บทที่ 2326 หนิงอี้ถูกตระกูลโก่วลอบโจมตี

เผยแพร่เมื่อ 10 มี.ค. 2569 19:22

บทที่ 2326 หนิงอี้ถูกตระกูลโก่วลอบโจมตี ในขณะเดียวกัน ณ อีกสถานที่หนึ่ง หนิงอี้กำลังเดินทางกลับ ซึ่งต้องใช้เวลานานกว่าที่นางจะกลับไปถึงตระกูลของนางได้ ด้วยเหตุที่ตระกูลของหนิงอี้นั้นซ่อนเร้นอย่างมิดชิด การจะเดินทางกลับไปจึงต้องใช้เวลานานมาก “ในที่สุดข้าก็จะถึงบ้านแล้ว” หนิงอี้รู้สึกมีความสุขยิ่งนัก ในที่สุดนางก็ใกล้จะถึงตระกูลแล้ว นางอดใจรอไม่ไหวที่จะแสดงสิ่งที่นางได้รับมา ทุกคนจะต้องประหลาดใจกับสิ่งที่นางนำกลับไปอย่างแน่นอน ขณะที่หนิงอี้กำลังจะเดินทางกลับถึงตระกูล จู่ๆ นางก็รู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่าง นางสัมผัสได้ว่าบรรยากาศรอบตัวนั้นแปลกพิกล “สถานที่แห่งนี้มีบางอย่างไม่ชอบมาพากล” หนิงอี้สังเกตเห็นสิ่งผิดปกติ นางสัมผัสได้ถึงเล่ห์กลที่กำลังเกิดขึ้นในที่แห่งนี้ หนิงอี้เพิ่มความระมัดระวังมากขึ้น นางเข้าสู่โหมดต่อสู้พร้อมรับมือกับศัตรูที่อาจจะจู่โจมเข้ามา “ซ่า...” เสียงเบาๆ เริ่มดังขึ้น มันเป็นเสียงที่แผ่วเบามาก แต่หนิงอี้ก็สามารถได้ยินได้อย่างชัดเจน “ใคร?” หนิงอี้เอ่ยขึ้น นางตระหนักได้ว่ามีคนกำลังติดตามนางมา “วูบ...” คนกลุ่มหนึ่งปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าหนิงอี้ พวกเขาปรากฏตัวออกมาและล้อมหนิงอี้เอาไว้ “แย่แล้ว ข้าถูกล้อม” หนิงอี้ตกอยู่ในวงล้อม นางไม่มีหนทางที่จะหลบหนีหรือออกไปจากสถานที่แห่งนี้ได้เลย “พวกเจ้าเป็นใคร” หนิงอี้พยายามรักษาความสงบ ในสถานการณ์เช่นนี้ นางต้องไม่แสดงความอ่อนแอต่อหน้าศัตรู “ลืมข้าไปแล้วงั้นหรือ” ชายผู้หนึ่งปรากฏตัวขึ้น เขาปรากฏตัวต่อหน้าหนิงอี้ หนิงอี้สะดุ้งโหยง นางย่อมจำได้ดีว่าชายผู้นี้คือใคร เขาคือ โก่วเมิ่งหม่า บิดาของโก่วเหยียนเหอ “เจ้ามาทำอะไรที่นี่” หนิงอี้ถามโก่วเมิ่งหม่า “ข้ามาหาเจ้าและแน่นอนว่าเพื่อสร้างความหายนะ” โก่วเมิ่งหม่ากล่าวกับหนิงอี้ “เจ้า...” หนิงอี้เริ่มตึงเครียดเมื่อได้ยินสิ่งที่โก่วเมิ่งหม่าพูด นางรู้สึกถึงลางร้ายเมื่อได้ยินถ้อยคำเหล่านั้น โก่วเมิ่งหม่านั้นแข็งแกร่ง หากเขาต้องการสร้างปัญหาให้กับตระกูลของหนิงอี้ เขาก็สามารถทำได้อย่างง่ายดาย “บอกข้ามา คนที่ฆ่าเหยียนเหออยู่ที่ไหน” โก่วเมิ่งหม่าถามหนิงอี้ “ข้าไม่รู้” หนิงอี้ตอบโก่วเมิ่งหม่า นางไม่อยากตอบคำถามของโก่วเมิ่งหม่า นางกำลังปกป้องเย่เฉินไม่ให้ถูกค้นพบ “น่าเสียดาย ถ้าเจ้าไม่ยอมตอบ ก็คงมีเพียงวิธีเดียวที่จะทำให้เจ้าพูดได้ จับตัวนางมา!” โก่วเมิ่งหม่าออกคำสั่งให้จับตัวหนิงอี้ เหล่าสมาชิกตระกูลโก่วล้อมหนิงอี้ไว้ พวกเขาทั้งหมดรุมเข้าจู่โจมหนิงอี้ในทันที “อย่าได้ดูถูกข้า” หนิงอี้กล่าวกับศัตรู นางเตือนพวกมันว่านางไม่ใช่คู่ต่อสู้ที่ควรค่าแก่การประมาท หนิงอี้ปลดปล่อยพลังของตนออกมา พลังแห่งเพลิงหงส์อัคคีปรากฏขึ้นและเริ่มแผดเผาทุกคนที่พยายามเข้าใกล้ตัวนาง “เพลิงหงส์อัคคี?” โก่วเมิ่งหม่าตกตะลึงเมื่อเห็นว่าหนิงอี้ครอบครองเพลิงหงส์อัคคี สิ่งนี้เป็นมรดกอันยิ่งใหญ่ล้ำค่า “น่าสนใจจริงๆ ในระหว่างทางเจ้าได้รับเพลิงหงส์อัคคีมางั้นรึ ถ้าอย่างนั้นเจ้าก็มีค่ามาก ข้าจะจับเจ้ามาเป็นหุ่นเชิดเสีย มันน่าจะมีประโยชน์มากกว่า” โก่วเมิ่งหม่ากล่าวกับหนิงอี้ เขาต้องการเปลี่ยนหนิงอี้ให้เป็นหุ่นเชิดที่ใช้งานได้ พลังของเพลิงหงส์อัคคีนั้นรุนแรงมากและสามารถเป็นอาวุธที่น่าสะพรึงกลัวให้กับตระกูลโก่วได้ “อย่าเพิ่งฆ่านาง นางสามารถเป็นอาวุธชั้นยอดให้กับพวกเราทุกคนได้” โก่วเมิ่งหม่าออกคำสั่ง หนิงอี้เริ่มเปิดฉากโจมตี นางเข้าปะทะกับสมาชิกตระกูลโก่วและเริ่มสังหารพวกมันทีละคน สมาชิกตระกูลโก่วไม่สามารถรับมือกับหนิงอี้ได้ พลังของหนิงอี้ในตอนนี้เหนือกว่าพวกมันมาก จึงเป็นเรื่องยากที่จะจับตัวนาง การขัดขืนของหนิงอี้นั้นดุเดือดมาก นางต่อสู้อย่างสุดกำลัง เพลิงหงส์อัคคีแผดเผาศัตรู พลังทำลายล้างของมันสามารถเผาผลาญศัตรูจากตระกูลโก่วได้อย่างง่ายดาย โก่วเมิ่งหม้ามองดูคนของตนที่กำลังต่อสู้กับหนิงอี้ กองกำลังทั้งหมดของเขาไม่สามารถรับมือกับนางได้เลย “ไร้ประโยชน์ ดูท่าข้าคงต้องลงมือด้วยตัวเอง” โก่วเมิ่งหม่าต้องลงมือจัดการด้วยตนเอง เรื่องนี้ต้องได้รับการสะสางโดยเขาโดยทันที ฝ่ามือของโก่วเมิ่งหม้าถูกปกคลุมไปด้วยสายฟ้า รวมถึงขาของเขาด้วย โก่วเมิ่งหม้าใช้ย่างก้าวสายฟ้าพุ่งเข้าจู่โจมหนิงอี้ หนิงอี้จดจ่ออยู่กับการต่อสู้กับศัตรูรอบข้าง นางไม่ทันสังเกตว่าโก่วเมิ่งหม่ากำลังพุ่งเข้ามาลอบโจมตี “ปัง!” การลอบโจมตีจากด้านหลังกระแทกเข้าที่หนิงอี้โดยตรง “อ๊าก...” หนิงอี้กรีดร้อง ร่างของนางกระเด็นไปไกลหลายไมล์จากการลอบโจมตีของโก่วเมิ่งหม่า หนิงอี้พยายามยันกายลุกขึ้น มีเลือดไหลออกมาจากมุมปาก ดูเหมือนว่านางจะได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการโจมตีของโก่วเมิ่งหม่า “ตาแก่ชั่วช้า” หนิงอี้สบถใส่โก่วเมิ่งหม่า “ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า” โก่วเมิ่งหม่าหัวเราะเยาะเมื่อได้ยินเสียงคำรามของหนิงอี้ “เจ้ามันอ่อนแอเกินไป เจ้าควรจะรู้ว่าศัตรูกำลังจ้องเล่นงานเจ้าอยู่” โก่วเมิ่งหม่ากล่าวกับหนิงอี้ โลกใบนี้มันโหดร้าย นั่นคือเหตุผลที่โก่วเมิ่งหม่าจะแสดงให้เห็นว่าโลกนี้โหดร้ายเพียงใดต่อหนิงอี้ พูดตามตรง หนิงอี้รู้สึกโกรธเคืองกับเรื่องนี้มาก นางหงุดหงิดที่ต้องมาโดนโจมตีจากโก่วเมิ่งหม่า “แย่แล้ว อาการบาดเจ็บของข้าสาหัสเกินไป การโจมตีของตาแก่นี่รุนแรงเกินไป” หนิงอี้กำลังประสบปัญหา บาดแผลบนร่างกายของนางรุนแรงมาก หากฝืนสู้ต่อไปในสถานการณ์เช่นนี้ หนิงอี้คงยากที่จะเอาชนะ หนิงอี้ถูกล้อมไว้อีกครั้ง โก่วเมิ่งหม่าคาดการณ์ไว้แล้วว่าหนิงอี้จะทำอย่างไร แม่นางน้อยผู้นี้ต้องพยายามหลบหนีไปจากที่นี่อย่างแน่นอน หนิงอี้มองไปรอบๆ ครั้งนี้ไม่มีหนทางให้หนีจากที่นี่ได้จริงๆ “ข้าควรทำอย่างไรดี” หนิงอี้พยายามหลับตาลงและใช้ความคิด “ดูท่าเจ้าจะสิ้นหวังแล้วสินะ เช่นนี้ก็ง่ายหน่อย” โก่วเมิ่งหม้ามองหนิงอี้ที่กำลังหมดหนทาง ซึ่งจะช่วยให้เขาจับตัวนางได้ง่ายขึ้น หนิงอี้คิดทบทวน ในที่สุดนางก็พบวิธีรับมือกับโก่วเมิ่งหม่า “อาณาเขตปักษาเพลิง!” หนิงอี้ตัดสินใจกางอาณาเขต เมื่อหนิงอี้ทำเช่นนั้น เปลวเพลิงก็เริ่มพวยพุ่งออกมาจากทุกทิศทาง เปลวเพลิงเหล่านี้ขยายวงกว้างออกไปอย่างรวดเร็ว หนิงอี้นั้นบ้าบิ่นเกินไป นางทำเรื่องที่คลุ้มคลั่งและไม่สมเหตุสมผลเช่นนี้ได้อย่างไร การกางอาณาเขตเช่นนี้เป็นสิ่งที่เสี่ยงอันตรายอย่างยิ่ง ยิ่งในสภาพร่างกายที่บาดเจ็บของหนิงอี้ การกางอาณาเขตย่อมสร้างภาระให้กับร่างกายของนางเป็นเท่าตัว “บัดซบ! ยัยเด็กคนนี้” โก่วเมิ่งหม่ารู้สึกรำคาญใจที่หนิงอี้กางอาณาเขตออกมา ซึ่งแน่นอนว่ามันจะทำให้เขาจับตัวนางได้ยากขึ้น ความร้อนรอบตัวสูงขึ้นอย่างฉับพลัน ผู้คนที่อยู่ใกล้หนิงอี้ที่สุดถูกเผาไหม้จนกลายเป็นเถ้าถ่านในพริบตา “ถอยไป!” โก่วเมิ่งหม่าสั่งให้กองกำลังของเขาถอยออกมา นี่ไม่ใช่เวลาที่จะมาสูญเสียไพร่พล โก่วเมิ่งหม่าจึงสั่งให้ทุกคนถอยออกไปเดี๋ยวนี้

React

พูดคุย