บทที่ 4036 - การตอบแทนเป็นพิเศษ ฉู่เฟิงเดินตรงไปยังซากศพที่สภาพยับเยินของทั่วป๋าเฉิงอัน ก่อนจะเก็บถุงจักรวาลและสมบัติต่างๆ ของมันมาไว้กับตัว เขาไม่ปล่อยแม้แต่พลังต้นกำเนิดของทั่วป๋าเฉิงอันให้เล็ดลอดไปจากมือ เขาเก็บรวบรวมพลังต้นกำเนิดของทั่วป๋าเฉิงอันเอาไว้ เพื่อให้ท่านราชินีของเขาสามารถใช้มันได้ทันทีหลังจากที่นางตื่นขึ้นจากการปิดด่านฝึกตน ฉู่เฟิงรักษานิสัยเช่นนี้มาโดยตลอดในช่วงที่ท่านราชินีกำลังเก็บตัวฝึกฝน แม้ว่าเขาจะไม่เสียเวลาเก็บพลังต้นกำเนิดจากพวกที่มีระดับพลังยุทธ์ต่ำต้อย แต่สำหรับผู้ที่มีพลังยุทธ์แก่กล้า เขาจะเก็บรวบรวมพลังต้นกำเนิดของพวกมันไว้ก่อนที่จะปลิดชีพเสมอ เพื่อเตรียมไว้สำหรับการใช้งานของท่านราชินีในอนาคต "ทุกท่าน ลาก่อน" หลังจากเก็บรวบรวมพลังต้นกำเนิดของทั่วป๋าเฉิงอันเสร็จสิ้น ฉู่เฟิงก็เตรียมตัวที่จะจากไป การช่วยเหลือสมาชิกเผ่าอสูรเหล่านี้เป็นเพียงเรื่องที่เขาทำไปโดยบังเอิญเท่านั้น เนื่องจากเขาไม่มีความสัมพันธ์ใดๆ กับพวกมัน เขาจึงไม่ได้ใส่ใจว่าพวกมันจะวางแผนทำอะไรต่อไปในอนาคต "ท่านใต้เท้า โปรดช้าก่อน" ในขณะที่ฉู่เฟิงกำลังจะจากไป อสูรเหล็กใต้ดินที่มีอายุมากตัวหนึ่งก็ตะโกนเรียกเขาไว้ ฉู่เฟิงหันกลับไปและพบว่าเหล่าอสูรเหล็กใต้ดินทั้งหมดกำลังคุกเข่าลงบนพื้น "ทุกท่าน ข้าบอกไปแล้วว่านี่เป็นความแค้นส่วนตัวระหว่างข้ากับทั่วป๋าเฉิงอัน ต่อให้พวกท่านไม่อยู่ที่นี่ ข้าก็ไม่มีทางปล่อยมันไปอยู่ดี" "ไม่จำเป็นต้องทำเช่นนี้ ลุกขึ้นเถอะ" ขณะที่ฉู่เฟิงพูดเขาก็ยกแขนขึ้น และอสูรเหล็กใต้ดินทั้งหมดก็ถูกพลังบางอย่างพยุงให้ลุกขึ้นยืนตามการเคลื่อนไหวของเขา ฉู่เฟิงใช้พลังของตนบังคับให้พวกมันลุกขึ้นยืน หลังจากที่เหล่าอสูรเหล็กใต้ดินลุกขึ้นยืนแล้ว อสูรเฒ่าตนเดิมก็ได้กระทำบางสิ่งที่น่าตกตะลึง มันยกแขนขึ้นและฟาดลงอย่างกะทันหัน เสียง 'ฉึก' ดังขึ้นพร้อมกับกรงเล็บที่แทงทะลุเข้าไปในร่างกายของตนเอง จากนั้น ภาพที่น่าตกตะลึงยิ่งกว่าก็ปรากฏขึ้น เมื่ออสูรเหล็กใต้ดินทกุตัวที่อยู่ที่นั่นเริ่มทำแบบเดียวกับอสูรเฒ่าตนนั้น พวกมันต่างแทงกรงเล็บของตนเข้าไปในร่างกายของตนเองเช่นกัน "พวกท่านทำอะไรกัน?" ฉู่เฟิงตกตะลึงอย่างสมบูรณ์กับภาพที่เห็นตรงหน้า แม้ว่าพวกมันจะรู้สึกซาบซึ้งใจต่อเขา แต่มันก็ไม่มีความจำเป็นถึงขั้นที่ต้องทำร้ายตัวเองเช่นนี้ไม่ใช่หรือ? หรือนี่จะเป็นธรรมเนียมปฏิบัติพิเศษของเผ่าอสูรเหล็กใต้ดิน? พวกมันทำให้ตัวเองบาดเจ็บเพื่อเป็นการแสดงความขอบคุณต่อผู้ที่มอบความช่วยเหลืออันยิ่งใหญ่ให้เช่นนั้นหรือ? หรืออาจจะเป็นเพราะการที่ฉู่เฟิงปฏิเสธไม่ยอมให้พวกมันคุกเข่าทำให้พวกมันโกรธเคือง จนต้องทำเรื่องรุนแรงเช่นนี้? ไม่ว่าฉู่เฟิงจะพยายามคิดอย่างไร เขาก็รู้สึกว่ามันดูไม่สมเหตุสมผลเลยแม้แต่น้อย "ท่านผู้มีพระคุณ ท่านได้ช่วยชีวิตพวกเราในวันนี้และป้องกันไม่ให้เผ่าพันธุ์ของพวกเราต้องสูญสิ้น" "ความเมตตาที่ท่านมีให้พวกเรานั้นเป็นสิ่งที่พวกเราไม่สามารถจะตอบแทนได้หมดสิ้น" "ดังนั้น พวกเราจึงทำได้เพียงสิ่งที่พวกเราพอจะทำได้เพื่อตอบแทนท่านผู้มีพระคุณ ท่านผู้มีพระคุณ โปรดยอมรับสิ่งนี้ด้วยเถิด" "พรวด~~~" หลังจากอสูรเฒ่าตนนั้นพูดจบ มันก็ดึงกรงเล็บออกจากร่างกาย "พรวด พรวด พรวด พรวด~~~" ตามมาด้วยอสูรเหล็กใต้ดินตัวอื่นๆ ทั้งหมดที่ต่างดึงกรงเล็บออกจากร่างกายของตนเองเช่นกัน สิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากนั้นทำให้ฉู่เฟิงต้องตกตะลึงอีกครั้ง เขาพบด้วยความประหลาดใจว่ามีเลือดไหลออกมาจากบาดแผลที่พวกมันทำร้ายตัวเอง แต่มันไม่ใช่เลือดธรรมดา เลือดนั้นเรืองแสงเป็นสีเขียวและแผ่กลิ่นอายพิเศษออกมา ฉู่เฟิงมองเพียงปราดเดียวก็รู้ว่าในเลือดนั้นบรรจุพลังสายเลือดเอาไว้ แทนที่จะเรียกว่าเลือด การเรียกว่าพลังสายเลือดพิเศษของพวกมันน่าจะถูกต้องมากกว่า เมื่อเลือดไหลออกจากร่างกาย อสูรเหล็กใต้ดินทั้งหมดดูราวกับได้รับบาดเจ็บสาหัสและเริ่มอ่อนแรงลงอย่างถึงที่สุด หลายตนถึงกับทรุดลงบนพื้นอย่างหมดเรี่ยวแรง แม้แต่แรงจะยืนก็ยังไม่มี ปฏิกิริยาของพวกมันเป็นเรื่องที่เข้าใจได้ เพราะสายเลือดคือรากฐานของผู้ฝึกยุทธ์ สำหรับคนทั่วไป พลังสายเลือดเป็นสิ่งที่พวกเขาไม่สามารถควบคุมได้เลย การที่อสูรเหล็กใต้ดินเหล่านี้สามารถควบคุมพลังสายเลือดของตนเองได้ก็นับว่าเป็นเรื่องที่น่าทึ่งมากแล้ว ส่วนการสกัดพลังสายเลือดออกมาจากภายในร่างกายนั้น ยิ่งเป็นเรื่องที่น่าตกตะลึงยิ่งกว่า แน่นอนว่าการกระทำที่ฝืนปลดปล่อยพลังสายเลือดออกมาจากร่างกายเช่นนี้ย่อมสร้างความเสียหายอย่างใหญ่หลวง อย่างไรก็ตาม แม้จะเป็นเช่นนั้น อสูรเฒ่าตนนั้นก็ยังคงยืนหยัดต่อไป เขายังคงยืนอยู่และเริ่มร่ายตราประทับพิเศษเพื่อควบคุมเลือดที่ถูกปล่อยออกมาจากเพื่อนร่วมเผ่าพันธุ์ และส่งพวกมันทั้งหมดไปยังค่ายกลวิญญาณที่ใช้สำหรับหลอมก้อนหิน "วิ้ง~~~" เมื่อเลือดของเหล่าอสูรเหล็กใต้ดินทั้งหมดเข้าสู่ค่ายกลวิญญาณ ค่ายกลก็เริ่มเปลี่ยนแปลงไปทันที มันเปลี่ยนเป็นเปลวเพลิงไร้ลักษณ์จำนวนมหาศาลที่พุ่งทะยานขึ้นสู่ก้อนหินยักษ์ที่อยู่ด้านบน ภายใต้ผลกระทบของเปลวเพลิงนั้น ก้อนหินไม่เพียงแต่เริ่มแตกสลาย แต่มันยังเริ่มเปลี่ยนสภาพเป็นไอร้อนโดยตรง เมื่อเห็นการเปลี่ยนแปลงของก้อนหิน ฉู่เฟิงก็เข้าใจได้ในทันที ปรากฏว่าสิ่งที่อสูรเหล็กใต้ดินทำลงไปนั้น คือการเสริมพลังให้แก่ค่ายกลวิญญาณนั่นเอง ในขณะนั้น พลังของค่ายกลวิญญาณได้บรรลุถึงระดับที่แข็งแกร่งจนสามารถหลอมก้อนหินขนาดมหึมาที่อยู่ด้านบนได้ ยิ่งไปกว่านั้น มันยังหลอมละลายได้อย่างรวดเร็วมาก อย่างไรก็ตาม พลังของค่ายกลวิญญาณก็ค่อยๆ เลือนหายไปในขณะที่มันหลอมก้อนหินยักษ์นั้น โชคดีที่เมื่อพลังของค่ายกลวิญญาณหมดสิ้นลง ก้อนหินยักษ์ก็ได้ถูกหลอมจนสมบูรณ์แล้ว พลังที่ถูกปลดปล่อยออกมาจากก้อนหินที่ถูกหลอมนั้น ถูกเก็บไว้อย่างระมัดระวังในภาชนะโดยอสูรเฒ่า ก่อนจะถูกนำมามอบให้แก่ฉู่เฟิง เมื่อเห็นภาชนะนั้น ฉู่เฟิงก็รู้ทันทีว่าการตอบแทนที่อสูรเฒ่าพูดถึงก่อนหน้านี้คืออะไร พวกมันวางแผนที่จะตอบแทนบุญคุณของฉู่เฟิงด้วยพลังที่กลั่นออกมาจากหินพิเศษก้อนนั้น "ท่านผู้มีพระคุณ โปรดเถิด ท่านต้องยอมรับสิ่งนี้" อสูรเฒ่าคุกเข่าลงต่อหน้าฉู่เฟิง อสูรเหล็กใต้ดินตัวอื่นๆ แม้จะอ่อนแรงอย่างถึงที่สุด แต่พวกมันก็รวบรวมพละกำลังที่เหลือพยายามคุกเข่าลงต่อหน้าฉู่เฟิงด้วยความยากลำบาก พวกมันไม่ได้เพียงแค่แสดงความขอบคุณต่อฉู่เฟิงเท่านั้น แต่พวกมันยังร้องขอให้เขายอมรับของขวัญชิ้นนี้ด้วย "ดูเหมือนว่าข้าจะไม่มีทางเลือกนอกจากต้องรับสิ่งนี้ไว้" ฉู่เฟิงรับพลังอันมหาศาลนั้นไว้ เมื่อเขารับมาแล้วเขาก็รีบพูดทันทีว่า "ข้ารับไว้แล้ว พวกท่านเลิกคุกเข่าได้แล้ว" แม้ว่าฉู่เฟิงจะพูดเช่นนั้น แต่อสูรเหล็กใต้ดินเหล่านั้นก็ยังคงคุกเข่าอยู่ จนกระทั่งอสูรเฒ่าโบกมือ พวกมันจึงได้หยุดคุกเข่า เห็นได้ชัดว่าอสูรเฒ่าตนนี้คงจะเป็นผู้ที่มีอำนาจมากในหมู่เผ่าอสูรเหล็กใต้ดิน หากฉู่เฟิงเดาไม่ผิด อสูรเฒ่าตนนี้น่าจะเป็นประมุขเผ่าของพวกมัน "ในเมื่อพวกท่านสามารถหลอมหินก้อนนั้นได้โดยตรง เหตุใดพวกท่านจึงไม่ทำเช่นนั้น? ทำไมถึงยอมเสี่ยงอันตรายจากการถูกทุบตีและทนดูการเสียสละของเพื่อนร่วมเผ่าที่ต้องสังเวยในค่ายกลวิญญาณ? ทำไมพวกท่านถึงยืนกรานที่จะขุดและหลอมหินทีละเล็กทีละน้อย?" ฉู่เฟิงถามสิ่งที่เขาสงสัยมากที่สุด "ทั่วป๋าเฉิงอันผู้นั้นเป็นคนชั่วร้ายและอำมหิตนัก มันขังพวกเราไว้ที่นี่เพราะต้องการพลังที่อยู่ในก้อนหินนั้น หากหินสายเลือด (Bloodline Rock) ยังอยู่ พวกเราก็ยังคงมีค่าสำหรับมัน แต่ถ้าหากหินสายเลือดหายไป..." อสูรเฒ่าไม่ได้พูดจนจบประโยค เขาหยุดคำพูดลงพร้อมกับถอนหายใจด้วยความรู้สึกที่เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง ฉู่เฟิงเข้าใจในทันทีเมื่อได้ยินคำพูดนั้น ทั่วป๋าเฉิงอันอำมหิตเกินไปจริงๆ หากอสูรเหล็กใต้ดินเหล่านี้ไม่มีประโยชน์ต่อมันอีกต่อไป สิ่งเดียวที่รอพวกมันอยู่ก็คือการถูกฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ ทั่วป๋าเฉิงอันไม่มีทางปล่อยพวกมันออกไปแน่นอน เพราะมันไม่มีทางยอมให้พวกมันแพร่งพรายเรื่องราวความชั่วร้ายที่มันทำไว้ได้ ไม่น่าแปลกใจเลยที่อสูรเหล็กใต้ดินเหล่านี้ยอมถูกทุบตีและยอมให้คนในเผ่าต้องเสียสละ มากกว่าที่จะใช้พลังสายเลือดของพวกมันหลอมก้อนหินยักษ์นั้นโดยตรง เพราะถึงแม้ว่าพวกมันจะต้องใช้ชีวิตอย่างทุกข์ทรมาน แต่มันก็ยังคงมีโอกาสที่จะรอดชีวิต อย่างน้อยที่สุดเผ่าพันธุ์ของพวกมันก็ยังคงดำรงอยู่ต่อไปได้