ตอนที่ 1973 ท้าทายแหล่งความมั่งคั่งของคุณชายน้อยผู้ร่ำรวย (1)

เผยแพร่เมื่อ 10 มี.ค. 2569 19:21

ตอนที่ 1973 ท้าทายแหล่งความมั่งคั่งของคุณชายน้อยผู้ร่ำรวย (1) “เจ้าไม่รู้จักนางดีพอ ดังนั้นหยุดพูดจาไร้สาระใส่เทพธิดาของพวกเราเสียที” หลงเฉาหลินกล่าวกับเย่เฉิน เขาบอกว่าเย่เฉินไม่รู้ว่าอวี้ถิงเป็นใคร “ในสายตาของพวกเจ้า นางเป็นคนอย่างไรกันแน่?” เย่เฉินถามหลงเฉาหลิน “นางเป็นคนดี เจ้าคงไม่เข้าใจหรอก” หลงเฉาหลินกล่าวกับเย่เฉิน อวี้ถิงเป็นคนดี ในสายตาของหลงเฉาหลิน นางเป็นคนที่จิตใจดีและเอาใจใส่ผู้อื่น “ฮ่าฮ่าฮ่า” เย่เฉินหัวเราะเสียงดังเมื่อได้ยินเช่นนั้น บอกตามตรงเขาอดขำไม่ได้เมื่อได้ยินวิธีที่หลงเฉาหลินบรรยายถึงอวี้ถิง “บัดซบ! เจ้าหัวเราะอะไรวะ” หลงเฉาหลิน, โฮ่วถังเหมิง, กู่เวิ่งซา และเผิงฉง รู้สึกหงุดหงิดเมื่อเห็นเย่เฉินหัวเราะเยาะอวี้ถิง สำหรับพวกเขา สิ่งที่เย่เฉินทำถือเป็นการดูหมิ่น “พวกเจ้าช่างตลกสิ้นดี ดูเหมือนพวกเจ้าจะเพิ่งรู้จักนาง ดังนั้นจึงไม่แปลกที่พวกเจ้าจะไม่รู้ว่าตัวตนที่แท้จริงของนางคือใคร” เย่เฉินกล่าวกับหลงเฉาหลิน, โฮ่วถังเหมิง, กู่เวิ่งซา และเผิงฉง หลงเฉาหลิน, โฮ่วถังเหมิง, กู่เวิ่งซา และเผิงฉง ต่างหัวเสียเมื่อได้ยินเช่นนั้น ราวกับว่าเย่เฉินรู้จักอวี้ถิงมานานแล้ว “อย่าไปฟังมันเลย มันก็แค่คนชั้นต่ำ” อวี้ถิงกล่าวกับเย่เฉิน อวี้ถิงเริ่มรู้สึกถึงภัยคุกคามเมื่อได้ยินคำพูดของเย่เฉิน เป็นที่ชัดเจนว่าคำพูดของเย่เฉินสามารถคุกคามและทำลายแผนการที่วางไว้อย่างดีทั้งหมดของนางได้ อวี้ถิงจะไม่ปล่อยให้เย่เฉินเข้ามาขัดขวางแผนการของนาง ไม่ว่าจะด้วยวิธีใด เย่เฉินต้องแน่ใจว่าทุกอย่างดำเนินไปอย่างราบรื่นโดยไม่มีสะดุด “ที่แท้ก็มาจากตระกูลชั้นต่ำ ข้านึกว่าเป็นคุณชายจากตระกูลชนชั้นสูงเสียอีก” เมื่อได้ยินดังนั้น หลงเฉาหลิน, โฮ่วถังเหมิง, กู่เวิ่งซา และเผิงฉง ก็เริ่มดูถูกเย่เฉิน “ถึงแม้เขาจะมาจากตระกูลชั้นต่ำ แต่เขายังดูหล่อเหลามาก อา... ทำไมถึงได้มีผู้ชายที่หล่อเหลาขนาดนี้กันนะ” เหล่าสตรีต่างหลงใหลในตัวเย่เฉิน ตอนนี้พวกนางไม่สนพื้นเพของเย่เฉินอีกต่อไป พวกนางสนใจเพียงชายหนุ่มรูปงามตรงหน้า พวกนางอยากจะกลืนกินชายหนุ่มผู้นี้เข้าไปเสียเดี๋ยวนี้ พวกนางอยากจะเข้าไปจุมพิตเย่เฉินที่ทั้งรูปงามและมีเสน่ห์ดึงดูดใจอย่างแรงกล้าโดยตรง “ถ้าข้ามาจากตระกูลชั้นต่ำ อย่างนั้นพวกเจ้าก็คงมาจากตระกูลที่ไม่มีหัวนอนปลายเท้ากระมัง” เย่เฉินกล่าวกับหลงเฉาหลิน, โฮ่วถังเหมิง, กู่เวิ่งซา และเผิงฉง “ว่าไงนะ?!” หลงเฉาหลิน, โฮ่วถังเหมิง, กู่เวิ่งซา และเผิงฉง รู้สึกอัปยศอดสูเมื่อได้ยินสิ่งที่เย่เฉินพูด สิ่งที่เย่เฉินทำทำให้พวกเขาโกรธแค้นและอยากจะกำจัดเย่เฉินทิ้งเสีย “เจ้าเบื่อโลกแล้วหรือไง?” โฮ่วถังเหมิงกล่าวกับเย่เฉิน เขาโกรธจัดเมื่อได้ยินคำพูดของเย่เฉิน “ดูท่าเจ้าคงอยากโดนเผาทั้งเป็นในเตาหลอมสินะ” กู่เวิ่งซากล่าวกับเย่เฉิน ชายทุกคนที่อยู่ข้างกายอวี้ถิงต่างโกรธแค้นเย่เฉิน เห็นได้ชัดว่าเย่เฉินได้ยั่วยุโทสะของคุณชายผู้ร่ำรวยและมีอิทธิพลเหล่านี้แล้ว “พวกเจ้าโกรธงั้นหรือ? พวกเจ้าควรจะไปโกรธคนที่ยืนอยู่ข้างๆ พวกเจ้านั่นต่างหาก” เย่เฉินกล่าวกับหลงเฉาหลิน, โฮ่วถังเหมิง, กู่เวิ่งซา และเผิงฉง “เจ้า...” หลงเฉาหลิน, โฮ่วถังเหมิง, กู่เวิ่งซา และเผิงฉง ยิ่งโกรธจัดเมื่อฟังคำพูดของเย่เฉิน พวกเขาทั้งหมดรู้สึกโกรธเมื่อเทพธิดาในดวงใจถูกเย่เฉินล่วงเกิน อวี้ถิงได้แต่ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน ดูเหมือนนางจะรำคาญเมื่อเห็นสิ่งที่เย่เฉินพูด บอกตามตรงเย่เฉินฉลาดเกินไป ทำให้อวี้ถิงรู้สึกจนมุม “ดูท่าเจ้าจะหาเรื่องใส่ตัวจริงๆ งั้นให้พวกเราแสดงพลังที่แท้จริงให้เจ้าเห็นหน่อยเป็นไง” หลงเฉาหลิน, โฮ่วถังเหมิง, กู่เวิ่งซา และเผิงฉง ไม่ยอมรับ พวกเขาตั้งใจจะลงมือกับเย่เฉิน “เดี๋ยวสิ” เมื่อเห็นหลงเฉาหลิน, โฮ่วถังเหมิง, กู่เวิ่งซา และเผิงฉง กำลังจะบุกเข้ามา เย่เฉินก็หยุดพวกเขาไว้ “อะไรอีกล่ะ กลัวแล้วหรือไง?” หลงเฉาหลินกล่าวกับเย่เฉิน “ข้าไม่ได้กลัว ข้าแค่ไม่อยากสู้ มันจะทำให้เกิดความวุ่นวายในงานแบบนี้” เย่เฉินกล่าวกับหลงเฉาหลิน, โฮ่วถังเหมิง, กู่เวิ่งซา และเผิงฉง ในเมื่อตอนนี้กำลังมีการจัดงานแข่งขันอยู่ พวกเขาก็ไม่สามารถทำอะไรที่อาจก่อให้เกิดความเสียหายต่อการแข่งขันได้ “ก็แค่บอกมาเถอะว่าเจ้ากลัว” เผิงฉงกล่าวหาว่าเย่เฉินกำลังหวาดกลัว “ข้าไม่เคยกลัวพวกเจ้า ในเมื่อพวกเจ้าบอกว่าข้ามาจากตระกูลชั้นต่ำ กล้าลองมาเปรียบเทียบสิ่งที่พวกเจ้ามีดูไหมล่ะ?” เย่เฉินกล่าวกับหลงเฉาหลิน, โฮ่วถังเหมิง, กู่เวิ่งซา และเผิงฉง หลงเฉาหลิน, โฮ่วถังเหมิง, กู่เวิ่งซา และเผิงฉง มองหน้ากัน นี่เป็นโอกาสที่เหมาะสมที่สุดที่พวกเขาจะทำให้เย่เฉินต้องขายหน้า ในสถาบันแห่งนี้ หลงเฉาหลิน, โฮ่วถังเหมิง, กู่เวิ่งซา และเผิงฉง ถือได้ว่าเป็นคนร่ำรวย พวกเขามีทรัพยากรและมรดกตกทอดที่ยอดเยี่ยม ไม่มีคนโง่ที่ไหนอยากจะมาโต้เถียงกับพวกเขาเรื่องความมั่งคั่งหรอก “เจ้าพร้อมจะถูกทำให้ขายหน้าหรือยังล่ะ?” หลงเฉาหลินกล่าวกับเย่เฉิน เขาเชื่อมั่นในความมั่งคั่งของตนเองมาก นี่คือคุณชายหลง แน่นอนว่าเขามีความมั่งคั่งมหาศาล เป็นไปไม่ได้ที่คุณชายจะมีความมั่งคั่งน้อยกว่าตระกูลชั้นต่ำพวกนั้น “โชคดีที่มันไม่สู้ ถ้าเป็นอย่างนั้น พวกเขาก็มีโอกาสชนะสูงมาก” โชคดีที่เย่เฉินไม่รับคำท้าสู้ ไม่เช่นนั้นโอกาสชนะของพวกเขาคงไม่มากนัก อวี้ถิงมั่นใจในพลังของตนเอง แต่โชคร้ายที่นางขาดความมั่นใจในความสามารถของหลงเฉาหลิน, โฮ่วถังเหมิง, กู่เวิ่งซา และเผิงฉง ความสามารถของทั้งสี่คนยังต่ำกว่านาง หากต้องสู้กันจริงๆ พวกเขาอาจจะเจอปัญหาเล็กน้อย “เชิญ... แสดงให้ข้าเห็นทีว่าพวกเจ้ามีอะไรบ้าง” เย่เฉินขอให้หลงเฉาหลินแสดงสมบัติที่เขามี “จงดูให้ดีล่ะ” หลงเฉาหลินหยิบสมบัติล้ำค่าบางส่วนที่เขามีออกมาทันที เขาอวดคอลเลกชันที่ดีที่สุดที่เขามี “นั่นมัน...?” ทุกคนตกตะลึงทันทีเมื่อเห็นสมบัติล้ำค่าที่หลงเฉาหลินนำออกมา เห็นได้ชัดว่ามันเป็นสมบัติระดับแปด เรียกได้ว่าเป็นอาวุธที่ยอดเยี่ยมมาก “มันคือดาบดูดเลือดและรองเท้าน้ำจาง!” ทุกคนต่างตกใจเมื่อเห็นสิ่งที่หลงเฉาหลินนำออกมา สมบัติที่เขานำออกมาเรียกได้ว่าอยู่ในระดับที่สูงมาก “ตอนนี้ยอมแพ้ก็ยังไม่สายนะ” หลงเฉาหลินกล่าวกับเย่เฉิน เขาบอกว่าตอนนี้ยอมแพ้ก็ยังไม่สาย “นี่คือทั้งหมดที่เจ้ามีงั้นหรือ? เจ้าเป็นคุณชายจากตระกูลผู้ร่ำรวยจริงหรือเปล่าเนี่ย?” เย่เฉินถามหลงเฉาหลินเกี่ยวกับสมบัติที่เขามี “ห่ะ????” ทุกคนตกตะลึงเมื่อได้ฟังสิ่งที่เย่เฉินพูด บอกตามตรงพวกเขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเย่เฉินจะกล้าพูดเช่นนั้น เย่เฉินช่างกล้าหาญมากที่เยาะเย้ยสมบัติล้ำค่าที่หลงเฉาหลินเพิ่งนำออกมา แม้ว่าพวกมันจะเป็นของดีที่หายากและน่าเกรงขามก็ตาม ศิษย์ที่นี่ส่วนใหญ่ใช้อาวุธระดับหกและเจ็ด คนที่มีอาวุธระดับแปดต้องมีพื้นเพมาจากตระกูลที่ดีแน่นอน และในตอนนี้ หลงเฉาหลินนำสมบัติระดับแปดออกมาถึงสี่ชิ้น สิ่งที่เขากำลังทำอยู่เปรียบได้กับการโยนถั่วเล่น “เจ้ามันโง่หรือไง ถ้าเจ้าแน่จริงก็มาสู้กันไปเลย ไม่ต้องมาอวดรวยหรอก ถ้าเจ้าไม่มีสมบัติระดับสูงกว่านี้ ยอมแพ้ตอนนี้คือทางเลือกที่ดีที่สุดแล้ว” หลงเฉาหลินกล่าวกับเย่เฉิน หลงเฉาหลินบอกว่าเย่เฉินโง่ เย่เฉินอาจจะไม่สามารถสู้กับความมั่งคั่งของเขาได้จึงแกล้งทำตัวโง่เขลา หลงเฉาหลินนำทุกอย่างที่เขามีออกมาโชว์ทันที มันน่าจะเพียงพอที่จะทำให้เย่เฉินไม่กล้าขยับตัวไปไหน “จงสัมผัสดูซะ คนจนอย่างเจ้าจะกล้าท้าทายพวกเราได้อย่างไร” หลงเฉาหลินกล่าวกับเย่เฉิน

React

พูดคุย