Chapter 175: Sister Nian’s Fallen Sockpuppet

เผยแพร่เมื่อ 2 เม.ย. 2569 14:44

บทที่ 175: บัญชีปลอมของพี่เนี่ยนที่ล่มสลาย ผู้แปล: แอตลาส สตูดิโอส์ บรรณาธิการ: แอตลาส สตูดิโอส์ บรรยากาศภายในตระกูลเฉียวนั้นหนักอึ้งเป็นพิเศษ เฉียวเฉินร้องไห้โฮตั้งแต่กลับถึงบ้าน และตอนนี้ก็ยังคงเช็ดดวงตาที่แดงก่ำและชุ่มน้ำตาอยู่ เหออวี่จวนกับเสิ่นฉยงจือพูดได้เพียงว่า “มันเป็นไปไม่ได้ วิดีโอนั่นต้องถูกตัดต่อมาแน่ๆ” นอกจากนั้น พวกเธอก็ไม่มีอะไรจะพูดอีก เฉียวเว่ยหมินดูโทรมย่ำแย่ เขาไม่ได้โกนหนวดเครา ดวงตาแดงก่ำจนเห็นเส้นเลือดเพราะหลายคืนมานี้แทบไม่ได้นอน เขายกมือกุมศีรษะไว้ อารมณ์ย่ำแย่สุดๆ เขาตวาดใส่ผู้หญิงสองคนที่เอะอะโวยวายในบ้าน “พอได้แล้ว! “ตอนนี้เรื่องของเราก็วุ่นพออยู่แล้ว พวกเธอยังจะเอะอะกันอีก โวยไปทำไมให้มาก มันช่วยแก้ปัญหาได้หรือไง?” เดิมทีเขาตั้งใจจะก้าวหน้าในหน้าที่การงานต่อไป เพราะช่วงนี้ผลงานกำลังไปได้ดี เขาอยากยกระดับฐานะและตำแหน่งของตัวเองด้วยบารมีของตระกูลฟู่ แต่ทั้งหมดกลับพังไม่เป็นท่า นับตั้งแต่ผู้หญิงสองคนนี้บีบบังคับให้ลูกสาวบุญธรรมของเขาจากไป ทุกอย่างสำหรับเขาก็ย่ำแย่ลงเรื่อยๆ ดวงตาของเฉียวเว่ยหมินแดงก่ำและอ่อนล้า เขาจ้องเขม็งไปยังผู้หญิงทั้งสามคนในบ้าน เมื่อไม่คิดจะสะกดกลั้นความเดือดดาลอีกต่อไป เขาก็โยนความผิดให้พวกเธอ “พวกเธอยังมีหน้ามาเอะอะกันในบ้านอีกเหรอ ตอนนั้นฉันพูดอะไรไว้ จำไม่ได้หรือไง? ฉันบอกพวกเธอแล้วว่า ถึงเฉียวเนี่ยนจะไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของเรา แต่ยังไงเราก็เลี้ยงเธอมาตั้งสิบกว่าปี ถึงจะไม่เกี่ยวข้องกันทางสายเลือด แต่ก็ยังนับว่ามีความผูกพันกันอยู่บ้าง การที่เธอไปตามหาพ่อแม่ผู้ให้กำเนิดของตัวเองน่ะเป็นเรื่องดี แต่เราก็ไม่จำเป็นต้องทำให้มันจบลงอย่างน่าเกลียดขนาดนี้ ถ้าตอนนั้นจากกันดีๆ ต่อไปถ้าเธอโด่งดังขึ้นมา เราก็ยังพอพึ่งพาเธอได้บ้าง “แล้วพวกเธอตอบฉันว่าอะไร? พวกเธอบอกว่าพ่อแม่ของเธอเป็นแค่คนจนจากอำเภอลั่วเหอ ถ้าเราไม่ตัดขาดการติดต่อกับเธอให้หมด เธออาจพาทั้งครอบครัวมาขอความช่วยเหลือจากเราในอนาคต แล้วผลลัพธ์เป็นยังไงล่ะ? พ่อของเธอเป็นครูยากจนจากอำเภอลั่วเหอจริงเหรอ? เขาเป็นศาสตราจารย์จากมหาวิทยาลัยชิงต่างหาก! “แถมลูกพี่ลูกน้องของเธอยังเป็นซูเปอร์สตาร์อีก รู้ไหมว่าซูเปอร์สตาร์คนหนึ่งหาเงินได้ปีละเท่าไร? ด้วยฐานะขนาดนั้น เขาติดต่อกับคนอีกมากมายที่พวกเราไม่มีทางเอื้อมถึง! “ถ้าตอนนั้นพวกเธอฟังฉันดีๆ แล้วให้เงินก้อนนั้นกับเนี่ยนเนี่ยนอย่างเรียบร้อยตอนที่เธอจากไป พวกเราก็จะจากกันดีๆ ไปแล้ว พวกเราจะกลายเป็นตัวตลกให้คนอื่นหัวเราะเยาะแบบนี้ได้ยังไง? ไม่ใช่ว่าพวกเธอบอกกันเองหรือไงว่าศาสตราจารย์จากมหาวิทยาลัยชิงมาหาฟู่เกอ? ฮึ เขาน่ะคือพ่อแท้ๆ ของเนี่ยนเนี่ยนต่างหาก!” ดวงตาของเฉียวเฉินแดงก่ำ เธอกัดริมฝีปากแน่นด้วยความเจ็บปวดแล้วโต้กลับว่า “พ่อ จะมาโทษฟู่เกอเรื่องนี้ได้ยังไง ใครจะไปรู้ล่ะว่าพ่อของเฉียวเนี่ยนเป็นศาสตราจารย์จากมหาวิทยาลัยชิง? ฟู่เกอเพิ่งได้รางวัลจากโรงเรียนมา พวกเราก็เลยคิดกันว่าศาสตราจารย์คนนั้นมาหาเขา ไม่ใช่ว่าพ่อก็คิดแบบนั้นเหมือนกันเหรอ? ตอนที่ไปไหนมาไหน พ่อยังเอาแต่ชมลูกเขยของตัวเองไม่หยุดไม่ใช่เหรอ?” เฉียวเว่ยหมินหมดความสำรวมไปแล้ว ไม่สนมารยาทอะไรทั้งนั้น เขาแทบจะถ่มน้ำลายใส่ตอนพูดว่า “เธอเพิ่งอายุสิบแปดปีเอง ยังไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าอนาคตจะแต่งงานได้หรือเปล่า ก็กล้าเรียกเขาว่าเป็นลูกเขยของฉันแล้ว ใครสอนให้เธอหน้าด้านขนาดนี้กัน? ถ้าเรื่องนี้แพร่ออกไป เธอจะกลายเป็นตัวตลกของคนอื่นเอาได้!” เฉียวเฉินไม่เคยถูกพ่อด่าแรงขนาดนี้มาก่อน เธอยกมือปิดหน้า น้ำตาไหลพรากลงมาตามแก้ม เสิ่นฉยงจือสงสารลูกสาว รีบกอดเธอไว้แน่น จากนั้นก็เงยหน้าขึ้นมองชายที่กำลังเดือดจัดด้วยความโกรธ “คุณจะตะโกนใส่ลูกสาวฉันทำไม! ฟู่เกอกับเฉินเฉินมีความสัมพันธ์ที่มั่นคงขนาดนั้น ต่อไปยังไงก็ต้องแต่งงานกันแน่ๆ เธอพูดอะไรผิดตรงไหน” “ฮึ ฝันต่อไปเถอะ” เฉียวเว่ยหมินรู้สึกเหมือนหัวจะร้อนผ่าวขึ้นมา และไม่อยากอธิบายอะไรต่ออีก เมื่อเห็นว่าภรรยากับลูกสาวยังคงจมอยู่กับความเพ้อฝันงี่เง่าแบบนั้น หลายปีมานี้ตระกูลฟู่ก้าวหน้าไปอย่างราบรื่นมาโดยตลอด ต่อให้ก่อนหน้านี้พวกเขาจะไม่ได้ดูแคลนเฉินเฉินก็ตาม แต่ตอนนี้จะไม่รังเกียจเธอได้ยังไง ในเมื่อความสัมพันธ์ของตระกูลกับที่พึ่งใหญ่ที่สุดอย่างบริษัทเฉิงเฟิงพังพินาศไปแล้ว? ใครจะไปรู้ สุดท้ายเรื่องนี้อาจล่มไม่เป็นท่าไปเองก็ได้!

React

พูดคุย