บทที่ 6 - 6: การเต้นรำในความมืด ซันนี่ขดตัวอยู่หลังก้อนหินมหึมาที่ตั้งตระหง่านอยู่กลางทุ่งกว้าง หัวใจของเขาเต้นรัวเหมือนกลองศึก ท่ามกลางท้องฟ้าที่มืดครึ้มของอาณาจักรลึกลับแห่งนี้ เขาได้พบกับสิ่งมีชีวิตที่เรียกกันว่า 'ไนท์วอล์กเกอร์' ที่กำลังลาดตระเวนอยู่ใกล้ๆ "บ้าเอ๊ย..." ซันนี่พึมพำกับเงาของตัวเอง "ทำไมทุกอย่างในโลกนี้มันถึงต้องจ้องจะกินฉันตลอดเวลาเลยนะ" เขาสามารถมองเห็นเงาที่ทอดยาวออกมาจากร่างของอสุรกายที่มีความสูงเกือบสามเมตร มันมีผิวหนังที่ซีดเผือดเหมือนศพและดวงตาที่ไม่มีลูกตาแต่กลับสามารถสัมผัสถึงความร้อนและเสียงได้จากระยะไกล ซันนี่กำดาบเหล็กเก่าๆ ที่เขาเก็บได้จากซากศพของอัศวินคนหนึ่งไว้แน่น นี่คือ 'การเต้นรำในความมืด' — การเคลื่อนไหวที่ต้องแม่นยำและเงียบงันที่สุดเพื่อเอาชีวิตรอด เขาเริ่มเคลื่อนตัวไปตามเงาของก้อนหิน โดยพยายามไม่ให้มีเสียงกรอบแกรบของทรายใต้ฝ่าเท้า แสงจันทร์ที่ริบหรี่ช่วยให้เขามองเห็นเส้นทางได้เพียงรางๆ เท่านั้น [ทักษะเงา: ระดับความชำนาญเพิ่มขึ้น 0.1%] ระบบแจ้งเตือนที่ลอยอยู่ตรงหน้าเขาไม่ได้ช่วยให้เขารู้สึกดีขึ้นเลย แต่มันคือสิ่งเดียวที่ยืนยันว่าเขายังมีชีวิตอยู่และยังสามารถเติบโตได้ในโลกที่โหดร้ายแห่งนี้ ทันใดนั้น ไนท์วอล์กเกอร์หยุดกะทันหันและหันหน้ามาทางที่ซันนี่ซ่อนอยู่ มันสูดอากาศเสียงดังซึด และกรงเล็บยาวเหยียดของมันก็เริ่มกางออก "อย่าขยับ... อย่าหายใจ..." ซันนี่ภาวนาในใจ เขาใช้ทักษะการควบคุมเงาเพื่อดึงเงาของตัวเองให้หดเล็กลงจนแทบมองไม่เห็น นี่คือไพ่ตายของเขาในตอนนี้ เงาของเขาไม่ได้เป็นเพียงแค่สิ่งที่ตามตัวเขาไป แต่มันคืออาวุธและโล่ที่เขาสามารถสั่งการได้ อสุรกายก้าวเดินผ่านมาเพียงไม่กี่นิ้วจากก้อนหินที่เขาซ่อนอยู่ กลิ่นสาบของความตายลอยคลุ้งจนซันนี่แทบจะสำลักออกมา แต่เขาก็ยังคงนิ่งค้างเหมือนรูปปั้น เมื่อเสียงฝีเท้าของไนท์วอล์กเกอร์จางหายไปในความมืด ซันนี่ค่อยๆ ผ่อนลมหายใจออกมาอย่างช้าๆ เขาปาดเหงื่อที่ไหลย้อยลงมาตามใบหน้า "นี่มันแค่เริ่มต้นเท่านั้นสินะ" เขาพึมพำกับความมืด ซันนี่รู้ดีว่าในดินแดนแห่งนี้ ความประมาทเพียงนิดเดียวหมายถึงความตาย และเขาไม่ได้มาที่นี่เพื่อจะตาย แต่เขามาที่นี่เพื่อจะเต้นรำไปกับความมืดจนกว่าเขาจะกลายเป็นผู้ที่ควบคุมมันได้ทั้งหมด