได้ “ข้ารู้สึกไม่ดีเลย” เย่เฉินรู้สึกไม่สบายใจเมื่อได้ยินแบบนั้น เย่เฉินอาจต้องพยายามอย่างหนัก “เจ้าอยากแข็งแกร่งขึ้นใช่ไหม?” เสิ่นเหนียงถามเย่เฉิน “แน่นอน” เย่เฉินตอบอย่างจริงจัง “ถ้าอย่างนั้นก็ทำให้ดี” เสิ่นเหนียงตอบ เสิ่นเหนียงบอกให้เย่เฉินทำให้เต็มที่ ตอนนี้เย่เฉินต้องทำให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ เขาต้องพยายามสุดความสามารถเพื่อให้แข็งแกร่งขึ้น “ถ้าเจ้าทำได้ดีที่สุด ข้าจะให้รางวัลเจ้าอย่างงดงาม” เสิ่นเหนียงกระซิบข้างหูเย่เฉิน ถ้าเย่เฉินทำได้ดีที่สุดเท่าที่ทำได้ เสิ่นเหนียงจะมอบรางวัลที่ดีที่สุดให้กับเขา เมื่อเย่เฉินได้ยินเรื่องของรางวัล เขาก็ตื่นเต้นจนแทบควบคุมอารมณ์ไม่อยู่ “เหอๆๆ” เย่เฉินดีใจมาก เขาตื่นเต้นสุดๆ กับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นในตอนนี้ “โอเค... งั้นมาเริ่มกันเลย” เย่เฉินจะทำมัน เขาค่อนข้างตื่นเต้นที่จะลงมือทำ เสิ่นเหนียงยิ้มออกมา นางรู้สึกยินดีเมื่อเห็นเย่เฉินตื่นเต้นขนาดนั้น ในเมื่อเย่เฉินตื่นเต้นมากขนาดนี้ เรื่องนี้ก็น่าจะไม่ยากเท่าไร ทั้งสามเริ่มเคลื่อนตัวต่อไป “แล้วเราจะไปไหนกัน?” เย่เฉินอยากรู้ว่าตอนนี้พวกเขาควรมุ่งหน้าไปทางไหน “ตามมาทางนี้” จางเอินบอกเย่เฉิน นางบอกให้เย่เฉินเริ่มตามมา “ได้ ไปทางนั้นกัน” เย่เฉินเดินตามหลังจางเอินไป เขาตามนางไปยังสถานที่แห่งหนึ่ง “ข้าไม่รู้แน่ชัดนัก บางทีที่นี่อาจจะเป็นที่ที่ถูกต้อง” จางเอินตอบอย่างลังเล นางรู้สึกว่านี่น่าจะเป็นสถานที่ที่ถูกต้อง “ไม่เป็นไร” เย่เฉินพูดกับจางเอิน เย่เฉินเองก็ไม่รู้มากนัก การช่วยเหลือของจางเอินจึงมีประโยชน์กับเขามาก เย่เฉินพร้อมกับหญิงสาวทั้งสองยังคงเคลื่อนตัวลึกเข้าไปต่อ หลังจากผ่านไปพักใหญ่ ทั้งเดินและหลบซ่อนจากพวกมอนสเตอร์ ในที่สุดเย่เฉิน เสิ่นเหนียง และจางเอินก็มาถึงที่แห่งหนึ่ง พวกเขามาหยุดอยู่หน้าหุบเขาแห่งหนึ่งในที่สุด “มีทางเข้าอยู่ตรงนั้น” เย่เฉินสังเกตเห็นว่ามีทางเข้าจริงๆ “ตรงไหน?” ทั้งสองคนต่างสงสัยในสิ่งที่เย่เฉินพูด เพราะความสงสัย พวกนางจึงตัดสินใจเข้าไปดู “ใช่จริงๆ มีทางอยู่ตรงนี้จริงๆ” เสิ่นเหนียงกับจางเอินมองไปแล้วก็เห็นทางหนึ่งปรากฏอยู่ตรงหน้า “เอายังไงต่อ สนใจจะลองเข้าไปไหม?” เย่เฉินถามทั้งสองคน เย่เฉินอยากรู้ว่าทั้งคู่สนใจหรือไม่ “ดูไม่น่าจะอันตราย ไปข้างในกันเถอะ” เสิ่นเหนียงไม่รู้สึกว่าข้างหน้ามีอันตราย ดังนั้นพวกเขาจึงสามารถเข้าไปได้ “ข้าจะนำทางให้พวกเจ้าเอง” เย่เฉินเป็นคนเดินนำอีกครั้ง เขาใช้สายตาสอดส่องดูว่าข้างหน้ามีอะไรอันตรายหรือไม่ ด้วยตาทิพย์ เย่เฉินมองเห็นทุกอย่าง ข้างหน้ามีเพียงพื้นที่ว่างเปล่า เย่เฉินยิ่งรู้สึกสงสัยมากขึ้นเรื่อยๆ ว่าสิ่งที่พวกเขากำลังตามหานั้นอยู่ที่นี่หรือไม่ เย่เฉินอยากรู้เรื่องนี้จริงๆ เย่เฉินพยายามมองไปข้างหน้าอย่างต่อเนื่อง แต่ทว่ายิ่งเข้าไปลึก พลังของตาทิพย์กลับยิ่งไม่อาจทะลุผ่านเข้าไปได้ “เจ้าเห็นอะไร?” เสิ่นเหนียงถามเย่เฉิน เสิ่นเหนียงอยากรู้ว่าเย่เฉินกำลังเห็นอะไรอยู่ตอนนี้ บางทีเขาอาจตอบได้ว่าเย่เฉินกำลังเห็นอะไรอยู่ “พูดตามตรง มันมืด” เย่เฉินตอบคำถามของเสิ่นเหนียง “มืด?” เสิ่นเหนียงถามเย่เฉิน เสิ่นเหนียงรู้สึกสงสัยว่าเย่เฉินหมายถึงอะไรที่ว่ามืด “ยิ่งข้ามองลึกเข้าไปเท่าไร ข้าก็ยิ่งเห็นแต่ความมืดมากขึ้นเท่านั้น” เย่เฉินกล่าว “อ้อ อย่างนั้นเอง” เสิ่นเหนียงน่าจะเข้าใจแล้วว่าเย่เฉินหมายถึงอะไร “งั้น...” เสิ่นเหนียงตัดสินใจใช้พลังของนาง “เจ้ากำลังจะทำอะไร?” เย่เฉินสงสัย เขาอยากรู้ว่าเสิ่นเหนียงกำลังจะทำอะไรในตอนนี้ “ข้าจะสร้างสิ่งที่จะอธิบายทางให้พวกเรา” เสิ่นเหนียงพูดกับเย่เฉิน เสิ่นเหนียงจะช่วยอธิบายทางให้พวกเขา “ยังไง?” เย่เฉินค่อนข้างสงสัยว่าเสิ่นเหนียงจะทำอะไรต่อไป เขาอยากรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อจากนี้ เสิ่นเหนียงดีดนิ้ว และทันทีที่นางดีดนิ้ว ฝูงนกแสงก็ปรากฏขึ้น แล้วพวกมันก็บินหายไป “พวกมันจะนำทางให้เจ้า” เสิ่นเหนียงเอ่ยกับเย่เฉิน นางบอกเย่เฉินว่านกพวกนั้นจะนำทางเขา “เข้าใจแล้ว” เย่เฉินเข้าใจและเดินตามพวกมันไป นกแสงที่เสิ่นเหนียงสร้างขึ้นมานั้นสมบูรณ์แบบมาก พวกมันช่วยได้หลายอย่าง และทำให้การเดินทางของเย่เฉินราบรื่นขึ้นมาก “ข้าไม่คิดว่าเจ้าจะทำอะไรแบบนี้ได้” เย่เฉินพูดกับเสิ่นเหนียง เสิ่นเหนียงมีพลังอยู่มากจริงๆ “นี่เป็นแค่ส่วนเล็กๆ ของพลังที่ข้ามี ข้ายังทำได้อีกเยอะ” เสิ่นเหนียงพูดกับเย่เฉิน นางยังมีอะไรให้ทำอีกมาก นางยังมีไพ่ตายซ่อนอยู่อีกมาก