บทที่ 1480 - เย่เฉิน ปะทะ ลั่วเทียน (2)

เผยแพร่เมื่อ 10 มี.ค. 2569 19:19

บทที่ 1480 - เย่เฉิน ปะทะ ลั่วเทียน (2) "เมื่อการประลองนี้เริ่มต้นขึ้น จะไม่มีใครสามารถหยุดมันได้ ลานประลองทั้งหมดจะถูกปกคลุมด้วยม่านพลัง เมื่อใดที่มีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งพ่ายแพ้ ม่านพลังจึงจะถูกทำลาย" หลี่หมินโฮอธิบายกฎของลานประลองเป็นตายแห่งนี้ ตราบใดที่ทั้งสองยังไม่รู้ผลแพ้ชนะ จะมีม่านพลังคอยปกป้องคนภายนอก นั่นหมายความว่าคนนอกจะไม่สามารถแทรกแซงการต่อสู้ระหว่างเย่เฉินและลั่วเทียนได้ เย่เฉินพยักหน้า ดังนั้นในระหว่างที่การต่อสู้ดำเนินอยู่ จะไม่มีใครสามารถเข้ามาแทรกแซงทั้งสองคนได้ เย่เฉินและลั่วเทียนสามารถต่อสู้ได้อย่างอิสระโดยไม่ต้องกังวลว่าจะมีคนอื่นเข้ามาแทรกแซงการต่อสู้ของพวกเขา "เมื่อม่านพลังถูกเปิดใช้งาน นั่นหมายความว่าการต่อสู้จะเริ่มขึ้นในไม่ช้า เจ้าเข้าใจหรือไม่?" หลี่หมินกล่าวกับเย่เฉินและลั่วเทียน ทันทีที่ม่านพลังถูกเปิดใช้งาน การประลองจะเริ่มขึ้นในทันที หลังจากแจ้งกฎกติกาเรียบร้อยแล้ว หลี่หมินก็ตัดสินใจออกจากสถานที่แห่งนี้ เขาปล่อยให้ทั้งสองต่อสู้กันได้ตามใจชอบ หลังจากหลี่หมินจากไป ภายในลานประลองเหลือเพียงเย่เฉินและลั่วเทียน ทั้งสองจ้องมองกันและกันรอคอยเวลาที่การต่อสู้จะเริ่มขึ้น ม่านพลังเริ่มทำงาน ม่านพลังขนาดมหึมาเริ่มก่อตัวและปกคลุมลานประลองเป็นตายเอาไว้ ม่านพลังที่ถูกเปิดใช้งานนั้นมีขนาดใหญ่และหนาแน่นมาก ดูเหมือนว่าไม่ใช่เรื่องง่ายที่ใครจะสามารถทำลายม่านพลังอันยิ่งใหญ่นี้ได้ คงต้องใช้เวลาไม่น้อยในการทำลายมัน เมื่อม่านพลังปกคลุมลานประลองจนมิด นั่นถือว่าการประลองได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว "เชิญก่อนเลย ข้าจะให้โอกาสเจ้าโจมตีก่อน 10 ครั้งก่อนที่ข้าจะจัดการเจ้า" ลั่วเทียนเปิดโอกาสให้เย่เฉินโจมตีก่อน เห็นได้ชัดว่าลั่วเทียนต้องการอวดความแข็งแกร่งของตนต่อหน้าทุกคนที่อยู่ในที่นี้ ซิงฮั่นพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ ดูเหมือนว่าลั่วเทียนกำลังพยายามแสดงให้เหล่าชนชั้นสูงเห็นว่าเขาคู่ควรกับการเป็นเจ้าสำนักนิกายยอดเขาเก้าเซียน ในฐานะเจ้าสำนักนิกายยอดเขาเก้าเซียน ลั่วเทียนจำเป็นต้องมีรากฐานและความแข็งแกร่งที่ยอดเยี่ยม และลั่วเทียนก็พยายามแสดงสิ่งนั้นให้ทุกคนในที่นี้ได้เห็น "ขอบคุณมากสำหรับโอกาสที่มอบให้ ถ้าอย่างนั้นข้าก็จะไม่เกรงใจล่ะนะ" เย่เฉินเพียงแค่ยิ้มเมื่อได้ยินสิ่งที่ลั่วเทียนพูด เย่เฉินไม่รู้ว่าลั่วเทียนนั้นเก่งกาจจริงหรือแค่กำลังพยายามสร้างภาพต่อหน้าทุกคนในที่นี้กันแน่ ในเมื่อลั่วเทียนมอบโอกาสให้เย่เฉินโจมตีก่อน เย่เฉินก็จะไม่พลาดโอกาสที่ลั่วเทียนมอบให้นี้ เย่เฉินก้าวไปข้างหน้าและเริ่มชกเข้าที่ท้องของลั่วเทียน เย่เฉินใช้พลังเพียง 10% ในการโจมตีลั่วเทียน เย่เฉินต้องการจะสนุก เย่เฉินจึงยังไม่ปิดฉากการต่อสู้นี้ในทันที "ปัง..." หมัดของเย่เฉินเข้าเป้าอย่างสมบูรณ์ มันปะทะเข้าที่ท้องของลั่วเทียน ลั่วเทียนคุกเข่าลงกับพื้นทันที ท้องของเขารู้สึกปวดร้าวและคลื่นไส้อย่างรุนแรง ราวกับว่าลั่วเทียนต้องการจะอาเจียนออกมา จากมุมปากของลั่วเทียนมีเลือดสดไหลออกมา เลือดสดนี้ไหลออกมาเพราะลั่วเทียนได้รับบาดเจ็บภายใน "อะไรกัน!!!" เหล่าเจ้าสำนักย่อย ศิษย์แกนกลาง และซิงฮั่นต่างตกตะลึงเมื่อเห็นลั่วเทียนคุกเข่าลงหลังจากรับหมัดของเย่เฉิน ผู้คนเริ่มสงสัยในสิ่งที่เกิดขึ้น พวกเขาสับสนกับสิ่งที่เพิ่งได้เห็น สิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้าเป็นสิ่งที่พวกเขาแทบไม่อยากจะเชื่อ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับเจ้าสำนักย่อยและซิงฮั่น พวกเขาตกใจที่เห็นลั่วเทียนคุกเข่าลงเมื่อรับการโจมตีจากเย่เฉิน "เกิดบ้าอะไรขึ้น ลั่วเทียนไม่ได้มีระดับการบ่มเพาะที่สูงมากแล้วหรอกหรือ ทำไมเขาถึงคุกเข่าลงได้เมื่อรับการโจมตีจากเย่เฉิน" ชินปี่เริ่มถามเจ้าสำนักย่อยคนอื่นๆ ที่อยู่รอบตัวเขา "ก็น่าจะเป็นอย่างนั้น ลั่วเทียนอยู่ในช่วงต้นของขอบเขตเทพจ้าว แข็งแกร่งของเขาควรจะใกล้เคียงกับพวกเรา แล้วเขาจะคุกเข่าลงด้วยการโจมตีเพียงเล็กน้อยได้อย่างไร" แม้แต่ทหารผ่านศึกผู้เจนจัดคนนี้ยังสับสนกับสิ่งที่เกิดขึ้น "แข็งแกร่งขนาดนี้ หนิงเสียฝึกฝนเขามาอย่างไรกันนะ?" โมชิยีนั่นสนใจเย่เฉินมากกว่า ความแข็งแกร่งของเย่เฉินนั้นสูงกว่าตอนที่แข่งขันเพื่อเป็นศิษย์แกนกลางอย่างแน่นอน แม้ว่าช่วงเวลาการแข่งขันจะผ่านไปเพียง 1 เดือน เย่เฉินจะแข็งแกร่งขึ้นขนาดนี้ได้อย่างไร นี่คือคำถามในใจของโมชิยี ความอยากรู้อยากเห็นนี้ทำให้เธอยิ่งสนใจเย่เฉินมากขึ้นไปอีก "ศิษย์น้องเย่เฉินยอดเยี่ยมจริงๆ เขาทําให้ลั่วเทียนคุกเข่าลงได้ด้วยหมัดเดียว!" เหล่าหญิงงามจากยอดเขาดอกบัวหยกต่างพากันส่งเสียงเชียร์เมื่อเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น ตอนนี้พวกนางทุกคนต่างพร้อมใจกันสนับสนุนให้เย่เฉินเอาชนะในการต่อสู้กับลั่วเทียน "ทำไมเจ้าถึงคุกเข่าแบบนั้นล่ะ?" เย่เฉินถามลั่วเทียน เขาถามว่าทำไมลั่วเทียนถึงคุกเข่าลงเช่นนั้น คำพูดของเย่เฉินอาจจะสั้นมาก แต่มันทำให้ลั่วเทียนรู้สึกอับอายเป็นอย่างยิ่ง ทั้งที่ก่อนหน้านี้ลั่วเทียนอวดดีมากเมื่อเผชิญหน้ากับเย่เฉิน แต่ตอนนี้เขากลับถูกทำให้คุกเข่าต่อหน้าเย่เฉิน "ข้าก็แค่ต้องการทำให้เจ้าดูเก่งขึ้น ครั้งนี้จะไม่เกิดขึ้นอีกแน่นอน" ลั่วเทียนพยุงตัวลุกขึ้น เขาลุกขึ้นราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับเขา ลั่วเทียนอดทนต่อความเจ็บปวด เขาพยายามรักษาหน้าของตนที่เสียไป หากลั่วเทียนไม่ลุกขึ้น ก็เป็นที่แน่นอนว่าผู้คนจะมองเขาในแง่ไม่ดี ลั่วเทียนคือใคร เขาคือศิษย์สายตรงของซิงฮั่น หากลั่วเทียนพ่ายแพ้ นั่นย่อมเป็นความอัปยศสำหรับซิงฮั่นอย่างแน่นอน "ดี ครั้ังที่หนึ่ง งั้นข้าก็ยังเหลืออีก 9 ครั้ง จงเตรียมตัวให้ดี" เย่เฉินกล่าวกับลั่วเทียน เขาบอกลั่วเทียนว่าเขายังเหลือการโจมตีอีกเก้าครั้ง ลั่วเทียนกัดฟันกรอด เขาไม่สามารถถอนคำพูดได้ เพราะนั่นอาจทำให้ลั่วเทียนต้องอับอายขายหน้ายิ่งกว่าเดิม ลั่วเทียนรู้สึกเสียใจกับการตัดสินใจของตนเองเมื่อครู่ ตอนนี้ในเมื่อเขาไม่สามารถแก้แค้นเย่เฉินได้ เขาก็ต้องทนรับการโจมตีอีก 9 ครั้งจากเย่เฉินให้ได้ เย่เฉินยิ้มอย่างชั่วร้าย เขาแทบรอไม่ไหวที่จะสนุกกับลั่วเทียน เย่เฉินจะทำให้ลั่วเทียนต้องคลานอยู่แทบเท้าผู้ชมที่นี่อย่างแน่นอน และเมื่อถึงตอนนั้น ลั่วเทียนก็คงไม่กล้าที่จะไปยุ่งกับมู่เสวี่ยอิงอีกต่อไป "เตรียมตัวให้ดี หมัดที่สองกำลังจะมา" เย่เฉินบอกลั่วเทียนว่าหมัดที่สองกำลังมาถึง ลั่วเทียนไม่อยากเล่นสนุกอีกต่อไป เขาห่อหุ้มร่างกายด้วยเกราะวายุ เพื่อที่จะสามารถป้องกันการโจมตีของเย่เฉินได้ "แค่ก..." ลั่วเทียนถูกเย่เฉินซัดอย่างแรงจนตัวเขากระเด็นไปไกลหลายร้อยเมตรอัดเข้ากับม่านพลัง หมัดในครั้งนี้ของเย่เฉินหนักหน่วงกว่าครั้งก่อนมาก มันส่งร่างของลั่วเทียนให้กระเด็นออกไป เหล่าผู้ชมต่างตกตะลึงอีกครั้งเมื่อเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น พวกเขาทุกคนต่างตกใจกับการกระทำของเย่เฉินที่โจมตีลั่วเทียน ลั่วเทียนได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการโจมตีสองครั้งของเย่เฉินแล้ว หากปล่อยให้เป็นเช่นนี้ต่อไป ลั่วเทียนจะต้องพ่ายแพ้ให้กับเย่เฉินในไม่ช้าอย่างแน่นอน "เทียน อย่าเล่นสนุกอีกเลย รีบจัดการเจ้าหมอนั่นซะเดี๋ยวนี้!" ชินปี่ตะโกนใส่ลั่วเทียน เขาบอกลั่วเทียนว่าอย่ามัวเล่นเมื่อเผชิญหน้ากับเย่เฉิน ชินปี่รู้สึกเวทนาเมื่อเห็นลั่วเทียนตกเป็นเหยื่อความรุนแรงของเย่เฉิน ศิษย์สายตรงของเจ้าสำนักจะพ่ายแพ้ให้กับศิษย์แกนกลางหน้าใหม่อย่างเย่เฉินได้อย่างไรกัน

React

พูดคุย