"เย่เฉิน" หลิงอินกล่าวเรียกเย่เฉินด้วยแววตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรัก

เผยแพร่เมื่อ 10 มี.ค. 2569 19:21

"เย่เฉิน" หลิงอินกล่าวเรียกเย่เฉินด้วยแววตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรัก "มีอะไรอย่างนั้นหรือ?" เย่เฉินตอบรับพร้อมกับถามหลิงอินว่านางต้องการสิ่งใด ในตอนนี้หลิงอินดูยั่วยวนไม่น้อย ดูเหมือนว่านางจะดีขึ้นกว่าแต่ก่อนมาก "จูบข้าสิ" หลิงอินเอ่ยคำร้องขอที่แปลกประหลาดกับเย่เฉิน นางบอกให้เขาจูบนาง "นั่นคือคำขอของเจ้าสินะ งั้นข้าจะจัดให้" เย่เฉินเอื้อมมือไปเชยคางหลิงอิน เขาโน้มใบหน้านางเข้ามาใกล้แล้วเริ่มประทับจูบลงไป หลิงอินหลับตาลง นางพร้อมแล้วที่จะรับจูบจากเย่เฉิน เย่เฉินไม่คิดจะยับยั้งชั่งใจอีกต่อไป เขาไม่รั้งรอเลยแม้แต่น้อยในยามที่จูบหลิงอิน "จุ๊บ" ทั้งสองจูบกัน ทั้งคู่จูบกันอย่างเร่าร้อนตามประสาผู้ใหญ่ หลิงอินดูเหมือนจะมีทักษะไม่น้อย ประสบการณ์และเทคนิคทั้งหมดของนางล้วนได้รับการถ่ายทอดมาจากซูเมิ่งซิน ซูเมิ่งซินมอบทุกสิ่งที่นางเคยทำกับเย่เฉินให้นาง นางมอบทั้งความรู้และประสบการณ์ให้แก่หลิงอิน เพื่อที่หลิงอินจะได้สามารถรับมือกับเย่เฉินได้ โดยตระหนักดีว่าเย่เฉินนั้นเป็นคนที่แข็งแกร่งและไม่ใช่คนที่จะพ่ายแพ้ให้กับใครเพียงคนเดียวได้โดยง่าย ต่อให้พวกนางทั้งหมดร่วมมือกัน โอกาสที่จะชนะเย่เฉินนั้นก็น้อยเสียยิ่งกว่าน้อย หรือเรียกได้ว่ายากเย็นแสนเข็ญนักที่พวกนางจะเอาชนะเย่เฉินได้ "อืม..." หลิงอินทนไม่ไหวอีกต่อไป นางต้านทานสิ่งที่เย่เฉินกำลังทำอยู่ไม่ได้ "นี่มันยอดเยี่ยมมาก" หลิงอินมีความสุขเหลือเกิน การจูบกับเย่เฉินนั้นช่างหอมหวานนัก เย่เฉินเริ่มสอดลิ้นเข้าไป ลิ้นของทั้งสองพันเกี่ยวพัวพันกัน "อื้มมม..." หลิงอินเริ่มใช้เทคนิคที่ได้รับมาจากซูเมิ่งซิน ด้วยสิ่งที่ซูเมิ่งซินมอบให้ หลิงอินควรจะสามารถเอาชนะเย่เฉินได้ เย่เฉินไม่ได้นิ่งเฉย มือของเขาเริ่มสัมผัสไปทั่วร่างของหลิงอิน เขาโลมเล้าหลิงอินด้วยมือของเขาอย่างอ่อนโยน "อ๊า..." การกระตุ้นสองต่อแบบนี้ช่างยากเกินกว่าที่หลิงอินจะทนไหว นางไม่อาจต้านทานเมื่อเย่เฉินสัมผัสร่างกายของนาง "ข้าต้องมีสมาธิ" หลิงอินจะแพ้ไม่ได้ นางต้องจดจ่ออยู่กับการจูบกับเย่เฉิน เย่เฉินมองดูหลิงอิน นางขัดขืนได้อย่างยอดเยี่ยม นางต่อต้านอย่างเร่าร้อนทีเดียว "ดูท่าข้าคงไม่จำเป็นต้องออมมืออีกแล้ว" เย่เฉินไม่จำเป็นต้องยับยั้งชั่งใจอีกต่อไป ความสามารถของหลิงอินนั้นดีมากแล้ว นางอาจจะสามารถต่อกรกับเขาได้บ้าง "อ๊า..." หลิงอินครางกระเส่า สัมผัสของเย่เฉินในครั้งนี้หอมหวานกว่าเดิมมาก นางชอบความรู้สึกนี้ รสสัมผัสนี้น่าหลงใหลอย่างแท้จริง "ข้าจะไม่ยับยั้งชั่งใจแล้วนะ เจ้าพร้อมหรือยัง?" เย่เฉินถามหลิงอิน เขาจะไม่รั้งรออีกต่อไปแล้ว "ทำเลย ทำให้ข้ามีความสุข" หลิงอินบอกเย่เฉินให้นางมีความสุข "เจ้าจะไม่ผิดหวังแน่นอน ข้าจะทำให้เจ้ามีความสุขที่สุดเท่าที่จะทำได้" เย่เฉินเอ่ยว่าจะปรนเปรอหลิงอินให้มีความสุขที่สุด เย่เฉินโอบกอดหลิงอิน เขาเริ่มทำให้หลิงอินรู้สึกสุขสมด้วยทักษะของเขา ทุกตารางนิ้วบนร่างของหลิงอินถูกเย่เฉินสัมผัส เขาไล้ไปตามผิวพรรณอันเนียนนุ่มของนาง "อ๊า... ไม่นะ..." มันรุนแรงเกินไป หลิงอินทนสัมผัสของเย่เฉินไม่ไหว ไม่ต้องพูดถึงเลยว่าสัมผัสของเย่เฉินนั้นรุนแรงเพียงใด เขาทำให้นางพุ่งทะยานสู่จุดสูงสุดของความสุขได้อย่างรวดเร็ว "แฮ่ก" ลมหายใจของหลิงอินติดขัด นี่มันดีกว่าเมื่อก่อนมาก เย่เฉินดิบเถื่อนกว่าที่เคยเป็น หลิงอินไม่อาจต้านทานการรุกรานของเย่เฉินได้อีกต่อไป "เจ้าไม่อยากจะสู้ต่อแล้วหรือ?" เย่เฉินถามหลิงอิน "แน่นอน ข้าจะสู้ต่อ" หลิงอินลุกขึ้น นางรวบรวมเรี่ยวแรงเพื่อขึ้นมาต่อกรกับเย่เฉิน หลิงอินไม่อยากแพ้ นางไม่อยากพ่ายแพ้ให้กับเย่เฉิน ในฐานะคนที่ผ่านสมรภูมิความเป็นความตายมานับครั้งไม่ถ้วน หลิงอินต้องการแสดงอำนาจของนางออกมา นางจะให้เย่เฉินได้รู้ถึงความแข็งแกร่งของนาง นางจะต้องชนะอย่างแน่นอน หลิงอินหารู้ไม่ว่าการฝึกฝนวิชาคู่ครองนั้นยากลำบากยิ่งกว่าการต่อสู้เสียอีก หากนางรู้เรื่องนี้ล่วงหน้า บางทีนางอาจจะเปลี่ยนใจ "นางกล้าหาญนัก นางจะทนไหวหรือเปล่า?" หลินโร่วซีถามซูเมิ่งซิน "ข้าก็ไม่รู้ แต่ข้าไม่คิดว่านางจะชนะหรอก" ซูเมิ่งซินมั่นใจว่าหลิงอินจะไม่มีทางชนะ ต่อให้พวกนางสองคนช่วยกัน ก็ยังไม่สามารถเอาชนะเย่เฉินได้ หลินโร่วซีดีดนิ้ว ม่านพลังปรากฏขึ้นเบื้องหน้าพวกนาง "เจ้ากำลังทำอะไร?" ซูเมิ่งซินถามหลินโร่วซี "ปล่อยให้พวกเขาอยู่กันตามลำพังเถอะ" หลินโร่วซีกล่าวว่าจะปล่อยให้หลิงอินและเย่เฉินอยู่ด้วยกัน "อย่างนั้นหรือ? ตกลง ข้าเข้าใจแล้ว" ซูเมิ่งซินเข้าใจสถานการณ์ของทั้งคู่ดี จึงทำตามคำแนะนำของหลินโร่วซี หลิงอินลุกขึ้น นางเริ่มเปิดศึกกับเย่เฉิน นางปีนขึ้นไปบนตัวเย่เฉิน มือของนางเริ่มลูบไล้และยั่วยวนเขา หลิงอินรู้จุดอ่อนของผู้ชายดี นางจึงเอื้อมมือลงไปและตัดสินใจโจมตีจุดที่อ่อนแอที่สุดของเย่เฉิน "โอ้..." มือของหลิงอินสอดเข้าไป มันคว้าจับ "น้องชาย" ของเย่เฉินไว้โดยตรง "ใหญ่จัง" หลิงอินประหลาดใจเมื่อสัมผัสได้ถึงขนาดของเย่เฉิน มันใหญ่เกินกว่าผู้ชายปกติทั่วไปมากนัก แม้แต่คนที่ใหญ่ที่สุดก็คงไม่น่าจะถึงระดับนี้ "เป็นอะไรไป? ตกใจหรือ?" เย่เฉินถามหลิงอิน "เจ้าเองก็มีของดีเหมือนกันนี่ งั้นข้าก็จะไม่รั้งรอแล้วนะ ท่านพี่เตรียมตัวให้พร้อม ข้าจะแสดงให้ท่านเห็นทุกอย่างที่ข้ามี" หลิงอินจะใช้ทุกอย่างที่นางมี นางได้รับการฝึกฝนมาเพื่อยั่วยวนบุรุษโดยเฉพาะ เย่เฉินยกมือทั้งสองขึ้น ปล่อยให้หลิงอินได้แสดงทักษะของนางอย่างเต็มที่ หลิงอินขยับมือ นางเริ่มขยับมือเพื่อปรนเปรอ "น้องชาย" ของเย่เฉิน "โอ้... ทักษะของเจ้าก็ไม่เลวนี่" เย่เฉินเห็นว่าหลิงอินมีเทคนิคที่ดีมาก หญิงผู้นี้มีวิชาที่ยอดเยี่ยมในการรับมือกับเขา "ท่านไม่จำเป็นต้องออมมือ" หลิงอินบอกเย่เฉินว่าไม่จำเป็นต้องรั้งรออีกต่อไป "ฮ่าฮ่าฮ่า เจ้าต้องทำให้ดีกว่านี้ถึงจะทำให้ข้าพ่ายแพ้ได้นะ" เย่เฉินกระซิบข้างหูหลิงอินว่านางต้องทำได้ดีกว่านี้ "คอยดูเถอะ" หลิงอินออกแรงมากขึ้น นางทำให้เย่เฉินรู้สึกดีด้วยฝ่ามือของนาง การเคลื่อนไหวของหลิงอินรวดเร็วขึ้น นางรู้ดีว่าผู้ชายทนเรื่องแบบนี้ไม่ได้หรอก หลิงอินหารู้ไม่ว่าเย่เฉินนั้นแตกต่างจากผู้ชายทั่วไป สิ่งที่นางทำจึงไม่สามารถเอาชนะเย่เฉินได้โดยง่าย "ทำไมกัน?" หลิงอินสับสน นางทำดีที่สุดแล้ว แต่ทำไมเย่เฉินถึงยังสามารถตั้งรับนางได้อยู่ หลิงอินมองเย่เฉิน นางเห็นว่าเย่เฉินยังดูผ่อนคลายเหลือเกินในยามที่รับมือกับนาง "นี่มันไม่ดีพอหรือ?" หลิงอินรู้สึกว่าทักษะของนางยังไม่ดีพอ นี่อาจเป็นสาเหตุที่ทำให้นางไม่สามารถเอาชนะเย่เฉินได้ หลิงอินต้องการตัวช่วยในการแก้ปัญหานี้ ซูเมิ่งซินและหลินโร่วซีจะไม่เข้ามาช่วย พวกนางต่างปล่อยให้หลิงอินเรียนรู้ด้วยตนเอง หลิงอินไม่พบตัวช่วยใดๆ ในตอนนี้ นางทำได้เพียงหวังพึ่งตัวเองเพื่อที่จะทำให้เย่เฉินล้มลง "เข้ามาสิ แสดงให้ข้าเห็นอย่างที่เจ้าพูดเมื่อกี้" เย่เฉินท้าทายให้หลิงอินแสดงสิ่งที่นางพูดก่อนหน้านี้ออกมา

React

พูดคุย